ارزش افزوده

ارزش افزوده به ارزشی که در فرآیند تولید به ارزش کالای واسطه کالاهای واسطه‌ای افزوده می‌شود، گفته می‌شود. این مفهوم به فرآیند تولید مربوط است و نه به کالای خاص. فانون مالیات بر ارزش افزوده با اختیارات ناشی از ماده ۸۵ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در ۵۳ ماده و ۴۷ تبصره در تاریخ ۱۳۸۷/۲/۱۷ در کمیسیون اقتصادی مجلس شورای اسلامی تصویب شده است تا در مدت آزمایشی ۵ سال از تاریخ اول مهرماه ۱۳۸۷ به اجرا گذاشته شود .

توليد انبوه:
اين شيوه توليد اولين بار توسط آدام اسميت در قرن هيجدهم مورد تحليل قرار گرفت و برتخصص و تقسيم کار و مفاهيمي چون مقياس اقتصادي توليد و شيوه‏هاي تجزيه و تحليل هزينه و سود و حجم فعاليت تاکيد دارد. از ويژگي‏هاي ديگر اين شيوه توليد اين است که محصول توسط متخصصان طراحي و بوسيله کارگران غيرماهر توليد مي‏شود. نيروي کار به آموزش کم احتياج دارد و سازماندهي به صورت ادغام عمودي کامل است. تنوع محصولات نيز محدود است ولي به خاطر حجم بالاي توليد روند قيمت‏ها نزولي است.

توليدگر انبوه در طراحي محصولات از متخصصين ماهر استفاده مي‌نمايد، اما اين محصولات توسط كارگران غيرماهر ساخته مي‌شوند كه ماشين‌آلات گران و تك‌منظوره را هدايت مي‌كنند. اين محصولات هم‌شكل ماشيني، در حجم بسيار بالا توليد مي‌شوند. ازآنجاكه توليد محصول جديد محتاج تغيير كل سيستم است، بسي گرانتر از محصول قبلي خواهد شد. ازين‌رو توليدكننده انبوه تا جائيكه ممكن باشد، از نوآوري در طرح خودداري مي‌نمايد. در نتيجه محصول، به بهاي از دست رفتن تنوع و به دليل وجود روش‏هاي كاري كه براي كاركنان كسالت‌بار است، ارزانتر در اختيار خريدار قرار مي‏گيرد. برخي از مشخصه‌هاي توليد انبوه عبارتند از:

۱- نيروي كار: تقسيم كار تا هرجا كه امكان دارد؛ در كارخانه‌هاي با توليد انبوه، كارگر مونتاژكننده تنها به چند دقيقه تعليم و آموزش نياز دارد .
۲- سازماندهي: با استفاده از يك ادغام عمودي كامل، توليدكننده انبوه سعي مي‌كند كه از مواد اوليه تا ساير قطعات را خود توليد كند. ولي مشكل ادغام عمودي كامل، ديوان‌سالاري وسيع است.
۳- ابزارها: از ابزارآلاتي كه فقط در هر زمان يك وظيفه را انجام مي‌دهد استفاده مي‌شود كه اين كار صرفه‌جويي زيادي در زمان آماده‌سازي ماشين‌آلات به وجود مي‌آورد.
۴- محصول: محصولات تنوع اندكي دارند اما قيمت‏هاي آن به خاطر تنوع كم روند نزولي پيدا مي‌كند.
به عبارتی دیگر مشخصه¬های تولید انبوه عبارتند از:
۱٫ تعويض پذيری کارگر
۲٫ وجود نيروی غير مستقيم فراوان
۳٫ وجود محافظين ( بافر) برای مقابله با اختلال

• کارگر اضافی
• موجودی اضافی
• فضای اضافی
۴٫ انعطاف کم
۵٫ ماشين الات وتجهيزات تک منظوره
۶٫ مشارکت ناچيز کارگر در بهبود فرآيندها
جدول زیر برخی مزایای تولید انبوه را نسبت به تولید دستی به نمایش می¬گذارد.
جدول۱-۱– كاهش دقايق صرف شده نيروي كار در توليد انبوه در مقايسه با توليد دستي
کاهش نیرو

