مواد تمیز کننده برای قطعات ماشین های نظامی – آیا جایگزین سبزی برای آنها وجود دارد؟

هیتش کی. تریودی، موریس ال. ماسی، رابی اس. باتاچاریا، جرالد اِی. استرال، دیوید کلوم

چکیده
حلال ها بصورت گسترده در DOD برای تمیزکردن و تعمیر و نگهداری و پاک کردن مواد روغنی از قطعات (مانند سیستم جنگ افزارها، پرتاب کننده های بمب، موتور هواپیما، و غیره) استفاده می گردند. حلال های مورد استفاده در حال حاضر مانند P-D-680 نوع ۲، MEK، حلال استودارت و ترکیبات هیدروکربن چربی دار، خطرناک، قابل اشتعال و مواد شیمیایی سمی هستند.

تعدادی از تمیزکننده های جایگزین با استفاده از آزمایشات ریزمقیاس ارزیابی شدند. تمیزکننده های سبز بر مبنای شرایط مورد نیاز برای تمیز کردن سیستم های جنگ افزاری انتخاب شدند. تمیزکننده ها از لحاظ ضریب تأثیر پاک کنندگی (CEF)، سازگاری مواد و پاک کردن مواد باقیمانده از تیراندازی ارزیابی شدند. تعداد زیادی از تمیزکننده های جایگزین کارایی پاک کنندگی مشابه یا بهتری را در مقایسه با تمیزکننده های کنونی سلاح ها (P-D-680 نوع ۲ و Breakfree) نشان دادند.

تمیزکننده های جایگزین می توانند کارایی پاک کنندگی دوستانه تری نسبت به محیط داشته باشند. تست های آزمایشی با استفاده از سلاح ها قبل از اعمال کاربردهای میدانی مورد نیاز می باشد.

کلمات کلیدی: تمیزکننده، سبز، عنصر آبی، حلال، سیستم جنگ افزاری، سازگاری

۱- مقدمه
مؤلفه های سیستم های جنگ افزاری (مانند سلاح ههای هواپیمایی، راکت های بمب انداز، موشک اندازها، سیستم حمل مهمات، و غیره) بعلت ته نشینی های باقیمانده از روغن، گل و لای، کربن، گاز باقیمانده از شلیک مهمات، و باقیمانده های مس از خان های چرخش مرمی، پس از استفاده کثیف می شوند. تمیز کردن دوره ای در سطح میدانی توسط سربازان برای حفظ عملکرد درست سلاح و آسان سازی تعمیر و نگهداری و بازبینی مورد نیاز است. از لحاظ تاریخی، تمیز کردن با

استفاده از حلال های مختلفی انجام می شده است که بر اساس استانداردهای امروز برای محیط بی ضرر نیستند. این حلال ها شامل انواع P-D-680، حلال های استودارد یا ترکیبات هیدروکربی چربی دار هستند. این مواد شیمیایی از لحاظ سمیت، اشتعال پذیری، و ضایعات خطرناک بر روی محیط تأثیرگذار هستند. مشکلات موجود در مورد حلال های کنونی بدین شرح می باشد: بوی تند نشاندهنده مؤلفه های ارگانیک خیلی فرار (VOC)، اشتعال پذیری بالا، ضایعات خطرناک، سمیت و واکنش های پوستی. نگرانی های زیادی در مورد اثرات مغایر مواد شیمیایی بر روی سلامت انسان و محیط وجود داشته است. با طراحی مواد شیمیایی ایمن تر، می توان به هدف جلوگیری از آلودگی رسید. این مسئله بر امنیت سلامت انسان و محیط و همچنین کارایی استفاده تأکید دارد.

اخیراً بعضی از تمیزکننده های بی ضرر برای محیط با نام “حلال های سبز” برای پاک کردن سیستم جنگ افزارها ساخته شده اند. بعضی از تمیزکننده های هیدروکربن-مبنا کارایی پاک کنندگی رضایت بخشی را در مورد مشکلات ثانوی نشان داده اند. تمیزکننده های هیدروکربن-مبنا با نقطه اشتعال بالا و فراریت پایین، از لحاظ خشک شدن کند هستند و پوسته ای از خود به جا می گذارند. هزینه و راهکار خلاص شدن از ضایعات خطرناک نیز تعیین نشده است. از لحاظ محیطی، تمیزکننده های آبکی بی ضرر برای محیط، بخاطر فرسایش ایجاد شده بخاطر خشک نشدن مناسب و کامل قطعات و عدم روغن کاری مجدد دقیقاً پس از تمیز شدن، شهرت بدی در بین پرسنل نظامی دارند.

