مرثيه یا نوحه

در ادبيات روم و يونان مرثيه نشانه هر شعري است كه بر وزن مرثيه (اندوهناك) نوشته مي شود. (يك در ميان خطوط شش ضربي و پنج ضربي)
اين اصطلاح هم چنين مربوط مي شود بر موضوعات و وجه هايي كه اغلب به شكل نثرهاي مرثيه اي بيان مي شوند اغلب گلايه كردن در مورد عشق است . در اروپا و انگليس اين كلمه به دليل استفاده بي ثبات (متغير ) از دوره رنسانس دوباره از سر گرفته شده است . براي مثال ، مرثيه هاي جان دان ، اشعار عاشقانه اند اما در طول قرن هفدهم ، دوره مرثيه به استفاده هاي حال حاضر محدود شد : مرثيه اي رسمي و مداوم در نثر براي مرگ (از دست دادن ) شخصي خاص اغلب با نتيجه اي مد انتها . مثال هايي همچون آلفرد شاهزاده

تنيسون در كتاب مموريم (۱۸۵۰) در سوگ از دست دادن آرتور هالام و نوشته آدن به خاطر يات در سال ۱۹۴۰ اغلب اين اصطلاح احساس عظيمي از تاملات اندوهگين براي مرثيه هاي انگلستان باستان مورد استفاده قرار مي گرفت (كتاب آدم آواره ، ملوان) ومرثيه توماس گداي ك در صحن كليسا (كشور چارچ يارد) در سال ۱۷۵۱ نوشته شده قائل است . مرثيه هاي دانيو در سالهاي (۱۹۱۲-۱۹۲۲ ) در مورد شاعر آلمانيرايند ماريا ريلك هم چنين مرثيه هايير با همين حس عظيم است. موضوع آن ها در مورد بي ثباتي شعر او چيزهاي معنوي (دنيا دوست ) كه آن ها در شعرهايش در مورد آن مي نويسند.

نوحه هم گفته اي به نظم بر آمده دراندوه از دست دادن شخصي خاص است . اما تفاوتش با مرثيه اين است كه نوحه كوتاه كمي غير رسمي معمولا متني است كه براي نوحه سرايي بيان مي شود براي مثال كتاب Full fathom fire they father اثر شكسپير و يا كتاب A song from shakespears cy mbeline اثر ويليام كالين در سال ۱۷۹۴
Threndy حالا اساسا معدلي است براي نوحه و mondy معادلي است براي مرثيه يا نوحه اي كه سخن باشد يك از يك شخص بيان مي شود . جان ميلتون زير نويس در كتابش (ly cidas درز سال ۱۶۸۳
كلمه mondy را بيان مي كند كه در آن نويسنده از دوستي فرهيخته شكوه مي كند متيو آرنولد مرثيه خودش را كه براي كلاف سروده با نام theysis در سال ۱۸۶۶ و يك monody بيان مي كند
نوع

زير گونه مهم مرثيه مذهبي است كه هم عزادار و هم شخصي كه عزاداتر ي مي كند كه معمولا شاعر كه مانند چوپان (كلمه لاتيندبراي چوپان paton است ) ابارا توصيف مي كند .
اين نوع شاعرامنه كه از شخص (شاعري ) مصري سيليسي گرفته شده ، توسط وير جيل رومي ادامه پيدا كرد در طول دوره رنسانس توسط كشورهاي مختلف اروپايي مرثيه سوليان برجسته مذهبي انگلستان عبارت اند از : كتاب ليسيداس از ميلتون ، آدونياس از شرلي سال (۱۸۲۱) و در زمان ويكتوريا ، ترسيس از آرلوندمرثيه سرايان مذهبي يوناني در دوران رنسانس ، توافق نامه هاي پيچيده (مفصلي ) را گسترش دارند كه در اينجا به آن اشاره مي كنيم از كتاب مرجع (lycidas)