(به درصد) تولید انبوه
(بهار ۱۹۱۴) اواخر تولید دستی
(پاییز ۱۹۱۳) دقایق نیروی کار صرف شده برای مونتاژ
۶۲ ۲۲۶ ۵۹۴ موتور
۷۵ ۵ ۲۰ مولد برق
۸۳ ۲۶٫۵ ۱۵۰ محور
۸۸ ۹۳ ۷۵۰ سازه‏های اصلی کامل کننده خودرو
+ نوشته شده در چهارشنبه ۳ مهر۱۳۸۷ساعت ۰:۴۹ توسط مهدی نیاجلیلی | یک نظر
________________________________________
توليد ناب -توليد دستي
توليد دستي
این روش تولید شیوه¬ای است مبتني بر حرفه و هنر. يك توليدگر دستي از كارگران بسيار ماهر و ابزارهاي ساده اما انعطاف‌پذير استفاده مي‌نمايد تا دقيقا آنچه را بسازد كه مشتري مي‌خواهد؛ يعني يك واحد در يك زمان. این محصولات استاندارد خاصی نداشتند و ممکن بود تفاوت¬هایی میان دو مدل یکسان وجود داشته¬باشد. برخي مشخصه‌هاي توليد دستي عبارتند از:
۱٫ توليد محصول طبق سفارش مشتری
۲٫ وجود نيروي كاري ماهر.

۳٫ وجود سازماندهي بسيار غيرمتمركز.
۴٫ به كارگيري ابزارآلات ماشيني چندكاره.

۵٫ حجم بسيار پايين توليد.
۶٫ قيمت بالای محصول
۷٫ انعطاف زياد
۸٫ تقسيم ناچيز در فعاليت ها
از ضعف‏هاي توليد دستي اين است كه قيمت محصول بالا بوده و در صورت افزايش حجم توليد، قيمت پايين نمي‌آيد. امروزه در مورد ماهواره‌ها و سفينه‌هاي فضايي كه برجسته‌ترين توليدات دستي هستند همين مشكل به چشم مي‌خورد. از مشكلات ديگر توليدكنندگان دستي اين است كه معمولا فاقد آن سرمايه مالي و انساني كافي هستند كه به دنبال نوآوري‏ها و پيشرفت‏هاي اساسي باشند چرا كه پيشرفت واقعي در دانش فني مستلزم تحقيق و پژوهش سازمان يافته است. اما با اين حال محصولات دستي و سفارشي همچنان بازار خود را حفظ كرده‌اند چرا كه برخي از مشتريان نيازها و سليقه‌هاي خاصي دارند كه فقط اين شيوه توليدي پاسخگوي نيازهاي آنهاست. اما در دهه ۱۹۹۰ براي شركت‏هاي توليدكننده دستي، تهديد ديگري از جانب شركت‏هاي توليدكننده ناب، به ويژه شركت‏هاي ژاپني آغاز شده است و آن تهديد اين است كه توليدگران ناب در تعقيب آن بخشي از بازار هستند كه تاكنون در انحصار توليدگران دستي بوده است. براي مثال، شركت هوندا با اتومبيل‏هاي ورزشي (NS-x) با بدنه آلومينيومي خود حمله مستقيمي به بازار خودروهاي ورزشي فراري كرده است.
مقدمه
لازمه رقابت در دنياي توليد کنوني بهره-گيري از تمام فنون، ابزارها و ايده‏هاي جديد و ناب است. در نيمه دوم قرن بيستم، توليد¬کنندگان جهان با رقبايي جديد مواجه شدند که با نيمي از سرمايه و امکانات لازم، محصولات را با کيفيتي بهتر، تنوعي بيشتر و با قيمتي پايين تر به بازار جهاني عرضه مي‏کردند.
يکي از اين تکنيک‏هاي جديد توليد ناب است که برخاسته از صنعت خودروسازي است. باتوجه به اين که صنعت خودرو سازي يک صنعت مادر و به تعبيري «صنعت صنعت‏ها» محسوب مي‏شود و از طرف

ديگر با لحاظ کردن پتانسيل‏هاي عظيم و اهميت صنعت خودروسازي در زمينه توسعه و اشتغال‌زايي، اجراي موفق اصول ناب در اين صنعت منجر به افزايش چشمگير توان رقابتي توليد کنندگان داخلي با بهره‏گيري از ويژگي‏هاي توليد ناب در کاهش مداوم هزينه‏ها و قيمت‏ها مي‏شود که طبعاً به ديگر صنايع نيز سرايت خواهد کرد.
توليد ناب در واقع شيوه توليدي است که ضمن به¬کارگيري فوايد توليد انبوه و توليد دستي، با ه

