اهمیت و ضرورت بازی در کودکان دبستانی و پیش دبستانی

بازی، حیات كودك

بازی و رشد
محركی چون بازی بر رشدِ شناختی، عاطفی، اجتماعی و فیزیكی كودك تأثیر بسزایی دارد. تحقیقی نشان داده است، محیطی كه كودك در آن شانس بازی ندارد، چه تأثیراتی بر او می گذارد؟ تعدادی از این كودكان در محیط هایی كاملاً ایزوله زندگی كردند حتی تختهایشان طوری قرار داشت كه بچه های هم اتاقی شان را نمی دیدند. یعنی نه تنها نمی

توانستند۴۳۳ با یكدیگر بازی كنند بلكه حتی از داشتن ساده ترین اسباب بازی هم محروم بودند. بچه های دو ساله مانند بچه های ده ماهه رفتار می كردند، قادر به راه رفتن و حرف زدن نبودند و حتی مانند آنها تغذیه نمی شدند، هیچ یك در مورد دستشویی رفتن هم آموزشی ندیده بودند. آنها وقتی بزرگترها نزدیكشان می رفتند گریه می كردند و نیز مستعد انواع بیماری های كودكان بودند. برای همه بچه های هشت ساله فقط یك مراقب وجود داشت، اوبه قدری گرفتار بود كه نمی توانست، توجه لازم را به هریك داشته باشد.
برعكس، بچه های مهد كودك به اسباب بازی علاقه نشان می دادند و با آنها بازی می كردند، با بزرگترها ارتباط نزدیك داشتند؛ از بودن در كنار كسانی كه در مجاورتشان بودند لذت می بردند. مادرانشان هر روز با كودكان خود بازی می كردند، آنها را در آغوش می گرفتند، غذا می دادند، حمام می كردند، تعجبی ندارد كه این كودكان در سن دو سالگی می توانستند راه بروند، صحبت كنند و به تنهایی غذا بخورند. بچه هایی كه در مهد كودك نگهداری می شدند، در همه زمینه ها با بچه هایی كه در خانواده رشد كرده اند، برابری داشتند. در این پژوهش اهمیت بازی به همراه پرستار مهربان آشكار شد، چه او مادر باشد یا مربی مهد كودك. هیچ زمانی جز سالهای اولیه زندگی، بازی تأثیر خود را نشان نمی دهد. پس توجه به سالهای كودكی

و تأثیر بازی، ضرورت بسیاری دارد.
كودك هنگام بازی می تواند كشف كند چه كسی است و چه توانایی هایی دارد، دنیا چیست و چگونه خود را باید با محیط هماهنگ كند. به راستی بازی می تواند به كودك اعتماد به نفس دهد، بازی كردن بچه ها راهی است به سوی شكل گیــری شخصیتـی سالم و مفید. در نتیجه برای این كه كودك در آینــده، زندگی خوب و بالنده ای داشته باشد، فرایند بازی ب

سیار ضروری است.

بازی و شناخت
یكی از امتیازهای بازی این است كه رشد شناختی كودك را گسترش می دهد. برای مثال بازیهای حسی – حركتی، درك كودك را از دنیای اطرافش افزایش می دهد. بازیهای جسمی به او كمك می كند تا ناتوانی های خود را بشناسد و آنها را برطرف سازد. بازیهای نمادین، به او اجازه می دهد تا واقعیات را تغییر دهد. (به حال تعلیق در آورد.)
توانایی كودك در بازی نمادین، نشانه نقطه عطفی در رشد شناختی اوست. چرا كه به تدریج ذهن او قدرت شكافتن ظاهر واقعیات را نمایان می كند. در تخیلات او خرس عروسكی می تواند ناگهان زنده شود و سخن بگوید.
همانطور كه قوه درك كودك قوی تر می شود، بهتر می تواند با استفاده از تخیلاتش به خیالپردازی بپردازد. زمانی می رسد كه او قادر است مانند بزرگترها تفكر انتزاعی داشته باشد. در طی بازی، كودك با مفاهیمی چون بزرگ – كوچك، بالا – پائین، پُر یا خالی آشنا می شود و آنها را با وضوح بیشتری درك می كند.
بازی تخیلی به كودك كمك می كند تا بفهمد چه چیزی واقعی است و چه چی

زی واقعی نیست و چه چیزی با تخیل قابل تغییر و چه چیزی تغییر ناپذیر است.
بازی كردن ، كودك را قادر می سازد بر بعضی از امور پیرامونش تسلط پیدا كند، و دریابد كه نمی تواند كاملاً همه امور را تغییر دهد و همه چیز را دست كاری كند. پس او این درس را یاد می گیرد كه دنیای واقعی را نمی توان كاملاً تغییر داد.

