تجزیه و تحلیل صورت های مالی مبتنی بر استاندارد های جدید گزارشگری مالی (IFRS)

چکیده:
فرهنگ حسابداری هدف از تجزیه و تحلیل صورت های مالی را تحلیل، ارزیابی و قضاوت درباره عملکرد یک واحد تجاری و وضعیت مالی آن بیان می کند. در روش های متنوع تجزیه و تحلیل مالی( از قبیل روش های متکی بر مفاهیم آماری، تحلیل تکنیکال در بازار های سرمایه ) فرض بر این است که گذشته زمینه ساز آینده می شود، از این جهت نتیجه کوشش ها و تجارب گذشته که در مجموعه صورتهای مالی منعکس است به عنوان مهمترین منبع اطلاعاتی مبنای بررسی قرار گرفته و نتایج بدست آمده راهنمای اخذ تصمیم نسبت به آینده قرار می گیرد.

 

استاندارد های تهیه و ارائه اطلاعات حسابداری جاری، نسبت به تأمین اطلاعاتی که قابلیت فهم هر چه بیشتر را به همراه داشته باشد به حد ایدآل نرسیده و همواره نیز جهت تجویز رویه ها و روش هایی که سلامت گزارشگری و سهولت تحلیل را برای استفاده کنندگان فراهم سازد مورد تعدیل قرار می گیرد.
یکی از مواردی که اخیراً توسط مجامع حرفه ای جهت مطلوبتر نمودن کیفیت گزارشگری مالی مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته است تغییر اساسی در نحوه ارائه صورت های مالی است. در سال ۲۰۰۲ کمیته مشترکی از تدوین کنندگان استاندارد های بین المللی حسابداری (FASB و IFRS) پروژه ای را آغاز نمودند و پس از چند سال بررسی و تحقیق، در سال ۲۰۰۸ مقاله پیشنهادی خود را برای نظر سنجی منتشر و در سال ۲۰۰۹ پیش نویس استاندارد جدید گزارشگری را که تغییر شکل و محسوس تر شدن صورت های مالی را دنبال می کند، ارائه نمودند.
ما در این مقاله پس از بیان اینکه چرا تغییر در نحوه ارائه گزارش ها و صورت های مالی ضرورت دارد، بیان می کنیم که در شکل جدید گزارشگری مالی که توسط مجامع حرفه ای تدوین استاندارد های بین الملی ارائه گردیده چه تغییراتی ایجاد خواهد شد و این تغییرات تا چه میزان توانایی پاسخگویی به نیاز های استفاده کنندگان را افزایش می دهد و صورت های مالی منطبق بر شکل جدید گزارشگری تا چه میزان تحلیل و تصمیم گیری مالی را سهولت می بخشد.

کلید واژه:
حسابداری و گزارشگری – شکل جدید گزارشگری مالی – تجزیه و تحلیل صورت های مالی – حسابداری عامیانه

مقدمه:
رایانه و تکنولوژی پیشرفته انتقال اطلاعات، بسترگسترش فزاینده و پیچیدگی های فعالیت های اقتصادی را فراهم نموده است. رشد فعالیت های اقتصادی و ارتباطات خاص و پیچیده، لزوم فراهم آوردن اطلاعات دقیق با هدف اشباع نیاز های دامنه وسیعی از مخاطبین را بیان می دارد. نیازهای اطلاعاتی متنوع این مخاطبین با سلیقه های متنوع تهیه و ارائه آن

