اندازه گيري محل و تهيۀ نقشۀ پايه

مقدمه
در فصل قبلي مطالبي پيرامون ملاقات با مشتري عنوان شد. همانطور كه عنوان شد، اين عمل يكي از اعمال متعددي است كه در مرحله تحقيق و آماده سازي طرح بعد از ملاقات با مشتري و عقد قرارداد رسمي با وي صورت مي گيرد. در اين مقطع، طراح آماده انجام اندازه گيري محل و ترسيم baletheet و نقشۀ پايه مي باشد. كار ديگر همچون مميزي محل، آناليز محل و تكميل ايده هاي طراحي مستلزم انجام كامل اين مرحله است. اندازه گيري محل و ترسيم نقشۀ پايه بعلت تأثيرات دقيقشان بر تمام كارهاي بعدي، بسيار حائز اهميت است.
بمنظور كمك به طراح جهت انجام حرفه اي و موفق اين اعمال، در اين وصل با مطالبي همچون اصطلاحات مربوط به اين مرحله از كار، راهنمايي ها و روشهاي ثبت اندازه گيري انجام شده و بالاخره روشهاي ترسيم يك basesheet‌ و نقشه پايه آشنا مي شويد.

اصطلاحات فني
پاره اي از اصطلاحات فني مربوط به اندازه گيري محل و ترسيم نقشۀ پايه وجود دارند كه در تمام حرفه هاي مربوط به امر طراحي مورد استفاده قرار مي گيرند و اين عبارات عليرغم تعاريف متفاوتي كه دارند، غالباً به جاي هم بكار مي روند. اهم اين اصطلاحات عبارتند از : قطعه زمين ، طرح پلات ، طرح محل ، نقشۀ پايه ، و بالاخره base sheet . هريك از اين اصطلاحات در واقع يك تعبير مشترك بوده كه براي توضيح نقشۀ پايۀ اوليه آماده شده براي يك پروژه طراحي مورد استفاده قرار مي گيرند. عليرغم تشابه موجود، هريك از اصطلاحات مذكور به لحاظ اطلاعات خاصي كه داشته و هدفي كه دنبال مي كند با ديگري فرق مي كند.

قطعه زمين
هر محل مسكوني تك خانواري در يك قطعه ملك بنام «قطعه زمين» قرار دارد كه غالباً آنرا با پارچه زمين نيز مي نامند. براي دوري از ابهام با نقشه (غالباً موسوم به plat است) يا طرح يا طرح مخفي (غالباً pbt ) تنها يك قطعه محل مسكوني را بايستي قطعه (lot) بناميم كه شكل و اندازه اين قطعات بسيار متغير است. (تصوير ۱-۶) . عليرغم عدم وجود هيچ گونه استاندارد خاصي براي اينگونه قطعات، در عمل طراح با اندازه هاي نسبتاً متعارف و معمولي مواجه مي شود كه در زير فهرست شده و در تصوير ۲-۶ خواهيد ديد.
قطعه كوچك ۵۰۶ متر مربع

قطعه متوسط ۱۰۱۲ متر مربع
قطعه متوسط تا بزرگ ۲۰۲۵ متر مربع
قطعه بزرگ ۴۰۵۰ متر به بالا
تصوير ۱-۶ اشكال مختلف قطعه زمين تصوير ۲-۶ اندازه هاي متداول قطعات زمين ملكي
حدود مرز قطعات با خطوط اربعه (شمال، شرق، غرب (جنوب) از چهار طرف مشخص مي شود. هر يك از خطوط اربعه ملك با فاصله و نسبت مشخص مي شود، برحسب تعريف نسبت عبارتست از مسير افقي هريك از خطوط اربعه ملك برحسب درجه شرقي يا غربي شمالي يا جنوبي و «فاصله» عبارتست از اندازه خطي افقي خط و مرز ملك . (تصوير ۳-۶) . گوشه هاي قطعه زمين را معمولاً با ميخ هاي آهني كه دور تا دور زمين فرم مي كنند مشخص مي كنند.
تصوير ۳-۶ فاصله و نسبت جغرافيائي خطوط اربعه ملك
كروكي قطعه زمين (پلات)
بنا به تعريف، كروكي قطعه زمين عبارتست از ترسيم نقشۀ مقياس بندي شده اي كه محل دقيق هريك از خطوط ملك مسكوني را نشان مي دهد. برحسب مورد هر كروكي حاوي اطلاعات زير مي باشد.
۱- شكل قطعه زمين كه توسط خطوط اربعۀ ملك تعريف مي شود.
۲- جهت جغرافيايي ملك نسبت به شمال حقيقي
۳- نسبت و فاصله هريك از حدود اربعه
۴- حق راه مشخص (راه قانوني)
۵- راههاي اصلي و فرعي

