فواید ورزش شنا

ورزش شنا یكی از محبوب ترین ورزشها در بین اقشار مختلف مردم است. فردی كه شنا می كند، نه تنها از این طریق احساس راحتی و نشاط می كند بلكه در اثر شنا كردن قابلیتهای جسمانی خود را از قبیل استقامت دستگاه گردش خون و تنفس، قدرت، سرعت و انعطاف پذیری مفاصل شانه و مچ پا افزایش می دهد. ورزش شنا ورزشی است كه از سن نوزادی تا سن كهنسالی میتوان آنرا انجام داد و به طور كلی ورزشی است كه هیجان و اضطراب را كاهش داده، عضلات را قوی و محكم كرده و بدن را نرم و انعطاف پذیر می سازد و باعث می شود كه فرد انرژیی بیشتری برای انجام كارهای روزانه خود كسب كند.

تغییرات فیزیولوژیكی كه در اثر تمرینات استقامتی شنا در بدن بوجود می آید.
تمرینات استقامتی به معنی شنای مداوم در مسافتهای طولانی مثل شنای ۴۰۰ متر، ۶۰۰ متر،۸۰۰ متر،۱۴۰۰ متر و یا حتی مسافتهای بیشتر می باشد. یكی از امتیازهای این نوع تمرین این است كه احتیاج بدن را به دستگاه انتقال اكسیژن افزایش می دهد و در نتیجه سبب تغییرات زیر در بدن می شود.
افزایش بازده قلب، كاهش ضربان قلب، افزایش كیفیت خون از نظر حمل مقدار بیشتری اكسیژن ذخیره شده مقدار بیشتری گلیكوژن در جگر و ماهیچه ها و افزایش تعداد میتوكندریها در تارهای ماهیچه ای.

ماهیچه هایی كه در شنا بكار گرفته می شوند.
در زیر اسامی بعضی از ماهیچه های اصلی كه در مرحله جلو بردن یك شناگر در حركتهای شنا از آنها استفاده می شود ذكر شده است:
۱٫ ماهیچه های پائین برنده دست: ماهیچه پشتی بزرگ، ماهیچه سینه ای بزرگ ماهیچه گرد بزرگ و سرطویل، ماهیچه سه سربازویی. این ماهیچه ها باعث تقویت كشش دست در داخل آب می شوند.

۲٫ ماهیچه های گرداننده داخلی دست: ماهیچه سینه ای بزرگ، ماهیچه پهن پشتی، ماهیچه گرد بزرگ و ماهیچه تحت كتفی این ماهیچه ها قسمت بالایی دست را به طرف داخل میچرخانند. قوی شدن این ماهیچه ها از نظر نگه داشتن آرنج در بالا كه در مرحله اول كشش دست در هر چهار شنا مفید است، ضرورت دارد.

تمرینات سرعتی شنا و تغییرات فیزیولوژیكی حاصل از آن:
تمرینهایی با حداكثر سرعت و فعالیت در مسافتهای كوتاه را تمرینهای سرعتی گویند برای مثال ۱۰ بار و هر بار ۲۵ متر و یا ۵۰ متر شنا با حداكثر سرعت.
این نوع تمرینها سبب افزایش قدرت انقباض ماهیچه( به جهت افزایش هماهنگی میان دستگاه عصبی یا ماهیچه ای) و همچنین افزایش قدرت و مقدارATP-PC ( آدنوزین تری فسفات و فسفات كرآتین) در ماهیچه می شود كه خود سبب می شود كه قدرت شناگر برای انجام تمرینهای سرعتی افزایش یابد
کاهش درد و تناسب اندام با ورزش شنا

ورزشکاران برای بهبود آسیب هایی که در طول مسابقات به آنها وارد می گردد و همچنین برای رهایی از دردهای مفصلی، شنا را انتخاب می کنند. افرادی که دچار رماتیسم و یا سایر ناتوانایی های جسمی هستند، می توانند با استفاده از شنا، هم تناسب اندام خود را حفظ کنند و هم درد خود را تا میزان بسیار زیادی کاهش دهند.