از اين گذشته (بعلاوه ) نمونه هاي غير واقعي از هر دو آن ها يعني سوگوار و موضوعي به عنوان چوپانان ترغيب مي كند گروههاي آنان را (برگرفته از خطوط ۲۳ تا ۳۶ و بقيه خطوط ) و ما هم چنين اين توافق نامه را پيدا كرديم :
۱- گوينده غزل (غزل سرا ) شروع مي كنند با ياري طلبيدن از قريحه شاعري ادامه مي دهند براي ساختن منابع فراوان براي ديگر صنايه ادبي از اسطوره شناسي كلاسيك (خطوط ۱۵ تا ۲۲ و بقيه )

۲- تمام جهان معلق مي شوند در صبح به مرگ چوپان (خطوط ۳۷ تا ۴۹)
(منتقدان اخير كه به اسطوره و آئين اصل گونه هابي شعري ادعا مي كنند كه اين شكل هست يك بازمانده اي از غم هاي ابتدايي براي از دست دادن توماس آدونسيس ، يا ديگر حداديان گياهان كه در پائيز مي ميرند و در بهار دوباره زنده مي شوند (دوباره متولد مي شوند به منتقدان اسطوره مراجعه كنيد)
۳- عزاداران بي توجهي پري هاي و يا نگهبانان مرگ چوپانان را مي پذيرند (خطوط ۵۰تا ۶۳)
۴- گروهي از سوگواران شايسته وجود دارند (خطوط ۸۸ تا ۱۱۱)

۵- شاعر سوالاتي را مطرح مي كند در مورد مجازات (قضاوت ) تقدير ،‌مشيت الهي و يا به شرايط فاسد زمان خودش اشاره دارد (خطوط ۶۴ تا ۸۴ و ۱۱۲ تا ۱۳۱) چنين متن هايي را خارج شدن از موضوع مي ناميم ، مكملي براي ارزيابي انكار سوگواران در lycidas هستند.

۶- بعد از رنسانس مرثيه سرايان اغلب شامل متوني پيچيده هستند كه در آن ها گل هاي مناسبي وجود دارند كه براي ماشين هايي نعش كس مي آورند (خطوط ۱۳۳ تا ۱۵۱ )
۷- تسلي دادن و دلداري دادن نهايي وجود دارد در مرثيه هاي سيمي تعيير غزل از ناميدي و ناراحتي به خوشي وا عتما به نفس رخ مي دهند وقتي كه مرثيه سرايان ناگهان متوجه مي شوند كه مرگ در اين دنيا و رود به دنياي بالاتري است (خطوط ۱۶۵ تال ۱۵۸ )

در زندگي ميلتون (۱۷۷۹) ساموئل جانسون ، كسي كه با چوپاني و اسطوره شغالي در اشعار مدرن مخالفت كرد ، بي اعتبار كردن (ly cidas ) براي غير متحمل بودن ذاتي آن اما براي ميلتون و ديگر شعراي مهم مراسم باستاني در حقيقت عناصر اساسي (بنيادي) هستند كه آن ها تغييراتي در اصالت و قدرت بازي مي كنند
اگر چه بعضي از تغييرات (چوپاني ) مذهبي با دوره صنعتي ديدگاه غير مسيحي موافقت مي كرد اما در مرثيه اي عظيم راجع به لينكلن كه سروده است و نام دارد به وضوح ديده مي شود.

به تغييرات و چوپاني ها رجوع كنيد . مرثيه هايي مثل : مرثيه عاري ليود به نام جديد و قديمي سال ۱۹۰۳ ، مرثيه هارسيدن و سئون ها.
مرثيه هاي مذهبي گزيده ها سال ۱۹۳۹ از پيتر ساكس مرثيه انگليسيمطالعاتي در گونه از اسپنسر به يتز (۱۹۸۵) در مورد lycidas:
پاتريد سيسيواس مليلون ، منت و شعر (۱۹۸۳) كه شامل مقالات انتقادي كه اخيرا چاپ شده و اسكات رالج ليسيداس ميلتون (۱۹۶۶) كه مرثيه هاي مذهبي دوران رنسانس و كلاسيك را دوباره چاپ كرده ومتن هاي ديگري كه زمين شعرهاي ميلتون در آن ديده مي شود.