برج پيزا

برج کج پيزا، برج ناقوس‌دار کليساي جامع ايتالياست. ساخت اين برج از آگوست ۱۱۷۳ شروع شد و (با دو وقفه طولاني‌مدت) بدون هيچ تغييري در طرح اوليه حدود ۲۰۰ سال به طول انجاميده است.

در گذشته تصور مي‌شد که کجي برج پيزا بخشي از طرح اوليه آن بوده است ولي امروزه مي‌دانيم که اين مساله صحت ندارد. ساخت اين برج به صورت عمودي طراحي شده بود ولي در طول ساخت آن به تدريج کج شد (برخي معتقدند که اگر اين برج کج نمي‌شد، بي‌شک يکي از فوق‌لعاده‌ترين برج‌هاي ناقوس‌دار دنيا مي‌شد).
اين برج به دليل کجي و زيبايي خاصي که دارد از سال ۱۱۷۳ تاکنون هميشه کانون توجه همگان بوده است. در طول ساخت اين برج تلاش‌هاي زيادي انجام گرفت تا با بکارگيري مصالح ساختماني خاص جلوي کج شدن آن گرفته شود. بعدها ستون‌ها و ديگر بخش‌هاي تخريب شده برج بيشتر از يک بار جايگزين شدند و امروزه زيرساخت‌هاي جديدي براي کم کردن ميزان کج شدن برج و افزايش طول عمر آن به کار گرفته مي‌شود.

برج کج پيزا با ۵۵/۸۶۳ متر ارتفاع در ۸ طبقه ساخته شده است. قطر بيروني اين بنا ۴۸۴/۱۵ متر و قطر داخلي ۳۶۸/۷ متر است. ضخامت ديوارهاي پايه آن ۰۸/۴ متر است و وزن آن حدود ۵۰۰/۱۴ تن برآورد مي‌شود.
جهت شيب اين برج در فاصله سال‌هاي ۱۱۷۳ تا ۱۲۵۰ به سمت شمال و از سال ۱۲۷۲ تا سال ۱۹۹۷ به سمت جنوب متمايل بوده است تا سال ۱۹۹۷، اين برج ۲/۵ متر نسبت به سطح افق کج شده است. ناقوس اين برج ۵/۳ تن وزن دارد. اين برج در پشت کليساي بزرگ شهر پيزا واقع شده است.ساخت اين برج در سه مرحله انجام گرفته است.
ساخت اولين طبقه اين برج ناقوس که سنگ‌هاي مرمر سفيدرنگ در آن به کار رفته است از نهم آگوست ۱۱۷۳ دوران پيروزي‌هاي نظامي و خوشبختي شروع شد اولين طبقه اين برج از ستون‌هايي که به صورت دايره‌وار در کنار هم قرار گرفته بودند، تشکيل شده بود که در جهت مقابل تاق‌هاي بي‌روزنه خم شده بودند در مورد هويت معمار برج کج پيزا بحث‌هاي زيادي وجود دارد. سال‌ها تصور مي‌شد که اين بنا، کار «گوگلپلمو» و «بونانو پيزانو» بوده است. سنگ قبر بونانو پيزانو در سال ۱۸۲۰ در پاي اين برج کشف شد.

بعد از اينکه طبقه سوم اين برج در سال ۱۱۷۸ ساخته شد به دليل اينکه ۳ متر در کارهاي زيرساختي آن اشتباه شده بود، برج کج شد. البته طرح اين برج از آغاز نقص داشت با درگير شدن بيزانس در جنگ با جنوا، لوکا و فلورانس ادامه ساخت اين برج به مدت ۱۰۰ سال با تعليق رو به رو شد. در سال ۱۱۹۸ چند ساعت به طور موقت روي اين بناي ناتمام نصب شد.
در سال ۱۲۷۲ ساخت اين بنا توسط معماري به نام «جيواني‌دي‌سيمونه» از سر گرفته شد. ۴ طبقه بدين ترتيب ساخته شد. مجددا در سال ۱۲۸۴ با شکست بيزانس در جنگ ساخت بنا متوقف شد. در سال ۱۳۷۲ آخرين طبقه آن که محل قرار گرفتن ناقوس بود توسط توماسودي آندرا پيزانو ساخته شد و ناقوس در محل خود قرار گرفت.

وي در تلفيق عناصر گوتيک به کار گرفته شده در جايگاه ناقوس با سبک رومانسک ( معماري اروپايي قرن‌هاي يازدهم و دوازدهم که به تقليد از معماري رومي داراي تاق‌هاي ضربي و ديوارهاي ضخيم بود) برج موفق عمل کرد. در واقع در بالاترين نقطه اين برج هفت ناقوس وجود دارد که هر کدام يکي از نوت‌هاي موسيقي را دارد و بزرگ‌ترين آنها در سال ۱۶۵۵ نصب شده است.

در سال ۱۸۳۸ معماري به نام «الساندرو دلا گرادسکا» گذرگاهي در اطراف اين برج حفر کرد که اين امر موجب افزايش کج شدن اين برج شد.
«بنبتو موسوليني» دستور داد تا اين برج را به حالت عمودي برگردانند به همين خاطر درپاي آن بتون ريخته شد که اين امر منجر به فرو رفتن برج در سطح زمين شد. در طول جنگ جهاني دوم ارتش آمريکا دستور تخريب تمامي برج‌هاي ايتاليا را داد که برج پيزا در دقيقه آخر از اين خطر در امان ماند.

