فهرست
مطالب صفحه
بخش اول : نویسندگان معاصر ایران……………………۶
پورداوود………………………………………………………………۷
ابوسعیدی……………………………………………………………..۷
اقبال…………………………………………………………………..۸
دهخدا…………………………………………………………………۸
بهروز………………………………………………………………..۹
حکمت……………………………………………………………….۹

دکتر پرویز ناتل خانلری…………………………………………….۱۰
علی دشتی…………………………………………………………..۱۰
مطالب صفحه
راشد……………………………………………………………….۱۱
شفق ……………………………………………………………….۱۱
صفا………………………………………………………………..۱۱
صورتگر…………………………………………………………..۱۲
فروزان فر…………………………………………………………۱۲
فلسفی………………………………………………………………۱۳
قریب……………………………………………………………….۱۳
مسرور…………………………………………………………….۱۴
تقوی……………………………………………………………….۱۴
قزوینی…………………………………………………………….۱۴
غنی……………………………………………………………….۱۵
یاسمی……………………………………………………………..۱۵

مطالب صفحه
هشت رودی……………………………………………………….۱۶
معین………………………………………………………………۱۷
همائی…………………………………………………………….۱۷
احمد کسروی……………………………………………………..۱۷
صادق هدایت …………………………………………………….۱۸
سعید نفیسی………………………………………………………۱۹
محمد مسعود………………………………………………………۲۰
ایرانشهر …………………………………………………………۲۱
محمد حجازی……………………………………………………..۲۱
محمود کیانوش……………………………………………………۲۲
بهمن یار………………………………………………………….۲۳
فروغی ………………………………………………………….۲۴
مطالب صفحه
صادق چوبک……………………………………………………۲۴

بخش دوم : شاعران معاصر ایران ………………..۲۵
حمید مصدق ……………………………………………………۲۶
شفیعی کدکنی …………………………………………………..۲۷
فروغ فرخزاد …………………………………………………..۲۸
خاقانی ………………………………………………………….۳۰
خواجوی کرمانی ……………………………………………….۳۳

نویسندگان معاصر

پورداوود
ابراهیم پورداوود در سال ۱۲۶۴ خورشیدی در رشت تولد یافت و علوم مقدماتی را در رشت فرا گرفت و سپس مدتی به تحصیل طب پرداخت ولی تحصیلات پزشکی را ناتمام گذاشت و مدتی به خارج از ایران سفر کرد و به آلمان رفت . پس از مراجعت به سمت استاد در دانشگاه تهران مشغول کار شد. از تألیف های او می توان: گاتها، ویسپرد، ایرنشاه، سوشیانس، هر مزد نامه، فرهنگ ایران و باستان را نام برد. پورداوود از محققان بزرگ ایران بود که عمری را صرف تحقیق در تعالیم زرتشت و ادبیات و فرهنگ ایران باستان نموده و در شناساندن زرتشت به ایرانیان سهم بسزائی داشته است. پورداوود در آبان ماه ۱۳۴۷ در گذشت.
ابوسعیدی

محمد صالح ابوسعیدی در سال ۱۳۰۰ در کرمان تولد یافت و پس از پایان تحصیلات خود در دانشکده حقوق در وزارت دارایی استخدام گردید. در سال ۱۳۲۵به استخدام شرکت نفت در آمد. ابوسعیدی مردی وارسته و زحمتکش بود و علیرغم گرفتاری های اداری آ ثار زیادی در مجله هایی همچون مجله یغماو کاوش به چاپ رسانید. از آثار چاپ شده از (( خانواده و تربیت اولاد)) و ترجمه ی(( بنیاد نو در فلسفه )) می توان یاد کرد.از زمان فوت چیزی در منبع درج نشده است.

اقبال
از نویسندگان بزرگ و مورخان بنام ایرانیان است و در سال ۱۲۷۷ در آشتیان متولد شد ودر سال ۱۳۳۴ در گذشته است. اقبال علیرغم اینکه از یک خانواده ی مستمند و فقیر بوده در دارالفنون به تحصیل پرداخت و بعد از فارغ التحصیل شدن ، در دارالمعلمین به تدریس پرداخت. یکی آثار برجسته ی او تاریخ مغول است. مقالات او در دوره ی پنج ساله مجله ی یادگار که خود صاحب امتیاز و مدیرش بود، به چاپ رسانده است.

دهخدا
علی اکبر دهخدا فرزند خان بابا خان در سال۱۲۹۷ خورشیدی در تهران متولد شد و در سال ۱۳۳۴ در گذشت. از آثار او امثال حکم، لغت نامه، چرند وپرند است. روح القوامین مونتسکیو را هم از زبان فرانسه به فارسی ترجمه کرده است. از دیگر ترجمه های او عظمت و انحطاط رومیان مو نتسکیو است. دیوان دهخدا هم از آثار اوست که به همت دکتر معین به چاپ رسیده.

