مسجد سهله

«مسجد سهله»، مهمترین مسجد پس از مسجد کوفه است که در حدود سه کیلومتری شمال غربی مسجد کوفه (در کشور عراق) قرار دارد.
در «مسجد سهله» بقعه ای معروف به مقام مهدی (عج) وجود دارد. و زیارت آن حضرت در آن محلّ شریف مناسب است و از بعضی کتب مزاریه نقل شده که شایسته است حضرت ولی عصر (عج) را در این محل در حالیکه ایستاده باشند با این استغاثه زیارت کنند:

«سلامُ اللهِ الْکامِلُ التّامُّ الشّامِلُ العامُّ و …»
امام صادق علیه السّلام فرمود:

«گویا حضرت قائم (عج) را در «مسجد سهله» همراه خانواده خود می بینم» سپس فرمود: «هیچ پیامبری مبعوث نشد، مگر آنکه در این مسجد نماز خواند»
یکی از یاران به نام ابو بصیر عرض کرد: «آیا امام قائم (عج) همواره در این مسجد خواهد بود؟»
فرمود: «آری مسجد سهله خانه امام قائم (عج) است».

عرض کرد: «امامان بعد از قائم (عج) چطور؟»
حضرت پاسخ فرمودند: «آنها نیز تا آخر دنیا در این مکان سکونت خواهند کرد.»
از این حدیث اینگونه استفاده می شود که در دوران رجعت، پس از حضرت قائم (عج) سایر امامان نیز همان مکان را پایگاه مرکزی خود قرار می دهند.

نقشه مسجد سهله
۱ـ درب ورودی
۲ـ مقام حضرت صادق (ع)
۳ـ مقام حضرت ابراهيم (ع)
۴ـ مقام و منزل حضرت ادريس(ع)
۵ـ مقام حضرت خضر (ع)
۶ـ مقام انبياء المرسلين
۷ـ مقام حضرت زين العابدين (ع)
۸ـ مقام حضرت صاحب الزمان(عج)

مسجد سهله
يكى از مشهورترين مساجد اسلامى كه در قرن اول هجرى توسط قبايل عرب در سمت شمال غربى مسجد جامع كوفه به فاصله حدود دو كيلومتر ساخته شده است؛ مسجد شريف »سهله« است كه در منابع تاريخى از آن با نامهايى چون مسجد سهيل، بنى ظفر و عبدالقيس۱… ياد شده است.
اين مسجد در زمينى خالى از سكنه كه اطراف آن پوشيده از ماسه هاى قرمز است ساخته شده است. شكل هندسى آن تقريباً به صورت مستطيل با طول ۱۴۰ متر، عرض ۱۲۵ متر و مساحتى بالغ بر ۱۷۵۰۰ مترمربع است. ارتفاع ديوارهايى كه آن را احاطه كرده حدود ۲۲ متر است كه هر يك از اضلاع چهارگانه آن به وسيله برجهاى نيم دايره اى از طرف خارج و به فاصله هاى مساوى تقويت مى شوند. در ميانه ضلع شرقى ديوار، مناره اى به ارتفاع ۳۰ متر وجود دارد. در اصلى مسجد در ميانه ضلع شرقى در مجاورت اين مناره قرار دارد.

مجموع فضاى مسجد از دو قسمت شبستان و صحن تشكيل شده است. شبستان كه در قسمت جنوب به طول ۱۲۰ متر و عرض ۵/۵ متر بنا شده است حدود ۶۶۰ متر مربع مساحت دارد و از طريق ايوانكهايى به عنوان وروديهاى شبستان به صحن مسجد متصل مى شود كه قدمت تاريخى اين ايوانكها به قبل از ۷۵۰ق. مى رسد.
بقيه فضاى مسجد به صحن اختصاص دارد. در طول اضلاع شرقى، غربى و شمالى مسجد نيز غرفه هايى ساخته شده است كه در يك طرف ۳۶ غرفه، در طرف ديگر ۲۷ و در سمت در ورودى آن ۱۹ غرفه به چشم مى خورد.
در بخشهاى مختلف صحن مسجد محرابهايى ساخته شده است كه به نام پيامبران و ائمه اطهار(ع) نامگذارى شده اند و در اصطلاح آنها را مقام مى خوانند. اين مقامها عبارتند از:

