مقدمه ای بر HTML

يک فايل HTML چيست؟
HTML را “اچ تی ام ال” و يا اچتمل بخوانيد.
HTML برگرفته از حروف اول Hyper Text Markup Language ميباشد.
يک فايل HTML فايلی از نوع text ميباشد که متشکل از markup tag ها ميباشد.
مرورگر يا Browser از روی markup tag ها می فهمد که چگونه بايد صفحه را نمايش بدهد.
يک فايل HTML بايد دارای انشعاب htm و يا html باشد.

يک فايل HTML فايلی از نوع text ميباشد که با هر اديتور ساده ای قابل ايجاد است.
وظيفه اصلی تگ های اچتمل ( markup tags ) بيان چگونگی نمايش اطلاعات ميباشد.
ميخواهيد که يک فايل اچتمل بسازيد؟
اگر از ويندوز مايکروسافت استفاده ميکنيد، Notepad را باز کرده (Mac کارها از SimplaeText استفاده کنند. ) و متن زير را در آن تايپ کنيد:
<html>

<head>
<title>Title of page</title>
</head>
<body>
This is my first html page. <b>This text is bold</b>
</body>
</html>

سپس فايل را با نام مثلا test.html در درايو c:\ ذخيره کنيد.
برای ديدن فايل اچتمل بالا در مرورگر يا Brower تان ( معمولا اينترنت اکسپلورر و يا نتسکيپ نويگيتور ) کافی است که از روی منوی File/Open file فايل بالا را از روی محل ذخيره شده بخوانيد. ( به آدرس فايل در قسمت Address توجه کنيد، مثلا c:\test.html)

يکی از مهمترين وظايف مرورگرها نمايش صفحات اچتمل ميباشد، چه اين صفحات روی کامپيوتر شما ذخيره شده باشند و يا اينکه از اينترنت خوانده شوند. با کليک روی یک لينک فايلی شبيه فايل ذخيره شده توسط شما از روی وب سرور توسط مرورگرتان خوانده شده و سپس نمايش داده خواهد شد!!! ( به آدرس فايل در قسمت Address توجه کنيد. )

توضيح مثال بالا
اولين تگ مثال بالا تگ <html> ميباشد. از روی اين تگ، مرورگر نوع متن يعنی اچتمل بودنش را يافته و از روی <html/> انتهای متن اچتمل را ميبابد.
متن بين تگ <head> و تگ <head/> اطلاعات شناسنامه ای يا “Header information” متن اچتمل بوده و نمايش داده نخواهند شد. در اين مثال با کمک تگهای <title> و <title/> تيتر و يا Title صفحه که در اين مثال عبارت “Title of page” ميباشد در بالای مرورگر نمايش داده خواهد شد.
متن بين تگ <body> و انتهای آن يعنی تگ <body/> تنها اطلاعاتی است که توسط مرورگرنمايش داده خواهند شد.
متن بين تگ <b> و انتهای آن يعنی تگ <b/> بصورت Bold و يا توپر نمايش داده خواهند شد.

انشعاب فايل htm يا html ؟
اغلب مرورگرها هر دو نوع انشعاب را به خوبی ميشناسند ولی ترجيحا به هنگام ذخيره فايلهای اچتمل از html استفاده کنيد.( استفاده از انشعابهای سه حرفی مانند htm مربوط به قديم و سيستم عاملهائی چون DOS بودند.)

نکته ای در مورد اديتورهای اچتمل ( HTML Editors )
با وجوديکه با استفاده از اديتورهای اختصاصی اچتمل مانند FrontPage و يا Claris Home Page امکان نوشتن و طراحی صفحات اچتمل بصورت WYSIWYG يا “What You See Is What You Get” وجود دارد اما توصيه ميشود که از اديتورهای معمولی متن برای تهيه صفحات خود استفاده کرده، عملکرد تگها را شناخته و هيچگاه بدون اينکه بدانيد کاربرد يک تگ چيست آنرا بکار نبريد.

HTML & WWW
(در اين قسمت با مفاهيم وب، اينترنت، مرورگرها و استانداردهای وب آشنا خواهيد شد.)