 

شکل ۱ – نمونه هایی برای آزمایشات کارایی پاک کنندگی و سازگاری

شکل ۲ – انجام آزمایش برای ضریب کارایی پاک کنندگی

شکل ۳ – آزمایش سوزاندن باقیمانده مواد

محدودیت دیگر آنها اینست که هیچ تمیزکننده آبکی یا نیمه-آبکی برای تمیز کردن انواع فلزهای مختلف مناسب نبود. به همین دلایل اغلب پرسنل نظامی تعمیر و نگهداری از تمیزکننده های آبکی استفاده نمی کنند. بدست آوردن مقبولیت برای تمیزکننده های آبکی بعلت همین شهرت جاری آنها خواهد بود.
تعدادی از تمیزکننده های سبز جایگزین در صنعت ساخته شده اند تا جایگزین حلال های استفاده شونده در گذشته گردند. بعضی از این تمیزکننده ها ممکن است برای تمیز کردن سیستم جنگ افزارها مناسب باشند. البته یک تحقیق و ارزیابی سیستماتیک از تمیزکننده سبز موجود در صنعت برای انتخاب مناسب ترین تمیزکننده برای سیستم جنگ افزارها مورد نیاز می باشد.
هدف اصلی این مطالعه اینست که تمیزکننده های موجود در صنعت را با استفاده از آزمایشات مقیاس بنچ استاندارد سازی شده و انتخاب بهترین تمیزکننده ها برای آزمایش مقیاس پیلوت و ارزیابی های میدانی و توسعه بیشتر نشان دهد.

شکل ۴ – طیف های FTIR از سویگولد ۱۰۰۰ و سویگولد ۱۰۰۰ بر روی فلز، پس از عمل تمیز کردن

جدول ۱ – ضریب کارایی پاک کنندگی (CEF) برای تمیزکننده های جایگزین (ASTM 121, ASTM 122)

عموماً راهکار اتخاذ شده در انتخاب یک تمیزکننده برای سیستم جنگ افزارها اینست که آزمایشات بنچ ASTM استاندارد سازی شده را در مورد خصوصیات نظامی انجام دهیم. بخاطر تعداد زیاد حلال های سبز موجود، ارزیابی حلال های جایگزین از یک راهکار سه مرحله ای پیروی می کند. مرحله اول اینست که تمیزکننده ها را بر مبنای خصوصیات فیزیکی و شیمیایی

بدست آمده از تحقیقات مقالات بررسی کنیم. مرحله دوم اینست که حلال ها را از طریق آزمایشات استانداردسازی شده در آزمایشگاه و تأیید جایگزین های انتخاب شده بررسی کنیم. خصوصیات اصلی که یک تمیزکننده سلاح را تعریف میکنند شامل پاک کردن آلاینده ها، سازگاری مواد، تمیز کردن مواد باقیمانده از شلیک، باقیمانده حلال ها، نقطه اشتعال و سمیت می باشد.

برای برآورده سازی این نیاز، ما شرایط مورد نیاز تمیز کردن سیستم جنگ افزارها را شناسایی کردیم و آزمایشات نمایش در آزمایشگاه را برای تمیزکننده های موجود تجاری استاندارد سازی کردیم. تمیزکننده های انتخاب شده از لحاظ ضریب کارایی پاک کنندگی (ASTM 121 و ۱۲۲)، سازگاری مواد (ASTM 122) و تمیز کردن مواد باقیمانده از تیراندازی (MIL-L-63460D بخش ۴٫۹) ارزیابی شدند. خصوصیاتی مانند نقطه اشتعال، سمیت و درجه خطرناک بودن از صفحات داده های ایمنی مواد (MSDS) بدست آمدند.

۲- شرایط مورد نیاز تمیز کردن سیستم جنگ افزارها
شرایط مورد نیاز تمیز کردن برای سیستم جنگ افزارهای مختلف در مشورت با مرکز شبیه سازی جنگ افزارها، Rock Island Arsenal, IL (WSC, RIA) و تحقیقات مقاله ای مشخص شدند.