*با بدن خود خوب رفتار کنید
دکتر “رابرت راجرز” فیزیولوژیست و مدیر لابراتوار ورزشی دانشگاه نیومکزیکو، معتقد است که شنا برای همه افراد به ویژه کسانی که محدودیت های جسمانی داشته و قادر به انجام سایر ورزش ها نمی باشند، مفید است.

دکتر رابرت در ادامه اضافه می کند که: “شنا ورزشی است که در آن تمام عضلات بدن به کار گرفته شده و برای بیماران رماتیسمی، و کسانیکه اضافه وزن دارند، مناسب میباشد. شناور بودن در آب سبب می شود یک تناسب عمومی به بدن القا شود، فشار آب سبب می شود مفاصل سفت شده و خطر آسیب رسیدن به بدن در مقایسه با ورزش هایی که در خشکی انجام می شود پایین بیاید.
زمانیکه در آب شناور هستید، بدن تنها ۵۰% از وزن اصلی خود را تحمل می کند، در این حالت وزن سینه ۲۵ % تا ۳۰ % شده و وزن گردن نیز به ۱۰% کاهش پیدا می کند.

ورزشکاران برای بهبود آسیب هایی که در طول مسابقات به آنها وارد می گردد و همچنین برای رهایی از دردهای مفصلی، شنا را انتخاب می کنند. افرادی که دچار رماتیسم و یا سایر ناتوانایی های جسمی هستند، می توانند با استفاده از شنا، هم تناسب اندام خود را حفظ کنند و هم درد خود را تا میزان بسیار زیادی کاهش دهند.

شنا همچنین برای افرادی که دچار بیماری هایی هستند که ممکن است در اثر فعالیت های شدید بدنی افزایش پیدا کند، نیز مثمر ثمر واقع خواهد شد. حتی به افرادی که دچار آسم هستند نیز توصیه می شود که از بین ورزش های متفاوت شنا را انتخاب کنند. چراکه هوای مرطوب و گرم سبب می شود تحریک کمتری در مجاری تنفسی آنها ایجاد شود.

فواید شنا در تناسب اندام نه تنها در هنگام شنا فشار زیادی به بدن وارد نمی شود، بلکه بهترین راه برای ایجاد تناسب اندام نیز محسوب می شود. هنگام شنا کردن تمام عضلات بدن به کار گرفته می شوند که در این میان می توان به ماهیچه های شانه، کمر، شکم، پا، باسن، و ران اشاره کرد و از آنجایی که مقاومت آب ۱۲ برابر هواست، سبب می شود که قدرت و نیروی فرد افزایش پیدا کند.

شنا کردن هم سبب افزایش نیروی جسمانی می شود و هم دستگاه تنفسی را تقویت می کند که با توجه به این مطلب کمتر ورزشی را می توان پیدا کرد که شامل چنین مزایایی باشد. اما آیا شنا می تواند به شما در کاهش وزن کمک کند؟
دکتر رابرت در این زمینه می گوید: “سؤالات مختلفی در این مورد مطرح می شود و اغلب افراد سؤال می کنند که شنا چگونه می تواند به سوختن کالری کمک کند؟” تحقیقاتی در این زمینه انجام شده که حاکی از آن است که کاهش وزن از طریق شنا کردن قدری مشکل است.
زمانیکه در آب غوطه ور می شویم، این فرورفتگی در آب سبب می شود که متابولیسم بدن کاهش پیدا کند، زمانیکه متابولیسم آرام شود، بدن نیاز به کالری کمتری پیدا می کند و بالطبع میزان کمتری از کالری سوخته میشود.

در حالیکه رابرت چنین نظریه ای را بیان می کند در پایان می افزاید که البته این نتیجه نیازمند تحققات بیشتر است و هنوز به طور قطعی نمی توان ادعا کرد که شنا به درد کاهش وزن نمی خورد؛ اما بد نیست نظریه محققان دیگر را نیز بشنویم: آنها معتقدند که شنا نیز مانند سایر ورزش ها نیاز به ممارست و تداوم داشته و برای بدست آوردن نتیجه مطلوب باید از یک برنامه مدون استفاده شود.”پژوهشگران معتقدند که برای کاهش وزن از طریق شنا، ابتدا باید یک مرحله تند و با فشار زیاد (سرعتی) را انجام دهید، سپس فشار خون را پایین آورده، وارد یک مرحله کند و استقامتی شوید.