بازی و گویش

بازی به عنوان آزمایشگاه زبان نیز عمل می كند. مثلاً فرزند یك ساله شما كلمات جدید را تجربه می كند تا ذخایر لغوی اش را غنی تر سازد و حتی در مورد درك مطلب مهارتهای خود را افزایش دهد. در طی این مراحل بچه ها همواره لغات طنز آمیز را كشف می كنند، خودشان و دیگران را با كلماتی طنز كه از خود در می آورند، سرگرم می كنند. برای خود همبازی خیالی تصور می كنند و مانند بهترین دوستشان با او مشغول گفتگو می شوند، چنین بازی های كلامی موجب می شود بینش زبان شناختی كودكان گسترده تر گردد. اگر كودك در محیطی رشد كند كه آرامش بر آن حاكم باشد، می تواند به آزمایش و اكتشاف دست بزند. بازی هم قابلیت تسلط به اطرافش را به او می دهد. او به تدریج كه بزرگتر می شود، از طریق بازی مهارتهای حل مسئله و خلاقیت را نیز فرا می گیرد و از طریق بازی های نمادین می تواند مشكلاتش را در فضایی امن تر تصوركند و راه حلهای متفاوت آن را با هم مقایسه كند.
تخیل انعطاف ناپذیر كودك، به او اجازه می دهد تا با استفاده از اشیاء اطراف خود، به خلاقیت بپردازد. بطور مثال یك قوطی را به جای طبل، یك تكه چوب رابه جای اسب و یك برگ بزرگ و پهن را به جای بشقاب در نظر بگیرد.
همچنین یك تجسم فعال به كودك كمك می كند تا از حالت بی حوصلگی و كسالت بیرون بیاید. مثلاً انتظار در مطب دكتر به نظرش كوتاه تر می آید. اما كودكی كه خیالپرداز نیست، منتظر ماندن درمطب دكتر برایش یك عمر طول می كشد.
بازی كردن قدرت تمركز حواس كودك را پرورش می دهد. از نتایج تحقیقات چنین بر می آید كه بین خیالپردازی و آستانه دقت كودك ارتباط تنگاتنگی وجود دارد. چرا كه كمی خیالپردازی به كودك كمك می كند تا بتواند حسابی سرگرم باشد. پژوهشی بر كودكان پیش دبستانی ثابت كرده است بچه هایی كه قادر نیستند خیالپردازی كنند، از دقت كمتری برخوردار هستند و تمایل بیشتری به پرخاشگری و رفتار مخرب ( شیطنت ) دارند.

بازی ونظم
از دیگر فواید بازی می توان درك نظم، ترتیب و توالی مشاركت را نام برد. قوانین بازی، نحوه شروع، ادامه و خاتمه آن، فرصت مناسبی برای كودك فراهم می كند تا درباره نظم نكات بیشتری بیاموزد.
بازیهای نمایشی نیز همین فواید را دارند، مثلاً فرزند شما هنگام خاله بازی، ابتدا به میهمانهایش كه ممكن است چند حیوان عروسكی باشد، خوش آمد می گوید و آنها را روی صندلی شان می نشاند و با چای و كیك از آنها پذیرایی می كند. سپس ظرفها را تمیز می كند و در آخر به بدرقه شان می رود و با آنها خداحافظی می كند. تمام این مراحل بیانگر آن است كه رشد درك كودك از ترتیب و توالی به شكل مناسبی صورت گرفته است.

