سلاحهای نظامی

سامانه خودروهای زرهی برادلی توسط وزارت دفاع امریکا ساخته شده و شامل خودروی رزمی پیاده نظام M2 و خودروی سواره نظام M3 می باشد.این خودروها در ارتش امریکا و عربستان به خدمت گرفته شده اند.

تسلیحات:
تسلیحات اصلی یک سامانه مهمات ATK با کالیبر ۲۵ میلیمتر M242 با گلوله های قطاری است.توپ ۲۵ میلیمتری یه سلاح تک لول است .که از دو مکانیزم تغذیه و خروجی انتخابی پوکه بهره می برد.
توپچی می تواند یک یا چند حالت شلیک را انتخاب کند.

نواخت تیر استاندارد ۲۰۰ گلوله در دقیقه است اما با تغییرات اختیاری می توان تا ۵۰۰ گلوله در دقیقه شلیک نمود.
یه تیربار ۷/۶۲ میلیمتری M240 C بصورت هم محوری در سمت راست توپ اصلی نصب شده است.
برادلی M2 به سامانه BGM 71 موشک ضد تانک TOW مجهز می باشد.

یه لانچر دو لول موشک TOW در سمت چپ و جک نصب گردیده است.
هدف از استفاده از یک سایت ردیاب اپتیکی دنبال کردن سیگنال مادون قرمز از پشت موشک در طول مدت پرواز ان است.
یک سامانه دو گانه ارتباط بین فرامین توپچی و موشک را بوسیله دو قرقره پشت موشک برقرار می کند.
لانچر داده های تصحیح پرواز موشک را به سامانه هدایت روی موشک ارسال می نماید.
برد موشک تاو حدود ۳۷۵۰ متر می باشد.

 

نیروی رانش:

برادلی با یک موتور VTA 903 T شرکت کامینز موتور از کولومبوس ایندیانا مجهز شده است.
یک انتقال دهنده هیدرومکانیکی مدل HMPT 500 به وسیله شرکت لاکهید مارتین فراهم گردیده است که سه حالت از سرعت را مهیا می کند.
حداکثر سرعت برادلی در جاده ها ۶۶ کیلومتر است.همه برادلی ها آبی خاکی هستند.نمونه های اخیر با یک آب بند (مانع آب) که توسط خدمه قبل از ورود به آب نصب می گردد مجهز گردیده اند.نمونه M3 ان یک پل موقت نظامی برجسته دارد که در جلو و کنار خودرو نصب گردیده است.نیروی رانش در آب از طریق شنیها فراهم می گردد که می تواند سرعت برادلی را به حداکثر ۷/۲ کیلومتر در ساعت برساند.

زیر دریایی روسی آکولا : کوسه شکاري
پروژه ۹۷۱ که ناتو آن را آکولا به معنی کوسه نامیده زیر دریایی تهاجمی هسته ای است که در سال ۱۹۸۶ توسط شوروی سابق به خدمت در آمد. این کلاس که بعضاً به یادبود یکی از اعضای آن “بارس” خوانده می شود باید دقت کرد که همنام کلاس پروژه ۹۴۱ نیروی دریایی شوروی سابق، که زیر دریایی موشک هسته ای بالستیک بر است که توسط خود شوروی آکولا و توسط ناتو تایفون نامگذاری شده است. در این کلاس سه زیر کلاس وجود دارد که شامل مدل عمومی آکولا۱ شامل هفت زیر دریایی که بین سالهای ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۶ ساخته شده اند، آکولای ارتقا یافته شامل ۵ زیر دریایی ساخته شده بین سالهای ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۱ و زیر کلاس آکولا۲ که از سال ۱۹۹۱ ساخته شده است می باشد. سیستم خاص بدنه این زیر دریایی طوری است که سبکی و شناوری آن را تا سه برابر افزایش می دهد.