منظور از وب چيست؟
وب شبکه ای است متشکل از تمامی کامپيوترهای دنيا، شبکه ای از شبکه ها.
اينترنت، وب، WWW ، web يا World Wide Web همگی يک چيزند.
تمامی کامپيوترهای وب ميتوانند با هم ارتباط داشته باشند.
کامپيوترهای موجود در وب با کمک استاندارد ارتباطی يا پروتوکل HTTP با هم ارتباط برقرار ميکنند .
نحوه کارکرد وب چگونه است؟

اطلاعات وب داخل فايلهائی به نام Web Pages و يا صفحات وب قرار دارند.
اين فايلها يا صفحات روی Web Server يا کامپيوترهای سرويس دهنده وب ذخيره شده اند.
برای ديدن صفحات وب از نرم افزاری به نام مرورگر و يا Web Browser استفاده ميشود.
دو مرورگر Internet Explorer و Netscape Navigator جزو معروفترين مرورگرها حساب ميشوند.
مرورگر Internet Explorer متعلق به شرکت مايکروسافت و مرورگر Netscape Navigator متعلق به شرکت نت اسکيپ ميباشد.

مرورگرها چگونه به خواندن صفحات وب ميپردازند؟
يک مرورگر با کمک يک Request درخواستی برای خواندن يک صفحه از وب سرور ميکند.
اين Request يا درخواست بر اساس استاندارد ارتباطی يا پروتوکل HTTP بوده و شامل آدرس صفحه مورد نظر ميباشد.
آدرس يک صفحه وب چيزی شبيه http://www.internet.com/faq.html است. بخش //:http نوع پروتوکل و يا استاندارد ارتباطی را تعيين ميکند، www.internet.com نام دومين يا Domain است و faq.html نام صفحه ای است که بايد خوانده شود.

مرورگرها چگونه صفحات وب را نمايش ميدهند؟
چگونگی نمايش يک صفحه وب بصورت مستتر در آن وجود دارد.
مرورگرها از روی دستورالعملهای داخل صفحات وب و با کمک تگ ها به نمايش صفحات ميپردازند.
وظيفه اصلی تگ های اچتمل ( HTML tags ) بيان چگونگی نمايش اطلاعات ميباشد.
يک تگ اچتمل چيزی شبيه <p> اين تگ پاراگراف است! </p> است.

چه کسانی استاندارد های وب را تعيين ميکند؟
تعيين استاندارد های وب ربطی به شرکتهای مايکروسافت و يا نت اسکيپ ندارد.
World Wide Web Consortium يا W3C متولی تعيين استانداردهای وب است.
HTML, CSS and XML از مهمترين استانداردهای تصويب شده وب ميباشند.
آخرين استاندارد HTML استاندارد XHTML 1.0 ميباشد .

عناصر ( Elements )

يک فايل اچتمل متنی از نوع text است که از عناصر يا element ها تشکيل ميشود و برای ايجاد عناصر از تگ ها يا tags استفاده ميشود. در اين قسمت با عناصر و تگ ها اچتمل آشنا خواهيد شد.
تگ های اچتمل (HTML Tags)
با کمک تگ های اچتمل عناصر و يا Elements ساخته ميشوند.
در زبان اچتمل حدود ۸۰ عنصر تعريف شده است.

تگ های اچتمل بوسيله دو نويسه (char) > و < ساخته ميشوند.
تگ های اچتمل معمولا بصورت زوج ظاهر ميشوند، مانند <b>test</b>
تگ اول در يک زوج تگ مثلا <b> تگ شروع و تگ دوم مثلا <b/> تگ پايانی نام دارد.
متن بين تگ اول و تگ دوم در يک زوج تگ محتوای عنصر يا element content ناميده ميشود، مثلا “test”
تگ های اچتمل را ميتوانيد بوسيله حروف لاتين کوچک (lower case) و يا بزرگ (upper case) بنويسيد و case sensitive نيستند. برای مثال دو تگ <b> و <B> معادل هم هستند ولی شديدا توصيه ميشود که به خاطر سازگاری با XHTML از حروف کوچک استفاده شود.

عناصر اچتمل (HTML Elements)
مثال بخش مقدمه را در نظر بگيريد:
<html>
<head>
<title>Title of page</title>

</head>
<body>
This is my first html page. <b>This text is bold</b>
</body>
</html>
*** نمونه ای از يک عنصر اچتمل:
<b>This text is bold</b>
عنصر اچتمل بالا با تگ <b> شروع شده و با تگ <b/> پايان می يابد. محتوای اين عنصر عبارت “This text is bold” است. لازم به ذکر است که کاربرد تگ <b> نمايش توپر يا bold متون است.
*** مثال دوم يک عنصر اچتمل (معلوم الحال) :
<body>
This is my first homepage. <b>This text is bold</b>
</body>
عنصر اچتمل بالا با تگ <body> شروع شده و با تگ <body/> پايان می يابد. همانطور که ميبينيد گاهی يک عنصر حاوی يک يا چند تگ ديگر ميباشد.وظيفه تگ <body> تعيين بدنه اصلی يا body يک متن اچتمل است.لازم به يادآوری است که تنها اطلاعات بخش <body> يک فايل اچتمل در صفحه مرورگر نمايش داده خواهد شد.

