صلواتی (۱۳۷۸) اثرات ساختار سازمانی را روی خلاقیت و نوآوری سازمانی در سطح سازمان های عمومی استان کردستان بررسی کـرد و نشـان داد بین استانداردسازی و میزان دستورالعمل ها و آئین نامه های سازمانی با خلاقیت و نوآوری ارتباط قـوی منفـی و بـین پیچیـدگی سـاختار و خلاقیـت ارتباط مثبت معنی داری وجود داشت. بر پایه نتایج تحقیق او، خلاقیت نزد کارکنان سازمان ها و شرکت های کوچـک بـه مراتـب بیشـتر از کارکنـان مشغول در سازمان های بزرگتر است .

فخریان (۱۳۸۱)، در تحقیقی که به بررسی رابطه خلاقیت و نوآوری ۶۶۷ نفر از کارشناسان ستادی با عوامل سازمانی در بانک ملت پرداخت، دریافت بین سبک رهبری و فرهنگ سازمانی و خلاقیت رابطه معنی دار و بین ساختار سازمانی، سیستم ارزیابی و کنترل و خلاقیت ارتباط معنی داری وجود دارد. در نتیجه، وی اظهار داشت اکثر عوامل زمینه ای و سازمانی با خلاقیت مرتبط هستند و آن را تحت تأثیر قرار می دهند و همچنین مهمترین عامل از میان عوامل ساختاری که با خلاقیت و نوآوری در تضاد قرار دارد عامل رسمیت سازمانی است و چنین تصور کرد که کاستن رسمیت، بخش مهمی از موانع ساختاری در مقابل خلاقیت و نوآوری را از میان برمی دارد.

کاندو(۱۹۹۶)۱، طی تحقیقی با عنوان تعیین ارتباط بین میزان استاندارد سازی و توانایی نوآوری کارکنان نشان داد که بین استاندارد سازی و توانایی نوآوری کارکنان ارتباط معنی دار منفی وجود دارد. در نتیجه، اگرچه استاندارد سازی و نوآوری برای مدیریت و سازمان ضروری هستند، به هر میزانی که استاندارد سازی امور بیشتر گردد، از توان نوآوری افراد کاسته می شود. بنابراین، برای حفظ تناسب و تعادل بین استاندارد سازی با توجه به افزایش توان نوآوری کارکنان، مدیران سازما ن ها باید انعطاف بیشتری از خود نشان دهند.

اولدهام و کامینگز(۱۹۹۶)۲، در تحقیقی با عنوان “نوآوری کارکنان :عوامل زمینه ای و شخصی در کا ر” به بررسی تأثیر ویژگی های شخصی و سه عامل سازمانی پیچیدگی کار، سرپرستی حمایتی و سرپرستی کنترلی بر فعالیت های نوآورانه کارکنان پرداخته اند و در نهایت به این نتایج رسید ند که بین سن و جنسیت و نوآوری کارکنان ارتباط معنی داری وجود ندارد، بین سابقه خدمت و نوآوری کارکنان ارتباط معنی داری وجود ندارد و بین پیچیدگی کار و نوآوری در برابر استانداردسازی رابطه مثبت وجود دارد .

کاتز(۲۰۰۴) ۳، در تحقیقی با عنوان “عملکرد خلاق کارکنان” به این نتیجه رسید که اگرچه استاندارد سازی کار برای نوآوری لازم است و در سازمان ها و شرکت های تجاری بالعکس، این دو عامل با هم در تضاد هستند. به طوری که با افزایش میزان استانداردسازی کار فضای باقیمانده برای نوآوری در سازمان کاهش می یابد .