اگر طبق این دستور العمل شنا نکنید، مثل این است که در حال پیاده روی نرم و آهسته هستید. “سو نلسون” کارشناس ورزش های آبی در مؤسسه ورزش های آبی کلورادو، آمریکا، اظهار می دارد که بیماران چاق بسیار زیادی را از طریق شنا درمان نموده. او می گوید: ” مردی ۲۵۰ کیلویی به من مراجعه کرد که دچار رماتیسم مفصلی نیز بود.

من او را به عنوان یکی از کارکنان مجموعه پذیرفتم و او موفق شد ۱۵۰ کیلو از وزن خود را کم کند.”از کجا باید شروع کرد محققان معتقدند که برای شروع می توانید مربی شنا بگیرید یا به استخر های گروهی ملحق شوید. البته برخی از استخر ها هستند که نام “حرفه ای” را به ابتدای اسم مجموعه ورزشی خود اضافه کرده اند؛ نباید کلمه “حرفه ای” شما را به اشتباه بیندازد و تصور کنید که فقط افرادی که شنا را به طور کامل بلد هستند می توانند به این استخر ها وارد شوند؛ نه!

این مجموعه ها دوره های ابتدایی، متوسط و پیشرفته را برگزار می کنند و حتی کلاس های تفریحی نیز دارند.در جلسات اول، انجام حرکات ریتمیک شنا و نفس گیری قدری مشکل به نظر میرسد.

مربیان شما را به تدریج با نحوه درست انجام حرکات و نفس گیری آشنا می کنند. آنها در هر زمان به طور مجزا بر روی یک مبحث تمرین می کنند.اگر جزء افراد مبتدی هستید، به آرامی شروع کنید؛ ابتدا می توانید تنها برای ?? دقیقه شنا کنید. با ۲ تا ۳ مرتبه تمرین در طول هفته، مدت زمان شنا کردن را به ۱۰ دقیقه برسانید. البته در این نیم ساعت باید گرم کردن و سرد کردن را نیز بگنجانید. در زمان باقیمانده هم بر روی قدرت، سرعت، و کیفیت ارائه کار خود تمرکز کنید.
*سو می گوید: “من واقعاً مبتدی ها را تشویق می کنم، یاد گرفتن شنا نیازمند مدت زمان زیادی است؛ ما روی خاک زندگی می کنیم به همین دلیل آب برایمان کمی غریب و ناآشنا است.” راههای بسیار زیادی وجود دارد که می تواند به شما کمک کند از پس شنا کردن بر بیایید.

می توانید حرکات را بر روی تخته شنا انجام دهید و در امتداد طول استخر راه بروید و حرکات را در خشکی اجرا کنید.سو معتقد است که مبتدی ها م

ی توانند وارد قسمت کم عمق شوند و با راه رفتن تنها حرکات دست را اجرا کنند. سپس سر خود را نیز در آب فرو ببرند و نفس گیری را نیز تمرین کنند.
یک لباس شنای راحت و عینک مناسب از ملزومات کار به شمار می رود. اگر احساس می کنید که هنوز نمی توانید سر خود را درون آب فرو ببرید، می توانید بعداً از عینک استفاده کنید.انتخاب صحیح زمانیکه آناهیتا، ۲ سال پیش تصمیم گرفت هفته ای ۲ مرتبه شنا کند، قادر نبود هیچ ورزش دیگری را انجام دهد. اما هنگامیکه ۱۰ کیلو از وزنش کم شد و سیستم تنفسی او نیز در شرایط بهتری قرار گرفت، توانست پیاده روی کرده و به تدریج دویدن را نیز امتحان کند. او امسال قصد دارد که در مسابقات سه گانه بانوان (شامل دو ۱۰۰ متر، پرش ارتفاع، و پرتاب وزنه) شرکت کند.

