بانكداري بين المللي

بايگاني ها شامل عناويني از حوادث سالهاي ۱۹۹۷ و قبل از آن مي باشد كه كتاب سال كولير چاپ شده است وهمچنين حوادثي از ۱۹۹۸ و بعد از آن كه در نشريه سال انكارتكا چاپ شده است.چون آنها مدت كوتاهي بعد از اتفاق افتادند چاپ شدند اطلاعات واقعي آن زمان را منعكس مي كنند.مرجع هاي مختلف اشاره به عناوين بايگاني همان سال دارد.
بانكداري بين المللي :۱۹۵۰

بانكداري بين المللي در سال ۱۹۵۰ اساسا تحت تاثير جنگ سرد يا همان كشمكش هاي مستمر آزاد ديپلماتهاي بين المللي بين اقتصادي ملي كمونيستي وديگر ملتهاي جهان و ديگر گرمي كه بين ايالت متحده وكره شمالي كمونيستي بود.علاوه بر اين فعاليت ها ،مكانهاي زيادي از آشوب ها كمونيستي جهاني چه توسعه هاي زمان صلح وچه تداركات ارتش وهمچنين كمك هاي خارجي بشر دوستانه معطوف به سرمايه گذاري هاي اقتصادي بين المللي شد.

بانك بين المللي در سال ۱۹۵۰ براي نوسازي وتوسعه وام هاي بسياري را اختصاص داد و بررسي هاي را براي نشان دادن رشد عمليات وپيشرفت اهداف با تدابير محدود اتخاذ نمود، قوانين اقتصاد جهاني و رواج بررسي هاي مهم بازار آزاد قطعا بر بورس وفعاليت هاي سرمايه بين المللي تاثير گذاشته است. اين عملياات بطورموثر از طريق آژانس هاي معاملاتي براي پرداخت هاي بانكهاي بين المللي انجام مي پذيرد. اين آژاونس هاي ايالات متحده شامل بانك صادرات و واردات براي دارايي تعدادي از كشورهاي ضدكمونيستي جهان از طريق تعهدات و وام ها مي باشد.سرمايه گذاري هاي خصوصي در فعاليت هاي بين المللي بطور قابل ملاحظه اي توسط سياست جهاني محدود شده اند ،اما عدم تعادل صادرات و واردات دلار تجارت خيلي از ملتها را مختل كرده و ايالت متحده در سال ۱۹۵۰ عمدتا محدود شد.

(كميته) مجلس مشورتي ملي:
اين مجلس در سال ۱۹۴۵ توسط برترين و ود ايجاد و توسط كنگره ايالت متحده بعنوان نماينده فدرال براي نظارت ونظم و ترتيب فعاليت هاي بانك داري بين المللي ملت ها طراحي شد كه در سال ۱۹۵۰ شامل منصب هاي زير مي باشند: وزير خزانه.جان اسنيدي وچيزمن وزيركشور، دن اچستون-وزير بازرگاني ،چارلز ساوهر-براي سيستم خزانه فدرال ، توماس مكاب-بانك صادرات وواردات، هربرت گستون-اجراي عمليات اقتصادي،پول هوفمن،كسي كه در سال ۱۹۵۰ استعفا داد و بجاي اوديبلوام فوستر جانشين و موفق شد.

وزير مجلس ديليون كلندنيگ وبطور تناوبي اعضا ليست بالا اين مسئوليت را بعهده گرفتند كه شامل مجسني، مارنين، ويلارد، تورپ،توماس سي،بليزدل، سيزمپراك، هاترون اري و دبيلوام فوستر وكسان ديگري كه در اين مجلس شركت دارند. شامل مدير اجرايي سرمايه بين المللي ايالت متحده وبانك نوسازي وپيشرفت مي باشد. نمايندگان مجلس هم منصب هاي فدرال ايالت متده وبانك نوسازي و پيشرفت مي باشد. نمايندگان مجلس هم منصب هاي فدرال هستند، قانون گذارني كه هيچ پيش بيني براي نمايندگي رهبران چرخه مالي خصوصي و يا صنعت اتخاذ نكردند.

