تقسيمات تاريخي استان

استان يزد با حدود ۱۲۹۲۱۴ كيلو متر مربع وسعت در قسمت مركزي فلات ايران و در حاشيه كويرهاي مركزي و لوت قرار دارد. اين استان در ۲۹ درجه و ۵۲ دقيقه تا ۳۳ درجه و ۲۷ دقيقه عرض شمالي و ۵۲ درجه و ۵۵ دقيقه تا ۵۶ درجه و ۳۷ دقيقه طول شرقي واقع شده است و دربرگيرنده نامتناسب ترين عوامل طبيعي غالب بر فلات مركزي ايران است و به استان هاي كرمان، فارس، خراسان و اصفهان محدود مي شود از نظر پستي و بلندي تنوع زيادي دارد. ارتفاع نقاط مختلف آن از

سطح دريا بين ۸۵۰ متر در اطراف كوير ريگ زرين تا ۴۰۵۵ متر در ارتفاعات شير كوه تغيير است. تراكم ارتفاعات در سه رشته مجزا كه عمداتاً رشته كوه هاي مركزي ايران را دنبال مي كند، ديده مي شود كه جهت آن ها شمال غربي- جنوب شرقي مي باشد. همچنين كوه هاي جنوبي و شمالي جدا مانده نيز در سطح استان به طور پراكنده وجود دارند. اين استان در مسير راه آهن تهران- بندرعباس و در مسير بزرگ راه تهران- بندرعباس (جاده سنتو) موقع شده است و مواقع ارتباطي بسيار مناسبي به ويژه بعد از جنگ تحميلي را دارد.

 

۱-۱-۱تقسيمات سياسي استان:
استان يزد در سال ۱۳۷۹ داراي ۹ شهرستان، ۱۹ شهر، ۱۷ بخش و ۴۳ دهستان بوده است(سازمان مديريت و برنامه ريزي استان،۱۳۷۹). و در حال حاضر شهرستان هاي استان يزد شامل شهرستان هاي يزد، ميبد، اردكان، مهريز، صدوق، تفت، بافق، ابركوه، خاتم و طبس مي باشد.
۱-۲-۲ تقسيمات تاريخي شهرستان:

اين شهرستان با مختصات ۵۳ درجه و ۳۶ دقيقه تا ۵۴ درجه و ۲ دقيقه طول شرقي و ۳۲ درجه و ۶ دقيقه تا ۳۲ درجه و ۱۹ دقيقه عرض شمالي در محدوده مركزي استان يزد قرار گرفته است. از شمال و شرق به شهرستان اردكان و از جنوب و غرب به شهرستان صدوق محدود مي شود. شهرستان ميبد در حوضه آبريز دشت يزد- اردكان واقع گرديده است.

بخشي از ارتفاعات شمال غربي- جنوب شرقي استان در اين شهرستان قرار دارد. اين ارتفاعات تقريباً تمامي بخش هاي غربي اين منطقه را مي پوشاند. بخش شرقي را اراضي كم ارتفاع با ارتفاع متوسط ۱۲۰۰ متر تشكيل مي دهد. بيش ترين نقاط ارتفاعي مربوط به كوه غصه خواران با ارتفاع ۲۷۰۵ متر در شمال غربي، كوه مرواريد با ارتفاع ۲۶۷۸ متر در جنوب غرب و كوه هاي سنگستان و گوهر به ترتيب با ارتفاع ۲۵۸۰ متر و ۲۷۷۵ متر در غرب شهرستان ميبد مي باشد.

۱-۲-۱ تقسيمات سياسي شهرستان:
اين شهرستان شامل بخش مركزي با شهر ميبد و ۲ دهستان به نام هاي بفروئيه و شهدا مي باشد. از ۱۳۱ آبادي آن بيش از ۸۷ آبادي خالي از سكنه است و ۶ آبادي بيش تر از ۱۰۰ خانوار دارد (سازمان مديريت و برنامه ريزي استان، ۱۳۷۹).
۱-۳-۱ تقسيمات سياسي و تاريخي بخش:

حوزه نفوذ روستا بخشي از ايران مركزي بوده و دربردارنده ويژگي هاي عمومي آن مي باشد. اين منطقه بخشي از حوضه آبريز يزد- اردكان است و در فاصله تقريبي ۴۵ كيلو متري شمال غرب يزد قرار دارد. از شمال به شهر اردكان، از جنوب به اشنيز، حاجب آباد، از شرق به شهر ميبد و در غرب توسط ارتفاعات محدود مي گردد. بر اساس گزارشات موجود ميزان بارش حدود ۵۶ ميليمتر، رطوبت نسبي بين ۴ تا ۳۰ درصد در تابستان و ۱۵ تا ۶۵ درصد در زمستان، تعداد روزهاي يخبندان در سال ۵۷ روز و حداكثر دما تا ۴۲ درجه سلسيوس مي باشد. جهت باد مطلوب از طرف اردكان و باد نامطلوب از جنوب شرقي است. به غير از بارش هاي رگباري، بادها از عوامل مهم فرسايش خاك هستند. پوشش گياهي منطقه فقير و كمتر از ۱درصد مي باشد. كمي نزولات جوي، شوري خاك، محدوديت شديد منابع آب از عوامل عمده كمبود پوشش نباتي منطقه مي باشد.
روستاي بفروئيه (مركزيت دهستان) در حاشيه شمال شرقي اين دهستان قرار داشته و به لحاظ تقسيمات سياسي تا غربي ترين نقطه داراي فاصله زيادي است. در رابطه با تعيين حوضه نفوذ روستاي بفروئيه بايد گفت كه با توجه به شرايط فيزيكي، نحوه و امكان استقرار آبادي ها و نقاط تمركز جمعيتي آن و همچنين ويژگي هاي طبيعي و جغرافيايي و تأثيرات مستقيم از فعاليت هاي اقتصادي دو شهر عمده ميبد و اردكان و نيز قرارگيري اين روستا در شمال شرقي تقسيمات سياسي- اداري دهستان.
۱-۴-۲ تقسيمات سياسي روستا:
روستاي بفروئيه مركز دهستان بفروئيه از توابع بخش مركزي شهرستان ميبد به حساب مي آيد. از شمال به اردكان از جنوب به ده آباد و حسن آباد، از شرق به عشرت آباد و از غرب توسط ارتفاعات محدود مي شود كه شامل كوه ميل گازر(۲۱۲۰متر)، كوه غصه خواران (۲۷۰۵متر)، كوه طلاق آباد(۲۷۲۰ متر)، كوه سنگستان(۲۵۸ متر) و كوه مروار(۲۶۷۸ متر) ميباشد. اين روستا در عرض ۳۲ درجه و ۱۶ دقيقه شمالي و طول ۵۳ درجه و ۵۹ دقيقه شرقي و بر روي دشت همواري استقرار يافته و بخشي از حوضه آبريز دشت يزد- اردكان مي باشد. متوسط ارتفاع آن از سطح دريا حدود ۱۱۰۰ متر مي باشد.
تقسيمات تاريخي روستا:

روستاي بفروئيه مركز دهستان بفروئيه بوده و به همين سبب مركز اداري- سياسي كل منطقه به شش روستا شوراي اسلامي، دو روستا شركت تعاوني، يك روستا پاسگاه نيروي انتظامي، سه روستا پايگاه مقاومت بسيج، يك روستا مركز خدمات، شش روستا آب لوله كشي تصفيه شده، نه روستا آب لوله كشي تصفيه نشده، پانزده روستا برق و دو روستا داراي گاز لوله كشي مي باشند.
در حوضه اين دهستان معادن سرب و روي، گرانيت، آهك، گچ و باريت وجود دارد كه در صورت فعال نمودن اين معادن و برنامه ريزي در رشته معدن، اين بخش مي تواند نقش مؤثري در اقتصاد منطقه داشته باشد.

احداث كارخانه هاي چدن و قند ميبد و ديگر واحدهاي صنعتي در امتداد جاده ميبد- اشنيز در حوضه نفوذ روستا زمينه مناسبي را جهت رشد و توسعه صنايع فلزي و غذايي و ايجاد اشتغال براي بخشي از جمعيت روستاهاي غربي اين دهستان فراهم كرده و ماندگاري اين جمعيت در روستاهاي خود كمك زيادي نموده است. هم چنين محور ميبد- درين به عنوان يك محور توريستي- تفريحي روستايي مي تواند امكانات خوبي را در اين زمينه عرضه نمايد.