“برای بدست آوردن تناسب اندام، شنا بهترین انتخاب است و برای بدن نیز هیچ گونه مشکلی ایجاد نمی کند. احساس می کنم که این ورزش باعث ایجاد آرامش نیز می شود.””زمانیکه گوش گیر ها را در گوشتان قرار می دهید، و کلاه شنا را بر سر میگذارید، فقط شمایید و آب؛ تلفن همراه یا… وجود ندارد و همه چیز بی رنگ می شود

مزایای ورزش شنا
تاثیر مثبت فراوانی که چند مرتبه شنا در طول یا عرض استخر بر سلامت ما میگذارد، باورکردنی نیست.
تاثیر مثبت ورزش بر سلامت روحی و جسمی ما غیر قابل انکار است. بهترین حالت، زمانی است که شما برنامه ورزشی خاصی که متناسب با شیوه زندگی، علایق و شرایط جسمیتان باشد برگزینید، زیرا ورزش کاری است که باید از آن لذت ببرید.

اگر در فصل تابستان، گرما شما را از انجام ورزش منصرف میکند، به جای آنکه ورزش را قطع کنید، به شنا بپردازید. شنا نه تنها موجب طراوت و شادابی میشود، بلکه میتواند تاثیری معجزه آسا بر جسم و از بین رفتن آن کیلوهای اضافه بگذارد.

راهنمای ورزش شنا
تاثیر مثبت فراوانی که چند مرتبه شنا در طول یا عرض استخر بر سلامت ما میگذارد، باورکردنی نیست. شنا سلامت را بهوبود بخشیده و موجب تناسب تمام بدن میشود و قدرت، استقامت و انعطاف آنرا تقویت میکند. شنا به عنوان یک ورزش، با بدن بسیار ملایمتر برخورد میکند و آسیبهای ناشی از آن در حد اقل هستند.
وزن بدن در آب به یک دهم وزن واقعی تقلیل یافته و خاصیت شناوری در آب، از شدت ضربه های وارد شده بر مفاصل میکاهد. کم شدن وزن در آب به افرادی که بدن آماده ای ندارند کمک میکند تا راحتتر حرکت کنند. به این ترتیب، شنا به خصوص برای افراد مبتلا به آرتروز، مشکلات پشت و کمر، مشکلات ناشی از اضافه وزن، بارداری و در کل افرادی که نمیتوانند به ورزشهای خشکی بپردازند، بهترین انتخاب خواهد بود.

علی رغم سبکی بدن در آب، شنا ورزشی سنگین به شمار میرود و تمام عضلات اصلی بدن را به حرکت وامیدارد. شنای کرال سینه، غورباقه و کرال پشت تقریبا از تمام عضلات اصلی بدن- شکم، عضلات دوسر و سه سر، سرین، عضلات پشت ران و چهارسر- استفاده میکنند.

شنا علاوه بر استفاده از گروههای متعدد ماهیچه ها، موجب انعطاف پذیری و حفظ نرمی مفاصل به خصوص در ناحیه لگن، گردن، شانه و دست و پا میشود. شنا در دسته ورزشهای ایروبیک-هوازی- قرار دارد زیرا چند دور شنا بیش از سه دقیقه زمان میبرد و مقدار مصرف اکسیژن عضلات بسیار زیاد است.
از مزایای دیگر شنا میتوان به کاهش فشار خون اشاره کرد که به نوبه خود موجب کاهش خطر سکته قلبی میشود. این ورزش توان قلب را بالا برده و میزان خون پمپ شده به بدن را افزایش میدهد و همچنین با افزایش جریان خون در ریه، موجب سوخت کالری بیشتر میشود.

