لطفا به نکات زیر در هنگام خرید دانلود فایل پاورپوینت پیرازول ها، تری آزول ها و تترازول ها توجه فرمایید.

1-در این مطلب، متن اسلاید های اولیه دانلود فایل پاورپوینت پیرازول ها، تری آزول ها و تترازول ها قرار داده شده است 2-به علت اینکه امکان درج تصاویر استفاده شده در پاورپوینت وجود ندارد،در صورتی که مایل به دریافت  تصاویری از ان قبل از خرید هستید، می توانید با پشتیبانی تماس حاصل فرمایید 3-پس از پرداخت هزینه ، حداکثر طی 4 ساعت پاورپوینت خرید شده ، به ادرس ایمیل شما ارسال خواهد شد 4-در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل اسلاید ها میباشد ودر فایل اصلی این پاورپوینت،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد 5-در صورتی که اسلاید ها داری جدول و یا عکس باشند در متون زیر قرار نخواهند گرفت

— پاورپوینت شامل تصاویر میباشد —-

اسلاید ۱ :

مقدمه :

مشتقات این گروه از هتروسیکل ها ، ترکیبات آروماتیک پایداری می باشند. بسیاری از انها به صورت تجاری در تهیه محصولات تجاری ، افت کش ها و مواد رنگی به کار می روند .برای مثال می توان به نمک پیرازولیوم ،۹، (دیفن زوکات) که یک علف کش است ، راکسیل ،۱۰، که قارچ کش است وبرای محافظت گیاهان به کار می رود ، فنیل بوتازون ،۱۱، که یک عامل ضد التهاب است و فلوکونازول ،۱۲، که برای درمان عفونت های قارچی به کار می رود ، اشاره کرد . مشتقات ۱ و۲ و۳- تری آزول به عنوان درخشان کننده نوری به کار می روند .  تترازول ها در تحقیقات شیمی دارویی از اهمیت بسزاریی برخوردارند ، زیرا تترازول های بدون استخلاف روی نیتروژن را می توان به عنوان آنالوگ های اسیدهای کربوکسیلیک درنظر گرفت چون میزان pka  آنها قابل مقایسه بوده مسطح هستند و سیستم های غیر مستقر آنها تقریبا دارای همان فواصل لازم می باشند . آنالوگهای اسید های آمینه و بسیاری از اسید های کربوکسیلیک طبیعی به کمک قرار دادن حلقه تترازول و به جای گروه کربوکسیل سنتز شده اند . مطالعات تفضیلی در مورد شیمی پیرازول ها ، ۱ و ۲ و ۳- تری آزول ها و تترازول ها در دسترس می باشند .

اسلاید ۲ :

سنتز حلقه

این هتروسیکل ها را می توان به دو روش حلقوی شدن و حلقه زایی سنتز کرد . مثال های متعددی در فصل ۴ ارائه شده است . عمومی ترین روش برای تولید پیرازول ها واکنش ترکیبات ۱ و ۳- دی کربونیل یا ترکیبات مشابه (مانند انول استرها) با هیدرازین هاست . یک مثال ساده ، سنتر ۳ و۵- دی متیل پیرازول ، ۱۳، از پنتان -۲ و ۴- دی اون و هیدرازین (شکل۸-۱۰) است . ضعف و ایراد این روش این است که ترکیبات کربونیل ناقرینه یا مشتقات انها ، اغلب ترکیبی از ایزومرهای پیرازول ها را تولید می کنند . یک روش مناسب برای تولید تعدادی از پیرازول های بدون استخلاف روی نیتروژن به کمک واکنش هیدرازیدها (nr یا X=SR) XCSNHNH2 با آلفا – هالوکتون ها فراهم می شود. این واکنش تیادیازین های ، ۱۴، را به عنوان حدواسط تولید می کند که به صورت خودبه خود یا در اثر واکنش با اسیدها، گوگرد را بیرون انداخته و با بازده مناسب پیرازول ها را تولید می کنند.

اسلاید ۳ :

پیرازول ها را از طریق حلقوی کردن هیدرازونهای استیلنی از طریق الکتروحلقوی کردن ترکیبات دی آزوی غیر اشباع و از طریق واکنش های ۱و۳- دوقطبی ترکیبات دی آزو و نیترل ایمیدها نیز می توان تهیه کرد .