۱ـ درب ورودی
هنگامى كه خواستى وارد مسجد شوى نزديك در بايست و بگو:
«بِسْمِ اللَّه وَ بِاللَّه وَ مِنَ اللَّه وَ إِلَى اللَّه وَ مَا شَاءَ اللَّه وَ خَيْرُ الْأَسْمَاءِ للَّه تَوَكَّلْتُ عَلَى اللَّه وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلا بِاللَّه الْعَلِى الْعَظِيمِ اللَّهُمَّ اجْعَلْنِى مِنْ عُمَّارِ مَسَاجِدِكَ وَ بُيُوتِكَ اللَّهُمَّ إِنِّى أَتَوَجَّهُ إِلَيْكَ بِمُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أُقَدِّمُهُمْ بَيْنَ يَدَى حَوَائِجِى فَاجْعَلْنِى اللَّهُمَّ بِهِمْ عِنْدَكَ وَجِيها فِى الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ وَ مِنَ الْمُقَرَّبِينَ اللَّهُمَّ اجْعَلْ صَلاتِى بِهِمْ مَقْبُولَةً وَ ذَنْبِى بِهِمْ مَغْفُورا وَ رِزْقِى بِهِمْ مَبْسُوطا وَ دُعَائِى بِهِمْ مُسْتَجَابا وَ حَوَائِجِى بِهِمْ مَقْضِيَّةً وَ انْظُرْ إِلَى بِوَجْهِكَ الْكَرِيمِ نَظْرَةً رَحِيمَةً أَسْتَوْجِبُ بِهَا الْكَرَامَةَ عِنْدَكَ ثُمَّ لا تَصْرِفْهُ عَنِّى أَبَدا بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ يَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ وَ الْأَبْصَارِ ثَبِّتْ قَلْبِى عَلَى دِينِكَ وَ دِينِ نَبِيِّكَ وَ وَلِيِّكَ وَ لا تُزِغْ قَلْبِى بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنِى وَ هَبْ لِى مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ اللَّهُمَّ إِلَيْكَ تَوَجَّهْتُ وَ مَرْضَاتَكَ طَلَبْتُ وَ ثَوَابَكَ ابْتَغَيْتُ وَ بِكَ آمَنْتُ وَ عَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ اللَّهُمَّ فَأَقْبِلْ بِوَجْهِكَ إِلَى وَ أَقْبِلْ بِوَجْهِى إِلَيْك».

سپس آية الكرسى و معوذتين را بخوان و هر كدام از اذكار،
«سبحان اللَّه و الحمد للَّه و لا إله إلاّ اللَّه و اللَّه اكبر»
را هفت بار گفته و آنگاه بگو:
«اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ عَلَى مَا هَدَيْتَنِى وَ لَكَ الْحَمْدُ عَلَى مَا فَضَّلْتَنِى وَ لَكَ الْحَمْدُ عَلَى مَا شَرَّفْتَنِى وَ لَكَ الْحَمْدُ عَلَى كُلِّ بَلاءٍ حَسَنٍ ابْتَلَيْتَنِى اللَّهُمَّ تَقَبَّلْ صَلاتِى وَ دُعَائِى وَ طَهِّرْ قَلْبِى وَ اشْرَحْ لِى صَدْرِى وَ تُبْ عَلَى إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ».

۲٫ مقام امام صادق(ع)
اين مقام درست در وسط مسجد است. براساس روايات تاريخى، حضرت امام صادق(ع) مدتى در آنجا اقامت نموده و به عبادت و دعا مشغول بوده اند.
سيّد بن طاوس فرموده است: چون خواستى به مسجد سهله بروى شب چهارشنبه هنگام نماز مغرب و عشا به آنجا برو كه اين زمان افضل اوقات است و چون وارد مسجد شدى نماز مغرب و نافله‏اش را به جا آور و سپس دو ركعت نماز تحيّت مسجد بخوان و بعد از نماز دستهايت را به سمت آسمان بلند كن و بگو:

«أَنْتَ اللَّه لا إِلَهَ إِلا أَنْتَ مُبْدِى الْخَلْقِ وَ مُعِيدُهُمْ وَ أَنْتَ اللَّه لا إِلَهَ إِلا أَنْتَ خَالِقُ الْخَلْقِ وَ رَازِقُهُمْ وَ أَنْتَ اللَّه لا إِلَهَ إِلا أَنْتَ الْقَابِضُ الْبَاسِطُ وَ أَنْتَ اللَّه لا إِلَهَ إِلا أَنْتَ مُدَبِّرُ الْأُمُورِ وَ بَاعِثُ مَنْ فِى الْقُبُورِ أَنْتَ وَارِثُ الْأَرْضِ وَ مَنْ عَلَيْهَا أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الْمَخْزُونِ الْمَكْنُونِ الْحَى الْقَيُّومِ وَ أَنْتَ اللَّه لا إِلَهَ إِلا أَنْتَ عَالِمُ السِّرِّ وَ أَخْفَى أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذِى إِذَا دُعِيتَ بِهِ أَجَبْتَ وَ إِذَا سُئِلْتَ بِهِ أَعْطَيْتَ وَ أَسْأَلُكَ بِحَقِّكَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ وَ بِحَقِّهِمُ الَّذِى أَوْجَبْتَهُ عَلَى نَفْسِكَ أَنْ تُصَلِّى عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تَقْضِى لِى حَاجَتِى السَّاعَةَ السَّاعَةَ يَا سَامِعَ الدُّعَاءِ يَا سَيِّدَاهْ يَا مَوْلاهْ يَا غِيَاثَاهْ أَسْأَلُكَ بِكُلِّ اسْمٍ سَمَّيْتَ بِهِ نَفْسَكَ أَوِ اسْتَأْثَرْتَ بِهِ فِى عِلْمِ الْغَيْبِ عِنْدَكَ أَنْ تُصَلِّى عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تُعَجِّلَ فَرَجَنَا السَّاعَةَ يَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ وَ الْأَبْصَارِ يَا سَمِيعَ الدُّعَاءِ».

۳٫ مقام حضرت ابراهيم(ع)
اين مقام در جهت شمال غربى و بين ديوار غربى و شمالى قرار دارد. در روايتى آمده است اين مسجد، خانه حضرت ابراهيم خليل(ع) بوده است كه از آنجا به سمت قوم «عمالقه» رفتند.
آنگاه به سجده برو و اظهار بندگى كن و حاجت خود را بخواه؛ سپس در مقام حضرت ابراهيم‏عليه‏السلام دو ركعت نماز بخوان و بعد از نماز خداوند متعال را تسبيح كن و بگو:
«اللَّهُمَّ بِحَقِّ هَذِهِ الْبُقْعَةِ الشَّرِيفَةِ وَ بِحَقِّ مَنْ تَعَبَّدَ لَكَ فِيهَا قَدْ عَلِمْتَ حَوَائِجِى فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اقْضِهَا وَ قَدْ أَحْصَيْتَ ذُنُوبِى فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اغْفِرْهَا اللَّهُمَّ أَحْيِنِى مَا [إِذَا] كَانَتِ الْحَيَاةُ خَيْرا لِى وَ أَمِتْنِى [تَوَفَّنِى‏] إِذَا كَانَتِ الْوَفَاةُ خَيْرا لِى عَلَى مُوَالاةِ أَوْلِيَائِكَ وَ مُعَادَاةِ أَعْدَائِكَ وَ افْعَلْ بِى مَا أَنْتَ أَهْلُهُ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ».

۴٫ مقام حضرت ادريس(ع)
اين مقام در جهت جنوب غربى بين ديوار جنوبى و غربى قرار دارد.
سپس در گوشه ديگر مسجد كه سمت مغرب و قبله است، دو ركعت نماز بخوان؛ آنگاه دستها را بلند كن و بگو:
«اللَّهُمَّ إِنِّى صَلَّيْتُ هَذِهِ الصَّلاةَ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِكَ وَ طَلَبَ نَائِلِكَ وَ رَجَاءَ رِفْدِكَ وَ جَوَائِزِكَ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ تَقَبَّلْهَا مِنِّى بِأَحْسَنِ قَبُولٍ وَ بَلِّغْنِى بِرَحْمَتِكَ الْمَأْمُولَ وَ افْعَلْ بِى مَا أَنْتَ أَهْلُهُ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ».