۶- محدوديتهاي قانوني همچون ميزان عقب نشيني و easements
حق راه، عبارتست از منطقۀ عمومي زمين كه در آن خيابان يا راه زده مي شود كه عرض آن بطور متوسط ۱۸۰ سانت و حداقل ۹۰ و حداكثر ۳۶۰ سانت مي باشد. (تصوير ۴-۶). حاشيه راه قانوني منطبق با خطوط جلوئي قطعۀ ملك شروع مي شود. راههاي قانوني توسط ادارات دولتي منطقه واقع در روستا، شهرستان، شهر يا حتي كشور تعيين و تنظيم مي شود. بنابراين، براي تعيين قوانين و مشخصات مربوط به حق راه، بايد با دفاتر دولتي مربوطه تماس گرفت.
تصوير ۴-۶ راه قانوني معمولي

راههاي فرعي ، صرفاً داخل راه قانوني تعبيه مي شوند (تصوير ۵-۶) . در نتيجه، بسياري از حدود اربعه و گوشه ها را در نزديكي حاشيه اين راه فرعي مي توان يافت. اگر چه اين راهها خارج از حدود و شعور واقعي ملك وجود دارند، رسيدگي و نگهداري اكثرشان به عهده مالك مي باشد.
راه اصلي ، كه غالباً آنرا berm يا tree lawn نيز مي نامند، به نواري از زمين واقع بين كنار گذر و جدول خيابان گفته مي شود (تصوير ۶-۶) . هرچند قسمت از زمين نيز تحت اختيار قانوني شهري يا كشوري است، مسئوليت نگهداري آن به عهده مالك زمين است.

مقدار عقب نشيني ، عبارتست از حداقل فاصلۀ هر سازه همچون ديوار ساختمان يا گاراژ، نسبت به حد و مرز ملك بعبارت ديگر مقدار مسافتي كه سازه ها بايد عقب تر از خط ملك ساخته شوند كه به آن حريم قانوني نيز مي گويند (تصوير ۷-۶) . در اين اساس براي سه محوطه جلويي، عقبي و كناره هاي ساختماني بايد حريم را رعايت نمود. در بعضي از زير تقسيمها ، قسمت جلويي ساختمانها را در روي خط عقب نشيني قرار مي دهند. طراح منظر بايستي از ميزان عقب نشيني ها وقوف داشته باشد چون بر موقعيت مكاني سازه هايي چون استخر، ديوارها، حفاظها و gazebos تأثير مي گذارد.

تصوير ۵-۶ موقعيت مكاني كنار گذر و داخل حق راه.

تصوير ۶-۶ نوع راه اصلي

تصوير ۷-۶ نمونه اي از عقب نشيني ها
Easement به باريكه اي از زمين واقع در داخل قطعه زمين گويند كه ديگران (معمولاً شركتها utility) حق استفاده از آن را دارند (تصوير ۸-۶) . شركتهاي ، حق تعبيه utilities را در بالا يا زيرزمين داخل اين easement را دارند.