شناسه های يک تگ (Tag Attributes)
تگ ها ميتوانند حاوی اطلاعات اضافی ديگر باشند، به اين اطلاعات شناسه يا Attribute ميگويند و وظيفه آنها بيان ديگر اطلاعات يک عنصر يا Element ميباشد. مثلا در مورد تگ <body> شناسه ای به نام bgcolor وجود دارد که رنگ زمينه متن (background) را تعيين ميکند برای نمونه اگر ميخواهيد که رنگ زمينه صفحه اچتملتان سياه باشد کافی است که به شکل زير عمل کنيد :
<body bgcolor=”black”>

در مثال زير تگ <body> دارای چهار شناسه مختلف با نامهای width، height ، align و border و مقادير center، ۶۰، ۱۰۰ و ۰ ميباشد.
<table border=”0″ width=”100″ height=”60″ align=”center” >
……
</table>
شناسه ها به صورت کلی “مقدار=نام” يا “name=value” نوشته ميشوند و هميشه به تگ شروع يک عنصر يا Element اضافه ميشوند و نهايتا اگر در يک عنصر يا Element شناسه ها قيد نشوند از مقادير قراردادی يا default آنها استفاده خواهد شد مثلا در تگ body اگر شناسه bgcolor نوشته نشود از رنگ سفيد برای زمينه صفحه استفاده خواهد شد.
مقدار يک شناسه را ميتوانيد داخل نويسه های ” و يا ‘ بنويسيد و اختيار دست شما است فقط در مواردی که مقدار يک شناسه شامل نويسه ” هم ميشود بايد از نويسه ‘ استفاده شود.

تگ های اصلی ( Basic Tags )
تگ ها ( tags ) اجزا تشکيل دهنده عناصر يا elements های اچتمل هستند و در اين فصل با عناصر و تگ های پايه و مهم:
<hr> , <br> , <h1> …. <h6> , <!– comment –> , <p>
آشنا خواهيد شد . يکی از بهترين روش های يادگيری تگ های اچتمل ديدن مثالها و تغيير آنها ميباشد و با کمک اديتور اختصاصی ما و با استفاده از امکانات فارسی نويسی آن به صورت آنلاين ميتوانيد به مطالعه و يادگيری مثالها پرداخته، کدهای اچتمل را تغییر داده و با کليک روی دکمه “نمايش نتايج” به مشاهده نتايج بپردازيد.

 

سر تيترها (Headings)

سر تيترها با کمک تگ های <h1> تا <h6> تعيين ميشوند. <h1> معرف بزرگترين سر تيتر و <h6> معرف کوچکترين سر تيتر است. مرورگر به هنگام نمايش يک سر تيتر بصورت اتوماتيک يک سطر خالی قبل و بعد از هر سر تيتر اضافه خواهد کرد.
<h1>This is a heading</h1>
<h2>This is a heading</h2>
<h3>This is a heading</h3>
<h4>This is a heading</h4>
<h5>This is a heading</h5>
<h6>This is a heading</h6>

پاراگرافها (Paragraphs)

پاراگرافها با کمک تگ <p> معرفی ميشوند.مرورگر به هنگام نمايش يک پاراگراف بصورت اتوماتيک يک سطر خالی قبل و بعد از آن اضافه خواهد کرد.
<p>This is a paragraph</p>
<p>This is another paragraph</p>

سطر جديد (Line Breaks)
برای رفتن سر سطر جديد از تگ <br> استفاده ميشود.در اينحالت يک پاراگراف جديد ايجاد نميشود. تگ <br> از نوع تگ های خالی بوده و دارای تگ انتهائی (مثلا <br/> ) نميباشد.