روشهای بسیاری برای سنتر ۱و۲و۴- تری ازول هادر دسترس می باشند که مهمترین آنها بر پایه ساختن و حلقوی شدن ساختمان هایی از نوع n-c-n-n-c  و c-n-c-n-n استوار است .

یک مثال از نوع اول ، ادغام حرارتی یک آسیل هیدرازید با یک آمید یا بهتر از آن یک تیو آمید است (واکنش پلیزاری)؛ بدین ترتیب بنزوئیل هیدرازید و تیوبنزامید در دمای ۱۴۰ درجه سانتی گراد واکنش داده و ۳ و ۵- دی فنیل -۱و۲و۴-  تری آزول ، ۱۵، را تولید می کنند. واکنش آینهورن – برونر یک مثال از نوع دوم حلقوی شدن است که طی آن هیدرازین یا یک هدرازین تک استخلافی با یک دی آسین آمین در حضور یک اسید ضعیف ادغام می شود . فنیل هیدرازین و –n  فورمیل بنزامید از این طریق ترکیب شده و ۱و ۵- دیفنیل -۱ و ۲ و ۴- تری ازول ،۱۶، را با بازده مناسب ایجاد می کنند.

اسلاید ۴ :

H1- 1و۲و۳- تری ازول ها را می توان از طریق حلقه زایی ۱و۳- دو قطبی دسته وسیعی از آزیده های آلی xn3 (X=الکیل ، وینیل ، آریل،اسیل ، آرن، سولفونیل و غیره) . با استیلن ها به دست آورد .

بسیاری از ترکیبات دیگر با آزیدها واکنش داده و ۱و۲و۳- تری ازول هارا ایجاد می کند .این ترکیبات شامل انیون های انولات ، انول اترها ، انامین ها و الفا-آسیل فسفر ایلیدها می باشند. برای مثال ایلید ۱۷ با آزیدوبنزن در محلول با دمای ۸۰ درجه سانتیگراد واکنش می دهد و ۱ و ۵- دی فنیل -۱و۲و۳- تری آزول را با بازده مناسب تولید می کند. این واکنش ها برخلاف افزایش به استیلن ها، مکان گزین می باشند. H2- 1 و۲و۳- تری آزول ها، گاهی از واکنش افزایش آزید، برای مثال با تری متیل سیلیل آزید و یا آسیل آزیدها تشکیل می شوند . به ظاهر استخلاف پس از تشکیل سیستم حلقه به نیتروژن شماره ۲ مهاجرت می کند . روش عمومی تر برای دستیابی به H2- 1 و ۲و۳- تری آزول ها، از ۱و۲- دیکتون هاست.  یک مثال متداول از این نوع حلقوی شدن اکسایشی بیس-آریل هیدرازون های ۱و۲- دیکتون ها با نمک های مس (II) است. مکانیسم محتمل برای حلقوی شدن بیس-آریل هیدرآزون های آلفا-کتو آلدئیدها ،۱۸، در شکل نشان داده شده است .توجه کنید که برای مثال دیگراز حلقوی شدن هترودی اِن در شکل  نشان داده شده است . توجه کنید که یک مثال دیگر از حلقوی شدن هترودی اِن در شکل تشریح شده است .

اسلاید ۵ :

بسیاری از روش های سنتز مهم برای تترازول ها شامل افزایش اسید هیدرازوئیک یا یون های آزیدبه ترکیبات دارای پیوندهای چندگانه کربن- نیتروژن می باشد . ۵- فنیل تترازول از طریق حرارت دادن بنزونیترال وسدیم آزید در N و N- دی متیل فرمامید به دست آمده است . یک روش ملایم تر دیگر ، استفاده از تری میتل سیلیل آزید با دی متیل تین اکسید به عنوان کاتالیزور است.