در تصوير ۹-۶، نمونه اي از يك كروكي ثبتي كه نشاندهندۀ هريك از عناصر سابق الذكر مي باشد ارائه مي شود معمولاً مشتري بايد يك كپي از اين كروكي را در اختيار طراح قرار دهد.
تصوير ۹-۶ نمونه اي از يك كروكي ثبتي
نقشۀ محل
نقشۀ‌محل معاني مختلفي دارد. منتها تعريفي كه سازندگان يا پيمانكاران ساختماني از آن استفاده مي نمايند، عبارت است از ترسيم طرحي كه موقعيت خانه را داخل قطعه زمين مشخص مي كند. و در اين نقشه، ابعاد و اندازه ها و مقدار عقب نشيني لازم از خطوط مرزي ملك و زواياي محل مسكوني مشخص شده است (تصوير ۱۰-۶) . پيمانكار ساختماني با كمك اين ترسيم به محل ايجاد ساختمان جديد پي مي برد. اين نوع نقشه همچنين مي تواند نشاندهنده موقعيت سازه هاي ديگر همچون گاراژهاي ضميمه، gazebos و متعلقات و معلقات ساختماني باشد.
معماران منظر، معماران و مهندسان از عبارت نقشۀ محل براي تشريح ترسيمي كه نشاندهندۀ طرح پيشنهادي يا آرايش عناصر يك محل مسكوني استفاده مي نمايند. در اين صورت مي توان‌ آنرا طرح مقدماتي يا نقشۀ اصلي نيز در نظر گرفت.
نقشۀ پايه

نقشۀ پايه از نظر طراحان يا ساختمان سازان هم معني نقشۀ محل است، منتهي با كمي اطلاعات اضافي. نقشۀ پايه، طرح ترسيم شده اي است كه در آن تمامي عناصر فيزيكي محل همچون ماشين روها، پياده روها، پاسيوها، سكوها، تراسها، ديوارها، حفاظها، پلكانها، litilies ، انواع گياهان و ديگر عناصر مشهود درج مي شود. (تصوير ۱۱-۶) . با وجوديكه تمام اندازه گيريهاي موجود در اين نقشه از ديگر نقشه ها اقتباس شده يا عملاً از عرصه گرفته شده، براي يك طراح منظر ارجحيت دارد.

نقشه پايه به دلايل متعددي مفيد مي باشد. نخست اينكه، قبل از طراحي جديد و شروع ساخت و ساز شرايط موجود در محل را در آن مي توان مكتوب نمود. با كمك آن همچنين مي توان فهميد كه چه عناصر خاصي را بايد حذف كرد، جانشين نمود، واكاري نمود و يا بعداً با شروع ساخت و ساز جدي دوباره پياده نمود. دوم اينكه : همانطور كه در فصل هفتم خواهيد ديد از اين نقشه مي توان براي مميزي و تجزيه و تحليل محل استفاده نمود. از نقشۀ محل و آناليز محل در مباحثاتي كه با مشتريان در مورد نقاط ضعف و قوت طراحي محل سكونت آنها مي گردد مي توان استفاده نمود، بدون ثبت دقيق اطلاعات مربوط به عناصر فيزيكي موجود در محل سكونت

تصوير ۱۱-۶ نمونه اي از يك نقشۀ پايه (با تمام شرايط و جزئيات)
Base sheet
شرايط و اوضاع هر پروژه جديد فرق مي كند. در بعضي پروژه ها مي طلبد كه سازه ها و گياهان موجود ثابت مانده و تغييري نكنند. اين عناصر شامل بعضي از عناصر فيزيكي در ايجاد يك طرح را تشكيل مي دهند.

ديگر پروژه هاي طراحي در صورت
در چنين وضعيتي، طراح از آزادي بيشتر جهت تغيير شرايط محل موجود برخوردار است. Base sheet ترسيمي است كه چنين وضعيتي در آن منظور مي گردد.
در واقع با نقشۀ پايه تفاوت دارد. همانطور كه گفته شد، نقشۀ پايه طرح ترسيمي اس

اندازه گيري محل و تهيۀ نقشۀ پايه

 

مقدمه
در فصل قبلي مطالبي پيرامون ملاقات با مشتري عنوان شد. همانطور كه عنوان شد، اين عمل يكي از اعمال متعددي است كه در مرحله تحقيق و آماده سازي طرح بعد از ملاقات با مشتري و عقد قرارداد رسمي با وي صورت مي گيرد. در اين مقطع، طراح آماده انجام اندازه گيري محل و ترسيم baletheet و نقشۀ پايه مي باشد. كار ديگر همچون مميزي محل، آناليز محل و تكميل ايده هاي طراحي مستلزم انجام كامل اين مرحله است. اندازه گيري محل و ترسيم نقشۀ پايه بعلت تأثيرات دقيقشان بر تمام كارهاي بعدي، بسيار حائز اهميت است.
بمنظور كمك به طراح جهت انجام حرفه اي و موفق اين اعمال، در اين وصل با مطالبي همچون اصطلاحات مربوط به اين مرحله از كار، راهنمايي ها و روشهاي ثبت اندازه گيري انجام شده و بالاخره روشهاي ترسيم يك basesheet‌ و نقشه پايه آشنا مي شويد.

