یک روانشناس با بیان اینکه افسردگی در بین گروه سنی ۱۳ تا ۱۹ سال بیشتر مشاهده می شود گفت: افسردگی و اختلالات روانی معمولا در گروه سنی ۲۰ تا ۳۵ سال وجود دارد اما امروزه بیشتر در بین گروه سنی نوجوانان مشاهده می شود.

 

دکتر فربد فدایی در گفتگو با خبرنگار اجتماعی خبرگزاری مهر با بیان این مطلب افزود: امروزه اختلالات روانی یکی از مشکلات جوانان در جوامع مختلف است و چنین وضعیتی تنها مختص به کشور ما نیست. ضمن اینکه مشکلات روانی را نمی توان منحصر به افسردگی جوانان دانست بلکه اکثر اختلالات روانی نوجوانان و جوانان کشور موقتی است و به عنوان افسردگی شدید محسوب نمی شود.

وی گفت : با وجود اینکه درصدی از اختلالات روانی ریشه در مسائل اجتماعی دارد اما بسیاری از اختلالات روانی به تربیت غلط والدین بر می گردد.
فدایی تصریح کرد : نوع برخورد نادرست والدین با فرزندان باعث خواهد شده تا نوجوان در دوران بلوغ خود دچار احساس نا امیدی و افسردگی شود بنابراین نمی توان مشکلات اقتصادی را تنها دلیل ایجاد افسردگی در میان جوانان دانست.

وی همچنین بیکاری ، موانع ازدواج را در ایجاد اختلالات روانی در بین جوانان موثر دانست و افزود : بسیاری از نوجوانان و جوانان به دلیل عدم دستیابی به خواسته های خود در زندگی دچار مشکلات روحی و روانی می شوند و ایجاد چنین حالتی در بین قشر جوان با روحیات حساس امری طبیعی است .
وی خاطر نشان کرد : با توجه به اینکه در ایران هیچ گونه پژوهشی در خصوص بالارفتن افسردگی در بین قشر جوان کشور صورت نگرفته بنابراین آمارهای ارائه شده در این خصوص ذهنی است و مبتنی بر واقعیت نیست.

فدایی خاطر نشان کرد : علاوه بر والدین دستگاههای همچون آموزش و پرورش در پیشگیری از اختلالات روانی می توانند نقش موثری داشته باشند .

در مورد افسردگي چه مي‎دانيد؟
نوشته‎اي را كه مي‎خوانيد اطلاعاتي است كه براي استفاده افراد مبتلا به افسردگي آماده شده است.با اميد به اينكه براي نزديكان، دوستان شما و نيز هر كس ديگري كه احساس افسردگي مي‎كند مفيد واقع شود.

افسردگي چگونه احساسي است؟
احساس افسردگي بسيار قوي‏تر و ناخوشايندتر از دوره‎هاي كوتاه غمگيني است كه همه ما گاهگاهي آن را تجربه كرده‎ايم و معمولاً طولاني‎تر است، حتي ممكن است روزها،‌هفته،ها و ماهها ادامه پيدا كند. بيشتر مردم در زمان افسردگي ۵ يا ۶ نشانه زير را در خود احساس مي‎كنند. شما نيز مي‎تواند با پاسخگويي به پرسشهاي زير بود يا نبود نشانه‎هاي افسردگي را در مورد خويش بررسي كنيد.

• بيشتر وقتها احساس ناشادي مي‎كنيد؟ (ممكن است غروبها كمي بهتر باشيد.)
• علايق خود را از دست داده و از كسب لذت ناتوانيد؟
• نمي‎توانيد مثل گشته از پس مشكلات خود برآئيد؟
• احساس خستگي مي‎كنيد؟
• احساس ناآرامي يا بي‎قراري داريد؟
• كاهش وزن و اشتها(در برخي افرد افزايش وزن و اشتها) داريد؟
• دير به خواب مي‎رويد (حدود يك تا دو ساعت) و بر خلاف هميشه زود بيدار مي‎شويد؟
• ميل جنسي‎تان كاهش يافته است؟
• اطمينان به خود را از دست داده‎ايد؟
• احساس بي‎ارزشي و نااميدي مي‎كنيد؟
• از مردم دوري مي‎كنيد؟
• تحريك‎پذير شده‎ايد؟
• احساس بدي در زمانهاي خاصي از روز داريد؟
• در مورد خودكشي فكر مي‎كنيد؟

عواملي كه در بروز افسردگي نقش دارند:
اتفاقات زندگي
بسيار عادي است كه در زمان روبرو شدن بايك فاجعه غم‎انگيز مانند داغديدگي، طلاق يا از دست دادن شغل، افسرده شويم.

شرايط و موقعيت‎ها
اگر ما تنها بوده و دوستي نداشته باشيم تحت فشار رواني باشيم، نگرانيهاي ديگري داشته و يا از نظر جسمي افت كرده باشيم احتمال بيشتري مي‎رود كه افسرده شويم.

بيماري جسمي
افسردگي بيشتر زماني كه از بيماري جسمي رنج مي‎بريم به سراغمان مي‎آيد، ازجمله بيماريهاي كشنده مانند سرطان و بيماري‏هاي قلبي و نيز دردهاي مزمن و آزاردهنده مثل ورم مفاصل و برونشيت.

شخصيت
هر فردي احتمال دارد افسرده شود اما برخي از افراد حتي احتمال بيشتري براي افسرده شدن دارند اين به خاطر ساختار خاص بدن آنها، تجربيات ابتدايي زندگيشان يا هر دو عامل مي‎باشد.

الكل
افرادي كه در نوشيدن الكل افراط مي‏كنند دچار افسردگي مي‏شوند. البته هنوز مشخص نيست كه افسردگي در آنها پيشتر مطرح شده و گرايش به مصرف الكل را در آنها ايجاد كرده است و يا مصرف زياد الكل موجب بروز افسردگي شده است ولي مشخص شده است.

جنسيت
زنان بيش از مردان افسرده مي‏شوند شايد به اين دليل كه مردان كمتر اجازه مي‏دهند احساساتشان بارز شود و اغلب آنها را سرپوش مي‏گذارند و بيشتر به شكل عصبانيت و نوشيدن مشروبات الكلي واكنش نشان مي‏دهند.
ژنها
افسردگي مي‎تواند افراد خانواده را مبتلا كند. اگر يكي از والدين شما به افسردگي شديد مبتلا باشد، احچه زماني بايد در جستجوي كمك بود؟
• وقتي احساس افسردگي شما بدتر از هميشه و رو به بهبود نباشد.
• وقتي احساس افسردگي بر كار، علايق و احساسات شما نسبت به خانواده و دوستان اثر گذاشته باشد.

• اگر شما احساس ‎كنيد زندگي كردن ارزشي ندارد و ديگران بدون شما بهتر خواهند بود، كافي است با يك خويشاوند يا يك دوست كه قادر است در اين مسير ناهموار زندگي به ياريتان بيايد مشورت كنيد. اگر از اين طريق كمك نشديد، مي‎توانيد با پزشك خانوادگي‎تان در اين مورد صحبت كنيد. بايد متوجه شده باشيد كه دوستان و خانواده شما توجه ويژه‎اي نسبت به شما دارند و در مورد شما نگران هستند.