کلاس آکولا کم صدا ترین زیر دریایی تهاجمی اتمی روسها است که صدای تشعشع یافته از زیر کلاس آکولا۲ با نویز نسخه های اولیه کلاس زیر دریایی معروف لوس آنجلس برابری می کند. تمام زیر دریایی های کلاس آکولا به چهار مجرای میلیمتری اژدر ۵۳۳ مجهز هستند که می توانند اژدر های تایپ ۵۳ یا موشکهای SS-N-15 استارفیش را شلیک کنند. علاوه بر آن این زیر دریایی ها چهار مجرای ۶۵۰ میلیمتری اژدر دارا هستند که آنها نیز می توانند اژدر های تایپ ۶۵ یا موشک های زد کشتی

SS-N-16 را شلیک کنند. این مجراها در سه ردیف چهار تایی قرار گرفته اند. همچنین زیر کلاسهای آکولا۲ و آکولای ارتقا یافته به شش مجرای اژدر انداز ۵۳۳ میلیمتری خارجی مجهز شده اند که البته هنوز معلوم نیست آیا از این مجرا ها برای شلیک اژدر یا تله و مین گذاری استفاده می شود. این مجرا ها در یک ردیف و بالای مجرا های معمولی قرار گرفته اند. که برای پر کردن این مجرا ها نیز باید با کمک زیر دریایی توشه رسان یا در بندر اقدام کرد. ناگفته نماند که تمام مجراهای این زیردریایی می توانند مین گذاری کنند. در کل تا ۴۰ اژدر، موشک و مین را این زیر دریایی ها می توانند با خود حمل کنند. در زیر دریایی

های این کلاس موشکهای زمین به هوای شانه پرتاب نیز برای مقابله با جنگنده های دشمن در روی آب گنجانده شده است. این زیر دریایی عظیم ۱۰۸ تا ۱۱۷ متری (در سایتهای مختلف متفاوت گفته شده است) دارای حداکثر سرعت ۲۰ گره (۳۷ کیلومتر در ساعت) در سطح آب و ۳۵ نات(۶۵ کیلومتر در ساعت) زیر آب است. خدمه آکولا هم شامل ۲۵ افسر و ۲۶ سرباز وظیفه می باشد.

 

وضعیت زیر دریایی های آکولا بدون توجه به جزییات بسیار عالی است. این مطلب توسط بسیاری از سایتهای مختلف تایید شده است. از هفت زیر دریایی آکولا۱ تنها سه زیر دریایی در حال خدمت می باشد. زیر دریایی رهبر K-284 پوما در سال ۱۹۹۵ به خاطر کمبود منابع مالی تجزیه شد. سه زیر دریایی دیگر K-322، K-480، K-317 نیز در حالت رزرو قرار گرفته اند. به نظر می رسد هر پنج زیر دریایی آکولای ارتقا یافته در حال خدمت باشند. آکولای۲ وپر نیز در حال حاظر تنها زیر دریایی در حال

خدمت زیر کلاس آکولای۲ می باشد. گپارد هم به نظر می رسد همانند کوگار و نرپا از این زیر کلاس در وضعیت رزرو قرار گرفته باشد. نام پنجمین زیر دریایی هم مشخص نیست ولی به نظر می رسد در ساخت آن وقفه ایجاد شده باشد. در آخر اشاره کنم که هند نیز برای خرید این زیر دریایی اتمی از این کلاس ابراز علاقه کرده بود که تا به امروز نتیجه خاصی نداشته است