مواجه است، لذا دست یافتن به این هدف هنگامی میسر می گردد که برخورد سلیقه ای در تهیه و تدارک اطلاعات محدود و با نیاز های مخاطبین همسو شود.
دامنه استفاده کنندگان شامل اشخاص متنوعی است که هم از دانش مطلوب و آشنایی کامل با زبان حسابداری و مفاهیم گاه پیچیده آن برخوردارند و هم دربرگیرنده اشخاصی است که در حد متعارفی با این زبان آشنایی داشته و نیز اشخاصی که هیچ گونه برداشت مالی و درکی از مفاهیم حسابداری و اصطلاحات مورد استفاده آن در گزارش ها و صورت های مالی ندارند را شامل می شود. هرچند که چارچوب نظری، استفاده کنندکان از صورت های مالی را اشخاصی قلمداد می کند که دانش متعارفی از حسابداری دارند و یا در غیر اینصورت از خدمات مشاوره ای شخصی که از این دانش برخودار است بهره می گیرند.
تشکیل کمیته ها، فدراسیون ها و سایر مجامع حرفه ای حسابداری به این دلیل بوده که به دنبال هدف یگانه و مشترک بیان اطلاعات با بار اطلاعاتی متعارف بوسیله زبان حسابداری باشند به نحوی که ضمن القاء سلامت اطلاعت، این اطلاعات قابلیت فهم، درک و به کار بستن آنرا برای مخاطبین فراهم سازد. علی رغم تلاش ها و تحقیقات به عمل آمده در ارتباط با این مسئله، اطلاعات تهیه و ارائه شده حسابداری هنوز نتوانسته است گروه مخاطبینی که از دانش ضعیفی برخوردارند را به طور اخص و گاهی مخاطبینی که دارای دانش متعارف هستند را به عنوان نتیجه ایده آل خود بهره مند سازد. این درحالی است که حتی استفاده کنندگان حرفه ای نی

ز برای به کار بستن اطلاعات گاه نیاز به بررسی مفهومی تر اطلاعات دارند.
پس از کوشش ها، تحقیقات و نظر سنجی های گوناگون در بکارگیری رویه ها و استانداردهای فعلی گزارشگری، کمیته تدوین استاندارد های بین المللی طی بیانیه ای پیش نویس استاندارد جدیدی را منتشر نمود که شکلی نوین از گزارشگری را تجویز می کند. در این بیانیه هدف از شکل جدید گزارش های مالی، مطلوبتر نمودن کیفیت گزارشگری مالی عنوان شده است.

 

الگوهای مختلف برای ارزیابی کیفیت گزارشگری مالی
رویکردهای مختلفی برای ارزیابی کیفیت اصول حسابداری و گزارشکری مالی وجود دارد. این رویکردها را می توان به دو گروه تقسیم کرد:
۱) رویکرد نیازهای استفاده کننده و
۲) رویکرد حمایت از سرمایه گذار و سهامدار
رویکرد نیازهای استفاده کننده بر مسائل مرتبط با ارزشیابی تمرکز دارد. رویکرد حمایت از سرمایه گذار و سهامدار بر مسائل مرتبط بر نحوه اداره شرکت و مباشرت تاکید دارد.

۱- نیازهای استفاده کننده
در این گروه، کیفیت گزارشگری مالی بر مبنای سودمندی اطلاعات مالی برای استفاده کنندگان، تعیین می شود. چارچوب نظری هیئت استانداردهای حسابداری مالی نمونه اولیه ای از این مدل است. هیئت در بیانیه مفهومی استدلال می کند که کیفیت می باید برحسب اهداف کلی گزارشگری مالی، یعنی فراهم کردن اطلاعات سودمند برای استفاده کنندگان جهت تصمیم های سرمایه گذاری، اعتبار و مانند آن تعریف شود. هیئت سپس ویژگی های کیفی لازم برای تامین اهداف بیان شده را تعریف می کند. طبق مدل هیئت، خصوصیات کیفی شامل مربوط بودن، اتکا پذیر بودن، ثبات رویه و مقایسه پذیر بودن است. هیئت تصدیق می کند که این یک ارزیابی ذهنی است و اغلب می باید بین مربوط بودن و اتکا پذیر بودن تعادل برقرار شود (رحمانی،۱۳۸۱،ص۵۳).
رویکرد کمیته جنکینز دقیقا در راستای مدل هیئت استانداردهای حسابداری مالی می باشد، اما در تعریف نیازهای اصلی استفاده کنندگان به اطلاعات، با شناسایی مفاهیم هفت گانه زیر از آن مدل فراتر می رود:
۱٫ تجزیه و تحلیل جداگانه هر قسمت تجاری که فرصت ها و ریسک های متفاوتی دارد
۲٫ درک ماهیت فعالیت شرکت
۳٫ کسب و درک دیدگاه و چشم انداز فعالیت