۵٫ مقام حضرت خضر (ع)
اين مقام در سمت شرقى بين ديوار جنوبى و شرقى قرار دارد. اين مقام را مقام عيسى(ع) هم مى نامند. اين قسمت از مسجد به «بيت الخضر» هم معروف است.
سپس به سجده برو و دو طرف صورتت را روى خاك بگذار؛ سپس به گوشه مسجد طرف مشرق برو و درآنجا دوركعت نماز بخوان ودستهايت را بگشا و بگو:
«اللَّهُمَّ إِنْ كَانَتِ الذُّنُوبُ وَ الْخَطَايَا قَدْ أَخْلَقَتْ وَجْهِى عِنْدَكَ فَلَمْ تَرْفَعْ لِى إِلَيْكَ صَوْتا وَ لَمْ تَسْتَجِبْ لِى دَعْوَةً فَإِنِّى أَسْأَلُكَ بِكَ يَا اللَّه فَإِنَّهُ لَيْسَ مِثْلَكَ أَحَدٌ وَ أَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ بِمُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ أَسْأَلُكَ أَنْ تُصَلِّى عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تُقْبِلَ إِلَى [عَلَى ] بِوَجْهِكَ الْكَرِيمِ وَ تُقْبِلَ بِوَجْهِى [إِلَيْكَ‏] وَ لا تُخَيِّبَنِى حِينَ أَدْعُوكَ وَ لا تَحْرِمَنِى حِينَ أَرْجُوكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ».

۶٫ مقام حضرت صالح(ع)
اين مقام در بين ديوار شرقى و شمالى قرار دارد كه به مقام صالحين، انبيا و مرسلين معروف است.
و در بعضى از كتابهاى مزار غير معروف اينچنين آمده است كه به گوشه‏اى از مسجد كه در طرف مشرق قرار دارد، برو و دو ركعت نماز بخوان و آنگاه بگو:
اللَّهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ يَا اللَّه أَنْ تُصَلِّى عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تَجْعَلَ خَيْرَ عُمُرِى آخِرَهُ وَ خَيْرَ أَعْمَالِى خَوَاتِيمَهَا وَ خَيْرَ أَيَّامِى يَوْمَ أَلْقَاكَ فِيهِ إِنَّكَ عَلَى كُلِّ شَى‏ءٍ قَدِيرٌ اللَّهُمَّ تَقَبَّلْ دُعَائِى وَ اسْمَعْ نَجْوَاى يَا عَلِى يَا عَظِيمُ يَا قَادِرُ يَا قَاهِرُ يَا حَيّا لا يَمُوتُ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اغْفِرْ لِى الذُّنُوبَ الَّتِى بَيْنِى وَ بَيْنَكَ وَ لا تَفْضَحْنِى عَلَى رُءُوسِ الْأَشْهَادِ وَ احْرُسْنِى بِعَيْنِكَ الَّتِى لا تَنَامُ وَ ارْحَمْنِى بِقُدْرَتِكَ عَلَى يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ وَ صَلَّى اللَّه عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّاهِرِينَ يَا رَبَّ الْعَالَمِينَ».

۷٫ مقام امام سجاد(ع)
اين قسمت در ميانه مسجد كمى مايل به سمت شرقى قرار دارد.
سپس در خانه‏اى كه وسط مسجد قرار گرفته و اكنون به مقام امام سجادعليه‏السلام معروف شده است، دو ركعت نماز به جا آور و بعد بگو:
«يَا [مَنْ هُوَ] أَقْرَبُ إِلَى مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ يَا فَعَّالا لِمَا يُرِيدُ يَا مَنْ يَحُولُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَ قَلْبِهِ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ حُلْ بَيْنَنَا وَ بَيْنَ مَنْ يُؤْذِينَا بِحَوْلِكَ وَ قُوَّتِكَ يَا كَافِى [يَا كَافِيا] مِنْ كُلِّ شَى‏ءٍ وَ لا يَكْفِى مِنْهُ شَى‏ءٌ اكْفِنَا الْمُهِمَّ مِنْ أَمْرِ الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ».