لکلرک(Leclerc) نام تانک رزمی پیشرفته ای است که توسط کارنجات جیات(Giat) فرانسه ساخته شده وتوسعه یافته است. این تانک درارتش کشورهای و امارات متحده عربی عملیاتی گردیده است.لکلرک فقط یک تانک به معنای کلاسیک آن نیست بلکه یک سیستم جنگ افزاری پیشرفته می باشد که به جدیدترین سلاح های عصر خود مجهز شده است.جدیدترین فناوری های نظامی بکار رفته در این تانک موجب شده است که فاکتورهای برتری رزمی همچون قدرت تحرک،مانور پذیری،قدرت آتش وضریب ایمنی حفاظتی این تانک به بالا ترین حد ممکن برسد. تانک لکلرک از سال ۱۹۹۰ میلادی واری خط تولید گردید ودر سال ۱۹۹۲ در ارتش فرانسه وبه دنبال آن در سال ۱۹۹۵ در ارتش امارات متحده عربی عملیاتی گردید است لازم به ذکر است که تانک بهینه سازی شده لکلرک باکد(MK2) نیز در سال ۱۹۹۸ وارد خط تولید گردید.
این تانک به احترام ژنرال ژاک فیلیپ لکلرک ، فرمانده لشکر دوم زرهی فرانسه آزاد در جنگ دوم، لکلرک نامیده شد.ژنرال لکلرک کسی بود که در سواحل نرماندی پیاده شدو پیشروی نیروهای فرانسه را فتح پاریس رهبری کرد.تانک لکلرک جایگزین تانک معروف AMX-30گردیده است که سال ها به عنوان ماشین زرهی اصلی فرانسه مشغول خدمت بوده است.در آغاز دهه هفتاد میلادی ارتش فرانسه به این نتیجه رسید که تانک AMX-30 آن کشور فرسوده شده وباید برای جایگزینی آن با یک تانک پیشرفته دیگر فکری نمود.
در سال ۱۹۷۷ ارتش فرانسه نیاز خود را مبنی بر ساخت یک تانک رزمی جدید را مطرح نمود.امکان خرید تانک های خارجی همچون آبرامزایالات متحده،لئوپارد۲ آلمان غربی ومرکاوای اسرائیل که جزو بهترین تاکهای رزمی جهان مه حساب می آمدند نیز توسط مقامات فرانسوی مطالعه گردید ورد شد.مقامات فرانسوی از تانک لئوپارد۲ آلمان ها خوششان آمده بود دست همکاری را به سوی آلمان ها دراز کردند اما برنامه مشترک ساخت تانک جدید بر پایه تانک لئو پاردآلمان هابه نتیجه نرسید.سرانجام در سال ۱۹۷۹ میلادی دولت فرانسه تصمیم گرفت که ساخت این تانک را بعنوان یک پروژه ملی در داخل کشور آغاز کند.برخلاف اکثر تانک های غربی که از سیستم حفاظتی غیر فعال استفاده می کردند،برای تانک لکلرک سیستم حفاظتی فعال در نظر گرفته شد.سیستم حفاظتی فعال که به سیستم سیستم حفاظتی عامل نیز معروف است بیشتر توسط نمونه تانکهای شرقی(بلوک شرق)مورد استفاده قرار می گرفت.

مقامات ارتش فرانسه علت در نظر گرفتن سیستم حفاظت فعال برای تانک راپایین آوردن جرم کلی وبالا بردن قابلیت تحرک تانک اعلام کردند.در نتیجه پایین آمدن جرم تانک قدرت مانورپذیری آن افزایش می یابدو درصورت آتش مستقیم یا شلیک جنگ افزارهای هدایت شونده دشمن خدمه می توانند با یک اقدام به موقع از اصابت جنگ افزارهای دشمن به تانک جلوگیری کنند.

به علت هزینه های هنگفت ساخت تانک،دولت فرانسه در صدد شراکت با یک کشوردیگر بودتا بتواند قسمتی از هزینه ها را جبران کند.سرانجام مقامات اماراتی به فرانسوی ها پیشنهاد همکاری دادندوبدین ترتیب امارات متحده عربی نیز وارداین پروژه گردیدو قرار شد که علاوه بر۴۲۰ دستگاه تانک در نظر گرفته شده برای ارتش فرانسه ۳۹۰ دستگاه دیگر نیز برای امارات ساخته شود. در سال ۱۹۸۶ میلادی پروژه ساخت تانک تحت عنوان لکلرک آغاز شد وبه سرعت شش نمونه اولیه ساخت شدند.تولید انبوه تانک نیز در سال ۱۹۹۰ آغاز گردید.

تصویری ازداخل تانک لکلرک
تانک لکلرک به یک توپ بدون خان ۱۲۰ میلیمتری مجهز است که توسط شرکت(GIAT) ساخته شده است.سری کاملی از گلوله های مختلف برای این توپ ساخته شده است از جمله گلوله های ضد زره APFSDSو گلوله های انفجاری شدید ضد تانک HEAT البته تانک لکلرک از مهمات تانک لئوپارد۲و سری تانک های ابرامز ایالات متحده نیز می تواند استفاده نماید. این توپ به یک روکش حرارتی و یک سیستم هوای فشرده اتوماتیک مجهز است. این تانک از سیستم هوای فشرده برای خارج