فصل دوم
۲-۱-۱ عوارض زمين:
در شهرستان ميبد دو ركن اصلي كشاورزي يعني آب و خاك از محدوديت هاي زيادي برخوردار است. حتي با صرف هزينه زياد نيز امكان توسعه آنها وجود نداشته و يا بسيار كم است. به سبب كمبود بارش در اين شهرستان رودخانه دائمي وجود ندارد.
سطح منابع آبهاي زيرزمين هم به سبب برداشت زياد پايين رفته است. در قسمت هايي از منطقه آب آبياري كيفيت مناسبي ندارد. تبخير شديد و املاح زياد سبب شوري خاك ها مي شود. اراضي زير كشت و قسمت هايي كه داراي قابليت كشاورزي هستند محدودند. مراتع و چراگاه ها به علت عدم رعايت اصول مرتع داري و چرا در حال ترتيب مي باشند.

پوشش گياهي:
مناطق طبيعي و پوش گياهي منطقه تابع شرايط اقليمي خشك و كويري بوده و گياهان آن از گونه هاي مقاوم به خشكي تشكيل مي دهند. در اين ناحيه كوه هاي مرتفع تقريباً بدون پوشش گياهي مي باشند. در دره ها و دامنه هاي كوهپايه ها پوشش گياهي با تراكم كم تا متوسط وجود دارد و در دشت ها پست و بركه ها گياهان محدود بوده و عموماً شور پسند هستند. در شرايط اقليمي استان و شهرستان رستني ها به مفهوم علمي حالت جنگل به خود نمي گيرند علاوه بر پوشش طبيعي منطقه به منظور تثبيت ماسه هاي روان و جلوگيري از خسارات احتمالي تعديل هوا، كمك به حفظ رطوبت و آماده سازي محيط براي

كاشت گونه هاي اصلي جنگل هاي دست كاشت نيز حائز اهميت است. مراتع اين شهرستان از نوع مراتع فقير محسوب مي شود و بهره برداري از اين مراتع از استانداردي كه براي مراتع فقير وجود دارد بيش تر است و حتي گونه هاي نامرغوب هم مورد چراي دام سنگين قرار گرفته اند. منابع طبيعي اين شهرستان به سبب بهره برداري شديد و كمبود بارش آسيب پذير شده است. عوامل اين تخريب را مي توان بوته كني، چراي بيش حد، استفاده از گياهان چوبي به منظور سوخت، وجود ماسه هاي روان و فرسايش بادي و آبي نام برد.

به علت شرايط ويژه آب و هوايي پوشش گياهي استان عمدتاً درختچه اي و بوته اي است كه در سه قلمروي استيپ هاي خشك، نمكزارهاي مرطوب و تپه هاي ماسه اي ظاهر مي گردد. اين گياهان با شرايط خشك و نامساعد اين محيط پيدا كرده اند. تنوع و پراكنش پوشش گياهي تحت تأثير شرايط اقليمي، مناطق جغرافيايي گياهي، پستي و بلندي و عامل فعاليت هاي انساني شكل مي گيرد. پوشش گياهي قسمت وسيعي از استان را گونه هاي مقاوم به خشكي از قبيل تاغ، اقاقيا، قيچ و گز تشكيل مي دهند كه از شرايط اقليمي واكولوژي بسيار نامساعدي برخوردار است.

كوه هاي مرتفع منطقه تقريباً بدون پوشش هستند و دره ها و دامنه هاي كوهپايه ها پوشش گياهي با تراكم كم تا متوسط دارند و در دشت هاي پست و بركه ها پوشش گياهي محدود و عمدتاً گياهان شورپسند مثل انواع گز، اسكمبيل و تاغ وحشي ديده مي شوند. پوشش مرتفعي منطقه را بوته هاي مختلف، انواع گرامنيه ها و گياهان علفي تشكيل مي دهند.