جدول ۲ – ۷۲ نتیجه سازگاری تمیز کننده ها (تغییر در وزن نمونه ها)

جدول ۳ – تحلیل فلزات برای تمیزکننده ها پس از انجام آزمایشات سازگاری برای تشعشعات اتمی (MOA)

شرایط مورد نیاز زیر برای تمیزکننده های سیستم جنگ افزارها در مشورت با WSC، RIA و با بررسی مقالات موجود تعریف شده است.
– پاک کردن آلاینده ها – توانایی تمیزکننده برای پاک کردن آلاینده ها (مانند گریس، روغن، شن/خاک، کربن، رسوبات مس و غیره) شرط اصلی خصوصیات آنها به شمار می آید.
– باقیمانده حلال ها – توانایی حلال ها برای خشک شدن بدون باقی گذاشتن پوسته ای از باقیمانده های غیر فرار سنجشی برای خلوص حلال ها است. حلال باقیمانده ممکن است باعث خوردگی قطعات شود یا مشکلات سمیتی را ایجاد کند.
– سازگاری مواد – حلال نباید خوردگی سطحی مواد مختلف مورد استفاده در سیستم جنگ افزارها را کاهش یا افزایش دهد. pH محلول آبکی باید کمتر از ۱۱٫۰ و بیشتر از ۲٫۵ باشد.

– ثبات حلال – تمیزکننده باید VOC پایینی داشته باشد. ثبات حلال بر روی هزینه عملیات و خطرات عملیاتی تأثیر می گذارد.
– اشتعال پذیری – اشتعال پذیری در تمیزکننده های غیر آبکی یک مسئله مهم است. محصول غلیظ نباید قابل اشتعال باشد، یا بعبارت دیگر نقطه اشتعال ترکیبات باید بیشتر از ۱۴۰ درجه فارنهایت باشد.

– سمیت – ترکیبات تمیزکننده غلیظ نباید هیچ تأثیر مغایری بر روی سلامتی پرسنل یا محیط داشته باشند.
– زیست تجزیه پذیر – عناصر ارگانیک باید دارای زیست تجزیه پذیری باشند. تولید کننده آنها باید امکان بازیابی و انهدام را برای آنها در نظر بگیرد، که باید با مقررات منطقه ای، ایالتی و فدرال مطابقت داشته باشد.

– مقرون به صرفه بودن – حلال سبز جایگزین باید از لحاظ فراهم سازی و دفع ضایعات مقرون به صرفه باشد.
– عدم آسیب به لایه اوزون – محصولات نباید حاوی هیچ گونه مواد خطرناک برای لایه اوزون باشند. مواد خطرناک برای لایه اوزون هر گونه ترکیباتی می باشد که تقلیل لایه اوزون آنها بیشتر از ۰٫۰۱ باشد. برای مثال، تقلیل لایه اوزون برای CFC 11 = 0.1 است.

ما بر اساس این شرایط مورد نیاز و بررسی های بازار، ۲۵ تمیزکننده را انتخاب کردیم که میتوانند شرایط مورد نیاز برای سیستم جنگ افزارها را دارا باشند. معیارهایی که در انتخاب نهایی تمیزکننده ها بر مبنای MSDS برای انجام آزمایش در آزمایشگاه مورد توجه قرار گرفتند، شامل این موارد بودند: طبقه بندی مواد خطرناک انجمن حفاظت ملی در مقابل آتش سوزی (NFPA)، آلاینده های خطرناک برای هوا (ترکیبات خطرناک برای لایه اوزون)، و مواد شیمیایی خطرناک. هر محصولی با درجه سلامتی بیشتر از ،، درجه آتش سوزی بیشتر از ۲، و واکنش پذیری بیشتر از ۱ برای ارزیابی های بعدی حذف شدند. ۲۲ تمیزکننده بعلت شرایط خاص و خطرناک مانند تجهیزات پر هزینه، سیستم بازیابی بخار یا عدم پاسخ از سوی تولیدکننده انتخاب نشدند.