کردن دود ناشی از شلیک استفاده می کند وبر خلاف بسیاری از تانک های دیگر از سیلندر تخلیه کننده استفاده نمی نماید. تانک لکلرک از یک سیستم گلوله گذاری اتوماتیک منحصر به فرد بهره می برد.این سیستم خدمه تانک را از چهار نفر به سه نفر کاهش داده است زیرا دیگر نیازی به فرد گلوله گذار نیست.این سیستم گلوله گذار خودکار گلوله گذار خود کار نواخت تیر ۱۲ گلوله توپ در دقیقه را برای تانک امکانپذیر نموده است.همچنین این سیستم تونایی شلیک حین حرکت ومناطق ناهمواروبرعلیه اهداف متحرک را برای تانک میسر ساخته است.این سیستم ۲۲ گلوله را بصورت آماده برای حمل می کند ۱۸ گلوله دیگر نیز در انبارک ویژه تانک ذخیره می شوند.

تانک لکلرک میتواند حین حرکت با سرعت ۴۰ کیلومتربر ساعت به سمت هدفی در فاصله ۴۰۰ متری خود شلیک نماید.همچنین این تانک می تواندحین حرکت با سرعت ۶۰ کیلومتر بر ساعت نیز شلیک نماید.این در حالی است که اغلب تانک های پیشرفته امروزی درصورتی می توانند شلیک دقیقی انجام دهند که با سرعتی در حدود ۱۵ کیلومتر بر ساعت اقدام نمایند.
تانک علاوه بر توپ اصلی به یک قبضه مسلسل ۱۲٫۷ میلیمتری موازی با توپ ویک قبضه مسلسل ۷٫۶۲ میلیمتری مستقر برروی برجک مجهز شده است.مسلسل مستقر برروی برجک درون یک محفظه تقویت شده قرار گرفته است.تانک لکلرک از سیستم حفاظتی گالیکس(Galix) استفاده می کند این سیستم حفاظتی که شرکت جیات آن راطراحی کرده است انواع گوناگونی از نارنجک های دود زاوگلوله های پنهان کننده از مادون قرمز را شلیک می نماید.بدنه وبرجک تانک ازقطعات زره فولادی وزایه دارساخته شده است ودر صورت آسیب دیدن این قطعات
می توان براحتی آنها راتعویض نمود. تانک لکلرک به یک سیستم مدیریت نبرد بنام FINDERSو یک دستگاه ارتباطی دیجیتالی ازنوع سیستم پایانه ای اطلاعات(TIS) بنام ICONESمجهز شده است.این سیستم ها برای جمع آوری اطلاعات از دیگر تانک هاوگرفتن دستورات لازم از ستاد فرماندهی مرکزی بکار می روند. FINDERS شامل یک نقشه تمام رنگی کامپیوتری است که موقعیت تانک هاونیروهای خودی ونیروهای دشمن رانمایش میدهد.سیستم کنترل آتش دیجیتالی تانک لکلرک میتواند مستقلا توسط توپچی یا فرمانده تانک بکار گرفته شود.تانک به حسگرهاوهدف یاب های متفاوتی مجهز است ازجمله هدف یاب ثابت توپچی بانام SAVAN-20
ساخت شرکت ساژم (SAGEM) و سیستم دیدروزانه –شبانه راننده به نام OB-60 که شرکت تیلز اپتروسیس (Thales Optrosys) سازنده آن است.سیستم کنترل آتش تانک قادر است تاشش هدف متفاوت را بصورت یکجا رد یابی کند این سیستم مشابه تانک چلنجر ۲(Challenger2) ارتش انگلستان می باشد.

موتو تانک لکلرک یک موتو دیزلی هشت سیلندر بنام SACM می باشد.این موتو قادراست توانی معادل ۱۵۰۰ اسب بخار ایجادکند.همچنین تانک لکلرک به یک سیستم تعویض دنده اتوماتیک به نام SESM ESM 500 مجهز است.که پنج دنده جلو ودو دنده عقب دارد.حداکثرسرعت جاده ای تانک ۷۰ کیلومتر بر ساعت وحداکثر سرعت آن در مناطق ناهموار۵۰ کیلومتر برساعت است.برد عملیاتی تانک نیز ۵۵۰ کیلومتر درحالت معمول و ۶۵۰ کیلومتر با کمک مخازن سوخت اضافی است. تانک به یک توربین گازی بنام TM307B مجهز شده واین توربین توان کمکی مورد نیازتمامی سیستم های تانک رادرصورت ازکار افتادن موتور اصلی تامین خواهدکرد.
تانک لکلرک بسیار پر قدرت است ونسبت توان به جرم آن ۲۱ وات بر هر کیلو گرم میباشد.این ویژگی موجب آن گردیده که این تانک به یکی از سریع ترین تانکهای رزمی جهان تبدیل شود.این تانک می تواند درمدت چهار ثانیه به سرعت ۳۲ کیلومتر برساعت برسد.باوزنی درحدود۵۶ تن،تانک لکلرک یکی از سبک ترین تانک های رزمی جهان به حساب می آید.جعبه دنده تانک به یک سیستم کند کننده هیدروکنیتیک مجهز شده است تاشتاب تانک را به میزان ۷ متر بر مجذور ثانیه کاهش دهد.این ویژگی در آخرین لحظات یعنی قبل از اصابت گلوله دشمن بسیار مفید خواهد بود زیرا تانک با یک کاهش سرعت ناگهانی میتواند از اصابت گلوله دشمن بگریزد.

