لطفا به نکات زیر در هنگام خرید دانلود پاورپوینت واژگان بسته هاي اطلاعاتي ( Packets ) توجه فرمایید.

1-در این مطلب، متن اسلاید های اولیه دانلود پاورپوینت واژگان بسته هاي اطلاعاتي ( Packets ) قرار داده شده است 2-به علت اینکه امکان درج تصاویر استفاده شده در پاورپوینت وجود ندارد،در صورتی که مایل به دریافت  تصاویری از ان قبل از خرید هستید، می توانید با پشتیبانی تماس حاصل فرمایید 3-پس از پرداخت هزینه ، حداکثر طی 12 ساعت پاورپوینت خرید شده ، به ادرس ایمیل شما ارسال خواهد شد 4-در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل اسلاید ها میباشد ودر فایل اصلی این پاورپوینت،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد 5-در صورتی که اسلاید ها داری جدول و یا عکس باشند در متون زیر قرار نخواهند گرفت

اسلاید ۱ :

واژگان بسته هاي اطلاعاتي ( Packets )

در هر يک از لايه هاي TCP/IP از بسته اطلاعاتي ( packet ) با اسامي متفاوتي نام برده مي شود . همزمان با حرکت يک بسته اطلاعاتي از يک لايه به لايه ديگر در پروتکل TCP/IP ، هر يک از پروتکل هاي مربوطه ، اطلاعات اختصاصي خود را به آن اضافه مي نمايند. از بسته اطلاعاتي بهمراه اطلاعات اضافه شده به آن ، با اسامي فني ديگر ، ياد مي گردد. اين اسامي : Segment ( سگمنت ) ، message ( پيام ) ، datagram ( ديتاگرام ) و frame ( فريم ) ، مي باشند .

سگمنت . سگمنت واحد انتقال اطلاعات در TCP بوده و شامل يک TCP header است که توسط Application data ، همراهي شده است .

پيام . پيام ، واحد انتقال اطلاعات در پروتکل هائي نظير ICMP,UDP,IGMP. و ARP است . پيام شامل يک Protocol header بوده که توسط Application و يا protocol data ، همراهي شده است .

ديتاگرام . ديتاگرام ، واحد انتقال اطلاعات در سطح لايه IP است . ديتاگرام شامل يک IP header است که توسط لايه transport ، همراهي شده است .
فريم . فريم ، واحد انتقال اطلاعات در سطح لايه اينترفيس شبکه است . فريم شامل يک header است که در لايه network به آن اضافه شده است که توسط داده لايه IP ، همراهي شده است .

اجزاء يک فريم

 يک فريم ( اصطلاحي براي يک بسته اطلاعاتي در سطح لايه شبکه ) شامل سه بخش اساسي : header , data و trailer است .

Header . اطلاعات موجود در اين بخش شامل موارد زير مي باشد :
يک سيگنال هشداردهنده مبني بر ارسال يک بسته اطلاعاتي

آدرس مبداء

آدرس مقصد

اسلاید ۲ :