اصطلاحات فني
پاره اي از اصطلاحات فني مربوط به اندازه گيري محل و ترسيم نقشۀ پايه وجود دارند كه در تمام حرفه هاي مربوط به امر طراحي مورد استفاده قرار مي گيرند و اين عبارات عليرغم تعاريف متفاوتي كه دارند، غالباً به جاي هم بكار مي روند. اهم اين اصطلاحات عبارتند از : قطعه زمين ، طرح پلات ، طرح محل ، نقشۀ پايه ، و بالاخره base sheet . هريك از اين اصطلاحات در واقع يك تعبير مشترك بوده كه براي توضيح نقشۀ پايۀ اوليه آماده شده براي يك پروژه طراحي مورد استفاده قرار مي گيرند. عليرغم تشابه موجود، هريك از اصطلاحات مذكور به لحاظ اطلاعات خاصي كه داشته

و هدفي كه دنبال مي كند با ديگري فرق مي كند.
قطعه زمين
هر محل مسكوني تك خانواري در يك قطعه ملك بنام «قطعه زمين» قرار دارد كه غالباً آنرا با پارچه زمين نيز مي نامند. براي دوري از ابهام با نقشه (غالباً موسوم به plat است) يا طرح يا طرح مخفي (غالباً pbt ) تنها يك قطعه محل مسكوني را بايستي قطعه (lot) بناميم كه شكل و اندازه اين قطعات بسيار متغير است. (تصوير ۱-۶) . عليرغم عدم وجود هيچ گونه استاندارد خاصي براي اينگونه قطعات، د

ر عمل طراح با اندازه هاي نسبتاً متعارف و معمولي مواجه مي شود كه در زير فهرست شده و در تصوير ۲-۶ خواهيد ديد.
قطعه كوچك ۵۰۶ متر مربع
قطعه متوسط ۱۰۱۲ متر مربع
قطعه متوسط تا بزرگ ۲۰۲۵ متر مربع
قطعه بزرگ ۴۰۵۰ متر به بالا
تصوير ۱-۶ اشكال مختلف قطعه زمين تصوير ۲-۶ اندازه هاي متداول قطعات زمين ملكي

حدود مرز قطعات با خطوط اربعه (شمال، شرق، غرب (جنوب) از چهار طرف مشخص مي شود. هر يك از خطوط اربعه ملك با فاصله و نسبت مشخص مي شود، برحسب تعريف نسبت عبارتست از مسير افقي هريك از خطوط اربعه ملك برحسب درجه شرقي يا غربي شمالي يا جنوبي و «فاصله» عبارتست از اندازه خطي افقي خط و مرز ملك . (تصوير ۳-۶) . گوشه هاي قطعه زمين را معمولاً با ميخ هاي آهني كه دور تا دور زمين فرم مي كنند مشخص مي كنند.
تصوير ۳-۶ فاصله و نسبت جغرافيائي خطوط اربعه ملك
كروكي قطعه زمين (پلات)
بنا به تعريف، كروكي قطعه زمين عبارتست از ترسيم نقشۀ مقياس بندي شده اي كه محل دقيق هريك از خطوط ملك مسكوني را نشان مي دهد. برحسب مورد هر كروكي حاوي اطلاعات زير مي باشد.
۱- شكل قطعه زمين كه توسط خطوط اربعۀ ملك تعريف مي شود.
۲- جهت جغرافيايي ملك نسبت به شمال حقيقي
۳- نسبت و فاصله هريك از حدود اربعه
۴- حق راه مشخص (راه قانوني)
۵- راههاي اصلي و فرعي
۶- محدوديتهاي قانوني همچون ميزان عقب نشيني و easements