۳- راهکار و طراحی آزمایشی
صرفنظر از اینکه کدام حلال های جایگزین با توجه به MSDS و داده های شرکت تولید کننده بهترین گزینه به نظر می رسد، با اینحال آزمایش مقیاس بنچ برای تعریف پارامترهای همراه با استفاده از تمیزکننده های جدید ضروری می باشد. سه آزمایش بنچ زیر برای تمیزکننده های انتخاب شده انجام شد: کارایی پاک کنندگی – ASTM G121-93, ASTMG122-96, MIL-C-87937B, سازگاری – G122-96ASTM، تمیز کردن مواد باقیمانده – MIL-L-63460D بخش ۴٫۹٫

روشهایی برای ارزیابی کارایی عوامل تمیزکننده در ASTM G121-93 و G122-96 شامل می باشد. همچنین خصوصیات نظامی مانند ۲۹۶۰۲-MIL-C و MIL-L-87937B لیستی از را روشهای تمیزکردن آلاینده ها بیان میکند. ASTM G121-93 روش آماده سازی قطعات فلزی آلوده دو طرفه و یک طرفه را برای ارزیابی عاملان پاک کنندگی توصیف می کند. آماده سازی زیرلایه های غیر فلزی بررسی نمی گردد، با اینکه ممکن است از روشهای مشابهی استفاده گردد. ASTM G122-96 راهکاری برای ارزیابی قابلیت فرآیند ها و عاملان پاک کنندگی برای تمیز کردن آلاینده ها در سطح مطلوبی را نیز بیان میکند.

 

شکل ۵ – محلول OZZY JUICE پس از آزمایش سازگاری با فولاد

پنج ماده مختلف شامل فولاد ضد زنگ، برنز، آلومینیوم، پلاستیک و لاستیک برای ارزیابی تمیزکننده های مشخص شده انتخاب شدند. این مواد توسط بررسی خصوصیات اجزای تشکیل دهنده سلاح ها انتخاب شدند. فولاد ضد زنگ به این خاطر انتخاب شد چون تمیز کردن آن در مقایسه با فولادهای دیگر مورد استفاده در قطعات سلاح ها مشکل تر است.
۴- روش آزمایش برای ضریب کارایی پاک کنندگی (CEF)
صفحاتی از مواد با اندازه های با ایزوپروپانول ها بسرعت تمیز شدند و سپس در یک تنور با دمای ۴۰ تا ۵۰ درجه سانتیگراد بمدت یکساعت خشک شدند. این صفحات قبل از ثبت وزن کوپون جدید (Mx1) تا دمای اتاق سرد شدند. کوپون کنترل تابع همان راهکار تمیز کردن بود. ASTM121-93 : روش C (باقیمانده غیر فرار و نمونه دارای ذرات ریز) برای آماده سازی محلول آلاینده اتخاذ شد. این محلول ترکیبی از آلاینده های NVR بود: MIL-L46150، MIL-L43460، MIL-L-23699، کربن سیاه، پودر و آلاینده های ذرات ریز سنگین: ماسه. این محلول برای صفحات آزمایشی با استفاده از یک برس استفاده شد. سپس این صفحه در تنوری با دمای بمدت یکساعت گرمادهی شد. و در نهایت، نمونه تا دمای اتاق سرد شد و سپس وزن آن (Mx2) ثبت شد. نمونه های آزمایش آلوده در شکل ۱ نشان داده است.

آزمایش انجام شده برای ضریب کارایی پاک کنندگی (CEF) و مطالعه سازگاری مواد در شکل ۲ نشان داده شده است. محلول پاک کنندگی برای تمیزکننده آبکی در تطابق با دستورالعمل های شرکت تولید کننده آماده شد. تمیزکننده های حلال-مبنا با ۱۰۰ درصد غلظت بکار برده شدند. تمیز کردن صفحات آزمایشی و صفحات کنترل در جنبش مغناطیسی بمدت ۵ دقیقه با سرعت ۲۰ دور در دقیقه و در دمای اتاق انجام شدند. صفحه آزمایش شده با تمیزکننده های آبکی بمدت ۶۰ ثانیه و با استفاده از همان تجهیزات در آب مقطر شستشو داده شد. هیچ شستشویی برای تمیزکننده های حلال-مبنا انجام نشد. نمونه ها در تنور در دمای بمدت ۱۰ دقیقه خشک شدند. وزن نهایی (Mx3) هر کوپون آزمایشی ثبت شد. ضریب کارایی پاک کنندگی با استفاده از معادله زیر محاسبه شد:

برای مطالعه سازگاری مواد، کوپون کنترل در محلول تمیزکننده غوطه ور شد، وزن شد و پس از ۲۴، ۴۸ و ۷۲ ساعت برای تغییر رنگ صفحه و محلول مورد بازبینی قرار گرفت.

