عكس العمل حاصلخيزي خاك .

اينكه بعضي گونه هاي ذرت در خاك حاصلخيز پر محصولتر ند و بعضي ديگر در خاك فقير، مدتها يك باور عمومي بوده است . پيش از اين انتخاب يك واريانه با هيبريد باز گرده افشان ، اغلب بر پايه سازگاري به حاصلخيزي خاك بوده است. در اكثر حالات يك هيبريد يا وارياته زودرس براي خاكهايي با حاصلخيزي كم پيشنهاد شده است.

خاكهاي غير حاصلخيز معمولا داراي ظرفيت نگهداري آب پائيني هستند كه بدليل كم بودن مواد آلي در آنهاست. در اين خاكها هيبريهاي كوچك زودرس شانس بهتر براي دانه دهي قبل از تخليه رطوبت و مواد غذايي در دسترس از هيبريدهاي بزرگ و تمام فصلي دارند. افزايش در دانش عمليات حاصلخيزسازي و افزايش توان مواد غذايي حاصلخيز كننده در تعديل هزينه ها در ايالات متحده به منظور تصحيح كمبودهاي خاك براي پيدا كردن ژنوتيپهايي كه بطور دلخواهتري به كمبودهاي مواد غذايي عكس العمل نشان دهند صورت گرفت .

به منظور كاهش هزينه كود، تحقيق مجد براي ژنوتيپهايي كه كودهاي غذاييي در دستدس را سومند تر مورد استفاده قرار خواهند داد با احتياط انجام گرفت. واضح است كه برداشت مواد معدني و اشتفاده از ان متفاوت با برخي ژنوتيپهاي ذرت منفاوت است. تفاوت ژنوتيپهاي غلات در راندمان استفاده براي فسفر ، آلومينيوم ، آهن ، روي ، منگنز،كلسيم و مواد بدون نشان داده شده است اما اطلاعات انئك هستند همچني ن اطلاعاتي درباره عكس العمل ژنوتيپهاي مختلف ذرت نسبت به نيتروژن مورد احتياج است.

احتياج ره اين اطلاعات در كشورهاي توسعه يافته جايي كه استفاده از كود سفرم به پرداخت هزينه زياد يا عدم دسترسي به ان است شديدا مورد نياز مي باشد. در جاهايي كه كوددهي كامل عملي عادي است. واضح است كه تست وارياته ها يا هيبريدها بايد بوسيله كشاورز اداره شود. بهمين دليل عكس العمل هيبريد قبل از كود پاشي و رها كردن زمين معلوم خواهد شد.

تلاش براي افزايش عملكرد ذرت در خاكهايي كه كود تغذيه اي سنگيني دريافت كده اند از نيازهاي هيبريدهايي با ساقه كوتاهتد و اندامهاي گياهي كوچكتد ايجاد شده است هيبريدهاي پا كوتاه معمولا خوشه هاي كوچكتر دارند كه ممكن است بوسيله تراكم گياهي بيشتر جبران شوند. توسعه هيبريدهاي با عملكرد بالا ( چند خوشه اي) از عهده تقليل اندازه خوشه هي در طرف مقابل بر مي ايد. بيشترين سود از تراكم گياهي بالا و كاربرد كود سنگين در جايي كه رطوبت خاك كافي است بدست مي ايد. اين كار عملكرد آبياري تكميلي را براي ذرت در خيلي از مناطق توليد در معرض خشكي فصلي افزايش داده است. تحقيقات براي پيدا كردن گونه اي از ذرت كه بيشترين محصول را در اثر ادغام با كود موثر فراوان ، تراكم كشت بالا و آبياري تكميلي بدهد مور نياز است.

مقاومت به گرما و خشكي:

اسيب ذرت در اثر گرما و خشكي عملكرد را كاهش مي دهد. ميزان كاهش عملكرد ممكن است بصورتي تغيير كند كه هيچ اثر آشكاري روي خود گياه قابل مشاهده نباشد يا ممكن است بصورتي شديد باشد كه هيچ دانه اي توليد تشود يا حتي ممكن استگياه از بين برود ممكن استتوزيع هر كدام از عوامل محيطي به تنهاتيي با هم اثراتشان ادغام شود. كميت و كيفيت ذرت ممكن است در دوره هاي طولاني گرما يا خشكي بوسيلا عتصال يافتن ان با عوامل ديگري نظير بزرگي خوشه زنگ ذرت و خسارتهاي فراوان حشرات كاهش يابد. ايبردها و هيبريدها در مقاومت و تحملشان نسبت به آسيب گرما يا خشكي متفاوتند درست به همان نسبت به بيماريها و خسارت حشرات با هم متفاوتند.

اصلاح ذرت براي مقاومت به خشكي و گر ما شامل توسعه هيبريدهايي است كه:
) از آسيب دور باشند.
) شرايط نا مساعد گرما و خشكي را تا حد بيشتري تحمل كنند.
بعضي اوقات هيبريدهاي زودرس در يك زمان زودتر براي بدست آوردن حد اكثر توسعه دگياه قبل از گرم شدن هوا يا حاكم شده خشكسالي كشت مي شوند. اغلب هيبريدهاي زودرس در خاكي با حاصلخيزي كم به منظور دوري جستناز اثرات نا مطلوب خشكي كشت مو شوند ، چون خاك به حاصلخيري كم بيشتر اوقاتاز احاظ مواد آلي ضعيف است و منجر به افزايش ظرفيت نگهداري رطوبت نسبت به خاكهاي حاصلخيز مي شود. توسعه هيبريدهايي با تحمل فشارهاي گرما و خشكي پيچيده است. چون يك طيف وسيعي از شرايط نا مساعد محيطي وجود دارد كه ممكن است موجب ايجاد خسارت گردد. همچنين تركيب خصوصيات شرايط خشكي و گرما كه ممكن است باعث خسارت شود با مكان و فصل تغيير مي كند.

