ویرگول [،]: نشانه  مکث کوتاه و علامت جدا کردن بعضی کلمات، فرازها، و مواردی به شرح زیر که بیشتر تابع لحن کلام است:

 ۱. برای تفکیک واژه ها یا بخشهای جمله.

۲. در بین عبارتها و جمله های غیر مستقلی که با هم در حکم یک جمله کاملی باشد.

 ۳. در وقتی که چند کلمه دارای اسناد واحدی باشد.

 ۴. برای جدا کردن بخشهای مختلف یک نشانی یا مأخذ یک نوشته.

 ۵. در میان دو کلمه که تصور شود خواننده آنها را با کسره  اضافه می خواند.

 نقطه – ویرگول [؛]: نشانه مکث طولانی (حد فاصل بین نقطه و ویرگول) که به نقطه نزدیکتر است و بیشتر در موارد زیر به کار میرود:

 ۱. برای تفکیک عبارات مختلف یک جمله  طولانی مربوط به یکمعنا.  

۲. برای جدا کردن دو یا چند جمله  بیانی کوتاه که با یکدیگر پیوند نزدیک دارند.

۳. در جمله های توضیحی و پیش از کلماتی از قبیل: مثلاً، یا به عبارت دو نقطه [:]: نشانه  توضیح در متن که در موارد زیر به کار میرود:

۱. پیش از نقل قول مستقیم

 ۲. برای باز نمودن و برشمردن تفصیل یک امر مجملی

 ۳. بعد از لغتی که معنی آن در برابرش نوشته شود

 ۴. پس از واژههای تفسیر کننده از قبیل چنانکه، مثال

۵. پس از عنوان نامه (دوست عزیزم:)

 ۶. بین رقم ساعت و رقم دقیقه (۵:۳۰) بعدازظهر