بنابر گزارش کارشناسان، ورزشهای آبی دارای مزایای جسمی، اجتماعی و روحی متعددی هستند که تعدادی از آنها بدین قرارند:
• بهبود یافتن قدرت و انعطاف پذیری بدن
• استقامت و تعادل عضلانی بهتر (به همین دلیل بسیاری از ورزشکاران حرفه ای در رشته های دیگر، به تمرینات آبی هم میپردازند)
• قلب قدرتمند
• تناسب اندام
• بهبود جریان خون

• توان بخشی درمانی برای عضلات مستهلک و آسیب دیده و بهبود از تصادفات و آسیبهای بدنی
• کنترل وزن
• از بین رفتن اضطراب و تنشهای روحی
• افزایش انرژی
این تصور غلط وجود دارد که چون بدن در طی شنا کردن متحمل فشار زیادی نمیشود، پس نمیتوان آنرا ورزش خوبی دانست، در صورتی که هر چند بدن در آب سبک میشود، اما برای هر حرکت باید بر مقاومت آب غلبه کرده، انرژی زیادی مصرف کند، به این ترتیب حتی راه رفتن در آب از پیاده روی در خشکی کالری بیشتری میسوزاند. انواع ورزشهای قابل اجرا در آب از این قرارند:

۱. راه رفتن و دویدن آهسته در آب: این دو ورزش در آب دارای همان مزایای راه رفتن و دویدن در خشکی هستند، اما آسیبهای کمتری دربر دارند. راه رفتن در آب میتواند در حالی که آب تا کمر یا سینه رسیده باشد انجام شود. مقاومت آب تاثیر این دو ورزش را بالا میبرد.
۲. ایروبیک در آب: همانطور که گفتیم، ایروبیک در آب شامل حرکاتی برای تقویت قلب و عروق است، حرکات ایروبیک ریتمیک و منظم هستند و میتوان حرکات رابه مدت ۲۰ دقیقه در آب اجرا نمود. مقاومت آب، تاثیر مثبت این حرکات را افزای میدهد.

۳. یوگا و حرکات نرمشی در آب: آب خود به عنوان ماده ای آرامش بخش شناخته شده است و حرکات آرام، آهسته و روان بخشی از یوگا در آب هستند.
۴. حرکات کششی و انعطاف پذیری: بهترین محیط برای تمرین و افزایش انعطاف پذیری بدن آب است که شامل حرکات کششی و حرکاتی برای تمام بدن است.
۵. ورزشهایی برای تقویت و تناسب اندام: شامل حرکاتی برای بالاتنه و پایین تنه است که هرچند مقاومت آب میتواند تاثیر آنها را بسیار افزایش دهد اما گاهی با وسایل مخصوص اجرا میشود تا این مقاومت هرچه بیشتر شود. نتیجه این حرکات عضلاتی کشیده، محکم و زیباست.
۶. دویدن آهسته و سریع در آب عمیق: در این ورزش، پا به کف استخر نمیرسد و حرکات دویدن در استخر عمیق اجرا میشود. به

همین منظور از کمربندها، کفشها و ابزارهای مختلفی برای شناور ماندن استفاده میشود.
۷. ورزشهایی در لبه استخر: دیوار استخر بهترین وسیله برای نگهداشتن بدن در حال انجام حرکات است و خود به عنوان یک وسیله برای انجام حرکات به کار میرود.

۸. کشش: حرکات کششی آهسته در میان حرکات ورزشی پر تحرک انجام میگیرد و موجب استراحت و بازگشت عضلات به حالت عادی شده، از دردناک شدن و کوفتگی بدن جلوگیری میکند.

۹. شنا: شنا معمولترین ورزش در آب است که به شیوه های مختلف-کرال سینه و پشت، غورباقه و پروانه- اجرا میشود. شما میتوانید شنا را با آموختن یکی از انواع آن آغاز کرده و پس از مهارت یافتن در آن به انواع دیگر شنا بپردازید.