<p>This <br> is a para<br>graph with line breaks</p>

کامنت ها در اچتمل (Comments)
برای نوشتن شرح و توضيحات در مورد کدهای اچتمل بايد از تگ خاصی استفاده کنيد. برای اينکار بايد متن و شرحتان را درون علائم <– و –!> قرار دهيد. مرور تگ های comment را در نظر نگرفته و محتوی آنها را نمايش نخواهد داد و فقط شرح و توضيحات برای برنامه نويس و ديگر افرادی که احتمالا در آينده با کد اچتمل کار خواهند کرد مفيد خواهد بود. (به محل نويسه “!” توجه کنيد! فقط يکی و آنهم در ابتدا)
<!– This is a comment –>

چند نکته کاربردی:
توجه داشته باشيد که بدليل وجود مرورگرهای متفاوت (اکسپلورر، نت اسکيپ، ..) و به دليل تفاوت دقت نمايش صفحه نمايش کامپيوترها، صفحات اچتمل با اندکی تفاوت در حالتهای مختلف نمايش داده ميشوند و هميشه سعی کنيد که صفحاتتان را نه تنها با اکسپلورر که معروفترين مرورگر است بلکه با نت اسکيپ و حتی مرورگرهای کامپيوترهای مکينتاش چک کرده و همچنين در دقت های نمايش ۸۰۰×۶۰۰ و ۱۰۲۴X768 آن را امتحان کنيد.

از نظر فاصله و سطر بندی، متنی که در صفحه اديتورتان تايپ ميکنيد با چيزی که مرورگر نمايش خواهد داد متفاوت خواهد بود.هميشه به ياد داشته باشيد که فاصله های اضافی (space) و خطهای خالی متن در صفحه اديتور توسط مرورگر در نظر گرفته نشده و نمايش داده نخواهد شد.
برای نمايش بيش از يک فاصله خالی بايد از نويسها يا ترکيب کاراکتری خاصی (None Breaking Space) استفاده کنيد. در بخش ( Entities ) نهادها به اين مطلب بيشتر پرداخته خواهد شد.

فاصله های اضافی بين کلمات در يک متن اچتمل توسط مرورگرها ديده نخواهد شد و در نمايش هميشه تبديل به يک فاصله (space) خواهد شد. در ضمن يک خط خالی در متن اديتور بصورت يک فاصله يا space نمايش داده خواهد شد.
برای ايجاد يک سطر جديد هيچگاه از يک تگ <p> خالی استفاده نکنيد و به جای آن از تگ <br> استفاده کنيد..
مرورگرها به هنگام نمايش بعضی عناصر بصورت اتوماتيک يک سطر خالی قبل و بعد از آن عنصر نمايش خواهند داد. برای نمونه اين گروه از عنصرها ميتوان از پاراگراف (<p>) و سرتيترها (<h..>) نام برد.
تگ <hr> يا Horizontal Roler سبب نمايش يک خط افقی خواهد شد و در واقع بخش های مختلف مطالب اين صفحات با کمک اين تگ از هم جدا شده اند.

فارسی نويسی
در اين قسمت با فارسی نويسی، فارسی سازی و استاندارد يونيکد و نحوه استفاده از اديتور آنلاين و فارسی اين سايت آشنا خواهيد شد. همچنين متاتگ http-equiv و شناسه dir نيز معرفی خواهد شد.

دو نکته بسيار مهم در مورد فارسی نويسی:
. روش کدگزاری UTF-8
اکيدا توصيه ميشود که برای تايپ و تمايش متون فارسی از استاندارد يونيکد و روش کدگزاری UTF-8 اسنفاده شود و اين روشی است که مطالب اين سايت و اديتور آنلاينش از آن استفاده ميکند.نکته مهم در نمايش صحيح متون فارسی تعيين نوع کدگزاری يا encoing صفحات فارسی است که برای اينکار بايد از متاتگ خاصی به نام http-equiv در بخش head صفحات اچتمل به شکل زير استفاده شود:

<meta http-equiv=”Content-Type” content=”text/html; charset=utf-8″>
در اينصورت مرورگر يا Browser قبل از نمايش صفحه از روی متاتگ فوق نوع کدگزاری (Encoding) را تشخيص داده و ديگر مثلا نيازی به تعيين دستی (دراکسپلورور ۵ : View/Encoing/Unicode / UTF-8 ) نوع Encoing توسط بازديدکننده سايت نخواهد بود.
. شناسه يا attribute ی به نام dir

جهت نمايش متون لاتين به صورت پيش فرض و default از چپ به راست (ltr) ميباشد.در مورد متون و جملات فارسی بايد با کمک روشی جهت نمايش پيش فرض را به “راست به چپ” تغيير دهيد. شناسه يا attribute ی به نام dir يا همان direction اين کار را برای شما انجام ميدهد. اين شناسه دارای دو مقدار ممکن ميباشد :