۲-۱-۲ شيب
اين استان از نظر خاك هاي مناسب و حاصلخيز دچار محدوديت مي باشد. بخش اعظم استان در بخش دشت ها و در اراضي كوهپايه اي قرار دارد. نوارهاي كوهستاني كه بيشتر منابع آب استان از آن ها منشأ مي گيرد، بيش تر از ۱۵ درصد اراضي استان را تشكيل مي دهند. مجموع اراضي قابل استفاده زراعي آن كم تر از ۲ درصد سطح كل استان را تشكيل مي دهد. حدود ۳۵ درصد از سطح استان را كه كوه ها و تپه ها مي پوشاند، داراي محدوديت كشاورزي است و يا استفاده مرتعي دارند. ۲/۳۳ درصد استان را فلات ها و تراس هاي فوقاني تشكيل داده كه عمدتاً براي چراگاه ها مورد استفاده قرار مي گيرند. هم چنين واريزه هاي بادبزني شكل سنگريزه دار ۸/۹ درصد، دشت هاي سيلابي ۹/۷ درصد، اراضي پست و شوره زار ۸/۵ دزصد، اراضي مخلوط ۴/۳ درصد، تپه هاي ماسه اي و ماسه زارها ۹/۲ درصد و آبرفت هاي بادبزني شكل سنگريزه دار ۳۴/۰ درصد از سطح استان را دربرمي گيرند(طرح هادي بهاباد،۱۳۸۰).

بخش عمده اي از استان يزد را مناطق كويري و بياباني تشكيل مي دهد. بيابان ها در اكثر نقاط استان به ويژه در بخش هاي شمالي و شرقي آن مشاهده مي شوند. وجود سه رشته ارتفاعات نسبتاً موازي در جهت شمال غرب- جنوب شرقي سبب گرديده تا دشت هاي نسبتاً مسطح و وسيعي بين ارتفاعات محصور گردند كه عموماً اين دشتها به حوزه هاي بسته شديداً شور و كويري و باتلاقي منتهي مي گردند.
الف- كوهستان ها

– كوه هاي جنوبي و جنوب غربي: اين كوه ها گستردگي و ارتفاع بيشتري نسبت به ديگر ارتفاعات استان دارد. مهم ترين قله آن شير كوه داراي يخچال هاي طبيعي و دائمي است. در جنوب غربي استان كوه هاي بوانات قرار دارد كه به وسيله چاله ابر كوه از شير كوه جدا مي شود.
– كوه هاي مركزي(خرانق): ارتفاع اين كوه ها كمتر از كوه هاي جنوبي بوده و منابع آب آن محدودتر است. مرتفع ترين آن كوه دربيد با ارتفاع ۳۱۵۸ متر مي باشد. از قلل ديگر آن مي توان چك چك و هامانه را نام برد.

– كوه هاي شرقي: اين ارتفاعات در شرق استان واقع شده و مرتفع ترين آنها بن لخت(۳۰۰۲ متر) و كوه باجگان(۲۷۸۹ متر) مي باشد.
– شمال شرقي: مهم ترين ارتفاعات آن كوه هاي شتري است كه در محدوده شهرستان طبس واقع شده است.
ب- سرزمين هاي هموار: اين مناطق بين كوهستان ها قرار گرفته و مهم ترين آن ها شامل دشت هاي يزد- اردكان، بافق- بهاباد، ابر كوه- مروست و هرات و طبس مي باشد.

۲-۲-۴ بارش:
ميزان بارش ماهانه به ميليمتر در بفروئيه در سال ۱۳۸۷(هوا شناسي استان يزد
فروردين ارديبهشت خرداد تير مرداد شهريور مهر آبان آذر دي بهمن اسفند
۳ ۰ ۰ ۰ ۰ ۰ ۵/۱ ۵/۵ ۷/۱۰ ۵/۱ ۱۱ ۱۰