آنگاه دو طرف صورتت را روى خاك اين مكان شريف بگذار.
در مزار قديم نقل شده كه بعد از آنكه دو ركعت نماز در اين مكان خواندى بگو:
اللَّهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُكَ يَا مَنْ لا تَرَاهُ الْعُيُونُ وَ لا تُحِيطُ بِهِ الظُّنُونُ وَ لا يَصِفُهُ الْوَاصِفُونَ وَ لا تُغَيِّرُهُ الْحَوَادِثُ وَ لا تُفْنِيهِ الدُّهُورُ تَعْلَمُ مَثَاقِيلَ الْجِبَالِ وَ مَكَايِيلَ الْبِحَارِ وَ وَرَقَ الْأَشْجَارِ وَ رَمْلَ الْقِفَارِ وَ مَا أَضَاءَتْ بِهِ الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ وَ أَظْلَمَ عَلَيْهِ اللَّيْلُ وَ وَضَحَ عَلَيْهِ النَّهَارُ وَ لا تُوَارِى مِنْكَ [مِنْهُ‏] سَمَاءٌ سَمَاءً وَ لا أَرْضٌ أَرْضا وَ لا جَبَلٌ مَا فِى أَصْلِهِ وَ لا بَحْرٌ مَا فِى قَعْرِهِ أَسْأَلُكَ أَنْ تُصَلِّى عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تَجْعَلَ خَيْرَ أَمْرِى آخِرَهُ وَ خَيْرَ أَعْمَالِى خَوَاتِيمَهَا وَ خَيْرَ أَيَّامِى يَوْمَ أَلْقَاكَ إِنَّكَ عَلَى كُلِّ شَى‏ءٍ قَدِيرٌ اللَّهُمَّ مَنْ أَرَادَنِى بِسُوءٍ فَأَرِدْهُ وَ مَنْ كَادَنِى فَكِدْهُ وَ مَنْ بَغَانِى بِهَلَكَةٍ فَأَهْلِكْهُ

وَ اكْفِنِى مَا أَهَمَّنِى مِمَّنْ دَخَلَ هَمُّهُ عَلَى اللَّهُمَّ أَدْخِلْنِى فِى دِرْعِكَ الْحَصِينَةِ وَ اسْتُرْنِى بِسِتْرِكَ الْوَاقِى يَا مَنْ يَكْفِى مِنْ كُلِّ شَى‏ءٍ وَ لا يَكْفِى مِنْهُ شَى‏ءٌ اكْفِنِى مَا أَهَمَّنِى مِنْ أَمْرِ الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ وَ صَدِّقْ قَوْلِى وَ فِعْلِى يَا شَفِيقُ يَا رَفِيقُ فَرِّجْ عَنِّى الْمَضِيقَ وَ لا تُحَمِّلْنِى مَا لا أُطِيقُ اللَّهُمَّ احْرُسْنِى بِعَيْنِكَ الَّتِى لا تَنَامُ وَ ارْحَمْنِى بِقُدْرَتِكَ عَلَى يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ يَا عَلِى يَا عَظِيمُ أَنْتَ عَالِمٌ بِحَاجَتِى وَ عَلَى قَضَائِهَا قَدِيرٌ وَ هِى لَدَيْكَ يَسِيرٌ وَ أَنَا إِلَيْكَ فَقِيرٌ فَمُنَّ بِهَا عَلَى يَا كَرِيمُ إِنَّكَ عَلَى كُلِّ شَى‏ءٍ قَدِيرٌ».

سپس به سجده رفته و بگو:
«إِلَهِى قَدْ عَلِمْتَ حَوَائِجِى فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اقْضِهَا وَ قَدْ أَحْصَيْتَ ذُنُوبِى فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ اغْفِرْهَا يَا كَرِيمُ».
آنگاه طرف راست صورتت را روى زمين بگذار و بگو:
«إِنْ كُنْتُ بِئْسَ الْعَبْدُ فَأَنْتَ نِعْمَ الرَّبُّ افْعَلْ بِى مَا أَنْتَ أَهْلُهُ وَ لا تَفْعَلْ بِى مَا أَنَا أَهْلُهُ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ».
بعد طرف چپ صورتت را روى زمين بگذار و بگو:

«اللَّهُمَّ إِنْ عَظُمَ الذَّنْبُ مِنْ عَبْدِكَ فَلْيَحْسُنِ الْعَفْوُ مِنْ عِنْدِكَ يَا كَرِيمُ»
سپس پيشانى خود را روى زمين بگذار و بگو:
«ارْحَمْ مَنْ أَسَاءَ وَ اقْتَرَفَ وَ اسْتَكَانَ وَ اعْتَرَفَ»