 

dir=”ltr” , Left-to-right text. – چپ به راست
dir=”rtl” , Right-to-left text. – راست به چپ
مثلا برای نمايش جمله فارسی “سلام بر دنيای وب!” با کمک عناصر p يا div کافی است که به يکی از شکلهای زير عمل شود:
<p dir=”rtl”> سلام بر دنيای وب </p>

<div dir=”rtl”> سلام بر دنيای وب </div>
در بسياری از عناصر و تگ های اچتمل امکان استفاده از شناسه dir ميسر بوده و به عنوان نمونه ميتوان از عناصر زير نام برد:
<p> , <div> , <html> , <body> , <table> , <tr> , <td> , <h1 … h6> , <input> , <pre> , <select> , <span> , …

نحوه ديدن سورس کدهای اچتمل (HTML Source) :
اگر ميخواهيد که سورس کدهای اچتمل صفحات وب را ببينيد کافی است که در منوی View مرورگرتان حالت Source يا Page Source را انتخاب کرده و مرورگر کد اچتمل را درون اديتوری باز کرده و قابل ذخيره توسط شما برای استفاده های بعدی ميباشد.
اگر صفحه مورد نظر از مجموعه فريمها (Frameset) استفاده کرده باشد برای ديدن سورس کد اصلی فريمها کافی است که ابتدا با کمک روش بالا به مشاهده سورس کدهای اچتمل پرداخته (لازم به توضيح است که در اين حالت فقط تعاريف کلی فريمها قرار دارند.) و سپس برای ديدن کد اچتمل اختصاصی هر صفحه بايد پس از “Right Click” روی هر صفحه “View Source” کرده و کد اچتمل هر فريم را جداگانه ببينيد.

اگر طراح سايت با کمک Java Script مانع ديدن سورس توسط شما ميشود، ابتدا در منوی Tools/Internet Options…/Security/Custom Level مرورگرهای اکسپلورر امکانات جاواسکريپت مرورگر را غير فعال کرده (disable) و سپس مراحل بالا را تکرار کنيد!!!

چند نکته کاربردی:
در استفاده از Underline دقت كنيد چون در اكثر مرورگرها، پيوندها با اين خطوط نشان داده مي شوند و اين مساله ميتواند كاربران را دچار اشتباه كند .
به كارگيري تگهاي EM و STRONG كه جايگزين تگهاي I و B هستند ، اين اطمينان را مي دهد كه صفحه شما توسط همه مرورگرها بصورت صحيح نمايش داده خواهد شد .

به ترتيب بسته شدن تگهاي پاياني در مثال زير دقت كنيد، همان گونه كه مشاهده مي كنيد عنصر STRONG بعد از عنصر U شروع شده است ، به همين خاطر تگ خاتمه دهنده آن قبل از تگ خاتمه دهنده U قرار مي گيرد.
<U>version <STRONG>2.0</STRONG></U>

Character Entities
در استاندارد اچتمل گروهی از نويسه ها (Character) دارای معنی خاصی بوده ( مثلا نويسه < شروع يک تگ و نويسه > انتهای يک تگ را نشان ميدهد. ) و برای نمايش آنها در صفحاتتان مستقيما قابل مصرف نميباشند. در اين قسمت با فهرست اين نويسه ها آشنا شده و نحوه درج آنها را با کمک Character Entities فرا خواهيد گرفت.

Character Entities
در اچتمل بعضی از نويسه ها دارای معنی خاصی بوده و برای نمايش آنها در صفحاتتان بايد از character entities ها استفاده کنيد. يک character entities از سه قسمت تشکيل ميشود:

۱- نويسه ampersand (&)
2- نام entity يا نويسه # و سپس شماره عددی entity
3 – و نهايتا نويسه semicolon (;)

برای مثال برای نمايش نويسه > دو روش وجود دارد، بايد از &lt; يا از &#60; استفاده کنيد. در اين مثال lt نام entity و ۶۰ شماره عددی آن ميباشد.
مزيت استفاده از نام entity در مقابل استفاده از شماره عددی آن سهولت يادآوری آن از روی نامش ميباشد و عيب آن اين است که تمامی مرورگرها نام گذاريهای موجود برای Entity ها را قبول ندارند ولی در عوض همگی شماره های عددی entity ها را بخوبی ميشناسند. توجه داشته باشيد که entity ها به کوچک و بزرگي حروف حساس هستند و در واقع Case Sensitive ميباشند.