تلاشهاي فراواني به منظور ارزيابي اشكال خسارت توسط خشكي و گرما انجام شده استكه براي اينمنظور مي بايست در برنامه اصلاح بطور جداگانه مورد بررسي قرار داده شوند. چند شكل عمومي از خسارت و مسائل اصلاحي مشتمل بر موادد زير است:
) سوختگي اندامهاي هوايي و پژمردگي گل ماه ذرت . برخي گونه هاي ذرت چندين بار دچار سوختگي اندامهاي هوايي تحت شرايطي كه بقيه انواع ان بدون اسيب ديدگي مي گذرند مي شوند دولاينهاي اينبرد ست و سوختگي مانعي از انتقال آب از ميان زبانك يانواحي غلاف برگ بصورت همزمان با انتقال آب درنواحي مشابه از مقاومت گونه اي وجود دارد. ممكن است ظهور آن در لاينهاي سست سوختگي اندامهاي هوايي قبل از مقاومت لاينها صورت بگيرد زيا انها محدوده بيشتري از توسعه بافتهاي انتقال آب در ارتباط باسطح برگ دارند.

) نا موزوني دانه ها: ضعف ارايش دانه ممكن است ار اشكال گرده توليدي زيستي گشته شدن گرده بوسيله دماي بالا ، عقب افتادگي ريشگها در ارتباط با ذخيره گرده يا خشك شدن ريشك تا به اين حد كه گرده نتوند جوانه رني كند نتيجه شود . ضعف آرايش دانه ممكن است رخ دهد زيرا توليد گرده و ريشك بطور همزمان صورت نگرفته است.

انتخاب فشار براي يك تنش خشكي ممكن است بوسيله كاهش تراكم گياهي شبيه سازي مي شود . پيشرفت حاصل شده بوسيله انتخاب گونه هايي كه توليد محصول خوبي در تحت شرايط خشكي بكنند.
) رهايي از سوزش برگ.
) زود ريشك دهي در ارتباط با زمان ذخيره گرده.
) دوره ذخيره طولاني براي گل ماده بوده است.

استفاده از واريانه هاييا هيبريدهايي با تمايل چندين برابر خوش دهي عدم حضور در مناطقي كه خشكساليهاي اتفاقي رخ مي دهد را كاهش خواه داد در فصلهاي با رطوبت دلخواه ، تهي بيشتر از يك خوشه ممكن استميسر شود، اما اگر خاك ناقص بود در اين رطوبت تنها يك خوشه بايستي شكل داده شود. اين سازگاري به كشاورز اجازه كاهش جمعيت گياهي و بيشترين عملكرد محصول در فصلهاي مناسب و نا مناسب را خواهد داد.

– مقاومت به سرما، ذرت به كندي در دماهاي زير ۱۰ درجه سانتي گراد جوانه مي زند. در دماهاي بين ۱۲ تا۱۳ درجه نهالهاي بذري ذرت تقريبامستعدتجاوز قارچ هستند كه بيماريهاي نهال بذري را بر مي انگيزد. اينبردها و هيبريدهاي ذرت در شدت جوانه زني و مقاومت به عفونت نهال بذري در دماهاي پائين متفاوتند .

در شمال ايالات متحده ، جايي كه پايه هايي ناتوان اغلب از كاشت زود در هواي شرد بدست مي آيند. انتخاب گونه هايي از ذرت براي توانايي جوانه زني و توسعه سالم نهالهاي بذري در دماهاي پائين صورت گرفته است. اولين گذسته توسعه داده شده براي مقاومت به سرما يك گونه باز گرده افشان بنام انتخاب شد از ايالات ويسكونزين بود و در سال ۱٩۲۲ پخش گرديد. تستهاي سرما در بسياري از جاها هم اكنون از هيبردهاييي از ميان ايالات متحده استفاده مي كنند.

تستهاي سرما توانايي گونه ها را براي جوانه زني و مقاومت به عفونت بوسيله موجودات بيماري زا ي نهال بذري در مناهاي پائين را انئتازه گرفتند.
اقدامها براي هدايت تستهاي سرما متفاوت است ام زوال عادي ان اينست كه جوانه زني ذرت در تماس با خاك در دماهاي بين ٩ تا ۱۰ درجه براي يك دوره ۷ تا ۱۰ روز و سپس كامل شدن رارميناسيون در يك دماي بالاتر صورت مي پذيرد.

خاك غير بارور از مزرعه اي كه ذرت در ان كشت مي شد به منظور تهيه يك منبع طبيعي از آلودگي بوسيله موجودات بيماريزاي نهال بذري در تماس با بذري كه مي خواهد جوانه زني كند قرار مي گيرد يا ممكن است خاك بطور مصنوعي توليد بيماري بوسيله موجودات بيماريزا را بنمايد.
سه موجودي كه بطور مشترك باعث آسيب نهال بذري در دماهاي پائين مي شوند عبارتند از جنين.