۴٫ درک دیدگاه مدیریت

۵٫ اشاره به نسبی بودن اتکا پذیری اطلاعات در گزارشگری مالی
۶٫ درک عملکرد شرکت نسبت به رقیبان و سایر شرکت ها
۷٫ درک تغییرات مهمی که به سرعت بر شرکت تاثیر می گذارد.
اطلاعات مالی به میزانی که یک یا چند نوع از نیازهای استفاده کنندگان به شرح فوق را تامین کند، مربوط متصور می شود. کیفیت این اطلاعات سپس براساس سایر ویژگی های کیفی، مشابه مدل هیئت، یعنی اتکا پذیری و مقایسه پذیری، مورد قضاوت قرار می گیرد.
تمام خصوصیات اطلاعات که برای استفاده کنندگان سودمند در نظر گرفته می شود با هدف نهایی استفاده کنندگان که تعیین ارزش شرکت یا ارزیابی ریسک اعتبار است، ارتباط صریح و ضمنی دارد(رحمانی،۱۳۸۱).
۲- حمایت از سرمایه گذار و سهامدار
در این گروه، کیفیت اطلاعات مالی به طور عمده بر حسب افشای کامل و منصفانه برای سهامداران تعریف می شود. در این زمینه کیفیت گزارشگری مالی عبارت است از اطلاعات مالی کامل و شفاف که مانع گمراهی یا ایجاد ابهام برای استفاده کنندگان می شود.
رویکردهایی که در گروه حمایت از سرمایه گذار و سهامدار طبقه بندی می شود، معیارهای مشابهی برای تعیین کیفیت اصول حسابداری و گزارشگری مالی دارد.بعضی از معیارها مشابه معیارهای رویکرد گروه نیازهای استفاده کنندگان است. به هر حال، تفاوت بنیادی بین این دو گروه وجود دارد. رویکرد نیازهای استفاده کنندگان در تصمیم گیری های ارزشیابی یا تخصیص سرمایه مربوط باشد تمرکز دارد، ولی رویکرد حمایت از سرمایه گذار و سهامدار در پی اطمینان دادن به استفاده کنندگان است که اطلاعات به مقدار ممکن و به شکل شفاف ارائه شده است. هدف های رویکرد ها، لزوما مانعه الجمع نیستند و در بعضی زمینه ها تقویت کننده یکدیگرند (رحمانی،۱۳۸۱).

ضرورت تغییر در نحوه ارائه گزارش ها و صورت های مالی
با توجه به الگوهای بیان شده و ضرورت آنها، یکی از اهدف اصلی گزارشگری مالی تامین اطلاعات مورد نیاز برای تصمیم گیری است. دستیابی به این هدف مستلزم افشای مناسب اطلاعات مالی و سایر اطلاعات مربوط است. افشای اطلاعات مالی به سرمایه گذاران در ارزیابی بهتر شرکت ها کمک می کند و فرآیند تصمیم گیری با آگاهی بیشتر و ابهام کمتر صورت می گیرد که نتیجه آن سرازیر شدن سرمایه به سمت مولد ترین استفاده آن خواهد بود

که در نهایت منجر به کارایی تخصیصی در بازار می شود و حاصل نهایی آن افزایش رشد و کارایی برای کل جامعه است. (شباهنگ،۱۳۸۷،۱۵۰).