در ۲۷ فوريه ۱۹۶۴ دولت ايتاليا براي جلوگيري از سقوط اين برج درخواست کمک کرد. يک گروه از مهندسان، رياضيدانان و تاريخدانان در جزاير آزور گرد هم آمدند تا راه‌هاي پا بر جا نگه داشتن و استحکام برج را بررسي کنند. بعد از دو دهه کار و فعاليت روي اين پروژه، برج در ژانويه ۱۹۹۰ به روي عموم بسته شد. در طول اين مدت ناقوس‌هاي برج براي کم شدن از وزن‌شان از محل خودجا‌به‌جا شدند. ساختمان‌هاي اطراف برج براي رعايت نکات ايمني تخليه شدند. بعد از يک دهه بازسازي و تثبيت وضعيت آن برج در ۱۵ دسامبر سال ۲۰۰۱ به روي عموم مردم باز شد.

روش‌هاي بسياري براي پا بر جا نگه‌داشتن برج پيشنهاد شده که از آن جمله مي‌توان به استفاده از وزنه‌هاي ۸۰۰ تني سربي درپاي آن اشاره کرد. راه‌حل نهايي براي پيشگيري از کج شدن بيشتر برج انتقال ۳۸ متر مکعب از سطح بر آمده زير آن بود. طبق آخرين اطلاعات اين برج تا ۳۰۰ سال ديگر پا بر جا خواهد بود.

راه حل نهايي براي پيشگيري از كج شدن بيشتر برج

در ۲۷ فوريه ۱۹۶۴ دولت ايتاليا براي جلوگيري از سقوط اين برج درخواست كمك كرد. يك گروه از مهندسان، رياضيدانان و تاريخدانان در جزاير آزور گرد هم آمدند تا راه‌هاي پا بر جا نگه داشتن و استحكام برج را بررسي كنند.
ساخت برج كج پيزا بدون هيچ تغييري در طرح اوليه آن دويست سال به طول انجاميده است.

برج كج پيزا، برج ناقوس‌دار كليساي جامع ايتالياست. ساخت اين برج از آگوست ۱۱۷۳ شروع شد و (با دو وقفه طولاني‌مدت) بدون هيچ تغييري در طرح اوليه حدود ۲۰۰ سال به طول انجاميده است.

در گذشته تصور مي‌شد كه كجي برج پيزا بخشي از طرح اوليه آن بوده است ولي امروزه مي‌دانيم كه اين مساله صحت ندارد. ساخت اين برج به صورت عمودي طراحي شده بود ولي در طول ساخت آن به تدريج كج شد (برخي معتقدند كه اگر اين برج كج نمي‌شد، بي‌شك يكي از فوق ا‌لعاده‌ترين برج‌هاي ناقوس‌دار دنيا مي‌شد.)
اين برج به دليل كجي و زيبايي خاصي كه دارد از سال ۱۱۷۳ تاكنون هميشه كانون توجه همگان بوده است.

در طول ساخت اين برج تلاش‌هاي زيادي انجام گرفت تا با بكارگيري مصالح ساختماني خاص جلوي كج شدن آن گرفته شود. بعدها ستون‌ها و ديگر بخش‌هاي تخريب شده برج بيشتر از يك بار جايگزين شدند و امروزه زيرساخت‌هاي جديدي براي كم كردن ميزان كج شدن برج و افزايش طول عمر آن به كار گرفته مي‌شود.

برج كج پيزا با ۸۶۳/۵۵ متر ارتفاع در ۸ طبقه ساخته شده است. قطر بيروني اين بنا ۴۸۴/۱۵ متر و قطر داخلي آ» ۳۶۸/۷ متر است. ضخامت ديوارهاي پايه آن ۰۸/۴ متر است و وزن آن حدود ۵۰۰/۱۴ تن برآورد مي‌شود.
جهت شيب اين برج در فاصله سال‌هاي ۱۱۷۳ تا ۱۲۵۰ به سمت شمال و از سال ۱۲۷۲ تا سال ۱۹۹۷ به سمت جنوب متمايل بوده است تا سال ۱۹۹۷، اين برج ۲/۵ متر نسبت به سطح افق كج شده است.

ناقوس اين برج ۵/۳ تن وزن دارد. اين برج در پشت كليساي بزرگ شهر پيزا واقع شده است.
ساخت اين برج در سه مرحله انجام گرفته است. ساخت اولين طبقه اين برج ناقوس كه سنگ‌هاي مرمر سفيدرنگ در آن به كار رفته است از نهم آگوست ۱۱۷۳ دوران پيروزي‌هاي نظامي و خوشبختي شروع شد اولين طبقه اين برج از ستون‌هايي كه به صورت دايره‌وار در كنار هم قرار گرفته بودند، تشكيل شده بود كه در جهت مقابل تاق‌هاي بي‌روزنه خم شده بودند در مورد هويت معمار برج كج پيزا بحث‌هاي زيادي وجود دارد. سال‌ها تصور مي‌شد كه اين بنا، كار گوگلپلمو و بونانو پيزانو بوده است. سنگ قبر بونانو پيزانو در سال ۱۸۲۰ در پاي اين برج كشف شد.