اسمیت(۲۰۰۵) ۴، در بررسی تأثیر عوامل درون سازمانی و برون سازمانی بر روی نوآوری در لیگ های ورزش حرفه ای نشان داد که از مجموع عوامل درون سازمانی و برون سازمانی، عوامل درون سازمانی تأثیر بیشتری بر نوآوری داشتند. به طوری که از عوامل درون سازمانی رسمیت، پیچیدگی، تمرکز، رهبری، ارزش های گروه، اندازه، سن و میزان تحصیلات کارکنان سه عامل رسمیت، تمرکز و رهبری بیشترین واریانس تبیین شده مربوط به نوآوری را به خود اختصاص دادند. r²=۰/۵۴

آنچه در شرایط کنونی و محیط پیچیده و رقابتی سازمان ها بیش از پیش احساس میشود، پرداختن به مقوله نوآوری است، زیرامسلماً کارکنان نوآور با توجه به خصوصیات ممتاز و برجسته خود قادرند در چنین شرایطی منابع را برای ایجاد رشد و توسعه در زمینه های ارائه خدمات بهینه و منابع انسانی فراهم و شیوه های جدید ایجاد کنند و درنتیجه با نوآوری سازمانی خود بر توسعه و افزایش محصولات و خدمات جدید سازمان بیفزایند(ویلیامز۵،.(۲۰۰۲

از این نظر میتوان ابعاد و عوامل مختلف ساختار سازمانی را مورد بررسی دقیق تری قرار داد تا با بهر ه گیری از فواید ساختارهای ارگانیک و تخصیص بخش های خاصی به عنوان دوایر خلاق سازمان و فراهم آوردن امکانات برای این بخشها کمک بیشتری به این فرآیند سازمانی شود. از ویژگی های بارز این پژوهش درنظرگرفتن سه جزء اصلی ساختار سازمانی رسمیت، تمرکز و پیچیدگی می باشد.

فرضیه های پژوهش

.۱بین بعد پیچیدگی و نوآوری رابطه معنی داری وجود دارد. .۲بین بعد رسمیت و نوآوری رابطه معنی داری وجود دارد. .۳بین بعد تمرکز و نوآوری رابطه معنی داری وجود دارد.