Data

در اين بخش ، اطلاعات واقعي ارسال شده توسط برنامه ، قرار مي گيرد. اين بخش از بسته اطلاعاتي داراي اندازه هاي متفاوتي است ( بستگي به محدوديت اندازه تنظيم شده توسط شبکه دارد) . بخش Data ، در اکثر شبکه ها از نيم کيلو بايت تا چهار کيلو بايت را مي تواند شامل شود. در شبکه هاي اترنت ، اندازه داده تقريبا” معادل يک و نيم کيلو بايت است . با توجه به اينکه اکثر تنظيمات داده هاي اوليه ، بيش از چهار کيلو بايت مي باشند ،مي بايست داده به بخش هاي کوچکتري با نام ” بسته هاي اطلاعاتي ” ( packet ) ، تقسيم گردد. در زمان انتقال يک فايل با ظرفيت بالا ، بسته هاي اطلاعاتي زيادي در طول شبکه منتقل خواهند شد.
Trailer . محتويات trailer ، ارتباط مستقيم به پروتکل استفاده شده در لايه اينترفيس شبکه دارد . trailer ، معمولا” شامل بخشي بمنظور بررسي خطاء بوده که CRC)Cyclical redundancy check) ، ناميده مي شود .CRC ، عددي است که توسط يک محاسبه رياضي بر روي بسته اطلاعتي در مبداء ( فرستنده) ، توليد مي گردد . زمانيکه بسته اطلاعاتي به مقصد خود مي رسد ، مجددا” محاسبه مربوطه انجام خواهد شد. در صورتيکه نتايج بدست آمده ، يکسان باشد ، نشاندهنده صحت ارسال يک بسته اطلاعاتي خواهد بود . در صورتيکه ماحصل محاسبه در مقصد با نتيجه محاسبه شده در مبداء ، مغايرت داشته باشد ، بدين مفهوم خواهد بود که داده در زمان انتقال ، تغيير نموده است . در چنين حالتي ، کامپيوتز مبداء ، مجددا” داده را ارسال خواهد کرد .
جريان انتقال اطلاعات ( از کامپيوتر مبداء تا کامپيوتر مقصد (
بسته هاي اطلاعاتي ارسال شده از يک کامپيوتر براي کامپيوتر ديگر از بين لايه هاي متعدد پروتکل TCP/IP عبور خواهند کرد . بموازات رسيدن يک بسته اطلاعاتي به يک لايه ، پروتکل هاي موجود در آن ، اطلاعات خاصي را به آن اضافه خواهند کرد . اطلاعات اضافه شده ( ضميمه شده ) توسط هر پروتکل ، شامل اطلاعاتي در رابطه با بررسي خطاء بوده که Checksum ، ناميده مي شود. از Checksum ، بمنظور بررسي صحت ارسال اطلاعات اضافه شده در header توسط پروتکل مربوطه ، در پروتکل مقصد استفاده مي گردد ( اطلاعات مي بايست بي کم و کاست در اختيار پروتکل مقصد قرار بگيرند ) .فراموش نکنيم که CRC ، صحت انتقال يک بسته را بطور کامل بررسي مي نمايد. اطلاعات اضافه شده توسط پروتکل ها در هر لايه ، بعنوان داده توسط پروتکل هاي لايه زيرين ( پايين ) ، کپسوله خواهند شد. زمانيکه بسته اطلاعاتي به مقصد مورد نظر مي رسد ، لايه مربوطه ( منتاظر ) يک بخش از header را برداشته و با باقي بسته اطلاعاتي بعنوان داده برخورد خواهد کرد . بسته اطلاعاتي در ادامه بسمت پروتکل هاي موجود در لايه بالاتر ارسال و دراختيار پروتکل مربوطه قرار خواهد گرفت . در ادامه عملکرد هر يک از لايه ها را در فرآيند انتقال اطلاعات بررسي و اين موضوع را از زاويه کامپيوتر مبداء و مقصد دنبال خواهيم نمود .

اسلاید ۳ :

لايه Application

فرآيند انتقال اطلاعات از لايه application آغاز مي گردد . يک برنامه نظير FTP ، پردازش را در کامپيوتر مبداء مقدار دهي اوليه مي نمايد(آماده نمودن داده به فرمتي که برنامه در کامپيوتر مقصد ، قادر به تشخيص آن باشد) . برنامه موجود در کامپيوتر مبداء ، کنترل تمامي فرآيند را برعهده خواهد داشت .

لايه Transport

از لايه Application ، داده به لايه transport منتقل مي گردد. اين لايه شامل پروتکل هاي TCP و UDP است . برنامه مورد نظر نوع پروتکل “حمل” را مشخص مي نمايد( TCP يا UDP ) . در هر دو حالت Checksum براي TCP و UDP اضافه خواهد شد.
در صورتيکه پروتکل TCP ، انتخاب گردد :

يک دنباله عددي ( Sequence number ) به هر سگمنت منتقل شده ، اضافه خواهد شد.
اطلاعات مربوط به Acknowledgment براي يک ارتباط ” اتصال- گرا” ، به هر سگمنت اضافه مي شود .