پر کاربردترين character entity در اچتمل، نويسه فاصله يا Space يا Blank ميباشد و نام رسمی آن non-breaking space ميباشد. همانطور که ميدانيد مرورگرها فاصله های اضافی را در نظر نگرفته (truncate spaces) و مثلا از ۱۰ نويسه فاصله، ۹ تای آنرا ناديده ميگيرند و برای نمايش فاصله های اضافی بايد از &nbsp; استفاده کنيد.

پيوندهای اچتمل ( HTML Links )
در اين قسمت با پيوندها ( Links ) ، تگ های مربوطه مخصوصا تگ Anchor يا A و نحوه به کار گيری آنها آشنا خواهيد شد. همچنين شناسه های بسيار مهم href ،target و name تشريح خواهند شد.

در محيط وب، صفحات اچتمل با کمک پيوندها به يکديگر متصل (Link) ميشوند. اصطلاح ابرمتن (Hyper Text) در مقابل متن خطی (Linear) قرار دارد. در يک متن معمولی خواندن به شکل خطی و از ابتدا به انتها ميباشد و در مقابل در يک متن مختلط (Hyper) با کمک پيوندها ميتوان از يک متن به هر صفحه ديگر در وب متصل شد.اين کار با کمک عنصری معلوم الحال! به نام A يا Anchor ميسر ميگردد.

تگ Anchor و شناسه href
برای ايجاد پيوند به صفحات ديگر از تگ <a> استفاده ميشود. پيوندها ميتوانند به بخش ديگری از همان صفحه، صفحات ديگر وب، تصاوير، فايلهای صوتی يا حتی فيلم ها و … اشاره کنند.

فرم کلی يک پيوند به قرار زير است:
<a href=”url”>Some Text</a>
در مثال بالا تگ <a> برای ايجاد پيوندی به صفحه ای ديگر که آدرس اينترنتی آن url ميباشد بکار رفته است. برای تعيين مقصد و يا آدرس صفحه جديد از شناسه ای به نام href که همان hyerlink reference ميباشد، استفاده ميشود و مقدار اين شناسه در واقع همان آدرس اينترنتی صفحه مقصد است. بخش قابل رويت پيوند و در واقع متــنــی (و يا تصويری ) که توسط مرورگر نمايش داده خواهد شد و بازديدکننده روی آن کليک خواهد کرد ميان تگهای <a> و </a> قرار داده ميشود و هر چند که در مثال بالا اين بخش متن “Some Text” است ولی ميتواند حتی يک تصوير باشد.

برای نمونه کد اچتمل زير پيوندی به سايت google.com ايجاد خواهد کرد:
<a href=”http://www.google.com/”>Visit Google Site</a>
و مرورگر پيوند بالا را به شکل زير نمايش داده و در اثر کليک روی پيوند توسط بازديدکننده، مرورگر به سايت Google خواهد رفت.
شناسه target در پيوندها:

با کمک شناسه target امکان تعيين مقصد پيوند جديد فراهم ميشود. در مثال بالا پس از کليک روی پيوند، مرورگر سايت google.com را باز کرده و جايگزين سایت فعلی خواهد شد. اگر ميخواهيد که مرورگر پيوند را در صفحه ای جديد باز کند بايد از شناسه target و مقدار “_blank” برای آن استفاده کنيد . مثال زير سبب باز شدن سايت google.com در پنجره جديدی خواهد شد:
<a href=”http://www.google.com/” target=”_blank”>Visit Google Site</a>

شناسه Name :
با کمک شناسه name ميتوانيد پيوندها را نام گذاری کنيد.پيوندهای نامگذاری شده امکان حرکت ميان قسمتهای مختلف يک صفحه يا page را فراهم ميکنند. در اينصورت مثلا برای رفتن به آخر يک متن ديگر نيازی به Scrool down کردن تمامی صفحه نيست و کافی است که بازديدکننده روی پيوندی که به آخر صفحه اشاره ميکند کليک کند.

