اسپارتیم ، یک شیرین کننده مصنوعی

اسپارتیم :
اسپارتیم (یا APM) (به صورت /?zespartelm یا a?spartelm تلفظ می شود) نام یک شیرین کننده مصنوعی، غیر ساکارید است. در اتحادیه اروپایی، تعدد عدد E (کد افزودنی) ۹۵۱ E معروف است. اسپارتیم نمک میتل یک دی پپتید فنیل آلانین / اسید آسپارتیک است. از تأیید اولیه اش در سال ۱۹۷۴ موضوع بحث بوده است. ارزیابی ایمنی ۲۰۰۷ نشان داد که ارزش مدرک علمی موجود نشان می دهد که اسپارتیم در سطوح فعلی مصرف به عنوان یک شیرین کنندة غیرغذایی ایمن است.
بازاریابی :

این شیرین کننده تحت تعدادی از نام های تجاری از جمله ایکوال، نوتراسویت و کاندرل بازاریابی می شود و یک جزء تشکیل دهندة تقریباً ۶۰۰۰ غاذای مصرف کننده و نوشیدنی های فروخته شده در سرتاسر جهان از جمله (اما محدود به اینها نیست) سوداهای رژی

 

می و نوشابه های غیرالکلی دیگر، صبحانه های فوری، نعناع های بودار، غلات و آدامس بدون شکر، ترکیبات کاکائو، دسر یخ زده، دسر ژلاتین، آب میوه ها، ملین ها، مکمل های ویتامین های جویدنی، نوشیدنی های شیری، داروهای داروسازی و مکمل ها، ترکیبات شیر بستنی، شیرین کننده های روی میز، قهوه های فوری، ترکیبات رویه، خنک کننده های شراب و ماست می باشد. اسپارتیم به عنوان یک چاشنی روی میز در بعضی از کشورها آماده می شود. هر چند، اسپاریتم همیشه برای پختن مناسب نیست زیرا اغلب وقتی گرم می شود می شکند و بیشتر شیرین

ی اش را از دست می دهد. اسپاریتم یکی از جانشین های اصلی شکر توسط افراد دیابتی نیز می باشد.
چون ساکرالوز بر خلاف اسپارتیم بعد از گرم شدن شیرینی اش را حفظ می کند به عنوان یک جزء تشکیل دهنده عمومی تر شده است. این همراه با تفاوت ها در بازاریابی و تغییر سلیقه های مصرف کننده باعث شده است که اسپارتیم سهم بازار را به نفع ساکرالوز از دست بدهد.
ساختار شیمیایی :

اسپارتیم نمک متیل دی پپتید اسیدهای آمینه طبیعی، .L آسپارتیک اسید و –L فنیل آلانین است. تحت شرایط خیلی اسیدی یا قلیایی، اسپارتیم ممکن است با هیدرولیز متانول تولید کند. تحت شرایط سخت تر، پیوندهای پپتیدی نیز هیدرولیز می شوند و منجر به اسیدهای آمینة آزاد می شوند.
در بازارهای معین اسپارتیم با استفاده از یک تغییر تعدیل شدة .E کولی به طور ژنتیکی تولید می شود.
خواص و کاربرد :
اسپارتیم یک شیرین کنندة مصنوعی است. ۲۰۰ بار شیرین تر از شکر در تراکم های معمولی بدون ارزش انرژی بالای شکر است. اگرچه اسپاریتم مانند پپتیدهای دیگر ارزش کالری ۴ کیلو کالری (۱۷ کیلوژول) بر گرم دارد، مقدار اسپارتیم مورد نیاز برای تولید یک مزة شیرین آنقدر کم است که سهم کالری آن اندک است و آن را یک شیرین کنندة عمومی برای کسانی می کند که سعی می کنند از کالری شکر دوری کنند. مزة اسپاریتم شبیه مزة شکر نیست : شیرینی اسپاریتم شروع آهسته تر و مدت طولانی تر از شیرینی شکر دارد. ترکیبات اسپاریتم با پتاسیم اسسولفام ـ معمولاً در اجزاء تشکیل دهنده به صورت K اسسولفام فهرست می شود ـ بیشتر مزه ای شبیه به شکر دارند و شیرین تر از جانشین مصرفی به تنهایی است.