تترازول های ۱و۵- دو استخلافی را می توان از آمید ها و سدیم آزید از طرق محتلف به دست آورد. یکی از ملایم ترین روش ها که سنتز داخل یک ظرف را فراهم می کند ، مخلوط کردن آمید با تری فلورومتان سولفونیک انیدرید (Tf2O) و سدیم آزید در دیکلرومتان در حرارت آزمایشگاه است . ایمیدوئیل تری فلات ،۱۹، احتمالاٌ یکی از مواد حد واسط است. روش مرسوم برای تولید تترازول های ۲ و۵- دو استخلافی ، واکنش آمیدرازون ها ،۲۰، با اسید نیترو است.

اسلاید ۶ :

واکنش های جانشینی شیمی این آزول ها، با افزایش اتم های نیتروژن، اختلاف بیشتری نسبت به پیرول پیدا می کند. واکنش های جانشینی الکترون دوستی روی کربن درین سیستم های حلقوی تقریبا غیر معمول است، زیرا تعداد اتم های کربن کمتر است و الکترون ها دودست ها ترجیحاٌ به نیتروژن حمله می کنند . پیرازول می تواند در موقعیت ۴، در شرایط ملایم دارای کلر و بروم شود. در شرایط قلیایی ۳و۴و۵- تری بروموپیرازول تشکیل می گردد. نیتره کردن سنتی پیرازول با مخلوط اسید نیتریک – اسید سولفوریک، ۴- نیتروپیرازول را ایجاد می کند. این نیتره کردن بر روی کاتیون پیرازولیوم به وقوع می پیوندد و ۴- نیتروپیرازول را می توان به کمک یک راه غیر مستقیم از پیرازول نیز تهیه کرد . واکنش با نیترونیوم استات (NO2 +OAC-) ، ۱- نیتروپیرازول ،۲۱، را تولید می کند که بر اثر واکنش با اسید سولفوریک به ۴- نیتروپیرازول تبدیل می شود . این واکنش احتمالا شامل انتقال یون NO2+ از طریق کاتیون ۲۲ است، زیرا مشخص شده است که ۱- نیتروپیرازول یک عامل نیتره کننده مناسب و موثر برای هیدروکربن های آروماتیک در حضوراسید هاست. ۱و۲و۳-ترآزول می تواند از طریق واکنش با هیپوبرومیت سدیم در استیک اسید، به مشتق ۴و۵- دی برومو تبدیل شود و ۱و۲و۴ – ترآزول ها از طریق ایجاد یک مشتق ۱- کلروی قابل جداسازی ، از ناحیه کربن ۳ ، کلره می گردد.بدین ترتیب ، حداقل برخی از واکنش های جانشینی روی کربن توسط الکترون دوست ها در این سیستم های حلقوی ، از طریق حد واسط هایی انجام می شود که از ناحیه نیتروژن مورد حمله اولیه واقع شده اند. پیرازول های ۱- استخلاف دار می توانند از ناحیه کربن ۵ توسط بوتیل لیتیوم ، لیتیوم دار شود و این واکنش روش دیگری برای اتصال الکترون  دوست ها به حلقه فراهم کند. همین روش شناسی را می توان برای تری آزول ها و تترازول ها به کار برد . اگرچه برخی از مشتقات فلزدار ، از نظر حرارتی ناپایدارند (شکل ۸-۲۳ را ببینید)  و باید در دماهای پایین جدا شوند.

اسلاید ۷ :

آزول هابه کمک گروه وسیعی از عوامل آلکیله کننده ، N– آلکیله می شوند ، اما پیش بینی اینکه چه ایزومرهایی تولید می شوند، اغلب دشوار است . نسبت ایزومری معمولاً نسبت به طبیعت عامل آلکیله کننده و شرایط واکنش ، بسیار حساس است . برای مثال ،متیل ۵- متیل پیرازول -۲- کربوکسیلات ،۲۳، در موقعیت نیتروژن ۱ به وسیله دی آزومتان ،متیله می شود، اما به وسیله یدومتان در موقعیت نیتروژن ۲ متیله می گردد(شکل ۸-۱۵). گاهی آثار فضایی تعیین کننده محصولات می باشند. برای مثال ،۴- فنیل -۱و۲و۳- تری آزول به وسیله دی متیل سولفات در موقعیت های نیتروژن ۱و۲ متیله می گردد اما روی نیتروژن ۳ متیله نمی شود. برخی از N– تری متیل سیسیل آزول ها را می توان به صورت انتخابی آلکیله کرد. برای مثال ، ۱- تری متیل سیسیل -۱و۲و۴- تر آزول ،۲۴، که براحتی از ۱و۲و۴- تر آزول ها تهیه می گردد، از ناحیه نیتروژن ۲ آلکیله می شود. گروه تری متیل سیسیل طی این فرایند حذف می شود.