حق راه، عبارتست از منطقۀ عمومي زمين كه در آن خيابان يا راه زده مي شود كه عرض آن بطور متوسط ۱۸۰ سانت و حداقل ۹۰ و حداكثر ۳۶۰ سانت مي باشد. (تصوير ۴-۶). حاشيه راه قانوني منطبق با خطوط جلوئي قطعۀ ملك شروع مي شود. راههاي قانوني توسط ادارات دولتي منطقه واقع در روستا، شهرستان، شهر يا حتي كشور تعيين و تنظيم مي شود. بنابراين، براي تعيين قوانين و مشخصات مربوط به حق راه، بايد با دفاتر دولتي مربوطه تماس گرفت.

تصوير ۴-۶ راه قانوني معمولي
راههاي فرعي ، صرفاً داخل راه قانوني تعبيه مي شوند (تصوير ۵-۶) . در نتيجه، بسياري از حدود اربعه و گوشه ها را در نزديكي حاشيه اين راه فرعي مي توان يافت. اگر چه اين راهها خارج از حدود و شعور واقعي ملك وجود دارند، رسيدگي و نگهداري اكثرشان به عهده مالك مي باشد.
راه اصلي ، كه غالباً آنرا berm يا tree lawn نيز مي نامند، به نواري از زمين واقع بين كنار گذر و جدول خيابان گفته مي شود (تصوير ۶-۶) . هرچند قسمت از زمين نيز تحت اختيار قانوني شهري يا كشوري است، مسئوليت نگهداري آن به عهده مالك زمين است.

مقدار عقب نشيني ، عبارتست از حداقل فاصلۀ هر سازه همچون ديوار ساختمان يا گاراژ، نسبت به حد و مرز ملك بعبارت ديگر مقدار مسافتي كه سازه ها بايد عقب تر از خط ملك ساخته شوند كه به آن حريم قانوني نيز مي گويند (تصوير ۷-۶) . در اين اساس براي سه محوطه جلويي، عقبي و كناره هاي ساختماني بايد حريم را رعايت نمود. در بعضي از زير تقسيمها ، قسمت جلويي ساختمانها را در روي خط عقب نشيني قرار مي دهند. طراح منظر بايستي از ميزان عقب نشيني ها وقوف داشته باشد چون بر موقعيت مكاني سازه هايي چون استخر، ديوارها، حفاظها و gazebos تأثير مي گذارد.
تصوير ۵-۶ موقعيت مكاني كنار گذر و داخل حق راه.

 

تصوير ۶-۶ نوع راه اصلي

تصوير ۷-۶ نمونه اي از عقب نشيني ها
Easement به باريكه اي از زمين واقع در داخل قطعه زمين گويند كه ديگران (معمولاً شركتها utility) حق استفاده از آن را دارند (تصوير ۸-۶) . شركتهاي ، حق تعبيه utilities را در بالا يا زيرزمين داخل اين easement را دارند.
در تصوير ۹-۶، نمونه اي از يك كروكي ثبتي كه نشاندهندۀ هريك از عناصر سابق الذكر مي باشد ارائه مي شود معمولاً مشتري بايد يك كپي از اين كروكي را در اختيار طراح قرار دهد.
تصوير ۹-۶ نمونه اي از يك كروكي ثبتي

نقشۀ محل
نقشۀ‌محل معاني مختلفي دارد. منتها تعريفي كه سازندگان يا پيمانكاران ساختماني از آن استفاده مي نمايند، عبارت است از ترسيم طرحي كه موقعيت خانه را داخل قطعه زمين مشخص مي كند. و در اين نقشه، ابعاد و اندازه ها و مقدار عقب نشيني لازم از خطوط مرزي ملك و زواياي محل مسكوني مشخص شده است (تصوير ۱۰-۶) . پيمانكار ساختماني با كمك اين ترسيم به محل ايجاد ساختمان جديد پي مي برد. اين نوع نقشه همچنين مي تواند نشاندهنده موقعيت سازه هاي ديگر همچون گاراژهاي ضميمه، gazebos و متعلقات و معلقات ساختماني باشد.