قسمت عمده بارش استان و شهرستان توسط كم فشارهاي مديترانه اي و سوداني در زمستان و اوايل بهار تأمين مي شود.
مهم ترين شاخص اقليمي منطقه ميانگين بارش سالانه است. در يك دوره آماري ۱۳۶۰-۱۳۴۵ ايستگاه كليماتولوژي اردكان مقادير ميانگين، حداقل و حداكثر بارش هاي زمستانه كه براي شهرستان ميبد استفاده شده در جدول زير آمده است و متوسط جدول زير بارش سالانه در اين منطقه ۲/۵۵ ميليمتر محاسبه شده است.
شهرستان ميبد عمدتاً در محدوده خط هم بارش ۵۰ ميليمتر در سال محصور شده ولي بخش غربي آن در محدوده منحني هم بارش ۷۵ ميليمتر در سال قرار دارد.
بارش سالانه شهرستان ميبد در دوره آماري ۱۳۶۰-۱۳۴۵ به ميليمتر
ايستگاه ارتفاع(متر) ميانگين حداقل حداكثر
ميبد ۱۰۶۰ ۲/۵۵ ۲/۲۵ ۱/۱۰۰

اطلاعات مربوط به بارش هاي ماهانه و فصلي شهرستان يزد كه براي شهرستان ميبد استفاده شده در جدول زير مشاهده مي گردد. رژيم بارشي شهرستان ميبد مديترانه اي است و فصل خشك منطبق بر تابستان و قسمت عمده بارش از اواسط مهر تا اواخر فروردين ريزش مي كند. ۵۲ درصد بارش ها متعلق به زمستان، ۲۸ درصد بهار، ۱۹ درصد پائيز و ۱ درصد آن متعلق به تابستان است.
رژيم بارش ماهانه شهرستان ميبد به ميليمتر در دوره آماري۱۳۶۰-۱۳۴۵ (هواشناسي استان يزد)
ايستگاه مهر آبان آذر دي بهمن اسفند فروردين ارديبهشت خرداد تير مرداد شهريور سالانه
ميبد ۵/۱ ۴/۵ ۹/۸ ۳/۱۲ ۲/۸ ۷/۹ ۲/۱۲ ۴/۵ ۲/۰ ۵/۰ ۱/۰ ۱/۰ ۵/۶۴

۲-۲-۱ بادها
در سال ۱۳۸۷، حداكثر رطوبت نسبي ۴۲ درصد، حداكثر سرعت باد ۴۰ متر بر ثانيه از مسير ۱۳۰ درجه، حداكثر مطلق دما ۴۱ درجه سلسيوس در تير ماه، حداقل مطلق دما در بهمن ۱۷- درجه سلسيوس و تعداد روزهاي يخبندان ۶۰ روز بوده است. جهت باد مطلوب از طرف اردكان و باد نامطلوب از سوي جنوب شرق به سمت شمال غرب ميباشد. اختلاف دماي شبانه روز به ويژه در تابستان زياد است. بادها از عوامل مهم فرسايش خاك به شمار مي روند. حداكثر تبخير در تير ماه به ۶۰۰ ميليمتر مي رسد.

۲-۲-۲ دما:
حداكثر و حداقل مطلق دماي ثبت شده ماهانه به درجه سلسيوس در سال ۱۳۷۸ در بفروئيه(هواشناسي استان يزد)
فروردين ارديبهشت خرداد تير مرداد شهريور مهر آبان آذر دي بهمن اسفند
حداكثرمطلق ۵/۳۲ ۳۸ ۳۹ ۴۱ ۵/۳۷ ۵/۳۶ ۳۴ ۳۰ ۵/۱۹ ۲۰ ۲۰ ۵/۲۵
حداقل مطلق ۴/۳ ۴/۱۱ ۱۲ ۱۴ ۶/۱۴ ۲/۱۴ ۶/۶ ۲ ۳- ۸/۳- ۱۷- ۴/۲-
۲-۲-۳ هوا و دوره هاي يخبندان:
با توجه به نزديكي بفروئيه و متصل بودن آن به شهرستان ميبد، از نظر اقليمي تفاوتي با اقليم اين شهرستان ندارد و داراي اقليمي گرم خشك است. متوسط بارش سالانه آن حدود ۴۸ ميليمتر مي باشد. در فصول پائيز و زمستان هوايي سرد و خشك و در فصول بهار و تابستان هوايي گرمك همواره با طوفان هاي ماسه و گرد و غبار است بيش ترين بارش از مهر تا فروردين مي بارد. فصل خشك منطبق بر تابستان و ۵۲ درصد بارش ها در زمستان و ۲۸ درصد آن در بهار ريزش مي كند.