فواید عاطفی
همانقدر كه بازی فواید شناختی دارد، برای بهزیستی كودكان، ف

واید عاطفی را نیز به همراه دارد. بازی های تخیلی سهم بزرگی در خنده و شادی های كودكانه دارد. چنین شادمانی كودك را از حالتی خشك و ثابت بیرون می آورد. البته رضایت خاطر (خوشحالی ) كودك بازتابی احساسی است كه از خود دارد. بهترین بازی، آن است كه عزت نفس را در كودك به جریان اندازد. بازی به بچه ها اجازه می دهد تا با شرایط كنار بیایند، از این رو موجب توانمندی و موفقیت در بزرگسالی می شود. هنگامی كه فرزندتان موقع بازی، در تصور خود، خرس عروسكی اش را زنده فرض می كند یا بعضی از غولها را می

 

كُشد یا اینكه وانمود می كند كه مامور پُست است، احساس برتری حاصل از آن به وضوح، شكوفا شدن اعتماد به نفس را نشان می دهد. بازی كردن راهی برای بیان احساسات است چرا كه به كودك این شانس را می دهد تا هیجانات منفی چون خشم، عصبانیت را خالی كند یا مفاهیم تلخی چون مرگ، بیماری و یا جدایی را درك كند. كودكی كه به تازگی تحت عمل جراحی آپاندیس قرار گرفته، شاید هنگامی كه به خانه برمی گردد، تجربه بیماری اش را با دكتر بازی نشان دهد. با این تفاوت كه این باراو دكتر است و تمام امور تحت اختیار اوست. از این رو هنگام خشم ممكن است یك حیوان عروسكی را مثلاً به دلیل خطایی كه مرتكب شده توبیخ كند و او را مورد عمل جراحی قراردهد. با دوباره اجرا كردن چنین حوادثی و معكوس كردن نقش ها، كودك به تدریج در اثر بهبودی جراحات عاطفی، ترس یا خشم باقی مانده را از بین می برد. بازی به كودك كمك می كند با چنین وضعیت های ترسناكی مانند رفتن به مطب پزشك یا رفتن به مدرسه، كنار بیاید و بهتر برخورد كند. گاهی كودك در برخورد با چنین بحرانهایی با خواهر، برادر، هم بازی اش و یا حتی خانواده اش دكتر بازی می كند. شاید هم همه سربازها یا حیوانات عروسكی اش را جمع كند و وانمود كند كه در مدرسه جلسه گرفته اند. بطور كلی باید گفت علاقه به مسابقه و بازی اضطراب را تسكین می دهد و تا حدودی آن را درمان می كند.
بازی به كودك اجازه خشونت می دهد تا تخلیه شود، به عبارتی از طریق بازی می تواند خشم خود را خالی كند و این امر برای او نوعی پذیرش اجتماعی محسوب می شود. بازی و ایفای نقش غول یا قهرمان ها به او اجازه می دهد حس كند قوی شده است ونیز بازی، بچه ها را درمیان احساسات قوی درونی شان توانا می سازد، احساساتی كه ناپیدا است.

فواید اجتماعی
بازی مهارت های اجتماعی كودك را افزایش می دهد. به ویژه نمایشی كه نوعی بازی نمادین است می تواند همدلی را در كودك پرورش دهد. در این صورت او نه تنها وانمود می كند هویت دیگری دارد، بلكه عقاید و احساسات دیگران را نیز باید به نمایش بگذارد. بنابراین خاله بازی به كودك این شانس را می دهد كه از رفتار فرزند خود خوشحال یا عصبانی شود. پرستار بازی به او كمك می كند نسبت به بیمارانش احساس همدردی كند. چنین بازی های نمادین به كودك كمك می كند، درك و شناخت او از دیگران بیشتر شود و نسبت به رفتار دیگران صبور باشد و تغییرات محیطی را بهتر بپذیرد.
بازی به كودكان اهمیت سازگاری و ارزش سازش را می آموزد. دهد و بیشتر تمایل دارد، در بازی و مسابقات گروهی شركت كند. بازی پایه های دوستی را بنا می نهد كه شاید تا سالیان درازی ادامه یابد. سپس با وسیع شدن دنیای پیرامون كودك و تغییر یافتن تعاملات اجتماعی اش، به تدریج تأثیر نقش ها و رتبه های اجتماعی و روش برخورد با مردم را یاد می گیرد.
كمترین عملكرد اجتماعی بازی را می توان نقش انجام وظیفه ای دانست كه هریك از كودكان در بازی های گروهی عهده دار می شوند. حتی ساده ترین شكل بازی به كودك نكات مهمی می آموزد، نكاتی چون رعایت نوبت، همكاری، رقابت عادلانه و بُرد و باخت منصفانه. بیشتر بازی های پیچیده براساس مهارت های اجتماعی ساخته شده و می شود كه بدین وسیله ارزش كار گروهی و روح حاكم بر تیم را تقویت می كند. چرا كه ازاین طریق كاملاً محدودیت های مربوط به رقابت و بازی گروهی كاملاً نمایان می شود.

