در مورد مقدار آب لازم برای این محصول (به فصل دوم مراجعه شود) می توان…

* هرگاه عبارت معترضه ای در داخلی عبارت معترضه  دیگری قرار گیرد می توان آنرا در دو کمان محدود کرد: این نمایشنامه – که از نوشته های خوب گوهر مراد (غلامحسین ساعدی – شما هم حتماًاو را می شناسید) میباشد – مدت زیادی روی صحنه بود.

* هرگاه عبارت معترضه از متن جمله دور باشد می توانیم آنرا در بین دو کمان قراردهیم:

این موضوع (از اینکه آنرا دوباره عنوان می کنم پوزش میطلبم) بهتر است که هم اکنون مورد بحث قرار گیرد.

* هرگاه به کاربردن کلمه، نشان، یا عبارتی در جمله یا در جایی اختیاری باشد آنرا در دو هلال محدود میکنی معنی آن این است که بودن یا نبودن آن در درستی یا معنی جمله تأثیری نداشته و به کاربردنش بسته به میل نویسنده است: او میتواند (که) آنرا به قیمت بهتری بفروشد. (او می تواند آنرا به قیمت بهتری بفروشد.) بذر خوب، خاک حاصلخیز، آب، نور (، ) و حرارت کافی عوامل اساسی در کشاورزی است. (درنگ پیش از موصول)

 * به طوری که بعداً اشاره خواهد شد ( ۹ و ۲ – ۱۰ و ۳ – ۱۰) چنانچه نشان تعجب و نشان پرسش صرفاً برای نشان دادن تمسخر واستهزا و شک و تردید به کار رود در دو کمان محصور می شود.

*در نمایشنامه نویسی برای شرح وضعیت، حالات، صحنه ها و کارها (قسمتهایی که جزو گفته  بازیگران نیست)آنها را در دو قلاب یا دو کمان قرار می دهیم:

نورا – (به ساعتش نگاه میکند) آنقدر هم دیر نیست… (نورا در یک قسمت میز می نشیند)…

هلمر – (در سمت دیگر میز مینشیند) تو داری مرا می ترسانی در این مورد از دو قلاب نیز استفاده می شود.

در موقع چاپ معمولا این قسمتها را با حروفی ریزتر از حروف متن (با حروفی که برای پاورقی به کار میرود) چاپ میکنند. .

*(در کتاب لغت) طرز تلفظ کلمه را در پرانتز محدود میکنند.

* هرگاه برای محدود کردن مطلبی از دوکمان استفاده میکنیم، نشانه های دیگر را نباید همراه با آن به کاربرد مگر نشانه هایی که با برداشتن مطلب داخل دوکمان باز وجودشان لازم باشد: * این جنایت ، (مطمئنم که حق دارم آنرا جنایت بنامم)، تهدیدی برای اجتماع به شمار میرود. (نادرست) این جنایت (مطمئنم که حق دارم آنرا جنایت بنامم) تهدیدی برای اجتماع به شمار میرود. (درست)

هنگامی که این نظریه را در فصلهای پیش مورد بحث قراردادیم ( صفحات ۴۵ – ۳۶)