کلياتي در خصوص عفونت HIV و ايدز

عفونت HIV و ايدز از جمله بيماريهايي است كه به لحاظ بالا بودن ميزان كشندگي و هزينه مراقبتي بالا از معضلات مهم جوامع بشري است. عليرغم اين كه اين عفونت در سالهاي اوليه دهه هشتاد ميلادي شناسايي شده ليكن تا پايان سال ۲۰۰۵ تعداد افرادي كه با اين آلودگي زندگي ميكنند به بيش از ۴۰ ميليون نفر رسيده است.
عامل بيماريزا
عامل بيماريزا نوعي ويروس به نام HIV است.
راههاي انتقال

۱- تماس جنسي
تماس جنسي شايعترين راه انتقال HIV در جهان است.
اعتياد تزريقي دومين راه شايع انتقال HIV در جهان و اصليترين راه انتقال در ايران در حال حاضر است.
۲- خون و فرآوردههاي خوني

خوشبختانه امروزه با توجه به انجام غربالگري در تمام خونهاي اهدايي، انتقال از اين طريق تحت كنترل است.
۳- انتقال از مادر به كودك

ويروس HIV ميتواند در سه مرحله بارداري، در حين زايمان و در دوران شيردهي از مادر به فرزند انتقال يابد.
۴- پيوند اعضاء
مواردي از انتقال HIV از طريق پيوند اعضا در دنيا گزارش گرديده. اين انتقال از طريق بافتهاي فاقد عروق (قرنيه) گزارش نشده است. لذا انجام آزمايشهاي تشخيصي در كليه اهداكنندگان اعضا الزامي است.
۵- ساير راههاي انتقال

خون، مايع مني و ترشحات دستگاه تناسلي منابع اصلي ويروس هستند. احتمال انتقال از طريق بزاق بسيار پايين است.
همچنين گزارشي دال بر انتقال توسط نيش حشرات در دست نيست. احتمال انتقال در اثر پاشيدن مايعات آلوده به چشم وجود دارد. استفاده مشترك از وسايل تيز و نافذ و فرو رفتن وسايل برندهاي مانند تيغ و سوزن آلوده به خون فرد مبتلا در پوست نيز جزو راههاي انتقال هستند.
بديهي است كه اين ويروس در زندگي روزمره و تماسهاي معمول منتقل نميشود.

راههاي عدم انتقال:
– نيش حشرات
– خوردن و آشاميدن و استفاده از ظروف مشترك
– از راه تنفس (عطسه و سرفه)
– تماسهاي معمولي مثل دست دادن و روبوسي كردن

– استخر و حمام
– استفاده از وسائل عمومي مانند تلفن و…
– اشك و بزاق
لذا فرد آلوده بدون آن كه خطري براي سايرين ايجاد كند، ميتواند يك زندگي اجتماعي عادي داشته باشد و هيچ گونه نيازي به جداسازي و قرنطينه وي وجود ندارد.

تشخيص آزمايشگاهي
تشخيص بيماري از طريق آزمايش خون امكانپذير است.
پيشگيري تنها راه جلوگيري از ابتلا به بيماري پيشگيري از آن از طرق زير است.
۱- افزايش سطح آگاهي عموم مردم و گروههاي هدف (به خصوص جوانان و نوجوانان، افراد در معرض خطر، افراد با رفتارهاي پرخطر و…)
۲- غربالگري خونهاي اهدايي از نظر آلودگي به HIV

۳- عدم استفاده از سرنگ و سرسوزن مشترك جهت هر نوع تزريق به خصوص در معتادين تزريقي و استفاده از سرنگ يك بار مصرف
۴- پايبندي به اصول اخلاقي خانواده، خويشتنداري، كاهش شركاي جنسي متعدد و استفاده صحيح از محافظهاي مكانيكي (كاندوم)
۵- عدم استفاده مشترك از وسايل شخصي مثل تيغ، ناخنگير، مسواك، خلال دندان و…

۶- ارائه خدمات بهداشتي و درماني فقط توسط افراد و مراكز قانوني و ذيصلاح بهداشتي و درماني كه از اصول احتياطات همه جانبه پيروي ميكنند.
۷- استريل كردن وسايل و ابزارهايي كه در هنگام ارائه خدمات پزشكي، دندان پزشكي، آزمايشگاهي و… از آنها استفاده ميشود.
۸- جلوگيري از باردار شدن زنان + HIV به منظور پيشگيري از انتقال ويروس به نوزاد
نقش آموزه های دینی در پیشگیری از ایدز

تاریخچه پیدایش بیماری ایدز :
بیماری ایدز اولین بار در آمریکا ( در سال ۱۹۸۱ ) در دو بیمار همجنس باز شناسائی گردید