فواید فیزیكی
شاید آشكارترین فایده بازی تأثیر آن بر رشد جسمی كودك باشد. این تأثیر شامل رشد ماهیچه و توانایی كنترل آن است، مانند هماهنگی چشم و دست. همچنین می توان گفت عضلات بزرگ از طریق فعالیت های جسمی مانند دویدن، پریدن، دوچرخه سواری و شنا قوی می شود و عضلات كوچك از طریق فعالیت های حسی – حركتی تقویت می شود. مانند نوزادی كه تلاش می كند جغجغه اش را بگیرد یا پسری كه برای نقاشی كردن و خط خطی كردن تلاش می كند. بازی نمادین می تواند فرصت های زیادی برای رشد فیزیكی فراهم كند در انواع مسابقات، مهارت های حركتی و هماهنگی اعضا بدن افزایش می یابد. تجربه بازی حسی – حركتی مانند جویدن جغجغه، به طفل سفتی و مزه پلاستیك را می آموزد. فعالیت های حسی – حركتی به بچه های بزرگتر این فرصت را می دهد تا اَشكال، رنگ ها و سایزها را آزمایش كنند. همچنین فعالیت های جسمی منبع تحرك حسی است. برای مثال شنا به كودك اجازه می دهد خاصیت شناوری

آب و كشش جاذبه زمین را تجربه كند. قدم زدن در جنگل و یا پارك به فرزند پیش دبستانی شما این شانس را می دهد كه سنگ ها، برگ ها و پوست درخت را بشناسد، صدای پرندگان و شُر شُر آب جویبار را بشنود و گل ها را ببوید. در مجموع می توانید واكنش های

كودك تن را نسبت به محیط اطرافش تقویت كنید چرا كه این تشویق در تمام طول عمر، او را تغذیه می كند و زنده نگه می دارد.

یکی ازمهم ترین نکاتی که باید به یاد داشته باشید ، این است که کودکان ، به ویژه درسه سال اول زندگی ، به سرعت تغییر می کنند واسباب بازیی که یک کودک دو ماهه راسرگرم می کند، برای یک کودک دوساله سرگرم کننده نیست وبرعکس ، کودکان همگام با رشد خودبه محرک های متفاوتی نیاز دارند و انتخاب اسباب بازی باید براساس نیازهای متغیر آنها باشد .تناسب داشتن اسباب بازی انتخاب شده باسن کودک بسیار مهم است .اگر اسباب بازی خیلی پیشرفته باشد، کودک نمی داند چگونه با آن بازی کند ولذت زیادی ازآن نمی برد، اگر هم بسیار ابتدایی باشد، حوصله کودک زودسر می رود . کودکان خردسال به اسباب بازی هایی نیاز دارند که هرپنچ حس آنها را تحریک کند . اسباب بازی های مناسب برای کودک زیر یک سال آنهایی هستند که رنگ ها ، حالات مختلف سطح ( نرمی یا زبری وغیره ) مواد وشکل های جالب و متنوع رابه کودک می نمایانند.
اسباب بازی هایی که صدا در می آورند ونسبت به عملی که با آنها انجام می شود ، واکنش نشان می دهند ، مثل جغجغه به کودک احساس تسلط وکنترل می دهند و رشد مهارت های دستی وهماهنگی اورا تسریع می کنند. کودکان نوپا از بازی های داخل گذاشتن و بیرون آوردن لذت می برند لذا مکعب هایی با اندازه ها وشکل های مختلف ، فنجان های پلاستیکی ، قاشق ، اسباب بازی های داخل حمام ، پیاله ، صفحه های گردی که روی قطعات چوبی عمودی سوار می شوند وهرم های اسباب بازی همگی ازاسباب بازی های مورد علاقه آنها هستند.
درحدود دوسالگی کودکان مهارت چرخش مچ دست راکسب می کنند که آنها را قادر می سازد ، چیزهای مختلف را بپیچانند ودرها را باز کنند . اسباب بازی هایی که درپوش پیچی دارند ، مکعب هایی که داخل هم چفت می شوند، مجموعه اشکال پیشرفته تر با قطعاتی به شکل های مختلف که هریک فقط در داخل یک سوراخ جا می گیرد تابلو شکل ومیزنجاری همگی اسباب بازی های مناسب برای رشد کودکان دراین مرحله سنی به شمار می روند . کودک پیش دبستانی همچنان از بازی با مکعب ها وسایل نقاشی و رنگ آمیزی وهرچیزی که محرک بازی های تخیلی باشد، لذت می برد .او می تواند شروع به بازی های ساده با کارت های بازی کند . تمام بچه ها بازی کردن را دوست دارند .
واین برای کودکان مفید است ، زیرا قوه دور اندیشی آنها را تقویت می کند و توانایی پیش بینی عواقب کار را درآنها ایجاد می کند.
همچنین بازی فرصتی است که کودکان گاهی هم بر شما غلبه کنند.

