چکیده

در این تحقیق ارتباط بین مدیریت در آمدها و تقلب در حسابهای مالی مورد بررسی قرار گرفته است. تحقیق در مورد سوابق

تقلب و تشخیص آن باعث در ک بهتر تقلب های نهفته نهانی شده و توانایی قانونگذار و بازرسان رابرای تشخیص تقلب
باﻻ می برد و از آن می توان به عنوان اساسی در تحقیقات آینده مورد استفاده قرار داد. تشخیص تقلب به صورت وسیعی

می تواند مانع تقلب سازمانها ،کارمندان و سهامداران و بستانکاران شود و از هزینه های مربوط به تقلب می توان برای کارایی بازار استفاده کرد و این کار همچنین برای بازرسان مفید بود.واینکه اطمینان حاصل کنند که شر کتهای دارای صورت حسابهای باز مالی ،انتخاب مشتری و قضاوتهای متعاقب دچار تقلب نمی شوند. این مطالعه می تواند از طریق بررسی متغییرها برای کشف تقلب در گزارشگری مالی در ادبیات حسابداری و حسابرسی مشارکت، و بخشی از نیازهای اطﻻعاتی گروه های استفاده کننده را نیز تامین کند.

کلید واژه: تقلب ، مدیریت درآمد، گزارشگری مالی متقلبانه، هموارسازی سود

مقدمه

تقلب یک معضل و مساله عمده است. طبق برآوردها در آمریکای شمالی و اروپا تقریبا هزینه تقلب شش درصد هر دﻻر درآمد است. از همین رو گزارشگری مالی متقلبانه تا اندازه زیادی اعتماد را از جامعه تجاری و حرفه حسابداری سلب کرده است. در سالهای اخیر، بازارهای مالی ایالت متحده با افشای متعدد اعمال متقلبانه برخی شرکتها به طور جدی متضرر شده اند. ورلدکام((Worldcom ، انرون (Enron) ، آدلفیا (Adelphia) ،گلوبال کروسینگ (Global Crossing) و تیکو((Tyco فقط تعداد اندکی از رسواییهای صورتهای مالی هستند که بازار سهام را دچار نوسان کرده و باعث سلب

اعتماد عمومی شده اند. از سوی دیگر، این رسواییها زیانهایی جبران ناپذیر بر سرمایه گذاران وارد آورده و توان رقابت آنها را از میان برده است. بسیاری از این رسواییها به پس انداز افراد، مزایای بازنشستگی، آموزش دانشگاهی و امنیت آینده آنها نیز زیان زده است. اما به جز این گروهها،

مدیران و سایر کارکنان، وکیﻻن، حسابرسان و حسابداران نیز هر کدام به نحوی از این تقلبها آسیب دیده اند. تشخیص تقلب به صورت وسیعی می تواند مانع تقلب سازمانها ،کارمندان و سهامداران و بستانکاران شود و از هزینه های مربوط به تقلب می توان برای کارایی بازار استفاده کرد و این کار همچنین برای بازرسان مفید بوده و اینکه اطمینان حاصل کنند که شرکتهای دارای

صورت حسابهای باز مالی ملی انتخاب مشتری و قضاوتهای متعاقب دچار تقلب نمی شوند. شرکتها می توانند صورت حسابهای مالی خود را بوسیله مدیریت در آمدها از طریق خرید وفروش دلخواه و یا با استفاده از تقلب دستکاری کنند با وجود این شرکتهای که در کل زمان مورد نظر ذخایر مالی آنها دچار تضاد شده یا در آمدهای خود را دیرتر مدیریت کرده اند برای جبران نواقصشان به

تقلب روی می آورند. استفاده ار افزایش درآمدهای ملی چند سال می تواند باعث شود که مدیران راههایی را برای مدیریت درآمدها پیدا کنند بنابراین در نتیجه شرکتها در طی چند سال صورت حسابهای خود را دستکاری می کنند. برای مثال در مواجهه با پیش بینی های کارشناسان برای

ازدیاد درآمدها به احتمال استفاده از تقلب در مدیریت در آمدها و دستکاری صورت حسابهای مالی باﻻ می رود. این مقاله به بررسی ارتباط بین مدیریت در آمدها و تقلب در حسابهای مالی می پردازد.

ادبیات تحقیق

تقلب اصطﻻحی عام و در برگیرنده همه تواناییهای متعددی است که یک فرد قادر است با مهارت به کار گیرد تا مزایایی را با ارائه نادرست اطﻻعات به دیگران به دست آورد. به عبارت دیگر تقلب اصطﻻحی است که برای توصیف فرایند فریب دادن؛ اعتماد و نیرنگ برای به دست آوردن نوعی منفعت از شخص یا اشخاص دیگر که معموﻻ نفع مالی است به کار برده می شود. تقلب با اشتباهات غیر عمدی بسیار تفاوت دارد. برای اینکه تقلب رخ دهد؛ شخص متقلب باید عمدا و از روی قصد برای به دست آوردن منفعت دیگران را اغفال کند.

در حالی که بسیاری از افراد، مرتکب تقلب در گزارشگری مالی شده اند، بیشتر موارد مطالعه شده حاکی است که مدیر عامل، اعضای هیئت مدیره و مدیران مالی نقش بیشتری در ایجاد تقلب داشته اند. روشهای متعددی برای تقلب در گزارشگری مالی وجود دارد.

اسپاتیس( (۲۰۰۲، عنوان می کند که از طریق تغییر روشهای حسابداری، تغییر در برآوردهای مدیریت و شناسایی نادرست درآمد ها و هزینه ها می توان مرتکب تقلب در صورتهای مالی شد. بیزلی و همکاران (۲۰۰۰) به بررسی گزارشگری مالی متقلبانه در بخشهای فناوری، بهداشت و خدمات مالی پرداختند. نتایج نشان داد که رایج ترین شیوه های تقلب، شناسایی نادرست درآمد ها و ارائه بیش از واقع داراییها است.