 

هیئت استاندارد حسابداری آمریکا و هیئت استاندارد حسابداری بین المللی سه هدف برای ارائه ی صورت های مالی ترسیم کرده اند اهداف پیشنهادی بیان می کنند اطلاعات باید به گونه ای در صورت های مالی ارائه شود که :
الف. تصویر مالی منسجمی از فعالیت های بنگاه ترسیم کند. یک تصویر مالی منسجم به این معنی است که ارتباط بین اقلام در سرتاسر صورت های مالی شفاف است و این که صورت های مالی یک بنگاه تا آنجا که امکان دارد مکمل یکدیگر هستند.
ب. اطلاعات را تفکیک کند تا اطلاعات در پیش بینی جریان های نقدی آینده ی یک بنگاه مفید باشد. اطلاعات مالی مورد نیاز برای تجزیه و تحلیل صورت های مالی، که در راستای دست یابی به اهدافی از قبیل ارزیابی مبلغ، زمان بندی و میزان ابهام جریان های نقدی آینده صورت می گیرد، لازم است به گروه هایی از اقلام که تا حد مطلوبی یکسان هستند تفکیک شوند. در صورت متفاوت بودن اقلام از نظر ماهیت اقتصادی، استفاده کنندگان ممکن است تمایل داشته باشند در هنگام پیش بینی جریان های نقدی آینده، آن اقلام را به شکلی متفاوت بررسی کنند.
ج. به استفاده کنندگان کمک کند تا نقدشوندگی و انعطاف پذیری مالی یک بنگاه را ارزیابی کنند. اطلاعات مربوط به نقد شوندگی بنگاه به استفاده کنندگان کمک می کند تا توانایی بنگاه در زمینه پرداخت تعهدات مالی را در هنگام سررسید ارزیابی کنند. اطلاعات مربوط به انعطاف پذیری مالی به استفاده کنندگان کمک می کند تا توانایی بنگاه در زمینه ی سرمایه گذاری در فرصت های تجاری و همچنین واکنشی را که نسبت به نیاز های غیر ضروری نشان م

ی دهند، ارزیابی کنند (فرقاندوست حقیقی و نصر،۱۳۸۷).
دو هیئت، با هدف بهبود گزارشگری مالی و فراهم آوردن اطلاعات مالی بهتر برای استفاده کنندگان صورتهای مالی شکل جدیدی برای صورت های مالی پیشنهاد کردند. آنها در آوریل سال ۲۰۰۴ میلادی تصمیم گرفتند که این پروژه را در سه مرحله اجرا کنند:
الف. مرحله اول در ارتباط با مجموعه کاملی از صورت های مالی و دوره ی ارائه آنها است.
ب. مرحله دوم به موارد بنیادی تر مربوط به ارائه و نمایش اطلاعات در صورت های مالی، شامل تجمیع و تفرید اطلاعات در هر یک از صورت های مالی اساسی، مشخص کردن جمع های اصلی و فرعی، و بازنگری در استفاده از روش های مستقیم یا غیر مستقیم ارائه جریان های نقد عملیاتی مطرح می شود.
ج. مرحله سوم به ارائه و نمایش اطلاعات مالی میان دوره ای طبق اصول پذیرفته شده حسابداری آمریکا مطرح می شود.

تغییراتی که پیرو اجرای استاندارد جدید گزارشگری (FASB و IFRS) ایجاد خواهد شد
کمیته از تدوین کنندگان استاندارد های بین المللی حسابداری (FASB و IFRS) در سال ۲۰۰۹ پیش نویس استاندارد جدید گزارشگری را که تغییر شکل و محسوس تر شدن صورت های مالی را دنبال می کند، ارائه نمودند.
مهمترین تغییراتی را که این استاندارد به همراه دارد به شرح زیر است(۲۹,February 2009,CMA):
1. ارائه ترازنامه در ابتدای دوره مالی به عنوان یکی از صورت های مالی اساسی زمانی که بنگاه رویه های حسابداری را عطف به ماسبق کند یا اقلام صورت های مالی را باز ارائه کند، و یا زمانی که در اقلام صورت های مالی باز طبقه بندی مجدد می کند.

۲٫ اضافه شدن صورت تغییرات در حقوق صاحبان سرمایه به عنوان یکی از صورت های مالی اساسی
۳٫ تغییر در ارائه اقلام صورت سود و زیان.