۵- روش آزمایش برای پاک کردن مواد باقیمانده از آتش سوزی
آزمایشات پاک کردن مواد باقیمانده از آتش سوزی در تطابق با MIL-L63460D بخش ۴٫۹ انجام شد. آتش زدن ۵ گرم از پودر WC844 Propellan در یک ظرف چینی تمیز با چزاغ بونزن انجام شد و سپس ظرف بمدت ۲۰ دقیق سرد شد. ظرف برگردانده شد و چند بار محکم بر زمین زده شد و سپس با جریان هوای فیلترشده ۱۵-psi باد زده شد تا مواد باقیمانده غیر چسبنده از آن جدا گردد. سپس ظرف وزن شد و ۲۵ ± ۱ ml ماده تمیزکننده به آن اضافه شد و بمدت ۴۵ ± ۳ دقیقه در دمای ۵۴ ± ۱

درجه سانتیگراد در یک نتور همرفت قرار داده شد. در پایان دوره ۴۵ دقیقه ای، ظرف برداشته شد و مواد باقیمانده با دو لایه از لایی پنبه ساییده شد. با حرکاتی چرخشی در هر دو طرف و رو جلو و عقب ظرف بمدت ۹۰ ثانیه ساییده شد و وزن هاون باعث پاک شدن بقیه مواد باقیمانده شد. هیچ نیروی رو به پایینی نباید بر روی هاون اعمال گردد. پس از ساییدن، تمیزکننده از ظرف خالی شد و داخل ظرف با ۷۷ سی سی از اتر نفت خام شسته شد. ظرف تبخیر بمدت ۳۰ ± ۲ دقیقه تا دمای ۵۴٫۴ ± ۱ درجه سانتیگراد گرما داده شد، و سپس تا دمای اتاق سرد شد و سپس وزن آن ثبت شد. درصد مواد باقیمانده را محاسبه کنید:

که وزن اول مواد باقیمانده، وزن دوم پس از تمیزکردن و گرمادهی، و T وزن ظرف تبخیر است. روش آزمایش زنجیره ای برای پاک کردن مواد باقیمانده از آتش سوزی که در MIL-L-63460D بخش ۴٫۹ توصیف شده است در شکل ۳ نشان داده شده است.
۶- بحث و نتایج آزمایش

۶٫۱ ضریب کارایی پاک کنندگی
ضریب کارایی پاک کنندگی (CEF) بصورت سهمی از آلاینده های پاک شده از کوپون آزمایش آلوده تعریف می گردد که توسط تکنیک های ثقل سنجی تعیین می گردد. جدول ۱ لیست ضریب های کارایی پاک کنندگی را برای تمیزکننده های انتخاب شده مختلف نشان میدهد. تعدادی از تمیرکننده ها (هم آبکی و هم حلال) کارایی پاک کنندگی عالی را در مقایسه با تمیزکننده های کنونی P-D-680 نوع ۲ نشان دادند.

سپس تمیزکننده ها از لحاظ بو با مقیاسی از ۱ تا ۵ درجه بندی شدند که ۱ نشاندهنده کمترین بو و ۵ بیشترین بو بود. درجه بندی بو سپس در درجه بندی کارایی تمیزکننده ها بکار برده شد.
کوپون های پس-آزمایش نیز از لحاظ تغییر ظاهر، رنگ و مواد باقیمانده بررسی شدند. پوسته باقیمانده بر روی فولاد، برنز، آلومینیوم و پلاستیک مشاهده شد، وقتی که با تمیزکننده های سویا-مبنای SOYGOLD 1000، SOYGOLD 2000 و SOYSOLV II آزمایش شدند. تحلیل FTIR پوسته بر روی فلز نشان داد که با حلال های اصلی سازگار است، همانطور که در شکل ۴ نشان داده شده است. وجود پوسته روغنی در جلوگیری از فرسایش فلزات سودمند است. اگر پوسته از هیچ لحاظ دیگری سودمند نباشد، می توان آنرا پاک کرد.