استفاده از پيوندهای نامگذاری شده شامل دو مرحله است:
۱- ايجاد يک پيوند نامگذاری شده (اين قسمت به عنوان لنگر کار خواهد کرد.) :
فرم کلی يک پيوند نام گذاری شده به قرار زير است:
<a name=”label”>Text to be displayed</a>

وظيفه شناسه name تعيين نام برای پيوند است و مقدارآن همان نام پيوند ميباشد. نام پيوند هم هر نام لاتينی ميتواند باشد. در فرم کلی بالا، نام پيوند label و متنی که بعنوان پيوند نمايش داده ميشود عبارت “Text to be displayed” خواهد بود. مثال زير به ايجاد يک پيوند نامگذاری شده با نام top ميپردازد:
<a name=”top”>Here is top of my page!</a>

۲- ايجاد يک پيوند به پيوند نامگذاری شده ديگر:
برای دادن لينک به پيوندی نام گذاری شده، کافی است که پيوندی معمولی ايجاد کرده و در قسمت href آن ابتدا url مقصد و سپس نويسه # و در نهايت نام پيوند نامگذاری شده را درج کنيد. مثال زير ايجاد پيوندی است که به لينک نامگذاری شده ای به نام top اشاره ميکند:
<a href=”default.aspx#top”> Goto Top! </a>

در اثر کليک روی پيوند بالا مرورگر مستقيما به ابتدای بخش top صفحه index.htm خواهد رفت.
لگر مقصد پيوند در همان صفحه قرار دارد نيازی به قيد url نيست و فقط نويسه # و سپس نام پيوند کافی است:
<a href=”#top”> Goto Top! </a>

چند نکته کاربردی در مورد پيوندها:
* يکی از کاربردهای رايج پيوندهای نام گذاری شده در صفحات و متونی ميباشد که فهرست و يا ليستی از اقلام نمايش داده شده است، مانند بخش سرفصل مطالب، فهرست FAQ و يا … در همين صفحه در دو مورد از پيوندهای نامگذاری شده استفاده شده است، آيا ميتوانيد آنها را بيابيد؟!
* اگر مرورگر نتواند يک پيوند نامگذاری شده را بيابد ابتدای صفحه مقصد را نمايش خواهد داد.

جداول ( Tables)
در اين قسمت با المان جدول ( Table ) ، سلولها يا خانه ها، مرز و border در جداول و تگ های مربوطه مخصوصا تگهای TABLE ، TD , TR آشنا خواهيد شد. توجه داشته باشید که جداول یکی از مهمترین المانهای آرایش و layout میباشند.

جدولها
برای تعريف جداول از تگ <table> استفاده ميشود. يک جدول از يک يا چند سطر که با کمک تگ <tr> تعريف ميشوند، تشکيل ميشود. هر رديف يا row از يک يا چند سلول، خانه يا cell تشکيل گرديده که با کمک تگ <td> ايجاد ميشوند. نام های td و tr به ترتيب خلاصه شده table row و table data ميباشند.
محتوی يک سلول ميتواند متن، تصوير، فهرستها، جداول ديگر، پاراگرافها و … باشد.
مثال زير جدولی است با دو سطر و سه ستون :

کد اچتمل جدولی با دو سطر و سه ستون نمايش جدول روبرو توسط مرورگر
<table border=”1″ dir=”rtl”>
<tr>
<td>رديف ۱، سلول ۱</td>
<td>رديف ۱، سلول ۲</td>
<td>رديف ۱، سلول ۳</td>
</tr>
<tr>
<td>رديف ۲، سلول ۱</td>
<td>رديف ۲، سلول ۲</td>
<td>رديف ۲، سلول ۳</td>
</tr>
</table>
رديف ۱، سلول ۱ رديف ۱، سلول ۲ رديف ۱، سلول ۳
رديف ۲، سلول ۱ رديف ۲، سلول ۲ رديف ۲، سلول ۳

جدولها و شناسه border و dir :
• در مثال بالا شناسه border مرز جدول را مشخص ميکند، مقدار ۱ مرزی با ضخامت يک پيکسل را نمايش خواهد داد و مقدار صفر جدول را بدون مرز نمايش خواهد داد. توجه داشته باشيد که حالت پيش فرض يعنی جدولی بدون شناسه border ، جداول بدون مرز را نمايش خواهد داد.
• در مثال بالا شناسه dir يا direction و مقدار rtl برای آن، سبب تعيين نمايش جهت متون از راست به چپ خواهد شد و چو ن در داخل تک table تعريف شده است به تمامی سلولهای جدول اعمال خواهذ شد.
• ساده ترين جدول ممکن در اچتمل، جدولی است با يک سطر و يک ستون!