مانند بسیاری از پپتیدهای دیگر، اسپاریتم ممکن است در اسیدهای آمینة تشکیل دهنده اش تحت شرایط دمای افزوده یا PH بالاتر هیدرولیز شود (بشکند). این کار اسپاریتم را به عنوان یک شیرین کنندة پختن نامطلوب می کند و مستعد کاهش در محصولات دارای PH بالا به صورت مورد نیاز برای عمر مفید طولانی می کند. ثبات اسپاریتم تحت گرمایش می تواند تا حدی با گذاشتن در

چربی یا مالتودکسترین بهتر شود. وقتی در آب حل شود ثبات بستگی به PH دارد. در دمای اتاق در ۴۰۳ PH پایدارترین است، جایی که نصف عمر آن تقریباً ۳۰۰ روز است.
در PHV نصف عمر آن فقط چند روز است. بیشتر نوشابه های الکلی PH بین ۳ و ۵ دارند، جایی که اسپاریتم به طور معقولی پایدار است. در محصولاتی که ممکن است نیاز به عمر مفید طولانی تر داشته باشند، مثل شربت برای آشامیدنی های اصلی، اسپاریتم گاهی با شیرین کننده پایدارتر مثل ساکارین ترکیب می شود.
در محصولاتی مثل آشامیدنی های پودری، آمین در اسپاریتم می تواند یک واکنش میلارد با گروههای آلدئید حاضر در ترکیبات بوی خوش معین را تحمل کند. از اتلاف بعدی طعم و شیرینی می توان با محافظت از آلدئید به عنوان یک استال جلوگیری کرد.
بعضی ها ادعا می کنند که اسپاریتم احساس مزة عجیبی برای بعضی از مردم به جای می گذارد در حالی که بعضی ها آن را به عنوان بی مزه یا چیزی مثل احساس مزة آبکی توصیف می کنند.
کشف و تأیید :
اسپاریتم در سال ۱۹۶۵ توسط جیمز ام. اسکلاتر کشف شد شیمیدانی که برای شرکت جی. دی سیرل کار می کرد. اسکلاتر اسپاریتم را در مسیر تولید یک داوطلب داروی ضد زخم ترکیب کرد. او وقتی که انگشتش را که به طور اتفاقی آلوده به اسپاریتم شده بود لیس زد مزة شیرین آن را خوشایند یافت.
به دنبال آزمایش ایمنی اولیه، دو عضو فعال در برابر مواد افزودنی غذا ادعا کردند که این آزمایشات نشان داده اند که اسپاریتم ممکن است باعث سرطان در موشها شود و در نتیجه اداره موادغذایی و دارویی ایالات متحده (FDA) کاربرد آن را سالها به عنوان یک افزودنی غذا در ایالات متحده تأیید نکرد. در سال ۱۹۸۰، FDA یک هیئت عمومی تحقیق (PBOI) متشکل از مشاوران مستقل مسئول بررسی رابطة ادعایی بین اسپاریتم و سرطان مغز را به وجود آورد. PBOI نتیجه گیری کرد که اسپاریتم باعث آسیب به مغز نمی شود اما در آن زمان مخالف تأید اسپاریتم نظر داد و سؤالات بی جوابی دربارة سرطان در موشهای آزمایشگاهی نقل کرد.
یک FDA ایالات متحده تیم هایی را به کار برد تا ادعاهای خطاها را در تحقیق پیش از تأیید انجام شده توسط تولیدکننده بررسی کند و این تیم فقط تفاوت های جزئی پیدا کرد که نتایج مطالعه را تحت تأثیر قرار نمی دادند. با نقل داده ها از یک تحقیق ژاپنی که برای اعضاء PBOI مهیا نبود و بعد از مشاوره با یک هیئت متخصص که در تحلیل های آماری تحت تردید PBOI عیب یافته بودند، مأمور FDA به نام هایز اسپاریتم را برای استفاده در کالاهای خشک تأیید کرد. در سال ۱۹۸۳،

FDA اسپاریتم را برای استفاده در نوشیدنی های گازدار و برای استفاده در نوشیدنی های گازدار و برای استفاده در نوشیدنی های دیگر، مواد پخته و شیرینی جات در سال ۱۹۹۳ تأیید کرد. در سال ۱۹۹۶، FDA همة محدودیت ها را از اسپاریتم رفع کرد و اجازه داد که در همة موادغذایی ا