قوانين دقيقي كه مجلس ترتيب داد و توصيه كرد شامل تدابير مالي وعملياتي سپرده هاي بين المللي بانك نوسازي و پيشرفت، بانك صادرات و واردات و همه آژانس هاي فدرال مي باشد تا جائيكه آنها مربوط به ايالت متحده بودند. اين فعاليت ها در سال ۱۹۵۰ مستقيما به وامها و تبادلات خارجي مربوط بود كه اشاره به چهاربرنامه ومعامله داشت،اعضاي مجلس مشورتي داراي نظرياتي بودندكه ضرورتا بر روي تشكيلات اجرايي در دولت وآژانس هاي فدرالي كه ارائه مي كنند تاثير مي گذارند. اين مجلس همچنين مستقيما از طريق قوانين مشورت

با رئيس جمهور آمريكا در مورد مشكلات اصلي كه مربوط به بانك و سرمايه است تبادل نظر كرده و تدابير كلي مستقيمي را توصيه مي كند كه مي تواند سبب پيشي جستن نمايندگان ايلات متحده در اين سازمان ها شود.

عمليات مجلس شامل گزارش هاي مهم وغيرمهم نيمه ساليانه به رئيس جمهور ايالت متحده مي باشد.اين گزارش نشان ميدهد كه سرمايه گذاريهاي خصوصي در طول سال ۱۹۴۵ در حدود ۰۰۰/۰۰۰/۷۰۰/۱۴ دلار مي باشد كه كل سرمايه دولت فدرال در حدود ۰۰۰/۰۰۰/۱۰۰/۲ دلار مي باشد.مقايسه اطلاعات سال ۱۹۵۰ در مورد سرمايه هاي خصوصي ۰۰۰/۰۰۰/۳۰۰/۱۹ دلار و سرمايه هاي دولت فدرال ۰۰۰/۰۰۰/۵۰۰/۱۳ مي باشد. گزارشات فعاليت هاي مالي خارجي در سال ۱۹۵۰ نشان ميداد كه مجلس در مورد طرح اجراي عمليات اقتصادي توافق داشته  كه تقريبا ۰۰۰/۰۰۰/۰۰۰/۳ دلار براي سال ۱۰۵۰ در نظر گرفته شده است. مجلس همچنين توصيه كرد كه پولهايي كه بعنوان وام تا سالهاي

۱۹۵۰ بودند بعنوان اصول نهايي تعيين اجراي  در نظر گرفته شوند،كمك هاي اقتصادي خارجي شامل ۰۰۰/۰۰۰/۷۰۰/۲ دلاربراي بهبود اروپا توسط رئيس جمهور در پنجم ژوئن امضا شد. ديگر فعاليت هاي مجلس شامل توجه به كاربرد وواگذاري سپرده هاي اروپايي است چنين واگذاريها وپرداختهاي كه مرور شدند ملتهاي زيادي را تحت نظر داشتند تا سال ۱۹۵۰ كه مجموع اين پرداختها مقدار ۰۰۰/۰۰۰/۸۰۰/۴ دلار تخمين زده شده معاون اقتصاد آسيا از طريق مجلس كمك هاي اقتصادي خود را شامل كشورهاي چين،ژاپن، كره كرده كه بطور مستقيم توسط بخش سياسي ايالت در سال ۱۹۵۰ زير نظر گرفته شد.