۲-۲-۲ دماي روستا:
مقادير سالانه پارامترهاي هواشناسي در ايستگاه ميبد در سال ۱۳۷۸ (امار نامه استان،۱۳۷۹)
ايستگاه حداكثر وزش باد دما(درجه سلسيوس) مقدار بارش سالانه به ميليمتر متوسط رطوبت نسبي به درصد تعداد روزهاي يخبندان
تعداد روز سرعت متر بر ثانيه مسير درجه حداكثر مطلق حداقل مطلق حداكثر حداقل
ميبد ۱ ۴۰ ۱۳۰ ۴۳ ۸- ۵/۲۳ ۴۲ ۲۱ ۶۰

مهمترين شاخص اقليمي دما، متوسط دماي سالانه است و مقدار آن در ايستگاه يزد كه براي شهرستان ميبد استفاده شده ۸/۱۸ درجه سلسيوس مي باشد.
پارامتر هاي دماي سالانه به درجه سلسيوس در شهرستان ميبد در دوره آماري ۱۳۶۴-۱۳۳۱ (هواشناسي استان يزد).
ايستگاه متوسط دماي روزانه متوسط حداكثر دما متوسط حداقل دما حداكثر مطلق حداقل مطلق
يزد ۸/۱۸ ۲/۲۶ ۳/۱۱ ۴۵ ۱۶-

در جدول بالايي مشاهده مي گردد كه در سال ۱۳۸۷ در ايستگاه ميبد حداكثر مطلق دما ۴۳ و حداقل مطلق آن ۸- درجه سلسيوس، تعداد روزهاي يخبندان ۶۰ روز، حداكثر رطوبت نسبي ۴۲ و حداقل آن ۲۱ درصد و حداكثر وزش باد ۴۰ متر بر ثانيه است.
بر اساس آمار ۱۰ ساله طشتك تبخير كلاس A ايستگاه محمد آباد يزد در ارتفاع ۱۲۲۳ متري كه براي شهرستان ميبد منظور شده است حداقل تبخير ۶۶ ميليمتر در دي ماه و حداكثر آن ۶۰۱ ميليمتر در تير ماه مي باشد.

متوسط تبخير ماهانه شهرستان ميبد بر اساس آمار ايستگاه محمد آباد يزد(هواشناسي استان يزد).
مهر آبان آذر دي بهمن اسفند فروردين ارديبهشت خرداد تير مرداد شهريور سالانه
۲۶۵ ۴/۱۴۸ ۴/۹۴ ۶/۶۵ ۵/۷۹ ۴/۱۱۹ ۹/۲۳۹ ۴/۳۴۷ ۵۰۱ ۵/۶۰۱ ۸/۵۴۵ ۸/۳۹۹ ۶/۳۴۰۷
جهت باد غالب در شش ماه از سال در استان و منطقه يعني بهار و تابستان شمال غربي، از آبان تا بهمن جنوب شرقي، در ماه هاي گذار يعني در اسفند و مهر، غربي است.

تعداد متوسط روزهاي توام با ماسه و غبار در ميبد در يك دوره اقليمي ۲۴ ساله (۱۳۵۴-۱۳۳۱)، ۵۹ روز و نوسان آن در سال هاي مختلف نيز زياد است. تعداد سالانه روزهاي مذكور بين ۲۲ تا ۱۷۱ روز در تغيير مي باشد.
اين شهرستان داراي اقليمي گرم و خشك است كه به لحاظ وسعت كم و از طرفي حاكميت يكسان عوامل اقليمي در تمام نقاط آن شرايط يكساني به چشم مي خورد. در فصل بهار و تابستان طوفان هاي ماسه اي و گرد و غبار شديد و در پائيز و زمستان هواي سرد و خشك در اين منطقه حاكم است.

۲-۲-۱ جهت و زاويه تابش
اوضاع آب و هوايي استان تابع شرايط كلي آب و هوايي فلات مركزي ايران مي باشد. علاوه بر اين شرايط محلي دگرگوني هايي را در آن ايجاد نموده است.
عوامل مؤثر در آب و هواي استان را مي توان توده هاي هوا، موقعيت جغرافيايي، مجاورت با دشت كوير، جهت و امتداد كوه هاي البرز و زاگرس و نقش ناهمواري ها را نام برد.