تغذيه مناسب براي ورزش شنا (۱)

شنا از جمله ورزش هايي است که نياز به دوره هاي تمريني سخت دارد. بطور معمول هر شناگر حرفه اي هفته اي ۳-۲ جلسه تمرين ۶ ساعته خواهد داشت. علاوه بر اين تمرينات که در آب انجام مي شود، ممکن است در برنامه تمريني اين ورزشکاران تمرينات ايروبيک از قبيل دو يا دوچرخه سواري نيز منظور شود.
از طرف ديگر مسابقات المپيک شنا عموماً بصورت دوره هاي ۷-۳ روزه انجام مي شوند و در هر روز شناگران در دو نوبت صبح و عصر به رقابت مي پردازند. زمان هر مسابقه بسته به نوع آن و مقدار مسافتي که بايد طي شود، از ۲۰ ثانيه تا ۱۵ دقيقه متغير است. در مسابقاتي غير از مسابقات المپيک ممکن است شناگران ۳-۲ بار در روز و هر بار به مدت ۲۰ دقيقه تا چند ساعت با يکديگر به رقابت بپردازند؛ بنابراين شنا ورزشي است که با توجه به زمان و مسافت طي شده، در آن سيستم بي هوازي و يا هوازي غالب خواهد بود.

موفقيت در شنا نيز مانند ساير رشته هاي ورزشي به عواملي نظير تمرينات، ساختارهاي بدني و رژيم غذايي بستگي دارد. شناگران همانند ساير ورزشکاران نياز به پيروي از يک رژيم غذايي متعادل و متنوع از تمام گروه هاي غذايي دارند که از تمام فاکتورهاي اساسي و لازم جهت حفظ بدن در شرايط ايده آل تمرين و مسابقه برخوردار باشد.

شناگران به سهولت بين ۵۰۰۰- ۲۰۰۰ کيلو کالري انرژي را در روز، طي تمرينات ورزشي خود مصرف مي کنند که اين ميزان وابسته به سن، جنس، اندازه ي بدن و ساعات فعاليت ورزشي متغير مي باشد و درشت مغذي ها تامين کننده ي انرژي مورد نياز جهت انقباض عضلاني و ماده ي اوليه در ساخت و رشد بافت هاي بدن هستند.
بطور کلي رژيم غذايي يک شناگر بايد شامل کربوهيدرات، چربي کم و مقادير متوسطي از پروتئين باشد.

کربوهيدرات:
کربوهيدارت اولين و مهم ترين منبع تأمين انرژي بدن در هنگام فعاليت هاي ورزشي مي باشد. دليل اين امر سرعت سوخت و ساز آنهاست، بدان معني که اين مواد به سرعت متابوليزه شده و انرژي خود را آزاد مي کنند. توليد و تداوم انرژي در حين فعاليت هاي شديد عضلاني به در دسترس بودن گليکوژن عضله و قند خود بستگي دارد.

مواد غذايي کربوهيدراتي، اولين و مهم ترين منبع تامين انرژي براي ورزشکاران هستند. مواد غذايي كربوهيدارتي شامل: انواع نان، برنج و ساير غلات، سيب زميني، ماكاروني، كيك و شيريني ها است.

امکان انجام تمرينات سبک، با سطح ناچيز منابع کربوهيدارتي ميسر مي باشد، اما تأمين انرژي مورد نياز عضلات و حفظ توان انقباضي آنها براي انجام فعاليت هاي بيشتر و سنگين تر به هنگام تخليه سوختي اين منابع غير ممکن است. براساس مطالعات بايد ۶۵- ۵۵ درصد انرژي مورد نياز در يک ورزشکار از کربوهيدرات تامين شود که اين ميزان حدود ۶۰۰- ۴۰۰ گرم بوده و ۲۴۰۰- ۱۵۰۰ کيلو کالري انرژي توليد مي کند. در جامعه ي آمريکا ميانگين مصرف کربوهيدرات ۴۶ درصد کل انرژي است، در حالي که در کشور ما ميانگين مصرف کربوهيدرات بالاتر از اين حد مي باشد. با اين وجود براي اطمينان از دريافت مقادير کافي کربوهيدرات بهتر است مصرف مواد غذايي نظير نان ها، برنج، غلات آماده، ماکاروني، سيب زميني و ميوه جاتي نظير سيب، موز، انگور و پرتقال مورد توجه قرار گيرد.