به یاد داشته باشید که اگر شماهم در بازی ها شرکت کنید ، جنبه آموزشی بازی برای کودکانتان بیشتر می شود ، مثلا بازی های کارتی نه تنها تسلط کودکان براعداد رابیشتر می کند ، بلکه مسلط شدن بر راهبردها رانیز تقویت می کند ، این کیفیت برای کمک به کودکان در جهت تلاش برای رسیدن به اهداف مختلف حایز اهمیت است همچنین سبب تمرکز حواس و پشتکار دراهتمام به یک کار بخصوص تا تمام کردن آن می شود و رشد ذهنی کودکان را سرعت می بخشد.

یکی از راه هایی که می توانید رشد کودک خود را تسریع کنید ، تش

ویق به بازی های خلاق دریک محیط جذاب است .روشی که شما برای چیدن ونمایش اسباب بازی های کودکتان به کار می برید تاحدود زیادی درتعیین این که آیا او با آنها بازی خواهد کردیا نه نقش دارد اگر اسباب بازی ها به صورت درهم وبرهم داخل جعبه ای ریخته شدند ، برای کودک جذابیتی نخواهد داشت درحالی که اگر اسباب بازی ها را خوب به نمایش بگذارید او را به بازی کردن و ترتیب دادن آرایش های ابتکاری دیگر تحریک می کنند .
وجود فضاهایی برای بازی درحوزه فعالیت های خاص ، مثل یک سینی پرازشن ، یک میزرنگ آمیزی وجایی که کودک بتواند آب بازی کند،مفید است درصورتی که از لحاظ ایمنی احتیاط های لازم رابه عمل آورید .

آشپزخانه محل ایده آل برای بازی کردن است ، بخصوص اگر میز وصندلی مناسب کودک ، اجاق اسباب بازی و مقداری ظرف وظروف ودیگ و ماهیتابه برای بازی وجود داشته باشد . می توان گوشه ای را برای عروسک ها در نظر گرفت که کودک بتواند هرشب عروسک ها رابخواباند وصبح روز بعد آنها را برای صبحانه بیدار کند . اسباب بازی ها می توانند ساده باشند ، گهواره ها می توان از سبدهایی که یک لایه پارچه داخل آنها انداخته شده است ، ساخت وافزودن یک صندلی بچه بسیار کوچک و یک کمد کشویی برای لباس های عروسک ها به ایجاد فضایی واقعی برای خانه عروسک ها کمک می کند . یک محیط جالب فقط به داخل منزل محدود نمی شود . اگر شانس داشتن یک باغچه بزرگ یا باغ را دارید ، می توانید آنجا را باوسایلی مناسب مانند جعبه شن ، تاب ، سرسره ، نردبان ، تخته تعادل وتپه کوچک ایجاد شده درزمین چمن ، که همگی محرک قوه تخیل کودکتان هستند ،مجهز کنید . شیوه طبیعی یادگیری برای کودک بازی کردن است .برای کودکان بازی کردن ویادگیری متضاد یکدیگرنیستند . کودکان از موقعیت های یادگیری لذت بخش بهره می برند. مثلا با استفاده از اسباب بازی های نخ کردنی وجور کردن رنگ ها ، جنس ها وشکل ها کودکان مهارت های اساسی را فرا می گیرند که بعد ها آنها راقادر می سازد خواندن ،نوشتن وشمردن رابیاموزند.

اسباب بازی های حاضری جهت یادگیری الزامی نیستند .
₪ هرچه اسباب بازی شکل غیر اختصاصی ترو بنیادی تر داشته باشد ، قوه تخیل کودک فعال تر می شود.