سرستون در جداول (Headings)
سرستونها در جداول با کمک تگ <th> تعريف ميشوند. مثال زير نحوه تعريف سرستونها را در جداول نمايش ميدهد:

کد اچتمل جدولی با سه سطر و سه ستون نمايش جدول روبرو توسط مرورگر
<table border=”1″ dir=”rtl”>
<tr>
<th>سرستون ا</th>
<th>سرستون ۲</th>
<th>سرستون ۳</th>
</tr>
<tr>
<td>رديف ۱، سلول ۱</td>
<td>رديف ۱، سلول ۲</td>
<td>رديف ۱، سلول ۳</td>
</tr>
<tr>
<td>رديف ۲، سلول ۱</td>
<td>رديف ۲، سلول ۲</td>
<td>رديف ۲، سلول ۳</td>
</tr>
</table>
سرستون ا سرستون ۲ سرستون ۳
رديف ۱، سلول ۱ رديف ۱، سلول ۲ رديف ۱، سلول ۳
رديف ۲، سلول ۱ رديف ۲، سلول ۲ رديف ۲، سلول ۳

همانطوريکه مشاهده ميکنيد سر ستونها مانند سلولهای معمولی جداول تعريف ميشوند و فقط به جای td از th استفاده شده و لی در نمايش محتوای سر ستونها bold يا توپر نمايش داده خواهند شد.

خانه های خالی در جداول (Empty Cells)
اگر محتوای خانه ای از يک جدول خالی باشد چه چيزی بايد نمايش داده شود؟ بسته به مرورگری که استفاده ميکنيد نتيجه نمايش متفاوت است و مثلا در مثال زير خانه خالی جدول بدون مرز نمايش داده خواهد شد:
کد اچتمل جدولی با دو سطر و دو ستون نمايش جدول روبرو توسط مرورگر
<table border=”1″ dir=”rtl”>

<tr>
<td>رديف ۱، سلول ۱</td>
<td>رديف ۱، سلول ۲</td>
</tr>
<tr>
<td>رديف ۲، سلول ۱</td>
<td></td>
</tr>
</table>
رديف ۱، سلول ۱ رديف ۱، سلول ۲
رديف ۲، سلول ۱

 

در اينگونه موارد برای رفع مشکل کافی است که از non-breaking space (&nbsp;) يا همان نويسه و کاراکتر قاصله و بلانک استفاده شود و در مورد مثال ذکر شده مرورگر جدول را به شکل زير نمايش خواهد داد:
کد اچتمل جدولی با دو سطر و دو ستون نمايش جدول روبرو توسط مرورگر

<table border=”1″ dir=”rtl”>
<tr>
<td>رديف ۱، سلول ۱</td>
<td>رديف ۱، سلول ۲</td>
</tr>
<tr>
<td>رديف ۲، سلول ۱</td>
<td>&nbsp;</td>
</tr>
</table>
رديف ۱، سلول ۱ رديف ۱، سلول ۲
رديف ۲، سلول ۱

توجه داشته باشيد که اينبار مرزهای خانه خالی جدول بدرستی ترسيم گرديده اند.

چند نکته اساسی در مورد جداول:
• در جداول، رديفها، خانه ها و سر ستونها از تعداد زيادی از شناسه ها ميتوانيد استفاده کنيد که شرح همگی آنها از حوصله اين دوره مقدماتی خارج است و توصيه ميشود که از مثالهای زير و جدول واقع در انتهای اين صفحه برای مطالعه هر چه بيشتر در مورد جزئيات شناسه ها استفاده شود.

• شناسه dir قابل استفاده در بسياری از تگها ( مثلا table ، tr ، td ، th ) ميباشد. با کمک شناسه dir و مقدار rtl برای آن، جهت نمايش متون فارسی از “راست به چپ” تعيين ميگردد. توجه داشته باشيد که مقدار شناسه dir به صورت موروثی از table به tr و th و از tr و th به td خواهد رسيد.مثلا برای تعيين مقدار rtl برای تمامی خانه های يک جدول کافی است که فقط شناسه مزبور را در تگ table قيد کنيد و نيازی به قيد آن در تمامی خانه های جدول نيست. البته ميتوانيد که در مورد يک رديف خاص و يا يک خانه خاص شناسه dir را موردی تعيين کنيد.

 

فريمها ( Frames )
کمک فريمها قادر به نمايش همزمان بيش از يک صفحه وب در پنجره مرورگر خواهيد شد. در اين قسمت با مفاهيم فريم ( Frame ) و تگ های مربوطه مخصوصا تگهای Frame و Frameset آشنا خواهيد شد.