۶٫۲ سازگاری مواد
سازگاری بصورت فرسایش مواد تا سطح معینی در هنگام قرارگیری در معرض یک تمیزکننده در دما و مدت زمان معین تعریف می گردد. سازگاری مواد بر مبنای تغییرات کمیتی قابل اندازه گیری در وزن می باشد. علاوه بر کم شد وزن، بررسی بصری کوپون ها برای پیدا کردن مدارکی از خوردگی و تغییر رنگ نیز برای تأیید و تکمیل داده های تغییر وزن انجام می شود. محلول های با تغییر زنگ زیاد از لحاظ محتوای فلز توسط آشکارساز تشعشعات اتمی نیز مورد تحلیل قرار گرفتند.
خلاصه آزمایش سازگاری پس از ۷۲ ساعت در جدول ۲ نشان داده شده است. نمونه های لاستیکی همه ترکیبات تمیزکننده را در هنگام آزمایشات سازگاری جذب کردند. البته آنها پس از چند روز و پس از خشک شدن به وزن اول خود باز گشتند.
تعدادی از محلول های تمیزکننده پس از ۷۲ ساعت انجام آزمایشات سازگار

 

ی تغییر زنگ دادند که مثالی از آن در شکل ۶ نشان داده شده است. پس از انجام آزمایش، نمونه های مس به رنگ آبی تغییر پیدا کردند و نمونه های آهن به رنگ سبز یا زرد تغییر پیدا کردند. این نمونه ها سپس از لحاظ محتوای فلز با استفاده از آشکارساز تشعشعات اتمی مورد تحلیل قرار گرفتند. نتایج تحلیل فلز در جدول ۳ نشان داده شده است. محتوای بالای مس و آهن نشاندهنده فرسایش این مواد است. تغییر در ظاهر کوپون ها در هنگام آزمایش با OZZY JUICE در شکل ۵ نشان داده شده است.

۶٫۳ پاک کردن مواد باقیمانده از آتش سوزی
روش آزمایش توصیف شده در MIL-L-63460D بخش ۴٫۹ برای اندازه گیری کارایی تمیزکننده برای پاک کردن کربن بکار می رود. تمیزکننده بطور میانگین حداقل ۸۰ درصد مواد باقیمانده پس از آتش زدن پیشران WC844 را پاک میکند (قسمت ۶٫۷).
نتایج آزمایش مواد باقیمانده از آتش سوزی برای تمیزکننده های جایگزین در جدول ۴ بیان شده اند. همه تمیزکننده های آبکی قادر بودند که ۱۰۰ درصد مواد باقیمانده کربن را پاک کنند. تمیزکننده های حلال کنونی مانند P-D-680 نوع ۲ و Breakthrough کمترین کارایی را در پاک کردن مواد باقیمانده کربن داشتند. نتایج پاک کردن مواد باقیمانده از آتش در درجه بندی کارایی تمیزکننده ها مورد استفاده قرار گرفتند.

 

شکل ۶ – نمونه هایی از مطالعه سازگاری OZZY JUICE

۷- ارزیابی کارایی کلی تمیزکننده ها
ما برای ارزیابی مؤثر هر تمیزکننده، یک سیستم امتیازدهی ایجاد کردیم. حداکثر امتیاز ۱۰۰ امیتاز بود و بین معیارهای پاک کنندگی تقسیم بندی شد. معیارهای قابل قبول برای تمیزکننده های انتخابی در درجه بندی ۸۵ امتیازی یا بالاتر بر مبنای کارایی تمیزکننده P-D-680 نوع ۲ ایجاد شدند. از داده های سیستم امتیازدهی زیر برای درجه بندی کارایی کلی هر تمیزکننده استفاده شد.
– پاک کردن پودر (۱۰ امتیاز برای هر ماده) – ۵۰ امتیاز
– پاک کردن مواد باقیمانده از آتش سوزی – ۱۵ امتیاز
– سازگاری – ۵ امتیاز
– درجه خطرناک بودن – ۵ امتیاز
– خصوصیات مربوط به بو – ۵ امتیاز

۷٫۱ امتیازات درجه بندی کلی
عالی: ۹۰ تا ۱۰۰ امتیاز
خوب: ۸۵ تا ۸۹ امتیاز
میانگین: ۷۵ تا ۸۴ امتیاز
ضعیف: ۰ تا ۷۴ امتیاز
کارایی کلی تمیزکننده های آبکی و حلال بترتیب در جداول ۵ و ۶ بیان شده است. این نتایج در اشکال ۷ و ۸ بصورت گرافیکی نشان داده شده اند.
همه تمیزکننده های حلال کارایی یکسان یا بهتری را در مقایسه با حلال P-D-680 نوع ۲ نشان دادند. هفت تمیزکننده آبکی نیز کارایی پاک کنندگی قابل قبولی را نشان دادند.

