چکیده

هدف از این مطالعه، مهار فیبریلاسیون پروتئین آلفا- سینوکلئین در حضور گالیک اسید است. آلفا- سینوکلئین جزء اصلی در پلاکهای پروتئینی در بیماریهای مرسوم به سینوکلئوپاتی به ویژه پارکینسون است. بیماری پارکینسون با منشاء آمیلوئیدی یکی از اصلیترین مشکلات قرن ٌٍ خواهد بود و پیشبینی میشود افراد بالای ًّ سال مبتلا به این اختلالات تا سال ًًٍِ میلادی تا سه برابر افزایش یابد. آلفا – سینوکلئین مورد استفاده در این تحقیق در اشرشیا کلی بیان وخالص سازی شد . گالیک اسید به عنوان یک آنتی اکسیدان، با توجه به ساختار حلقوی و حضور گروههای هیدروکسیل، میتواند گزینه مناسبی برای ممانعت در فیبریلاسیون آلفا- سینوکلئین باشد. در این تحقیق برای اولین بار نشان داده شد که گالیک اسید میتواند فیبریلاسیون را در پروتئین آلفا- سینوکلئین تا بیش از ًُ درصد مهار نماید. مطالعات در غلظت های بین ٌ/ً تا ًًٌمیکرومولار از گالیک اسید انجام گرفت و نشان داده شد که این ترکیب اثر مهاری وابسته به غلظت بر آلفا – سینوکلئین دارد. در مطالعه حاضر تأثیر ترکیب گالیک اسید بر روند فیبریلاسیون آلفا – سینوکلئین با استفاده از روشهای استاندارد رهگیری فرآیند فیبریلاسیون از جمله تغییرات نشر فلورسانس تیوفلاوین T و تغییرات جذب رنگ کنگورد بررسی شد.

کلمات کلیدی: پارکینسون، آلفا-سینوکلئین، فیبریلاسیون، گالیک اسید

مقدمه مطالعات ثابت نموده است که تشکیل فرمهای تجمع یافته پروتئینی معروف به فیبریلهای آمیلوئیدی و حد واسطه های آنها

میتواند عامل اصلی برخی از بیماریهای تحلیل برندهی عصبی از جمله بیماریهای آلزایمر و پارکسینون باشد ( ). در این
گونه بیماریها تجمعات وسیعی از جنس پروتئین به صورت گسترده در خارج و داخل سلولها تشکیل میشود و در آنها
ساختارهای منظم پروتئینی از نوع صفحات بتای گسترده تغییر مییابد که با ساختار طبیعی آنها متفاوت است ( ).
آلفا- سینوکلئین جزء گروهی از پروتئینهای فاقد ساختار منظم دوم است که دارای ساختار دوم با پیچههای تصادفی به

حساب میآید. دافعهی الکترواستاتیکی شدید در ساختار و خاصیت آبگریزی پایین در pH خنثی دلیل کمبود تاخوردگی است
. آلفا- سینوکلئین پروتئین بسیار فراوانیتقریباً( ٌ %در) بافت عصبی است که احتمالاً در ذخیرهی دوپامین و رهایش آن در

انتهای سلولهای عصبی نقش دارد. بسیاری از بیماریهای تحلیل رونده عصبی با تغییر ساختار وانتقال از فرم منومری به فرم
تجمعی آلفا- سینوکلئین همراه است و به همین دلیل به بیماریهای سینوکلئوپاتی معروف شده انداساساً. بیماری پارکینسون به دلیل مرگ سلول های ویژه ی تولیدکنندهی دوپامین به نام سلول های دوپامینرژیک که در ناحیه جسم سیاه ساقه مغز حضور

دارند ایجاد میگردد. از اینرو توقف تولید دوپامین که به عنوان یک ناقل عصبی مهاری محسوب میگردد و در کنترل اندام های
حرکتی نقش دارد، موجب بروز اختلالات حرکتی در بیمارن پارکینسونی میگردد ) ).

۱ Neurodegenerative Diseases

۲٫ Random coil secondary structure 3. Synucleopathy