معماران منظر، معماران و مهندسان از عبارت نقشۀ محل براي تشريح ترسيمي كه نشاندهندۀ طرح پيشنهادي يا آرايش عناصر يك محل مسكوني استفاده مي نمايند. در اين صورت مي توان‌ آنرا طرح مقدماتي يا نقشۀ اصلي نيز در نظر گرفت.

نقشۀ پايه
نقشۀ پايه از نظر طراحان يا ساختمان سازان هم معني نقشۀ محل است، منتهي با كمي اطلاعات اضافي. نقشۀ پايه، طرح ترسيم شده اي است كه در آن تمامي عناصر فيزيكي محل همچون ماشين روها، پياده روها، پاسيوها، سكوها، تراسها، ديوارها، حفاظها، پلكانها، litilies ، انواع گياهان و ديگر عناصر مشهود درج مي شود. (تصوير ۱۱-۶) . با وجوديكه تمام اندازه گيريهاي موجود در اين نقشه از ديگر نقشه ها اقتباس شده يا عملاً از عرصه گرفته شده، براي يك طراح منظر ارجحيت دارد.

نقشه پايه به دلايل متعددي مفيد مي باشد. نخست اينكه، قبل از طراحي جديد و شروع ساخت و ساز شرايط موجود در محل را در آن مي توان مكتوب نمود. با كمك آن همچنين مي توان فهميد كه چه عناصر خاصي را بايد حذف كرد، جانشين نمود، واكاري نمود و يا بعداً با شروع ساخت و ساز جدي دوباره پياده نمود. دوم اينكه : همانطور كه در فصل هفتم خواهيد ديد از اين نقشه مي توان براي مميزي و تجزيه و تحليل محل استفاده نمود. از نقشۀ محل و آناليز محل در مباحثاتي كه با مشتريان در مورد نقاط ضعف و قوت طراحي محل سكونت آنها مي گردد مي توان استفاده نمود، بدون ثبت دقيق اطلاعات مربوط به عناصر فيزيكي موجود در محل سكونت
تصوير ۱۱-۶ نمونه اي از يك نقشۀ پايه (با تمام شرايط و جزئيات)
Base sheet

شرايط و اوضاع هر پروژه جديد فرق مي كند. در بعضي پروژه ها مي طلبد كه سازه ها و گياهان موجود ثابت مانده و تغييري نكنند. اين عناصر شامل بعضي از عناصر فيزيكي در ايجاد يك طرح را تشكيل مي دهند.
ديگر پروژه هاي طراحي در صورت
در چنين وضعيتي، طراح از آزادي بيشتر جهت تغيير شرايط محل موجود برخوردار است. Base sheet ترسيمي است كه چنين وضعيتي در آن منظور مي گردد.
در واقع با نقشۀ پايه تفاوت دارد. همانطور كه گفته شد، نقشۀ پايه طرح ترسيمي است كه تنها آندسته از عناصر موجود در يك محل را نشان مي دهد كه دست نخورده و در آينده در طرح پيشنهادي درج خواهند شد (تصوير ۱۲-۶). عناصري از محل كه حذف مي شوند ابداً ترسيم نمي شوند تا بدينوسيله طراح از آزادي عمل و انعطاف پذيري بيشتري و در نهايت خلاقيت مؤثرتري برخوردار گردد. اين نقشه در واقع زمينۀ شروع مطالعات طراحي توسط طراح را فراهم مي سازد.

تصوير ۱۲-۶ نمونه اي از يك base sheet (شرايط موجود كه باقي خواهند ماند).
به منظور ايجاد طرح براي هر محلي به نقشۀ پايه و هم به Base sheet نياز مبرم مي باشد. معمولاً طراح منظر يا دستيار وي آنها را تهيه كرده و مستلزم ۴ مرحله زير مي باشند.
۱- جمع آوري اطلاعات منطقه موجود از مشتري

۲- اندازه گيري در محل
۳- سازماندهي اندازه هاي بدست آمده، يادداشتها و عكسها
۴- ترسيم نقشۀ پايه و base sheet
جمع آوري اطلاعات در محل موجود