جدول ۴ – نتایج آزمایش مواد باقیمانده از آتش سوزی (MIL-L-63460D بخش ۴٫۹)

جدول ۵ – کارایی پاک کنندگی تمیزکننده های آبکی

جدول ۶ – کارایی پاک کنندگی تمیزکننده های حلال

شکل ۷ – مقایسه کارایی پاک کنندگی تمیزکننده های آبکی

شکل ۸ – مقایسه کارایی پاک کنندگی تمیزکننده های حلال

۸- نتیجه گیری ها و پیشنهادات
بر اساس نتایج و بحث های بیان شده در این گزارش، می توان نتیجه گیری های زیر را بیان کرد:
۱- تمیزکننده های سبز جایگزین (هم حلال و هم آبکی) کارایی خوبی در تمیز کردن سلاح ها در مقایسه با تمیز کننده حلال P-D-680 نوع ۲ داشتند.
۲- تمیزکننده های حلال Soysolv II، ۱۰۰۰ SOYGOLD، SOYGOLD 2000، Breakthrough، Skysol، Skysol 100، Bio T Max، Solsafe 245، Breakfree (CLP)، SD-104، DS-108 و DS-108F کارایی پاک کنندگی بهتری را در مقایسه با P-D-680 نوع ۲ نشان دادند.
۳- تمیزکننده های آبکی Crystal Simple Green (25%,50%), Beyond 2001 (10%), Beyond 2005 (50%),Bluegold (5%), Daraclean (30%), Daraclean 282GF(25%), Simple Green (25%, 50%) کارایی پاک کنندگی بهتری را در مقایسه با تمیزکننده P-D-680 نوع ۲ نشان دادند. البته تمیزکننده های آبکی ممکن است باعث خوردگی قطعات شوند اگر بطور کامل خشک نشوند و پس از تمیزکاری فوراً روغن کاری نشوند.
۴- کارایی یک تمیزکننده آبکی تابع غلظت است، همانطور که توسط Simple Green و Crystal Simple Green نشان داده شده است. از غلظت های پیشنهادی بیان شده توسط شرکت های تولید کننده در این مطالعه استفاده شده است.
۵- در هنگام آزمایشات سازگاری، نمونه های لاستیکی با همه تمیزکننده ها وزن بیشتری پیدا می کردند. البته آنها پس از چند روز که خشک می شدند دوباره به وزن اولیه خود باز می گشتند.
۶- تمیزکننده های سویا-مبنا پوسته نازکی بر روی قطعات باقی می گذارند که برای جلوگیری از فرسایش و خوردگی قطعات سودمند است.
۷- تمیزکننده های جایگزین سبز می تواند کارایی پاک کنندگی بهتری را در مقایسه با تمیزکننده های خطرناک کنونی داشته باشند. همچنین، استفاده از تمیزکننده های سبز منجر به سلامت و ایمنی بیشتری برای سربازان، کاربرد شیمیایی مؤثر، تعمیر و نگهداری کمتر، کاهش نیاز به تنظیمات مجدد و نقایص کمتری در آینده خواهد شد.
کارایی تمیزکننده های سبز جایگزین برای سیستم جنگ افزارها با استفاده از آزمایشات ریزمقیاس ارزیابی شده است. البته قبل از کاربردهای میدانی، باید موارد زیر انجام شود:
۱- بهینه سازی پارامترهای پاک کنندگی مانند زمان، غلظت و غیره.
۲- ارزیابی مقیاس پیلوت با استفاده از سلاح های M197 و M16 با شوینده قطعات در سطح میدانی.
۳- ارزیابی میدانی تمیزکننده های انتخاب شده برتر.
۴- تحلیل هزینه ها بر مبنای طول عمر تمیزکننده.
۵- طراحی یک راهکار برای انهدام کامل در تطابق با قوانین منطقه ای، ایالتی و فدرال.