₪ کودکان همگام با رشد خود به محرک های متفاوتی نیاز دارند و انتخاب اسباب بازی باید براساس نیازهای متغیر آنها باشد.
₪ کودکان خردسال به اسباب بازی هایی نیاز دارند که هرپنج حس آنها را تقویت کند.
₪ هنگام خرید اسباب بازی برای کودک علاوه برتوجه به تناسب آن با محدوده سنی وی بایداز بی خطر بودن وسرگرم کنندگی آن هم مطمئن بود.
زیرا کودکان درهرحال بازی ها واسباب بازی هایی برای خودشان ابداع می کنند .ولی اسباب بازی های مناسب می توانند محرک لازم برای جستجو وکشف چیزهای جدید رافراهم کنند. نیازی هم نیست اسباب بازی ها گران یا پیچیده باشند . بهترین اسباب بازی ها آنهایی هستند که کودک رامجذوب خود می کنند وکودک بارها وبارها به سراغ آنها می رود. غالبا یک وسیله خانگی مثل لگن لباسشویی ،که می توان ازآن به عنوان قایق ،اتومبیل با استخر استفاده کرد. زمینه ساعت ها بازی تخیلی رافراهم می آورد .درحقیقت برای فراهم کردن نوع وسایل بازی که برای تضمین پیشرفت عقلی وآتی کودک ضروری است ، لازم نیست حتی یک اسباب بازی ، غیر از توجه به تناسب آن برای محدوده سنی کودک ، باید به چند نکته دیگرنیزدقت کنید .اول این که آیا کاملا بی خطر است ودوم این که آیا تحریک بخش است ؟ و سوم آیا ارزش بازی کردن دارد و به عبارت دیگر آیا اسباب بازی آن قدر چند منظوره هست که برای انواع بازی ها کار برداشته باشد وبا افزایش سن کودک هنوزقابل استفاده باشد چهارم خیلی ساده آیا سرگرم کننده هست ؟
برای این که مقایسه بسیار ساده ای کرده باشیم ، یک بسته مکعب اسباب بازی مناسبی است زیرا می توان در سنین مختلف به یک اندازه از آن لذت برد و محرک قوه تخیل وبازی فعال است .اسباب بازی های مکانیکی این اندازه مفید نیستند . زیرا نمی توان کارزیادی با آنها کرد وکودکی خیلی زود حوصله اش ازآنها سرمی رود همه ما می دانیم که اسباب بازی ها می توانند ارزش آموزشی داشته باشند ولی این را نیز باید بدانید که اسباب بازی ها می توانند ادراکات کودکان راغنی سازند .اسباب بازی هایی که ازاین نظر بیشترین فایده را دارند ، آنهایی هستند که کودک شما می تواند با آنها کاری انجام دهد نه این که صرفا مجبور باشد به صورتی کلیشه ای واز پیش تعیین شده با آنها بازی کند. مثلا اسباب بازی هایی که به هم چفت می شوند یا به هم می چسبند و با استفاده از آنها می توان چیزهای مختلفی را ساخت ، ازسنین پایین به کودکان می آموزند که می توانند چیزها را با استفاده از مهارت دستی وذهنی خود تغییر دهند. به علاوه هوش فضایی وعمق ادراک آنها رانیز افزایش می دهند . از آنجا که پسرها عموم

ا دراین زمینه ها استعداد بیشتری دارند ، این قبیل اسباب بازی ها بخصوص برای دخترها مفیدند.
اگر کودک شما هنوز درپوش ماهیتابه راترجیح می دهد. مایوس نشوید ،زیرا وسایل خانه می توانند اسباب بازی های بسیارمفید ،سرگرم کننده و بی خطر باشند .برای داشتن ارزیابی صحیح از این که آیا شما درهربرهه زمانی خاص ، بهترین اسباب بازی ممکن راانتخاب کرده اید یاخیر؟ واکنش کودک شما بیشترین اهمیت را دارد .شما مجبور نیستید جدیدترین اسبا

ب بازی های آموزشی راخریداری کنید ،زیرا هر چیزی که کودک شما را مجذوب کند برای او جنبه آموزشی دارد . کودکان ذاتا یادگیرنده هستند و هرچیزی که مورد علاقه کودک قرار بگیرد ، چیزی به او می آموزد .

منابع :

مجله رشد – مجله پیوند – روانشناسی رشد ۱و۲
دبستان استاد شهریار – علی اکبر محمدوند