ویروس های مولد ایدز از کجا پیدا می شوند ؟
با توجه به این که این بیماری طبق گزارش های واصله در آغاز در بیماران هم جنس باز ، و بیماران مبتلا به روابط نامشروع در جامعه غربی مشاهده شده است ، اما دانشمندان هرگز در تحقیق خود احتمال نمی دادند که عامل اصلی ایجاد کننده این ویروسها همان روابط جنسی نامشروع است که پیامبران الهی مردم را از آن بر حذر داشته اند . همانطور که قبلاً هم بیان شد ، معارف اصیل دینی به ما می آموزد و دلیل های عقلی و فلسفی نیز آن را تائید می کند که عامل اصلی بیماریهای جدید و بی سابقه معلول گناهان جدید و بی سابقه و گوناگون است که بشریت بی ادب و خداناشناس و بی بند و بار و عصیانگر مرتکب می شوند و

با اعمال خود تخم اصلی بیماریها را به وجود می آورند. چنانکه معصومین الهی فرمودند : “هر چه مردم گناهان نو مرتکب شوند ، به بلاها و بیماریهای نو مبتلا می شوند” . دنیا می پندارد که مساله ایدز یک مساله طبی و بهداشتی است و دنیای مدعی بهداشت می خواهد ایدز را علاج و ریشه کن نمایدو حال آن که هنوز راه علاج آن را نیافته اند و عجیب اینجاست که نمی خواهند بفهمند که زنا و لواط و فحشا صدر صد یک عمل غیر بهداشتی است و چه بسیار کوته

فکرهایی که مدعی روشنفکری هستند و خوداز عوامل تبلیغ و ترویج آن به شمار می روند و وجودشان لکه ننگی بر دامن دیگر دانشمندان است انبیاء بهترین طبیب های بشری بودند و آنها اعلام کردند که انسانها برای حفظ سلامت خود باید از گناهان و فحشا دوری کنند و بشر جز از طریق اجرای دستورالعمل انبیا مانند حضرت موسی ( ع ) و عیسی ( ع ) و حضرت محمد ( ص ) راه علاج پیدا نخواهد کرد .

بنابراین درمان ایدز به ترک کردن آن گناهانی است که ایدز را به وجود آورده است اگر جلوی آن گناهان و ناهنجاریها گرفته نشود به فرض این که ایدز درمان شود ، بشریت باید مطمئن باشد که آینده نه چندان دورتر از ایدز پیدا خواهد شد .به راستی آیا این جهالت نیست که کسی خود چیزی را نداند و از دانایان بزرگ تاریخ هم نگیرد ؟ و این گونه جهالت خود ، بدترین دردهاست .
حضرت علی (ع ) فرمودند : جهل بدترین دردهاست

در سخن دیگری فرمودند : با آنچه شما نمی دانید ، دشمنی و لجاجت نکنید ، زیرا بیشترین دانش در آن قسمت است که نمی دانید.
همچنین در کلام دیگری فرمودند : مردم دنیا غرق دریای فتنه و جنایت شدند ، و تازه های بی پایه را پذیرفته و روشهای روشن را رها کردند و در جهالت فرو رفتند و علم و دانش را کنار گذاشتند .

– چگونه خود را در برابر آلودگی حفاظت کنیم ؟
* تا قبل از ازدواج از روابط جنسی پرهیز کنیم
*به همسر خود وفادار بمانیم
*از کاندوم در روابط جنسی استفاده کنیم
*از مصرف مواد مخدر خصوصا به شکل تزریقی پرهیز کنیم .
*پرهیز از مواد مخدر مثل هروئین ، اکستاسی ( قرص ) شیشه ، یا الکل و مواد مشابه که قدرت تصمیم گیری فرد را برای انتخاب یک رابطه سالم مختل می کند .
*از سرنگ و سوزن مشترک برای تزریق استفاده نکنیم
*از وسایل تیز و برنده مثل تیغ اصلاح ، سوزن خالکوبی ( تاتو ) و .. به صورت مشترک استفاده نکنیم
– آیا ایدز درمان دارد ؟
خیر متاسفانه در حال حاضر درمان قطعی که ویروس را از بین ببرد وجود ندارد درمانهای موجود می توانند طول عمر بیمار را افزایش داده ، کیفیت زندگی را بهتر کنند.

– از کجا بدانیم که مبتلا شده ایم یا نه ؟
آلودگی به ویروس نقص ایمنی انسانی فقط از طریق آزمایش خون مشخص می شود .
از زمانی که فرد با ویروس تماس پیدا می کند ، تا زمان آلودگی در آزمایش خون مشاهده گردد ، ممکن است چند ماه طول بکشد ، و آزمایش هون به تنهایی ارزشی ندارد