به طور كلي پائين بودن نزولات جوي همراه با تبخير شديد، رطوبت نسبي بسيار كم توأم با گرماي زياد و نوسانات شديد دما سبب گرديده تا اين استان به يكي از شديدترين مناطق كويري و بياباني دنيا درآيد. وجود ارتفاعات بلند شير كوه تنها عاملي است كه دماي منطقه را تعديل مي نمايد و مناطق اطراف را نيز تحت تأثير قرار مي دهد. به همين دليل است كه در دره هاي شير كوه مناطق خوش آب و هوا و ييلاقي به وجود آمده است.
ميزان بارش در نقاط پست و كويري، شمال و شرق استان به طور متوسط كمتر از ۵۰ ميليمتر است در حالي كه هرچه به طرف جنوب و جنوب غربي برويم ميزان آن افزايش يافته و در ارتفاعات شر كوه به بيش از ۲۵۰ ميليمتر مي رسد. متوسط دماي سالانه بين ۱۸ تا ۲۰ درجه سلسيوس بوده ولي اختلاف حداقل و حداكثر دما در طول سال تا ۶۰ درجه سلسيوس نيز مي رسد.

با توجه به برهنه بودن دشت ها و ارتفاعات كه ناشي از عوامل فوق مي باشد، شدت باد در استان زياد بوده به طوري كه سرعت طوفان هاي ماسه اي به ۹۰ كيلومتر در ساعت هم مي رسد. اين پديده نيز موجب تشكيل و جابجايي تپه هاي ماسه اي و ماسه هاي روان در اطراف اكثر شهرهاي استان شده و باعث خسارات زيادي به آنها مي شود.

فصل سوم
۳-۱-۱ جمعيت
بر اساس سرشماري سال ۱۳۶۵ دهستان بفروئيه جزئي از بخش ميبد و شهرستان اردكان بوده است كه داراي ۵۳۷۳ نفر جمعيت با ۱۱۳۷ خانوار كه ۳/۵ درصد جمعيت شهرستان را در خود جاي داده ، بوده است. در سال ۱۳۵۵ جمعيت اين دهستان ۳۷۴۲ نفر با ۸۹۶ خانوار بوده كه در اين سال جمعيت نقاط تمركز جمعيتي ۱/۱۰۴ درصد جمعيت روستايي شهرستان بوده است. نرخ رشد جمعيت اين دهستان از سال ۱۳۵۵ تا ۱۳۶۵ به ميزان ۷/۳ درصد و بعد خانوار به طور متوسط ۲/۴ نفر بوده و در سال ۱۳۶۵ بعد خانوار به ۷۳/۴ نفر رسيده است.

جمعيت روستاي بفروئيه در سال ۱۳۵۵، ۲۷۸۷ نفر با ۶۱۰ خانوار و در سال ۱۳۶۵ به ۴۳۶۳ نفر و ۸۸۴ خانوار رسيده است. در سال ۱۳۷۵ تعداد اين محل ۵۱۱۹ نفر با ۱۱۶۸ خانوار و در سال ۱۳۸۰ تعداد جمعيت به ۵۷۱۰ نفر با ۱۳۵۶ خانوار رسيده است
تعداد جمعيت و خانوار در سال هاي مختلف در روستاي بفروئيه
جمعيت در سال ۱۳۵۵ خانوار در سال ۱۳۵۵ جمعيت در سال ۱۳۶۵ خانوار در سال ۱۳۶۵ جمعيت در سال ۱۳۷۵ خانوار در سال ۱۳۷۵ جمعيت در سال ۱۳۸۰ خانوار در سال ۱۳۸۰
روستاي بفروئيه ۲۷۸۷ ۶۱۰ ۴۳۶۳ ۸۸۴ ۵۱۱۹ ۱۱۶۸ ۵۷۱۰ ۱۳۵۶
بر اساس محاسبات انجام شده نرخ رشد جمعيت بين سال هاي ۱۳۶۵-۱۳۵۵، ۶۳/۴ درصد و بين سال هاي ۱۳۷۵-۱۳۶۵،۶/۱ درصد و در بين سال هاي ۱۳۸۰-۱۳۷۵ به ۲/۲ درصد رسيده است.