مجلس همچنين رابطه اي بسته به فعاليت هاي بانك صادرات وواردات داشت وعمليات بانكي مربوط به گسترش بستانكاران جديد را تسهيل كرد. بعد از كنفرانس و تصويب توافق نامه توسط مجلس بانك در سال ۱۹۵۰ وام دادن به افغانستان را افزايش داد و همچنين به كشورهاي بولويا، چيل،اكادور،اندونزي،سودان،يوگسلاوي ديگر وكشورها افزايش داد.مجلس به همراه كميسيون رئيس جمهور طرحي در مورد تجارت مالي خارجي وبرنامه هاي  و همچنين هزينه هاي آن ارائه داد وتصويب كرد كه بيش از ۰۰۰/۰۰۰/۳۵ دلار تا سال ۱۹۵۰ هزينه داشت. همچنين براساس اين طرح مجلس ،كمك هاي خارجي در حدود ۰۰۰/۵۰۰/۲۷ دلار بود كه توسط تشكيلات ايالت متحده براي ماموريت هاي ملتهاي متحد مانند پناهندگان سياسي افزايش يافت.

در رابطه با طرح پاك سازي كالاهاي اقتصادي بين المللي كه توسط سازمان كشاورزي و تغذيه ملتهاي متحده پيشنهاد شده بود مجلس با شركت ايالت متحده در اين طرح مخالفت كرد همانطور كه با فروش پولهاي تبديل ناپذير اضافي ايالت متحده مخالفت كرده مجلس به نظارت وواگذاري اختيارات اضافي در زمان جنگ تا سال ۱۹۵۰ ادامه داد كه توسط تشكيلات مختلف دولت مربوطه كنترل مي شد.

طرحها پيشنهاد موافقت مجلس با آنها در جهت كاربرد فعاليت هاي اجرايي بانك وسپرده هاي بين المللي است.عمليات سپرده گذاري كه شامل ،ارزش،تبادل و تخمين ومعاملات پول رايج توسط مدير اجرايي ايالت متحده وسپس توسط مجلس موافقت شد مدير اجرايي ايالت متحده بانك بين المللي طرحها و موافقت نامه هايي را از مجلس براي افزايش وام ها توسط بانك دريافت كرده فعاليت هاي ۱۹۵۰ مجلس به رئيس جمهور ايالت متحده گزارش شد وتوسط او به كنگره گزارش شد بيستم جولاي و ۳۱ اه مي وي ۲۵ جولاي

بانك نوسازي وتوسعه بين المللي:
در ۳۰ جون ۱۹۵۰ گزارش شد ك بانك نوسازي وتوسعه بين المللي داراي اعضاي ۴۷ كشور است بعلاوه پوند كه اعضاي ۴۷ كشور در ۱۵ مارچ ۱۹۵۰ به عضويت درآمدند. ۴۸ كشور ۸۳۴۸۵ ذخيره كالا را ارائه دادند كه در حدود ۱۰۰۰۰۰ دلار ارزش داشتند. پرداخت محاسبات كشور پولند و خريد كالا توسط بانك پولند ۱۲۵۰ بوده كه كاملا در ۱۴ سپتامبر ۱۹۵۰ از طريق كاربرد شبكه بانكي درآمد و ذخيره عايدات مشخص وموثر واقع شد پذيرش پاكستان بعنوان عضوي در تاريخ ۱۱ جولاي ۱۹۵۰ صورت گرفت كه عضوي از همان ۴۸ نفر است.
تصويب بانك مركزي ۸۴۴۸۵۰۰۰۰۰ دلار خرج داشت در ۲۰ آگوست ۱۹۵۰٫اين محاسبه از ۱۲۵۰۰۰۰۰۰ كسر شد هنگامي پولند خريد كالاهايش را تكميل كرد دوره پذيرش كشورهاي ليبريا و هيتي تا سپاتمبر طول كشيد.