پروتئين:
بدن براي ساخت و ترميم عضلات به پروتئين نياز دارد. علاوه بر اين ممکن است به عنوان منبع محدودي از انرژي، در فعاليت هاي ورزشي مورد استفاده قرار گيرند. با اين وجود بايد توجه داشت که دريافت بيش از حد پروتئين، منجر به ساخت عضلات بيشتر و يا قوي تر شدن عضلات نخواهد شد. بدن مقدار پروتئين مورد نياز خود را مصرف نموده و مابقي را به چربي تبديل مي کند. توصيه مي شود فقط ۲۰ درصد از انرژي روزانه شناگران به پروتئين اختصاص داده شود.

تحقيقات انجام شده بر روي شناگران نشانگر آن است که اين افراد به ازاي هر کيلوگرم از وزن خود، ۲ گرم پروتئين مصرف مي کنند. اين ميزان بيش از ميزان لازم جهت تامين نيازهاي معمول يک ورزشکار است. لذا کمبود اين ماده ي مغذي در اين گروه نبايد مشاهده شود. از طرف ديگر گياهخواران از جمله افراد در معرض خطر کمبود دريافت پروتئين هستند. افراد گياهخوار بايد مقادير بيشتري شير و لبنيات، آجيل، مغزها و سويا را مصرف کنند تا نياز آنان به پروتئين برطرف شود. البته مقادير زياد شير پرچرب و مغزها ممکن است با افزايش مصرف چربي همراه باشد. ليکن به دليل عدم مصرف گوشت قرمز که يکي از مهم ترين منابع چربي در برنامه ي غذايي است، اين افراد وضعيت خطرناکي از نظر افزايش دريافت چربي نخواهند داشت.
چربي:
چربي ها سوخت خوبي براي فعاليت بدني استقامتي دراز مدت (مثل شنا) هستند، اما اين مواد در فعاليت هاي عضلاني سريع و با شدت زياد، مقدار انرژي

بسيار کمي آزاد مي کنند که اين امر به جهت کند بودن سوخت و ساز آن ها است.
از طرف ديگر يک شناگر مي بايد در برنامه ي غذايي معمول خود، مصرف چربي ها را در حد مورد نظر يعني ۲۵- ۲۰درصد از کل انرژي حفظ نمايد. مطالعات نشانگر آن است که دريافت چربي در اين محدوده، عملکرد ورزشي فرد را تسهيل مي کند. براي اين امر مي بايد مصرف تخم مرغ، کره، غذاهاي سرخ کرده و مغزها (گردو، پسته و…) را کنترل کرد.

اکثر ورزشکاران بر اين باورند که چربي ها براي سلامتي بدن مفيد نمي باشند و آنها را از رژيم غذايي خود حذف مي کنند. اما در حقيقت در هنگام فعاليت هاي ورزشي، چربي ها به عنوان منابع ثانويه توليد انرژي براي ورزشکاران محسوب مي شوند تا به عنوان يک منبع انرژي ايفاي نقش نمايند. بنابراين ورزشکاران مي توانند دريافت چربي را تا حدي محدود نمايند، اما جايز به حذف تمام چربي ها از برنامه غذاي خود نمي باشند. لذا توصيه مي شود حداقل ۲۰ درصد از انرژي روزانه ي شناگران به چربي اختصاص داده شود.

آشنايي با صدمات ورزش شنا و توان بخشي آنها

« شانه»
« زانو»
« ساق و پا»
فوايد ورزش شنا از ديرباز شناخته شده است. شنا از معدود ورزش هاي هوازي است که تأکيد آن بر قسمت هاي فوقاني بدن است و انعطاف پذيري کمتري براي آسيب به مفاصل، عضلات و تاندون ها وجود دارد. مدت زيادي است که از آب درماني براي کمک به تعديل اختلالات روماتولوژي، نورولوژي و اسکلتي استفاده مي شود.

ورزش شنا نياز به قدرت در محدوده وسيعي از حرکات مفصلي به ويژه در شانه دارد. اين ورزش ترکيبي از انعطاف پذيري، کشش و تکنيک است. اگر يکي از اين سه عامل مختل گردد فرد مستعد اسيب مي شود. بکارگيري تکنيک خوب و حفظ آن در جلوگيري از ايجاد آسيب مهم است. يک مربي آگاه مي تواند از بروز مسائل و آسيب هاي مزمن بکاهد.