۴٫ اضافه شدن سرمایه و برآورد میزان ابهام به مواردی که باید در یادداشت های توضیحی افشا شوند(فرقاندوست حقیقی و نصر،۱۳۸۷).
همچنین رهنمودهای ارائه جهت درک ارتباط موجود بین صورت های مالی و اطلاعات متناقض آن را نیز تصریح نمودند. پیرو عملیاتی شدن استاندارد گزارشگری شماره ۱ ، در ارائه صورت های مالی به شکل جدید تغییراتی بنیادی در نحوه ارائه صورتهای مالی جاری بوجود خواهد آمد. شکل (۱) عناوین طبقات و جدول شماره (۱) صورت وضعیت مالی را به صورت مقایسه ای به نمایش می گذارد:

شکل ۱- طبقات صورت های مالی به شکل جدید
صورت وضعیت مالی صورت سود(زیان) جامع صورت جریان وجوه نقد
تجاری تجاری تجاری
• دارایی ها و بدهی های عملیاتی
• دارایی ها و بدهی های سرمایه گذاری • درآمد و هزینه های عملیاتی
• درآمد و هزینه های سرمایه گذاری • جریان های نقد عملیاتی
• جزیان های نقد سرمایه گذاری

تأمین مالی تأمین مالی تأمین مالی
• دارایی های تأمین مالی
• بدهی های تأمین مالی • درآمد دارایی های تأمین مالی
• هزینه های بدهی تأمین مالی • جزیان های نقد دارایی های تأمین مالی
• جزیان های نقد بدهی تأمین مالی
مالیات بر درآمد مالیات بر درآمد مربوط به:

عملیات مستمر(تجاری و تأمین مالی) مالیات بردرآمد
عملیات متوقف شده عملیات متوقف شده، پس از کسر مالیات عملیات متوقف شده
سایر اقلام سود جامع، پس از کسر مالیات
حقوق مالکان حقوق مالکان

جدول ۱- مقایسه اجمالی بین شکل جاری صورت وضعیت مالی و شکل جدید آن
داراييهاي‌ جاري‌ :
موجودي‌ نقد
سرمايه‌گذاريهاي‌ كوتاه‌مدت‌
حسابها و اسناد دريافتني‌ تجاري‌

ساير حسابها و اسناد دريافتني‌
موجودي‌ مواد و كالا
سفارشات‌ و پيش‌پرداختها
جمع‌ داراييهاي‌ جاري‌
داراييهاي‌ غيرجاري‌ :
داراييهاي‌ ثابت‌ مشهود
داراييهاي‌ نامشهود

سرمايه‌گذاريهاي‌ بلندمدت‌

جمع‌ داراييهاي‌ غيرجاري‌

جمع‌ داراييها

بدهيهاي‌ جاري‌ :
حسابها و اسناد پرداختني‌ تجاري‌
ساير حسابها و اسناد پرداختني‌
پيش‌ دريافتها
ذخيره‌ ماليات‌
سود سهام‌ پرداختني‌
تسهيلات‌ مالي‌ دريافتي‌
جمع‌ بدهيهاي‌ جاري

بدهيهاي‌ غيرجاري‌ :
حسابها واسناد پرداختني‌ بلندمدت‌
تسهيلات‌ مالي‌ دريافتي‌ بلندمدت‌

ذخيره‌ مزاياي‌ پايان‌ خدمت‌ كاركنان‌
جمع‌ بدهيهاي‌ غيرجاري‌
حقوق‌ صاحبان‌ سهام‌ :
سرمايه‌ (×× سهم‌ ××× ريالي‌ تمام‌ پرداخت‌ش

ده‌)
اندوخته‌ قانوني‌
ساير اندوخته‌ها
سود (زيان‌) انباشته‌
جمع‌ حقوق‌ صاحبان‌ سهام‌