دف کاهش ضايعات و حذف هر فعاليت بدون ارزش افزوده شکل گرفته است. بر اين مبنا تكنيك ناب با كمك مجموعه ابزارهاي خود مي‌تواند نقش بنياديني در اصلاح و بهبود فرايندها داشته باشد.
از قرون توليد دستي تا عصر توليد ناب
دو انقلاب در ابتدا و انتهاي قرن بيستم رخ داد؛ انقلاب آغازين همانا ظهور توليد انبوه و پايان عصر توليد دستي بود و انقلاب پاياني ظهور توليد ناب و خاتمه يافتن عصر توليد انبوه است. اكنون جهان در آستانه عصري جديد به سر مي‌برد، عصري كه در آن دگرگوني شيوه‌هاي توليد محصولات و ساخته‌هاي بشر چهره زندگي او را يكسره دگرگون خواهد كرد. پس از جنگ جهاني اول هنري فورد و آلفرد اسلون (مدير جنرال موتورز) توليدات صنعتي جهان را از قرون توليد دستي كه شركت‏هاي اروپايي رواج داده بودند، بدرآوردند و به عصر توليد انبوه كشاندند؛ با ترويج اين شيوه توليد در تمام صنايع، ايالات متحده رهبر جديد شيوه‌هاي توليدي گرديد و صنعت خودروسازي، موتور و قلب تپنده اقتصاد اين كشور شد. در همين راستا، پيتر دراكر در سال ۱۹۴۶ لقب صنعت صنعت‏ها را به صنعت خودروسازي اطلاق كرد. همچنين توليد ناب در سال‏هاي پاياني جنگ جهاني دوم توسط تاي‌چي‌اوهنو درشركت خودروسازي تويوتا در ژاپن مطرح گرديد. مبحث توليد ناب در سال ۱۹۹۰ توسط جيمز ووماك و همكارانش از دانشگاه MIT در قالب يك كار تحقيقاتي با عنوان ماشيني كه جهان را تغيير داد منتشر گرديد. او و همكارانش، توليد ناب را به عنوان تركيبي از مدل توليد سنتي فورد و مدل كنترل اجتماعي در محيط توليد ژاپني مي‌شناسند؛ بنابراين بحث توليد ناب و نيز ساير شيوه‌هاي توليدي با صنعت خودروسازي گره خورده است و براي توصيف شيوه توليد ناب نياز به بررسي سه شيوه توليدي بالاست تا با مقايسه آنها تفاوت و امتيازاتشان معلوم گردد. پس مي‏توان سه مرحله را در شيوه‌هاي توليد در نظر گرفت:
• توليد دستي[۱]

• توليد انبوه[۲]
• توليد ناب[۳]
سازمان ماليات بر ارزش افزوده و اختيارات أن
ماده ۲۵ – به سازمان امور مالياتي كشور اجازه داده مي شود از تاريخ تصويب اين قانون در چار چوب تشكيلات مورد تأييد سازمان مديريت و برنامه ريزي كشور، تشكيلات ، نيروي انساني وتجهيزات مورد نياز راتامين نمايد
ماده ۲۶ – وظايف و اختيارات و عناوين شغلي مأموران مربوط و شرايط احراز آنها و همچنين ترتيب رسيدگي مالياتي براساس آئين نامه اي خواهد بود كه به پيشنهاد سازمان امور مالياتي كشور به تصويب وزير امور اقتصادي و دارائي خواهد رسيد
ماده ۲۷ – به منظوربررسي ونظارت برحسن اجراي اين قانون و همچنين رسيدگي به اظهارنامه يا تعيين ميزان معاملات مؤديان ، مأموران ذيربط سازمان امور مالياتي كشور مي توانند ، به مؤديان و خريداران مراجعه و دفاتر و اسناد و مدارك آنها را مورد رسيدگي قرار دهند . مؤديان وخريداران مكلف به ارائه دفاتر و اسناد ومدارك درخواستي مي باشند و در صورت عدم ارائه دفاتر و اسناد و مدارك مورد نياز ، ماليات متعلق رأسا” تعيين و مطالبه خواهد شد
ماده ۲۸ – در مواردي كه اوراق مطالبه ماليات يا برگ استرداد ماليات اضافه پرداختي به مؤدي ابلاغ مي شود ، در صورتيكه مؤدي معترض باشد ، مي تواند ظرف بيست روز پس از ابلاغ اوراق مذكور به واحد مالياتي مربوط براي رفع اختلاف مراجعه نمايد كه درصورت رفع اختلاف پرونده مختومه مي گردد درصورتي كه مؤدي درمهلت مذكور كتبا” اعتراض ننمايد ، اوراق مطالبه ماليات و يا برگ استرداد ماليات اضافه پرداختي، حسب مورد، قطعي است ماده ۲۹ – در صورتي كه مؤدي ظرف مهلت مقرر در ماده ۲۸ اعتراض خود را كتبا” به واحد مالياتي مربوط تسليم نمايد ، پرونده امر ظرف ده روز از تاريخ تسليم اعتراض به اداره امور مالياتي مربوط، به هيأت حل اختلاف مالياتي موضوع قانون مالياتهاي مستقيم احاله مي شود
ماده ۳۰ – هيأت حل اختلاف مالياتي موضوع ماده ۲۹ ، طبق مقررات مربوط ، نسبت به موضوع اختلاف رسيدگي و رأي مقتضي صادرخواهد نمود . اين رأي قطعي و لازم الاجراء است و در ساير مراجع مالياتي قابل اعتراض نخواهد بود
ماده ۳۱ – رسيدگي به تخلفات مالياتي مأموران اجراي اين قانون و مؤديان مالياتي به جز موارد