تانک لکلرک در سال ۱۹۹۰ وارد خط تولید گردیدوخیلی دیر وارد ارتش فرانسه شد درنتیجه نیروهای فرانسوی نتوانستند از این تانک در جنگ خلیج فارس استفاده کنند.طی درگیریهای کوزوو این تانک وارد عرصه نبرد گردید و ۱۵ دستگاه از این تانک در راستای ماموریت صلح بانی نیروهای فرانسوی در کوزوو مستقر شد است.
بطور خلاصه میتوان لکلرک را آمیزه هایی از تکنولوژی، قدرت وسرعت نامید.
مشخصات:
خدمه: ۳نفر
وزن تانک: ۵۶ تن
طول بدنه تانک:۶٫۹ متر
عرض تانک : ۳٫۷۱ متر

ارتفاع تانک از سطح زمین : ۲٫۵۳ متر
جنگ افزارهای موجود روی تانک :
یک توپ ۱۲۰ میلیمتری بدون خان + یک مسلسل ۱۲٫۷ میلیمتری موازی با توپ+ یک مسلسل با کالیبر۷٫۶۲ نصب شده روی برجک
ظرفیت گلوله :

آماده شلیک ۳۲ گلوله
ذخیره شده:۱۸ گلوله
نواخت گلوله توپ در دقیقه :۱۲ گلوله دردقیقه.

 

مادون قرمز: دارد
شلیک در حین حرکت: بله
موتور: SACM V8X دیزلی با ۱۵۰۰ اسب بخار قدرت.
حداکثر سرعت جاده ای:۷۰ کیلومتر بر ساعت.

حداکثر سرعت غیرجاده ای:۵۰ کیلومتر بر ساعت.
حداکثر برد عملیاتی :۵۵۰الی ۶۵۰ کیلومتر
عمق شناوری پایاب:بالوله هواکش ۴ متر —بدون لوله هواکش:۱ متر

بمب های گرافیتی
(CBU-94/B بهمراه بمب فرعی BLU-114)

این بمب ها نوعی مهمات غیر کشنده هستند کهاولین بار در جنگ ها کزوو و ضربستان مود استفاده قرار گرفتند در واقع این بمب ها به دنبال نیاز نیروی هوایی آمریکا به بمب هایی که در عین حالی که اثر نامطلوبی بر روی انسان ندارد باعٌث ازکار افتادن ژنراتور های برق و خطوط انتقال نیرو میگردد
اما پیشینه ی این بمب ها به دهه ی ۷۰ برمی گردد که قرار بود در جریان آزاد سازی گروگانهای سفارت آمریکا در تهران از این بمب ها استفاده گردد عملکرد این بمب ها به این گونه بود که بر اساس تاثیر رشته های گرافیت کربن در اتصال قطب های مثبت و منفی منابع تولید و توضیع الکتریسیته استوار بود
این سلاح همچنین در جنگ علیه عراق(سال ۹۱) به دفعات استفاده شد البته بطور مکمل با موشک های کروز تاماهاوک
بدنبال نیاز برای تکامل این جنگ افزار قرار شد از یک بمب فرعی BLU-114 درون بمب های خوشه ای CBU-94/B استفاده گردد تا بتوان بشکل بهتر بمب ها را با استفاده از بمب های خوشه ای پراکنده کرد و میزان آسیب وارده را دوچندان نمود)