در کنفرانس ملبورن (۱۹۹۸) نیز که دربارة آموزش و پرورش قرن ۲۱ برگزار گردید مجدداًو از گزارش یادگیري گنج درون حمایت شد، تأکید اساسی بر آموزش پایه با کیفیت براي همه بود که در همایش جهانی داکار (۲۰۰۰) به عنوان چهارچوب عمل قرار گرفت.

حاصل این کنفرانس اهداف کلی و تعهدات دولت و جامعه بین المللی براي دستیابی به آموزش پایه با کیفیت براي همگان تا سال ۲۰۱۵ بود و اجراي آن به عنوان یک پیش شرط جهت حمایت خارجی از(Education For All ) EFA توسط جامعه بین الملل قرار گرفت (یونسکو، آموزش براي همه، .(۱۳۸۲ حال باید دید که از طریق نظام برنامهریزي متمرکز تحقق این اهداف چگونه امکانپذیر میشود؟ به نظر می رسد که یک نظام برنامه ریزي غیر متمرکز بهتر می تواند پاسخ گوي این تقاضا باشد.

بعد فناوري اطلاعات وارتباطات- امروزه، فناوري اطلاعات و ارتباطات، به یکی از اجزاي اصلی سازندة جامعه مدرن تبدیل شده است و به همین ترتیب، بر ارزش فرایند یادگیري، سازمان و مدیریت مؤسسات آموزشی افزوده است. بنابراین، صلاحیتها و شایستگیهاي مذکور در زیر ، براي استقرار یک نظام غیر متمرکز، نیاز مند نوعی تغییر میباشند :

تفکر انتقادي، صلاحیتهاي عمومی، شایستگی در زمینه فناوري اطلاعات و ارتباطات، تصمیمگیري، سر و کار داشتن با موقعیت هاي پویا ، کار به عنوان عضوي از گروه و برقراري ارتباط هاي مؤثر (یونسکو، فناوري اطلاعات و ارتباطات در آموزش و پرورش ، ۱۳۸۲ ص .( ۴