اموزش سه نرم افزار گرافیکی کارل و فری هند و فتوشاپ

مقدمه:

این پایان نامه خلاصه ای از سه نرم افزار گرافیکی کارل و فری هند و فتوشاپ می باشد که تمام تلاش خود را کرده ام که آموزشی کوتاه و مفید باشد. امیدوارم با مطالعه این پایان نامه بتوانید شناختی در مورد این سه نرم افزار پیدا کنید و بتوانید با این سه نرم افزار کار کنید و در بخش پایانی توضیحی در مورد آرم و لوگو آورده ام تا کارآیی این سه نرم افزار در طراحی آرم و لوگو
مشاهده کنید.

 

پیشگفتار درباره نرم افزار کارل دراو:
نرم افزار کارل دراو یکی از قویترین برنامه های گرافیک برداری و رقیب سرسختی چون فری هند و . . . می باشد. این برنامه که پایه و اساس آن بردارها می باشد همانند فری هند به منظور اسامی و تصویر سازی مجازی به کار گرفته می شوداما با اضافه شدن تدریجی برخی توانمندیهای نقشه بیتی به آن ، بسیاری از امور مربوط به تصاویر نقشه بیتی را نیز اداره می کند و در بسیاری از موارد خود را از برنامه های رستری چون فتوشاپ بی نیاز کرده است. به عنوان نمونه فرمان Resgmple در کارل دراو همان کاری را می کندکه فرمان Imagsize در فتو شاپ روی تصاویر نقشه بیتی انجام می دهد. تعداد زیادی از فیلترهای فتوشاپ نیر به کارل در او اضافه شده و می توان از آنها در تصاویر نقشه بیتی وارد شده استفاده نمود. حتی الامکان اسکن کردن نیز به روایت آخر آن افزوده شده است. از طرفی در بحث بردار نیز گویی سبقت را از بسیاری رقیبان خود چون فری هند ربوده چرا که درمدیریت خطوط و کمان ها بسیار قریتر از فری هند عمل می کند . یکی دیگر از امتیازات بارز آن نسبت به برنامه های مشابه امکان تبادل اطلاعات گسترده با سایر برنامه های گرافیکی می باشد که این کار را با بهره گیری از طیف وسیع فرمتهای گرافیکی موجود در کادر تبادلی فرمان Enport انجام می دهد و یکی از مهمترین گزینه ها برای تبدیل فرمتهای مختلف گرافیکی به یکدیگر بشمار می رود.
۱-آشنایی با روشهای نصب corel DRAW:

نصب این برنامه همانند بسیاری از برنامه های رایانه ای از گذاشتن CD حاوی برنامه در درایو
CD-ROM آغاز می گردد. معمولاً پس از گذاشتن CD در درایو ، برنامه AutoRun خود به خود فایل Setup را اجرا می کند و پس از ساختن Wizard با دادن راهنمایی های لازم به کاربر مراحل نصب را آغاز می نماید. ابتدا ویزارد مسیر نصب برنامه را از شما می پرسد و امکان انتخاب آن را به شما می دهد و سپس فایل ها را کپی می کند. بهتر است این برنامه را در پارتیشنی نصب نماید که فضای آزاد در دسترس بیشتری برای ساختن فایلهای موقت داشته باشد.