جمع‌ بدهيها و حقوق‌ صاحبان‌ سهام‌
فعالیت های تجــاری
عملیاتی
حسابهای دریافتنی

کسر می شود : اندوخته ذخیره مطالبات مشکوک الوصول
موجودی
پیش پرداخت هزینه
دارایی های کوتاه مدت
اموال، ماشین آلات و تجهیزات
کسر می شود: استهلاک انباشته
سرقفلی
خالص نامشهود
دارایی های بلند مدت
حسابهای پرداختنی
بدهی های تعهد شده

بدهی های کوتاه مدت
بدهی های تعهد شده بلند مدت
بدهی های بلند مدت
خالص دارایی های عملیاتی
سرمایه گذاری
دارایی آماده برای فروش (کوتاه مدت)

سرمایه گذاری در شرکت فرعی (بلند مدت)
جمع دارایی های سرمایه ای
خالص دارایی های تجاری
تامین مالی
دارایی های مالی
وجه نقد
جمع دارایی های تامین مالی
بدهی های تامین مالی
سود سهام پرداختنی
بدهی کوتاه مدت
بدهی های تامین مالی کوتاه مدت
بدهی بلند مدت
جمع بدهی های تامین مالی
خالص دارایی های تامین مالی

مالیات بر درآمد
مالیات بر درآمد کوتاه مدت
مالیات بر درآمد پرداختنی بلندمدت
مالیات انتقالی به دوره های آتی انتقالی
خالص مالیات بر درآمد دارایی
عملیات متوقف شده
دارایی های نگه داشته شده برای فروش
بدهی های مرتبط با دارایی های نگه داشته شده برای فروش
خالص دارایی های نگه داشته شده برای فروش
خالص دارایی ها
حقوق صاحبان سهام
سهام سرمایه
سود انباشته
انباشته سایر سودهای جامع
جمع حقوق صاحبان سهام

 

توانایی پاسخگویی به نیازهای استفاده کنندگان، تسهیل در تحلیل و تصمیم گیری مالی
نیاز ها و علایق استفاده کنندکان صورت های مالی از تنوع زیادی برخوردار است. ضعف های متعددی در شکل سابق ارائه صورت های مالی وجود دارد که مواردی از آنها عبارتند از:
۱٫ آزادی مدیریت در نحوه طبقه بندی اقلام صورت های م

الی مبتنی بر قضاوت وی منطبق بر شکل تجویز شده.
۲٫ تفکیک، درک عملیات و نتایج فعالیت های مختلف واحد تجاری به سادگی میسر نیست.
۳٫ شکل سابق صورت های مالی از انسجام، هماهنگی شکلی و همسانی برخوردار نبوده است لذا تحلیل صورت های مالی با پیچیدگی همراه است.

یکی از مواردی که توسط نهاد ها و مجامع تخصصی حسابداری تأکید شده است گزارش گری وضعیت مالی و نتایج فعالیت ها بر اساس نقد شوندگی، عملیاتی و غیر عملیاتی بودن آنها است. به گونه ای که استفاده کنندگان از این گزارش ها که دارای دانش متعارفی از حسابداری هستند بتوانند درک و تحلیل مناسبی را از این اطلاعات داشته باشند.
در کار ارزیابی، وضع گذشته و حال شرکت از لحاظ مالی بررسی و بر اساس تفکر و استنباط تحلیل گر و احیاناً با توجه به واحدهای تجاری مشابه و برنامه ریزی آینده نسبت به میزان موفقیت آن اظهارنظر می شود. معمولاً هدف تجزیه و تحلیل مالی تهیه پاسخ به سؤال هایی است که در رابطه با بررسی کار واحد تجاری پیش می آید(فضل الله اکبری، ۱۳۸۲، ۱۲).