ستفاده شود.
در سال ۱۹۸۵، شرکت مونسانتو سیرل جی. دی را خرید ـ و تجارت اسپاریتم یک شرکت وابسته مونسانتو جدا به نام شرکت نوتراسویت شد. در ۲۵ می ۲۰۰۰ مونسانتو آن را به جی. دبلیو. شرکاء مایملک بچه ها II ال. پی فروخت. پروانه ساخت ایالات متحده در سال ۱۹۹۲ در مورد اسپ

اریتم منقضی شد. از آن زمان، شرکت برای سهم بازار با تولیدکننده های دیگر از جمله آجینوموتو، مرسیانت و شرکت شیرین کنندة هلند رقابت کرده است. شرکت شیرین کنندة هلند در اواخر ۲۰۰۶ ساخت مواد شیمیایی را متوقف کرد چون بازارهای اسپایتم جهانی با مازاد تولید س

اختاری روبرو هستند که باعث تحلیل قیمت شدید در سرتاسر جهان در طول پنج سال اخیر شده است و تجارت را مرتباً بدون سود کرده است. چندین کشور اتحادیه اروپایی اسپاریتم را در سال های ۱۹۸۰ با تأیید در سرتاسر اتحادیة اروپایی در سال ۱۹۹۴ تصویب کردند. کمیته علمی کمیسیون اروپایی در مورد غذا مطالعات ایمنی بعدی را بررسی کرد و تصویب را در سال ۲۰۰۲ دوباره تأیید کرد. مقام ایمنی غذای اروپایی در سال ۲۰۰۶ گزارش کرد که جذب روزانه قابل قبول قبلاً تأیید شده بعد از بررسی مجموعه مطالعات دیگر مناسب بود.
سوخت و ساز و اختلال سوخت و سازی :
اسپاریتم به محض جذب به ترکیبات باقیماندة طبیعی تفکیک می شود که عبارتند از آسپارتیک اسید، فنیل آلانین، متانول و محصولات با تجزیه بیشتر از جمله فرمالدئید، اسید فورمیک و یک دیکتوپیپسرازین.
سطوح بالای فنیل آلانین اسید آمینه ضروری که به طور طبیعی روی می دهند خطر سلامتی برای کسانی دارند که با اختلال سوخت و سازی (PKU) متولد می شوند، یک بیماری ارثی نادر که از سوخت و ساز مناسب فنیل آلانین جلوگیری می کند. چون افراد مبتلا به PKU باید اسپاریتم را به عنوان یک منبع اضافی فنیل آلانین در نظر بگیرند، غذاهای حاوی اسپاریتم فروخته شده در ایالات متحده باید روی برچسب های محصولشان فنیل کتونوریکز : دارای فنیل آلانین را بگویند.

در بریتانیای کبیر، غذاهایی که دارای اسپاریتم هستند به طور قانونی توسط سازمان استانداردهای غذای کشور برای فهرست کردن مواد شیمیایی در میان اجزاء تشکیل دهندة محصول و داشتن اخطار حاوی منبع فنیل آلانین مورد نیاز هستند ـ این معمولاً در پایین فهرست اجزاء تشکیل دهنده است. تولیدکننده ها نیز ملزم هستند تا کلمة با مواد شیرین کننده را روی برچسب نزدیک نام محصول اصلی روی غذاهایی که دارای شیرین کننده هایی مثل اسپاریتم هستند یا با شکر و

