تذکر – نامهای حروف تهجی از این قاعده مستثنی هستند ( یعنی باید همزه . آنها نوشته شود ) ما ننده باء ، تاء ، حاء ، خاء ، راء ، زاء همزه   کلمات شکر پی در فارسی بطريق زیر نوشته می شود :

( الف ) همزه در اول کلمه در هر حال بصورت الف نوشته می شود . مثل : اسم ، ادب ، أمرا (ب ) همزه در وسط کلمه اگر ساکن باشد بصورت حرکت حرف پیش ( یعنی بعد از اضمه بصورت و او – بعد از فتحه بصورت الف – و بعد از کسره بصورت یاء ) نوشته می شود مانند: مؤمن ؛ رؤیت ؛ لولو ؛ رآس ؛ داب؛ رآی؛ ذئب؛ بئر؛ظئر.

همزه در وسط کلمد S متحرك باشد بصورت حرکت خودش ) یعنی – ( ہصورت الف – و متحرک به کسره بصورت یاء Acta متحرك بصنامه بصورت واو – متحرك نوشته مى شود. ما تند : رؤس : رؤوف : مسؤل : توأم ؛ متأسف : متأثروائمه: ننکر – این واعده در پنج مورد می توان تخلف کرد

اول  وقتی همزه میان الف و ناع زائد باشد با وجود مفتوح بودزن بصورت باع نوشته می شود مانند : قرائت : دنائت : أسائت ( همزه   کلمه   بدايت را بصورت “ی” تلفظ می کنند

( دوم) وقتی همزه میان و او ممدود و ناع زائد باشد در این صورت همزه تبديل به واو میشود و در واو قبلى ادغام میگردد و بصورت واو مشداد در می آید هانند : مرزوت و نبوت ( سوم) وقتی همزه میان باع ممدود و ناع زائد باشد در این صورت در بیشتر کلمات همزه تبدیل به باع می شود و در یا و قبلی ادغام می گردد و بصورت یاء مشدد است میاید . مانند : مشیت و ذربت  ( چهارم ) وقتی همزه مفتوح و بعد از کسره باشد ، با وجود مفتوح بودن بصورت  نوشته می شود  بعضی از کلمات بصورت هرمزد تلفظ میگردد . مانند: نبرئه : تخطئه و ذئاب

مانند : « متکا؛ مهنا ؛ مهیا ؛ مبدا ؛ مبرا ؛ ملا؛ مبتدا » . و در بعضی از این کلمات تلفظ کردن همزه هم معمول است و در این صورت همزه را در بالای آن رسم – ، می کنند : لا مبدأ، منشأ، نبأ و اگر کسره باشد لفظاً و خطاً بدل به باع میگردد . مانند : « ناشی قاری ؛ طاری ؛ مبتدی ؛ ممتلی ؛ خاطی ؛ مت کی »

در ۲۱ – همزه   به و او ممدود را قاعدة باید به دوو او نوشت . مانند :

رؤوس ؛ مرؤوس ؛ مشؤوم ؛ مسؤول » لیکن در فارسی فقط با یاث و او نوشته می شود ۰ بلبرن شکل : « نی ۹ سر : مراکس مشقوم : مسؤول و در هرحال بصورت

« ياع نوشتن این همزه غلط است مانند : « مرئوس ورئوس و مسئول – کلمه   د ابن ، اگر بين دو اسم خاص قرار گیرد بدون همزه نوشته میشود شود  : علی بن ابطالب ليلا و در غير این صورت همزه   نوشته می شود مانند :

درجمع حروف تہجّی که در آخر آنها همزه باشد مانند : هاع و تاء الف و تائی در آخر میافزاییم و همزه را بصورت خودش رسم می کنیم مانند: هاعات و ناعات ۲۴ – در عباراتی مانند : « بسم الله الرحمن الرحيم ، ، « بسمه تعالى ، و و بشمان العظیم، . . . همزه   اسم حذف می شود.