بقيه داوطلبان شامل سيلون كه در ۳۱ جولاي ۱۹۵۰ تصديق شد واندونزي، سودان و سوئد كه در طول سال بي تكليف بودند.سيلون، توافق نامه را در ۲۹ اگوست ۱۹۵۰ امضا كرد و كه اشتراك سهم او ۱۵۰۰۰۰۰۰ دلار بود.اين معاملات سبب افزايش عضوها تا ۴۸ تا شد نظم و ترتيب بانك در سال ۱۹۵۰ بسته به محدوده عملياتي رئيس بانك مدير اجرايي،كميته (مجلس) مشورتي وافسران عملياتي بود،محدوده عملكرد رئيس بانك شامل عملكرد خودش وملتهاي عضو بود. مديران اجرايي شامل منصب ها و گروههاي انتخابي كشورهاي عضو و نماينده انتخابي بود.در ۱۵ سپتامبر ۱۹۵۰،مديران اجرايي شامل منصب هاي:مكچسني از ايالت متحده ارنست داتون از ايالت كينگرام-چانگ ازچين-هوپنات از فرانسه-نهروازهند-مديران انتخاب شده :مالر از پرو-اميلي ترو از كلمبو-توماس بزين از بلغار-لوتيس راسمينسكي از كانادا- بين از نيدرلند-مكفارلند از استراليا-كازاستنواز ايتاليا- وانارن از تركيه.

در ۱۴ سپتامبر ۱۹۵۰ ،اعضا كشورها دوباره جمع شدند. توماس بسين و راسمينسكي و بين و برسياني انتخاب شدند و مديران اجرايي جديد عبارت بودند از منوئل ديز از پاناما- چيريبوگا از اكودور-يعقوب شاه از پاكستان- ملويل از استراليا-و سلك از تركيه، چكوسلواكي از راي دادن امتناع ورزيد وجزء اين محدوده نبود. مديران جديد اداره را در اول نوامبر ۱۹۵۰ تحويل گرفتند. استعفاهاي مديران اجرايي در سال ۱۹۵۰ اتفاق افتاد كه شامل دنالد گلدون از كانادا و باراناسكي از پولند بود.
اعضا كميته(مجلس) مشورتي در سال ۱۹۵۰ عمليات محدودي را اجرا كردند.ماموريت آنها انجام مطالعاتي در مورد گزارشاتي از عملكردهاي مديران اجرايي در طي سال ۱۹۵۰ كه توسط رئيس مجلس تصويب شده بودند مي باشد.

افسران عملياتي اصلي بانك در اول آگوست ۱۹۵۰ عبارتند از: بلك رئيس جمهور-رابرت ال،محافظ لئون ،رئيس كميته-ايونگ،خزانه دار-لئونارد،مدير اقتصاد-سومر-مارتون ،منشي نورمن توكر، رئيس بازار پاركر ،رئيس اجرايي-آيرز،رئيس ارتباطات عمومي-دنروت معاون رئيس جمهور-مارتين جانشين توكر در اكتبر ۱۹۵۰ وتوكر شد رئيس صنعتي.در ماه آگوست ونيمگليا بعنوان نماينده بازار اروپا منصوب شد و در ماه نوامبر هارولد موفق به دريافت پوست آيرز شد.

تعيري اصلي در عمليات بانكي در سال ۱۹۵۰ وقتي اتفاق افتاد كه پرسنل اداره وظيفه ماموريت كمكي پذيرفتند.همه كارمندان بانك در تاريخ اول آگوست ۱۹۵۰ شامل ۴۱۰ نفر بودند كه ۲۹ نفر از آنها عضو كشورهاي عضو بودند. تدابير عمليات اصلي بانك توسط توافق همگاني اعضاء قابل اجرا است وبرطبق آن توافق ها مستقيما وامها براي پروژه هاي خاص توسعه ونوسازي بكار مي روند. سرمايه گذاريها بايد براي تضمين اينكه وسايل مربوط به اقتصاد فراهم شوند اختصاص داده شوند.سرمايه گذاريها بايد براي تضمين اينكه وسايل مربوط به اقتصاد فراهم شوند اختصاص داده شوند. و هر وسيله خريداري شده باعث وقفه درعمليات تبادل خارجي نمي شود در هر نمونه از سرمايه گذاريها نياز به گزارشها واطلاعات خاصي از كشور

مربوطه است علاوه بر آن تكنيك هاي خاص آن بانك بايد پشتيباني محسوب شود.اين گزارشات براساس بررسي ها و اطلاعات خاص است.هزينه ها در قبلا اين وامها شامل ميزان علاقه كه ۴ درصد است به اضافه هزينه سرويس كه يك درصد مي باشد. در ۱۵ آگوست ۱۹۵۰ محاسبه شد كه هزينه صريح يك سرويس ۴/۳ از يك درصد مي باشد.وامها ممكنه بسته به عمليات اقتصادي و بازرگاني وكشورها افزايش داشته باشد آنهم زمانيكه كشور مربوطه ضمانت نامه خاصي در اين مورد ارائه دهند بانك بايد با كشور مربوطه ارتباط مستمر داشته باشد و بررسي هايي از پروژه در طي دوره وام انجام دهد.

