چکیده

زمینه و هدف: حمایت اجتماعی، یکی از عوامل تسهیل کننده رفتارهاي بهداشتی است که شواهدي مبنـی بـر همبـستگی آن بـا تبعیـت ازرفتارهاي خود مراقبتی در بیماران دیابتی وجود دارد. مطالعه حاضر با هدف یافتن وضعیت این سازه در بیماران دیابتی و نیز عوامل مرتبط با آن و نیز چگونگی ارتباط آن با وضعبت خود مراقبتی در این بیماران، طراحی و اجرا شده است.

مواد و روش کار: این مطالعه مقطعی، بر روي۱۲۰بیمار دیابتی مراجعه کننده بـه مرکـز تحقیقـات دیابـت یـزددرشـش ماهـه اول سـال

۱۳۸۵ بصورت نمونه گیري آسان انجام شد. ابزار جمع آوري اطلاعات پرسشنامه اي جهت ارزیابی سازه هاي حمایت اجتماعی درك شـده و رفتارهاي خود مراقبتی بیماران دیابتی بودکه از طریق مصاحبه با بیماران تکمیل گردید. بعـلاوه متغیـر هـاي دموگرافیـک سـن، جـنس، سـطح تحصیلات، شغل، مدت زمان ابتلا به دیابت و نوع دیابت نیز موردسؤال قرارگرفت. پایایی وروایی پرسشنامه مورد سنجش قرار گرفـت وتأییـد
گردیـد. اطلاعات جمع آوري شده با استفاده از نرم افزار آماريSPSSو آزمونهايT،ANOVA، ضریب همبستگی پیرسون و

آنالیز رگرسیون مورد تحلیل قرار گرفت و P<0/05معنی دار تلقی شد.

یافته ها: آزمودنیها،۵۸/۱درصد نمره قابل اکتساب حمایت اجتماعی درك شده راکسب نمودند که ایـن درصـد حاصـل اکتـساب۵۶/۴

درصد نمره قابل کسب در رفتارهاي خانوادگی حمایت کننده و ۳۹/۴ درصد نمره قابل کسب رفتارهاي خـانوادگی غیـر حمایـت کننـده بـود.

وضعیت حمایت خانواده در مورد مصرف صحیح داروها توسط بیماران در پایین ترین سطح قرار داشـت درحـالی کـه حمایـت خـانوادگی در مورد مراقبتهاي عمومی دیابت در مطلوب ترین وضعیت قرار داشت. رفتارهاي خانوادگی غیر حمایـت کننـده در بـین زنـان بطـور معنـی داري بیش از مـردان بـود.( (P=0/036 حمایـت اجتمـاعی کلـی درك شـده داراي همبـستگی مثبـت و معنـی داري بـا رفتارهـاي خـودمراقبتی بـود. (r=0/253, P=0/000) رفتارهاي خانوادگی حمایت کننده نیز همبستگی مثبت و معنی داري با رفتارهـاي خـود مراقبتـی نـشان داد P=0/000)

و(r=0/301 اما همبستگی رفتارهاي خانوادگی غیر حمایت کننده با رفتارهاي خودمراقبتی معنی دار نبود. حمایـت اجتمـاعی کلـی درك شـده تنها ۶/۴ درصد از تغییرات در رفتارهاي خود مراقبتی را پیـشگویی مـی کـرد در حالیکـه رفتارهـاي خـانوادگی حمایـت کننـده ۹/۱ درصـد از تغییرات این متغیر را پیشگویی می کرد.
نتیجه گیري: سطح حمایت خانوادگی در بیماران مورد مطالعه در سطح مطلوبی نبود و این وضـعیت در مـورد بعـضی ابعـاد خـودمراقبتیمانند مصرف صحیح داروها نامطلوبتر بود. در هر برنامه آموزشی جهت ارتقاي سطح خودمراقبتی در بیماران دیابتی توجه به حمایـت خـانواده می تواند در موفقیت برنامه مفید باشد. (مجله طبیب شرق، دوره۹، شماره۴، زمستان۸۶، ص۲۷۵تا( ۲۸۴

کلیدواژه ها: حمایت اجتماعی، خود مراقبتی، دیابت

مقدمه
تا چند سـال قبـل بیمـاري هـاي واگیـر بـه عنـوان بزرگتـرین طوري که تمام توان کشور ها صرف کنترل و پیشگیري از همـه
معضل بهداشتی کشور هاي جهـان ســوم به شمـار می رفت، به گیري هاي این بیماري ها می شد. در حـال حــاضر افـزایش بـار

آدرس نویسنده مسئول: یزد، بلوار دانشجو، دانشکده بهداشت