۸٫ مقام امام زمان(ع)
اين مقام هم در قسمت ميانى مسجد، كمى مايل به سمت جنوب، در بين مقامهاى امام سجاد(ع) و حضرت يونس(ع) قرار دارد. امروزه ساختمانى به طول ۸۰ متر و عرض ۵/۵ متر در اين محل بنا شده است. حضرت ولى عصر(ع) در اين مقام، نماز و دعا و نيايش به جاى آورده اند و عالم بزرگوار علامه بحرالعلوم آن حضرت را در اين مكان شريف در حال مناجات با پروردگار زيارت كرده اند. گذشته از آن، گزارشهاى بسيارى از ملاقات با آن حضرت در اين مسجد مبارك در طول تاريخ نقل شده است كه اين امر سبب اقبال بسيار عاشقان و شيفتگان خالص آن حضرت به اين مكان شريف گشته و در نتيجه ساختمان اين قسمت، بارها توسط شيعيان مخلص تجديد بنا شده است. براى اين مقام زيارتنامه مخصوصى در كتب روايى نقل شده است كه به همراه ساير دعاها و عبادات به جاى آورده مى شود.

در نزديك اين مكان جايگاهى است معروف به مقام امام زمان «عج» به آنجا برو و درحالى كه ايستاده‏اى امام زمان -عجل‏اللَّه‏تعالى‏فرجه را اينگونه زيارت كن:
«سَلامُ اللَّه الْكَامِلُ التَّامُّ الشَّامِلُ الْعَامُّ وَ صَلَوَاتُهُ الدَّائِمَةُ وَ بَرَكَاتُهُ الْقَائِمَةُ التَّامَّةُ عَلَى حُجَّةِ اللَّه وَ وَلِيِّهِ فِى أَرْضِهِ وَ بِلادِهِ وَ خَلِيفَتِهِ عَلَى خَلْقِهِ وَ عِبَادِهِ وَ سُلالَةِ النُّبُوَّةِ وَ بَقِيَّةِ الْعِتْرَةِ وَ الصَّفْوَةِ صَاحِبِ الزَّمَانِ وَ مُظْهِرِ الْإِيمَانِ وَ مُلَقِّنِ [مُعْلِنِ‏] أَحْكَامِ الْقُرْآنِ وَ مُطَهِّرِ الْأَرْضِ وَ نَاشِرِ الْعَدْلِ فِى الطُّولِ وَ الْعَرْضِ وَ الْحُجَّةِ الْقَائِمِ الْمَهْدِى الْإِمَامِ الْمُنْتَظَرِ الْمَرْضِى [الْمُرْتَضَى‏] وَ ابْنِ الْأَئِمَّةِ الطَّاهِرِينَ الْوَصِى ابْنِ الْأَوْصِيَاءِ الْمَرْضِيِّينَ الْهَادِى الْمَعْصُومِ ابْنِ الْأَئِمَّةِ الْهُدَاةِ الْمَعْصُومِينَ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا مُعِزَّ الْمُؤْمِنِينَ الْمُسْتَضْعَفِينَ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا مُذِلَّ الْكَافِرِينَ الْمُتَكَبِّرِينَ الظَّالِمِينَ السَّلامُ

عَلَيْكَ يَا مَوْلاى يَا صَاحِبَ الزَّمَانِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّه السَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ فَاطِمَةَ الزَّهْرَاءِ سَيِّدَةِ نِسَاءِ الْعَالَمِينَ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ الْأَئِمَّةِ الْحُجَجِ الْمَعْصُومِينَ وَ الْإِمَامِ عَلَى الْخَلْقِ أَجْمَعِينَ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا مَوْلاى سَلامَ مُخْلِصٍ لَكَ فِى الْوِلايَةِ أَشْهَدُ أَنَّكَ الْإِمَامُ الْمَهْدِى قَوْلا وَ فِعْلا وَ أَنْتَ الَّذِى تَمْلَأُ الْأَرْضَ قِسْطا وَ عَدْلا بَعْدَ مَا مُلِئَتْ ظُلْما وَ جَوْرا فَعَجَّلَ اللَّه فَرَجَكَ وَ سَهَّلَ مَخْرَجَكَ وَ قَرَّبَ زَمَانَكَ وَ كَثَّرَ أَنْصَارَكَ وَ أَعْوَانَكَ وَ أَنْجَزَ لَكَ مَا وَعَدَكَ فَهُوَ أَصْدَقُ الْقَائِلِينَ وَ نُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِى الْأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوَارِثِينَ يَا مَوْلاى يَا صَاحِبَ الزَّمَانِ يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّه حَاجَتِى كَذَا وَ كَذَا»