در سالهاي ۱۹۵۰ مشكلات تكنيكي و طراحي قبل و بد ازوام وجود داشت كه مي بايست به آن توجه و اهميت زياد قائل شد.
مجموع وام هاي بانكي گزارش شده در ۳۰ جون ۱۹۵۰ تقريبا ۸۱۶۴۴۵۰۰۰ دلار مي باشد و مقدار خرج هاي اصلي و پرداختها حدودا در آن تاريخ ۶۱۴۱۶۲۱۶۰ دلار مي باشد.
در ۱۸ اكتبر ۱۹۵۰ ،توافق نامه اي را با دولت مكزيكو براي افزايش بستانكاري تا سقف ۱۰۰۰۰۰۰ دلار امضا شد براي بانكهاي خصوصي مكزيكو براي افزايش مشاغل خصوصي.
در ۱۹ اكتبر وامي مشابه ۹۰۰۰۰۰ دلار به بانك توسعه صنعت تركيه براي كمك به توسعه صنعت خصوصي واگذار شد اين وام ضمانتي توسط دولت تركيه محسوب مي شد در ۳۰ اكتبر ۱۹۵۰ سه وام ديگر كه مجموع آن ۲۵۴۰۰۰۰۰ دلار بود به تايلند براي اهداف نوسازي ريل راه آهن و توسعه بانكوك وايجاد آبياري و پروژه هاي آبزي و آبخيزي . هر يك از وام هاي ذكر شده بالا دامنه اي از تدابير را تشكيل مي دهد وتمايل به سمت برنامه هاي  را نشان مي دهد.

عمليات وام بانكي در سال ۱۹۵۰ توسط اعضا كشورها بتصويب شد كه براين اساس كاربردهاي پولهاي رايج براي اين عمليات تصويب شد.چنين عملياتي توسط كلمبيا و فينلند در ماه جولاي و يوگسلاي در آگوست و ايسلند ونروژ در ماه سپتامبر تصويب شد. اين توافق نامه ها ۱۸ درصد از اشتراكها و توافق هاي اصلي را كه هر كشور براي پرداخت به آن نياز دارد تامين مي كرد، كه ممكن بود به صورت پول رايج باشد خيلي از اعضا مجلس چنين توافقي را تا سال ۱۹۵۰ تصويب كردند.

سپرده هاي پولي بين المللي:
اعضاي سپرده پولي بين المللي در سال ۱۹۵۰ به دو علت محدوديت ودزدي دارايي دودل بودند. اطلاعات گزارش شده توسط اين سازمان در اول سپتامبر ۱۹۵۰ نشان مي داد كه اعضا ۴۹ نفر هستند. پيشنهادات ديگري توسط مامور دولت بنام پوليش ارائه شد.كمبيل گات مدير اين سازمان پذيرفت كه فعلا از پذيرش ارائه صرف نظر مي كند در ۱۴ مي ۱۹۵۰ ولي اين تصميم با انتقادهاي ارائه شده توسط پولند مصادف شد. در ۱۱ جولاي ۱۹۵۰ پاكستان عضو اين سازمان مجلس شد وقتيكه مامور سازمان بنام  اصفهاني، توافق نامه لازم را امضا كرد
سهام اعضا مجلس ۱۰۰۰۰۰۰۰ دلار بود. بقيه پيشنهادهاي مشابه در ۲۹ آگوست ۱۹۵۰ توسط سيلون چارگ امضا شد وسهام پيشنهادي او۱۵۰۰۰۰۰۰ دلار بود.