شماره پورت TCP در رابطه با برنامه هاي مبداء و مقصد ، اضافه خواهد شد.
در صورتيکه پروتکل UDP ، انتخاب گردد :

شماره پورت UDP در رابطه با برنامه هاي مبداء و مقصد ، اضافه خواهد شد.
لايه اينترنت

پس از اينکه اطلاعات “حمل ” اضافه گرديد ، بسته اطلاعاتي در اختيار لايه “اينترنت ” قرار داده مي شود. در اين لايه ، اطلاعات زير به header اضافه مي گردد :
آدرس IP مبداء

آدرس IP مقصد

نوع پروتکل “حمل “

مقدار checksum

اطلاعات TTL)Time to Live)

علاوه بر اطلاعات فوق ، لايه اينترنت مسئوليت بر طرف نمودن آدرس هاي IP مقصد به يک آدرس MAC را نيز بر عهده دارد . پروتکل ARP ، مسئول انجام عمليات فوق ، است . آدرس MAC به header بسته اطلاعاتي اضافه و در ادامه بسته اطلاعاتي در اختيار لايه ” اينترفيس شبکه ” ، قرار داده مي شود.

لايه “اينترفيس شبکه “

لايه فوق ، پس از دريافت يک بسته اطلاعاتي از لايه IP ، اطلاعات زير را به آن اضافه خواهد کرد :

يک Preamble ( مقدمه ) . دنباله اي از بايت ها است که ابتداي يک “فريم ” را مشخص مي نمايد .

يک CRC . ماحصل يک محاسبه رياضي است که به انتهاي فريم اضافه و از آن بمنظور صحت ارسال فريم ، استفاده مي گردد.

پس ازافزودن اطلاعات مورد نظر به فريم ها در لايه اينترفيس شبکه ، در ادامه فريم ها بر روي شبکه ارسال خواهند شد.

اسلاید ۴ :

عمليات در کامپيوتر مقصد

زمانيکه فريم ها به کامپيوتر مقصد مي رسند ، لايه اينترفيس شبکه ، Preamble را حذف و مقدار CRC را مجددا” محاسبه مي نمايد. در صورتيکه مقدار بدست آمده با مقدار محاسبه شده در مبداء ، يکسان باشد در ادامه آدرس MAC مقصد ، موجود بر روي فريم، بررسي مي گردد . در صورتيکه آدرس MAC ، يک آدرس Broadcast و يا آدرس MAC با کامپيوتر مقصد مطابقت نمايد ، فريم به لايه “اينترنت ” ، ارسال خواهد شد. در غير اينصورت فريم ناديده گرفته مي شود. در لايه IP ، مجددا” Checksum محاسبه و با مقدار محاسبه شده قبل از انتقال ، مقايسه تا اين اطمينان حاصل گردد که بسته اطلاعاتي در طول مسير تغيير ننموده است . در ادامه ، IP بسته اطلاعاتي را در اختيار پروتکل “حمل” ، قرار مي دهد ( TCP يا UDP ) . بمنظور تصميم گيري در رابطه با نوع پروتکل “حمل ” ، از اطلاعات موجود در IP header استفاده مي گردد. در لايه “حمل” ، در صورتيکه بسته اطلاعاتي از TCP دريافت شده باشد ، دنباله عددي ( sequence number ) بر روي بسته اطلاعاتي بررسي و يک acknowledgement براي TCP کامپيوتر مبداء ارسال مي گردد . در ادامه از اطلاعات پورت TCP موجود در بسته اطلاعاتي استفاده تا بسته اطلاعاتي براي برنامه مربوطه در لايه Application ، ارسال گردد.
در صورتيکه UDP بسته اطلاعاتي را از لايه “اينترنت” دريافت نمايد ، از اطلاعات پورت UDP موجود در بسته اطلاعاتي استفاده تا آن را براي برنامه مربوطه در لايه Application ارسال نمايد . ( بدون ارسال يک acknowledgement براي کامپيوتر مبداء ) .
پس از دريافت اطلاعات توسط Appliaction ، پردازش هاي لازم و ضروري در ارتباط با آنها انجام خواهد شد.