بهروز
ذبیح الله بهروز در سال ۱۲۹۶ خورشیدی در تهران متولد شد و پس از اتمام دوره ی دبستان و دبیرستان به قاهره مسافرت کرد و در آنجا به تعلیم عربی پرداخت. سپس به انگلستان رفت و در دانشگاه کمبریج با همکاری پرفسور بر اون و پرفسور نیکلسن به تدریس پرداخت. از تألیفات او می توان به شب فردوسی، در راه مهر، خواندن و نوشتن در دو هفته ، گنج باد آورد اشاره نمود. بهروز به زبانهای فارسی ، عربی ، فرانسه ، انگلیس و آلمانی تسلط داشت.

حکمت
علی اصغر حکمت در سال ۱۲۷۱ خورشیدی متولد شدو مدتی وزیر فرهنگبود و سپس سفیر کبیر ایران در هند شد. از ترجمه های او رستاخیز و جامع ادیان و تاریخ سیاسی پارت ها را می توان نام برد.
حکمت گاهی شعر هم می سرود.
دکتر پرویز ناتل خانلری
دکتر پرویز ناتل خانلری در سال ۱۲۹۲ متولد شد. درجه ی دکترای خود را در رشته ی ادبیات فارسی را در دانشگاه تهران گرفت. او یکی از نویسندگان با ذوق کشور است و از جمله آثار او ماه در مرداب را می توان نام برد.

علی دشتی
علی دشتی در سال۱۲۷۴ در کربلا متولد شد. سپس به ایران آمد و روزنامه ی شفق سرخ را منتشر کرد. مدتی نمایندگی مجلس شورای ملی را داشت و چندی هم سفیر کبیر ایران در لبنان و مصر بود. از آثار او می باشد: نقشی از حافظ ، سیری در دیوان شمس ، در قلمروی سعدی ، فتنه و جادو.
راشد
حسین علی راشد در سال ۱۲۸۴ در تربت حیدریه تولد یافت . پس از مدتی تحصیل در مشهد برای تکمیل تحصیلات به نجف اشرف مسافرت کرد. راشد در فرهنگ اسلامی مطالعات جامع و عمیق نموده است . سخنرانی های اوازسال۱۳۲۰در رادیوی ایران پخش می شده.

شفق
دکتر صادق رضا زاده شفق در سال ۱۲۷۴ در تبریز متولد شده و مدرک دکترای خود را در رشته ی فلسفه ازدانشگاه برلین گرفته است.
وی بر زبان های فارسی- عربی- انگلیسی- آلمانی- فرانسه- روسی- ترکی آذربایجانی و ترکی استانبولی تسلط کافی داشت. تاریخ ادبیات ایران، تاریخ مختصر ایران، فرهنگ شاهنامه از آثار اوست.
صفا
دکتر ذبیح الله صفا در سال ۱۲۹۰ در شهمیرزاد تولد یافت و در سال ۱۳۲۲ مدرک دکترای ادبیات فارسی را از دانشگاه تهران گرفت. سپس در دانشگاه تهران به استادی انتخاب شد. صفا از نویسندگان بزرگ ایران است . سبکش در نویسندگی سهل و ممتنع است . تألیفات متعددی دارد که برجسته ترین آنها تاریخ ادبیات در ایران، گنج سخن، تاریخ علوم عقلی است .

صورتگر
دکتر لطف علی صورتگر در سال ۱۲۸۹ در شیراز تولد یافت. پس از اتمام تحصیلات خود در انگلیس ، استاد دانشگاه تهران شد . تاریخ ادبیات انگلیس و کتاب سخن سنجی از آثار اوست.

فروزان فر
محمد حسین بدیع الزمان فروزان فر در سال ۱۲۷۸ در شبرویه تولد یافت و در نزد ادیب نیشابوری در مشهد مدتی تلّمذ کرد و سپس از سال ۱۳۰۷در دانشکده ی حقوق دارالمعلمین مرکزی به تدریس پرداخت. در سال ۱۳۱۴استاد رشته ی ادبیات فارسی در دانشگاه تهران گردید. از آثار او می توان به فرهنگ تازی به فارسی ، مأخذ قصص مثنوی ، سخن و سخنوران اشاره کرد.

فلسفی
نصر الله فلسفی در سال۱۲۹۰ در تهران متولد شد . از آثار او زندگی شاه عباس کبیر ، ترجمه فرهنگ فلسفی ولتر و ترجمه مجموعه ای از اشعار ویکتور هو گو و ترجمه ی ور تر گوته است. فلسفی از نویسندگان و مترجمان با ذوق معاصر است و در آثار او فصاحت و بلاغت دیده می شود.

قریب
عبد العظیم خان قریب در سال۱۲۵۶ در نزدیکی اراک تولد یافت و در سال ۱۳۴۴ در تهران درگذشت . قریب تمام عمر خود را صرف تحقیق در ادبیات فارسی کرد و مردی وارسته و منقی بود .