مذكور در اين قانون ، تابع مقررات قانون مالياتهاي مستقيم خواهد بود
ساير مقررات
ماده ۳۲ – مؤديان مشمول ماليات موضوع اين قانون مكلفند ازدفاتر،صورتحسابها وساير فرمهاي مربوط ، ماشينهاي صندوق ويا ساير وسايل و روشهاي نگهداري حساب كه سازمان امورمالياتي كشور تعيين مي كند ، استفاده نمايند . مدارك مذكور بايستي تا مدت ده سال بعد از سال مالي مربوط توسط مؤديان نگهداري و در صورت مراجعه مأموران مالياتي به آنان ارائه شود
ماده ۳۳ – در مواردي كه اسناد و مدارك مربوط به عرضه كالا و خدمت مؤديان نزد اشخاص ثالث باشد ، اشخاص مزبور مكلفند با درخواست كتبي مأموران اجراي اين قانون اسناد و مدارك مربوط و هرگونه اطلاعات لازم را ارائه دهند
ماده ۳۴ – درصورتيكه بر اثر استنكاف اشخاص ثالث از ارائه اسناد و مدارك مورد درخواست مأموران اجراي اين قانون زياني متوجه دولت شود اشخاص مستنكف محكوم به جبران زيان وارده به دولت خواهند بود .مرجع احراز استنكاف وتعيين زيان وارده به دولت مراجع صالحه قضائي است كه با اعلام و پيگيري سازمان امور مالياتي كشور ، خارج از نوبت رسيدگي خواهند نمود
ماده ۳۵ – سازمان امور مالياتي كشور مجاز است درموارد مقتضي وصول و ايصال ماليات برخي مؤديان موضوع اين قانون را به اشخاص ثالث كه مسئول يا واسطه دريافت و پرداخت وجه بين مؤديان و ديگران هستند ، محول نمايد . در اينگونه موارد با اعلام مراجع مالياتي اشخاص مزبور مكلف خواهند بود موقع پرداخت يا تخصيص ، ماليات متعلق را كسر و يا اخذ و ظرف ده روز از تاريخ پرداخت يا تخصيص به حساب مالياتي مربوط واريز و رسيد آن را به مؤدي تسليم نمايند
ماده ۳۶ – مأموران اجراي اين قانون بايد اطلاعاتي را كه از اظهارنامه هاي مالياتي و يا ضمن

 

رسيدگي به امور مالياتي مؤديان به دست مي آورند محرمانه تلقي و از افشاي آنها جز در امر تشخيص ماليات خودداري نمايند و در صورت افشاء طبق مقررات مربوط مجازات خواهند شد
ماده۳۷ – معادل نيم درصد از وجوهي كه توسط سازمان امورمالياتي كشور بابت ماليات و جرائم موضوع اين قانون وصول مي گردد به عنوان درآمد اختصاصي سازمان مذكور موضوع ماده ۱۴ قانون محاسبات عمومي كشور مصوب ۱۳۶۶ محسوب مي شود. اعتبار اختصاصي از محل درآمد يادشده كه سالانه در قانون بودجه كل كشور منظور مي شود، درمورد تشويق كاركنان و كساني كه در امر وصول ماليات فعاليت مؤثري مبذول مي دارند ، مصرف مي شود . وجوه پرداختي باستناد اين ماده از شمول كليه مقررات مغاير مستثني است