حدود سرمايه وسپرده اساي بانك اعضا ۴۹ نفره در ۱۵ سپتامبر ۱۹۵۰ توسط سيلون چارگ امضا شد وسهام پيشنهادي او ۱۵۰۰۰۰۰ دلار بود.
حدود سرمايه وسپرده راسا بانك اعضا ۴۹ نفره در ۱۵ سپتامبر ۱۹۵۰ گزارش شد. هر عضو توسط يك منصب بانك و يك جانشين تصويب مي شد.مديران اجرايي كه براي تعيين سپردهاي در اين زمان انتخاب شدند بنامهاي زير گزارش شدند: جورج بولتن از ايالت كينگ دام-بيوتان از چين-لورجنتي از فرانسه جوشي از هند-فرانك سونار از ايالت متحده مديران انتخاب شده :آسكولي از ونزوئلا بين از نپدرلند-چارلي از ايتاليا-احمد زكي از مصر-ارنست سليور از بلگوئيم (بلگراد) سوچارد از چكسلواكي.

در ۱۳ سپتامبر ۱۹۵۰ جلسه اي كشورها تشكيل شد ومنصب هاي جديد انتخاب شد عبارت بودند از: بين،چارلي، پاراناگوا،راسمينسكي، احمد زكي ،ارنست سيلور، مديران جديد انتخاب شده؛ مارتينز اوستوس از مكزيكو، ملويل از استراليا-نناد پوپوويك از يوگسلاوي اينها مديران پيشنهادي اول نوامبر ۱۹۵۰ بودند.

افسران متعهد با مسئوليت اجراي عمليات سرمايه گذاري با نامهاي زير در اكتبر ۱۹۵۰ گزارش شدند.گات مدير اجرايي و چيرمن و دپوتي مدير اداره سازمان و برنستن مدير تحقيقات كامپن هات رئيس مجلس فرانك كو منشي مجلس-فردمن تبادل عمليات-گري خزانه دار-لوتلينگر از آمريكا لاتين و جنوب شرقي و تشكيلات شرقي-مالادي معاون مدير از اروپا و آمريكاي شمالي و ديويد ويلز مدير ارتباطات عمومي.

هر عضوداراي سهامي بود كه قبلا مورد تاثير اعضا بود و اين سهام بر حسب دلار محاسبه مي شد.پرداخت سهام مي بايست با طلا وبخشي يا پول رايج صورت مي گرفت. اعضا اصلي سازمان هم مجبور بودند كه پرداخت طلا را كه نزديك به ۲۵ درصد از سام اعضا بد به ۱۰ درصد از طلا وبقيه ايش را با دلار آرمريكا پرداخت كنند. ارزش بهاي قسط هاي پرداختي پول اعضا سازمان نامعلوم بود.تعيين قسط توسط رئيس بانك و ديگر اعضايي كه قبلا انتخاب شدن تعيين شد وممكن بود كه اعضا سهام مربوطه شان را با ديگران به تبادل بپردازند. خريداري سهام در هر دوره دوازده ماهه ۲۵ درصد افزايش مي يافت و مجموع سهام خريداري شده از ۱۰۰ درصد افزايش نمي يافت علاوه بر آن سهام طلا در بين اعضا تبادل مي شده.

معاملات سپرده گذاري شامل فروش سهام رايج در ۱۹۵۰ گزارش شد. اين اطلاعات شامل معاملات برلين در تبادل فرانك آن كشور كه حدودا ۱۲۱۰۰۰۰۰ دلار بودبه دلار آمريكا وطلا كه حدودا ۸۵۰۰۰۰۰دلار مي شد. ليره مصر در حدود ۷۷۰۰۰۰۰ دلارايالت متحده وطلاي ۸۰۰۰۰۰ دلاري بود. دلار اتيوپي در حدود ۳۰۰۰۰۰۰ دلار آمريكا تخمين زده شد.