مالكين محل سكونت وظيفه دارند تا تمامي اطلاعات فيزيكي مربوط به محل سكونت خود را در اختيار طراح قرار دهند. چنانچه مالكين نتوانند اول كروكي ثبتي ملك خود را تهيه نمايند، مي توانند يك كپي از آن را از منابع مختلف بدست آورده در اختيار طراح قرار دهند. بعنوان مثال : يك نمونه از اين كروكي را مي توان در دفاتر معماري يا پيمانكاران ساختمان يافت. بعلاوه، بنگاههاي املاك كه وظيفه رهن و اجاره منازل را به عهده دارند نيز ممكن است يك نسخه از آن را در اختيار داشته باشند. كليات مربوط به اكثر قطعات مسكوني در نقشه هاي مالياتي و كاربري شهر يا استان موجود بوده و غالباً مي توان از طريق اينترنت به طور پيوسته به آنها دسترسي داشت. چنانچه به چنين اطلاعاتي به آساني دسترسي نداشتيد، اكيداً توصيه مي شود تا از خدمات يك سرمميز يا نقشه بردار صلاحيت دار استفاده نماييد .

معمولاً با كمك چنين اشخاصي، نقشه اي كه نشاندهنده محل دقيق تمام حدود و شعور و گوشه هاي ملك، فاصله ها و زواياي هريك از اين حدود و در نهايت موقعيت مكاني سازه هاي مهم چون ساختمان و گاراژ مي باشد، در اختيار فرد قرار مي گيرد.

ت كه تنها آندسته از عناصر موجود در يك محل را نشان مي دهد كه دست نخورده و در آينده در طرح پيشنهادي درج خواهند شد (تصوير ۱۲-۶). عناصري از محل كه حذف مي شوند ابداً ترسيم نمي شوند تا بدينوسيله طراح از آزادي عمل و انعطاف پذيري بيشتري و در نهايت خلاقيت مؤثرتري برخوردار گردد. اين نقشه در واقع زمينۀ شروع مطالعات طراحي توسط طراح را فراهم مي سازد.

تصوير ۱۲-۶ نمونه اي از يك base sheet (شرايط موجود كه باقي خواهند ماند).
به منظور ايجاد طرح براي هر محلي به نقشۀ پايه و هم به Base sheet نياز مبرم مي باشد. معمولاً طراح منظر يا دستيار وي آنها را تهيه كرده و مستلزم ۴ مرحله زير مي باشند.
۱- جمع آوري اطلاعات منطقه موجود از مشتري
۲- اندازه گيري در محل
۳- سازماندهي اندازه هاي بدست آمده، يادداشتها و عكسها
۴- ترسيم نقشۀ پايه و base sheet
جمع آوري اطلاعات در محل موجود

مالكين محل سكونت وظيفه دارند تا تمامي اطلاعات فيزيكي مربوط به محل سكونت خود را در اختيار طراح قرار دهند. چنانچه مالكين نتوانند اول كروكي ثبتي ملك خود را تهيه نمايند، مي توانند يك كپي از آن را از منابع مختلف بدست آورده در اختيار طراح قرار دهند. بعنوان مثال : يك نمونه از اين كروكي را مي توان در دفاتر معماري يا پيمانكاران ساختمان يافت. بعلاوه، بنگاههاي املاك كه وظيفه رهن و اجاره منازل را به عهده دارند نيز ممكن است يك نسخه از آن را در اختيار داشته باشند. كليات مربوط به اكثر قطعات مسكوني در نقشه هاي مالياتي و كاربري شهر يا استان موجود بوده و غالباً مي توان از طريق اينترنت به طور پيوسته به آنها دسترسي داشت. چنانچه به چنين اطلاعاتي به آساني دسترسي نداشتيد، اكيداً توصيه مي شود تا از خدمات يك سرمميز يا نقشه بردار صلاحيت دار استفاده نماييد .

معمولاً با كمك چنين اشخاصي، نقشه اي كه نشاندهنده محل دقيق تمام حدود و شعور و گوشه هاي ملك، فاصله ها و زواياي هريك از اين حدود و در نهايت موقعيت مكاني سازه هاي مهم چون ساختمان و گاراژ مي باشد، در اختيار فرد قرار مي گيرد.