شیرین کننده را روی غذاهایی که هم دارای شکر هستند و هم شیرین کننده چاپ کنند.
دربارة اثر اسپاریتم بر محصول لیپتین که جذب غذا و مصرف انرژی را با عمل کردن روی گیرنده ها در هیپوتالاموس بنیانی کنترل می کند نیز مطالعاتی انجام شده است، این مطالعات نشان داده اند که لپتین بعد از جذب تدریجی اسپاریتم (ASP) تا ۳۴ درصد کاهش یافته است.
مطالعات بیشتر نشان داده اند که متابولیت اسپاریتم آنزیم تبدیل کنندة آنژیوتانسین را باز می دارد.
ایمنی :
مطلب اصلی : بحث اسپاریتم :
اسپاریتم شیرین کنندة مصنوعی از اولین تصویبش توسط اداره موادغذایی و دارویی ایالات متحده (FDA) در سال ۱۹۷۴ موضوع بحث بوده است. نگرانی ها دربارة کیفیت تحقیق که از ایمنی آن و اثرات طولانی مدتی که مصرف افزوده می تواند بر عموم داشته باشد حمایت می کند افزایش یافته اند. بعضی از مطالعات علمی همراه با ادعاهای تضادهای علاقه به فرآیند تصویب FDA شیرین کننده کانون عمل گرایی صریح، نظریه های توطئه و حقه های مربوط به خطرات فرض شدة اسپاریتم بوده اند.
یک ارزیابی ایمنی ۲۰۰۷ مشخص کرد که ارزش مدرک علمی موجود نشان می دهد که اسپاریتم در سطوح فعلی مصرف به عنوان یک شیرین کنندة غیرغذایی ایمن است. بعضی از منابع ادعاها دربارة خطرات و توطئه های فرض شدة اسپاریتم موضوع بررسی اساسی بوده اند. در سال ۱۹۸۷، ادارة مسئولیت محاسباتی دوت ایالات متحده نتیجه گیری کرد که فرآیند تأیید افزودنی غذایی برای اسپاریتم دنبال شده بود. بر اساس بررسی ها و پیشنهادات تحقیق دولتی از هیئت های مشورتی مثل کمیته علمی کمیسیون اروپایی در مورد غذا و کمیته کارشناس FAO/WHO مشترک در مورد افزودنی های غذایی، اسپاریتم برای مصرف انسان در بیش از نود کشور در سرتاسر جهان امن بوده است. در سال ۱۹۹۹، مقامات FDA امنیت اسپاریتم را به عنوان مشخص شرح دادند و بیان کردند که محصول یکی از افزودنی های غذایی کاملاً آزمایش شده و مطالعه شده است که تاکنون

سازمان تأیید کرده است. یک مطالعه ۲۰۰۹ نتیجه گیری کرد که هیچ بحثی در مورد کاربرد اسپاریتم وجود ندارد.
بحث اسپاریتم :
اسپاریتم شیرین کنندة مصنوعی از زمان تأییدش توسط اداره موادغذایی و دارویی ایالات متحده (FDA) در سال ۱۹۷۴ موضوع بحث بوده است. نگرانی ها دربارة کیفیت تحقیق که از ایمنی آن

و اثرات طولانی مدتی که مصرف افزوده می تواند بر عموم داشته باشد حمایت می کند افزایش یافته اند. بعضی از مطالعات علمی همراه با ادعاهای تضادهای علاقه به فرآیند تصویب FDA شیرین کننده کانون عمل گرایی صریح، نظریه های توطئه و حقه های مربوط به خطرات فرض شدة اسپاریتم بوده اند.
یک ارزیابی ایمنی ۲۰۰۷ مشخص کرد که ارزش مدرک علمی موجود نشان می دهد که اسپاریتم در سطوح فعلی مصرف به عنوان یک شیرین کنندة غیرغذایی ایمن است. بعضی از منابع ادعاها دربارة خطرات و توطئه های فرض شدة اسپاریتم موضوع بررسی اساسی بوده اند. در سال ۱۹۸۷، ادارة مسئولیت محاسباتی دولت ایالات متحده نتیجه گیری کرد که فرآیند تأیید افزودنی غذایی برای اسپاریتم دنبال شده بود. بر اساس بررسی ها و پیشنهادات تحقیق دولتی از هیئت های مشورتی مثل کمیته علمی کمیسیون اروپایی در مورد غذا و کمیته کارشناس FAO/WHO مشترک در مورد افزودنی های غذایی، اسپاریتم برای مصرف انسان در بیش از نود کشور در سرتاسر جهان امن بوده است. در سال ۱۹۹۹، مقامات FDA امنیت اسپاریتم را به عنوان «مشخص» شرح دادند و بیان کردند که محصول یکی از افزودنی های غذایی کاملاً آزمایش شده و مطالعه شده است که تاکنون سازمان تأیید کرده است.

تاریخچة بحث اسپاریتم :
بحث در مورد ایمنی اسپاریتم ریشه در نگرانی ها دربارة کیفیت بعضی از مطالعات ایمنی دارد، نگرانی هایی که دادستان های فدرال به طور مناسب دربارة تولید کنندة اسپاریتم یعنی ج. دی سیرل را برای امتناع از داده ها و احساس تضاد علاقه وقتی که یک مأمور تازه انتصاب شدة FDA پیشنهاد موافق هیئت تحقیق FDA را در تأیید دوبارة اسپاریتم رد کرد، تحقیق نکرده اند، سال ها بعد، یک نامه زنجیره خبر دروغ گمراه کننده و اثبات ناپذیر در اینترنت پخش شد و آگاهی عموم را از رویداد و تحریک بحث افزایش داد.