مثال های متعددی از تشکیل املاح چهار ظرفیتی از آزول های N– استخلاف دار و عوامل آلکیله کننده وجود دارد. حتی امکان تشکیل املاح دو چهار ظرفیتی نیز وجد دارد . برای مثال ، ۱- متیل – ۱و۲و۴ – تری آزول براحتی از ناحیه نیتروژن ۴ و نیتروژن ۲ بوسیله مقادیر مازاد تری متیل اوکسونیوم تترافلوروبرات متیله شده و نمک ۲۵ را می توان به صورت جامد بلوری جدا کرد.

واکنش های جانشین هسته دوستی استخلاف های کربن که گروه های ترک کننده خوبی هستند، با بسیاری از این آزول ها به وقوع می پیوندد. ۵- برومو ۵- کلروتتراآزول های ۱- استخلاف دار ، می توانند با جایگزینی هسته دوستی به تترازول های ۵- استخلاف دار دیگر تبدیل شوند. تترازول های ۱و۵- دو استخلافی نسبت به ایزومرهای ۲ و ۵- بسیار راحت تر واکنش می دهند زیرا احتمالاً

اسلاید ۸ :

حد واسط های پایدارتری دارند(شکل ۸-۱۶) واکنش کاتالیز شده با باز ۵- کلرو -۱- فنیل تترازول با فنل ها منجر به تشکیل اترهای ۲۶ می گردد که می توان از طریق احیا شدن با هیدروژن ، روی کاتالیزور پالادیوم ، باز شود. این یک روش مفید برای برداشتن اکسیژن فنل هاست.

مسلماً تعویض هالید در آزول ها ، با حضور گرو های الکترون کشنده اضافی روی اتم های کربن حلقه، یا با چهار ظرفیت کردن نیتروژن ، ساده تر خواهد بود . برای مثال در کانیون تری آزولیوم، ۲۷، کلرید بسیار راحت با یون های آزید تعویض می گردد.

اسلاید ۹ :

گسستن حلقه

این سیستم های حلقوی عموماً نسبت به واکنش های عمومی حلقه ، بسیار مقاوم هستند. کلیه این ترکیبات نسبت به گسستن اکسایشی و اغلب عوامل احیا کننده مقاومت نشان می دهند. برخی از ۱و۲و۳- تری آزول ها و تترازول ها در اثر حرارت بسیار راحت باز می شوند. توتومری شدن حلقه – زنجیر در H 1- تترازول های ۱و۵- دو استخلافی ( شکل ۸-۱۷ (الف)) معمول است و در ۱و۲و۳- تری آزول های ۱- استخلافدار نیز کمی سخت تر انجام می شود. باز شدن حلقه در صورتی که گرو های الکترون کشنده در موقعیت ۱ وجود داشته باشند، راحت تر انجام می شود. برای مثال ۱- سیانور ۱و۲و۳- تری آزول ها بر خلاف اغلب ۱و۲و۳- تر آزول ها، در محلول ، به حال تعادل با توتومر دی آزوایمین خود وجود دارد.

اسلاید ۱۰ :

توتو مر های زنجیره باز می توانند بصورت برگشت پذیر حلقوی شوند اما با توجه به طبیعت استخلاف ها و شرایط ممکن است دستخوش نوآرایی شده یا واکنش هایی انجام دهند که در آنها نیتروژن بیرون انداخته شود. نوآرایی دیمروت هنگامی که تترازول ها و۱و۲و۳- تری آزول ها دارای استخلاف ۵- آمینو حرارت داده شوند، به وقوع می پیوندد.  این مسئله در مورد۵- آمینو-۱- فنیل ۱و۲و۳- ترآزول ها در شکل ۸-۱۸ نمایش داده شده است.