و بجاى كذا و كذا حاجات خود را ذكر كند،
«فَاشْفَعْ لِى فِى نَجَاحِهَا فَقَدْ تَوَجَّهْتُ إِلَيْكَ بِحَاجَتِى لِعِلْمِى أَنَّ لَكَ عِنْدَ اللَّه شَفَاعَةً مَقْبُولَةً وَ مَقَاما مَحْمُودا فَبِحَقِّ مَنِ اخْتَصَّكُمْ بِأَمْرِهِ وَ ارْتَضَاكُمْ لِسِرِّهِ وَ بِالشَّأْنِ الَّذِى لَكُمْ عِنْدَ اللَّه بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَهُ سَلِ اللَّه تَعَالَى فِى نُجْحِ طَلِبَتِى وَ إِجَابَةِ دَعْوَتِى وَ كَشْفِ كُرْبَتِى»

فضايل مسجد سهله
در مجموعه روايات با تعابير مختلفى از جايگاه معنوى و منزلت مسجد سهله ياد شده است. مى توان گفت از اخبار چنان معلوم مى شود كه بعد از مسجد اعظم كوفه مسجدى به فضيلت اين مسجد وجود ندارد. در توصيف علل فضيلت آن به نكاتى اشاره شده است كه در اينجا یک مورد از آنها را يادآور مى شويم.
بشّار مكارى نيز مى گويد:

در كوفه به خدمت امام صادق(ع) مشرف شدم، حضرت را در حالى كه مشغول خوردن خرماى طبرزد بود ملاقات كردم. امام(ع) به من فرمودند: اى بشّار! نزديك بيا و از اين خرماها ميل كن. عرض كردم: گواراى وجودتان، من وقتى مى آمدم با صحنه اى برخورد كردم كه قلب مرا به درد آورد؛ لذا ميل به خوردن چيزى ندارم. حضرت اصرار كردند و قسم دادند تا از خرماها بخورم لذا من هم مشغول خوردن شدم. بعد از من پرسيدند: مگر در راه چه ديدى كه ناراحت شدى؟ عرض كردم: وقتى مى آمدم تعدادى از سربازان سلطان را ديدم كه زنى را كشان كشان در حالى كه بر سر و صورت او مى زدند به طرف زندان مى بردند و او هم كمك مى خواست ولى كسى به داد او نرسيد. حضرت فرمودند: چرا آن زن را مى زدند؟ عرض كردم: از مردم شنيدم كه آن زن گفته بود: «يا فاطمه! خداوند لعنت كند بر كسانى كه به تو ظلم كردند».
بشار مى گويد: وقتى حضرت اين سخن را شنيدند دست از خوردن كشيدند و شروع به گريه كردند و آنقدر گريستند كه محاسن مباركشان و حتى دستمالى كه در دست داشتند خيس شده بود.

سپس به من فرمودند: اى بشار! آماده شو تا به مسجد سهله برويم و در آنجا دعا كنيم كه خداوند آن زن را از دست آنها نجات دهد. وقتى ما عازم مسجد سهله شديم بعضى از شيعيان هم به دارالخلافه رفتند تا ببينند سرنوشت آن زن چه مى شود. ما كه به مسجد رسيديم هر كداممان در گوشه اى مشغول خواندن دو ركعت نماز شديم. بعد از نماز امام صادق(ع) دستهاى خود را بلند كردند و اين دعا را خواندند: »أنت اللَّه لا إله إلاّ أنت مبدى ء الخلق و معيدهم، و أنت اللَّه إله إلاّ أنت خالق الخلق و رازقهم، و أنت اللَّه لا إله إلاّ أنت القابض الباسط، و أنت اللَّه لا إله إلاّ أنت مدبّر الامور و باعث من فى القبورأنت وارث الأرض و من عليها، أسالك باسمك المخزون المكنون الحىّ القيوم، و أنت اللَّه لا اله الاّ انت عالم السّرّ واخفى أسالك باسمك الذى إذا دعيت به أجبت و إذا سئلت به أعطيت و أسالك بحقّ محمّد و أهل بيته و بحقّهم الذى أوحبته على نفسك أن تصلّى على محمد و آل محمد و أن تقضى لى حاجتى الساعة الساعة.