این سؤال ها از دو نوع کلی خارج نیست:
۱) توانایی مؤسسه در بهره برداری از سرمایه و تحصیل سود چه مقدار بوده است؟
۲) آیا وضع مالی مؤسسه رضایت بخش است؟

 

افشای اطلاعات به شکل سابق آن بهرمندی کافی استفاده کنندگان را برای پیدا کردن پاسخ دو سؤال فوق نداشت در حالی که تغییر شکل ایجاد شده باعث خواهد شد استفاده کنندگان با دیدی بازتر اطلاعات منعکس شده منطبق بر طبقات مختلف فعالیت های اقتصادی واحد تجاری را مورد تحلیل و ارزیابی قرار دهند و مضافاً اینکه اطلاعات شفاف تری برای پیش بینی های خود در دسترس دارند. عامل اساسی که این مهم را فراهم می ساز

د همبستگی شکلی ایجاد شده در اجزای صورت های مالی (شکل۱) می باشد که ارائه دهنده آن مدیریت واحد تجاری است.

نتیجه گیری:
یکی از هدف های اصلی گزارشگری مالی تامین اطلاعات مورد نیاز برای تصمیم گیری است. دست یابی به این هدف مستلزم افشای مناسب اطلاعات مالی و سایر اطلاعات مربوط است. افشای اطلاعات مالی در جهت شفافیت گزارشات مالی و تامین نیاز استفاده کنندگان است. اطلاعات مالی شفاف مانع از گمراهی و یا ایجاد ابهام برای استفاده کنندگان می شود.
در نتیجه با توجه به مطالب ارائه شده و شکل جدید ارائه صورتهای مالی به این نتیجه خواهیم رسید که شکل جدید صورتهای مالی در راستای بهبود گزارشگری مالی از منظر افشای بیشتر اطلاعات در متن صورتهای مالی است. اما با توجه به اینکه این تغییر در جهت ارائه تصویری جامع تر از واحد تجاری است باید دید که این تغییر در میزان افشا بر بازار و تصمیمات سرمایه گذاران تاثیر خواهد داشت یا خیر؟
در بررسی شکل جدید پیشنهادی با انتقادات وارد بر صورت های مالی کنونی و پیشنهاد های ارائه شده به منظور بهتر شدن گزارش اطلاعات مالی می توان دریافت که شکل جدید گزارشگری مالی با هدف افزایش شفافیت گزارش های مالی و تامین نیازهای کلیه استفاده کنندگان تهیه شده است.
شکل ارائه پیشنهادی، بنگاه را ملزم می کند تا اطلاعات مربوط

به راه های ایجاد ارزش برای بنگاه ( فعالیت های تجاری) را جدای از اطلاعات مربوط به تامین مالی فعالیت های تجاری (فعالیت های تامین مالی بنگاه) ارائه کند. اینگونه است که ارزیابی نقدینگی و انعطاف پذیری بنگاه از دید استفاده کنندگان راحت تر انجام می گیرد.

 

منابع:
۱٫ اکبری، فضل الله(۱۳۸۲). تجزیه و تحلیل صورت های مالی. تهران: انتشارات مرکز تحقیقات حسابداری و حسابرسی، سازمان حسابرسی
۲٫ رحمانی، علی (۱۳۸۱)، ارزیابی کیفیت گزارشگری مالی، فصلنامه حسابرس، شماره هفده
۳٫ شباهنگ، رضا(۱۳۸۷)، تئوری حسابداری، جلد اول، انتشارات مرکز تحقیقات حسابداری و حسابرسی، سازمان حسابرسی
۴٫ شباهنگ، رضا (۱۳۸۷)، تئوری حسابداری، جلد دوم، انتشارات مرکز تحقیقات حسابداری و حسابرسی، سازمان حسابرسی
۵٫ فرقاندوست حقیقی کامبیز و نصر محمدعلی، (۱۳۸۹)، خلاصه پیش نویس اولیه ارائه ی صورت های مالی، ماهنامه حسابدار، شماره دویست و شانزده و دویست و هفده

منابع لاتین
۱٫ IFRS brings a radical change to financial statement presentation,(February 2009),CMA MANAGEMENT.

۲٫ Mark Lang, Earnings Co movement and Accounting Comparability: The Effects of Mandatory IFRS Adoption,(September, 2010).