پیش از شروع به کپی شدن فایلها ، برنامه یکی از سه نوع نصب معمولی (Typical) نصب فشرده (Compact) و نصب سفارشی (Custom) را به شما پیشنهاد می دهد. در شرایط عادی بهتر است از نصب معمولی استفاده کنید تا تمامی گزینه های پیش فرضی نرم افزار بر پا سازی شوند. چنانچه سیستم ، ضعیف و فضای دیسک سخت محدود است از روش نصب فشرده با حداقل امکانات لازم استفاده نمایید. نصب سفارشی بیشتر به درد حرفه ای ها می خورد و امکان نصب اجزای برنامه را به طور انتخابی به کاربر می دهد.
۲-تفاوتهای کارل دراو و فری هند با فتوشاپ و کاربرد آنها در طراحی :
نرم افزارهای فری هند و کارل دراو در کنار نرم افزار فتوشاپ مجموعه ای قوی و کاملاً
انعطاف پذیر را برای طراحان ایرانی فراهم آورده است، به این صورت که معمولاً طراحان ابتدا تصاویر مورد نیاز خود را در فتوشاپ اسکن و یا توسط دوربین دیجیتالی وارد کرده و روی رنگ و محتوای آنها کار می کنند ، سپس آنها را به محیط فری هند یا کارل دراو وارد (Import) می نمایند. سایر مراحل طراحی مانند تایپ متون ، نواره های رنگی و ترسیم اشکال ویژه از جمله لوگوها و
نشانه های شرکتها را در این برنامه رسامی می نمایند. البته در فتوشاپ همه مراحل طراحی را
می توان انجام داد اما حرفه ای ها معمولاً امور نهایی را در یک برنامه سودمند برداری مانند
کارل دراو انجام می دهند. چرا که کارل دراو و فری هند در امر رسامی و خلق اشکال گرافیکی دارای امکانات بیشتری می باشند و از آنجا که این برنامه مستقل از رزولوشن عمل می کنند، کیفیت متون و اشکال رسم شده در این برنامه ها بعد از چاپ قابل مقایسه با مشابه آنها در فتوشاپ نبوده و بسیار بهتر و پرداخت شده تر می باشند. همچنین همین ویژگی باعث شده که بتوان تصاویر اسکن شده بارزولوشن های متفاوت را در این نرم افزارها بدون اینکه ابعاد اصلی آنها تغییر کند در کنار یکدیگر قرار داد. در حالی که در فتوشاپ این امر تنها با یکسان کردن رزولوشن تصاویر و در نتیجه افت کیفیت آنها امکان پذیر است. به عنوان مثال در فتوشاپ چنانچه یک تصویر ppi 300 را در پنجره یک تصویر دیگر با رزولوشن ppi 600 کپی کنیم ،با ابعاد ها برابر کوچکتر ظاهر خواهد شد. از تولیدات فری هند و کارل دراو در حد وسیعی در خلق انیمیشنهای دو بعدی

و ساخت صفحات وب استفاده می شود.
در زیر تفاوتهای اساسی کارل دراو و فری هند با فتوشاپ بررسی شده است:
۱-محیط کارل دراو برداری است یعنی پیکسلها و رزولوشن نقشی در این برنامه ندارند بلکه اشکال از موضوعات مستقلی مانند کمان ، دایره ، خط و چهار گوش تشکیل شده اند که هر یک از آنها ، موضوع واحدی بوده و به وسیلۀ فرمولهای ریاضی تعریف می شوند.
۲-بر خلاف فتوشاپ که در آن می توان بخشی از یک موضوع را پاک نمود در فری هند و کارل دراو یک شی به طور کامل انتخاب جا بجا و یا حذف می گردد. در واقع یک تصویر برداری از تعدادی

موضوع جدا از هم مثل خط ، کمان و چند ضلعی تشکیل شده که درون آنها نیز می تواند از رنگ پر شود و همه آنها بر پایه فرمولهای ریاضی استوار شده اند نه پیکسل.
۳-در کارل دراو اجزای تشکیل دهنده تصویر برداری استقلال می باشند و مستقلاً می توان آنها را انتخاب و ویرایش نمود در حالی که در فتوشاپ چنانچه اجزای تصویر را در لایه های مختلف قرار ندهیم همه چیز در همه ادغام می گردد.
۴-کارل دراو و فری هند مستقل از رزولوشن می باشند از ایندو کیفیت ترسیمات و متون در این نرم افزارها در حداکثر ممکن می باشد اما در فتوشاپ کیفیت و هموار بودن دور حروف و اشکال به میدان رزولوشن تصویر بستگی دارد. از ایندو بسیاری از طراحان حرفه ای ترجیح می دهند تصویر سازی خود را در فتوشاپ انجام دهند و سپس با فرمت TiF آن را به کارل دراو یا فری هند منتقل کرده و حروف نگاری را در این محیط انجام داده و نهایتاً از همین برنامه آن را برای چاپ ارسال نمایند.
۵-به دلیل استقلال کارل دراو و فری هند از رزولوشن این برنامه ها بهترین راه حل برای چیدن مستندات نقشه بیتی (فتوشاپ) در کنار هم و ارسال برای چاپ است چرا که مستندات فتوشاپ ممکن است از لحاظ رزولوشن با هم متفاوت باشند، از اینرو نمی توان برون یکسان کردن رزولوشن هم مستندات ، آنها را در یک سند فتوشاپی در کنار هم قرار داد مگر با یکسان نمودن رزولوشن آنها که واضح است افزایش یا کاهش رزولوشن در مستندات فتوشاپی منجر به کاهش کیفیت و وضوح آنها می شود.
۶-تولید ترامهای چاپی از طریق فری هند و کارل دراو به دلیل ماهیت برداری این برنامه ها دقیقتر و حساستر از فتوشاپ صورت می گیرد و معمولاً لیتوگرافها حتی مستندات را نیز از درون برنامه های برداری به ترام تبدیل و نهایتاً روی زینک کپی می نمایند.
۷-فتوشاپ به دلیل ماهیت پیکسلی ، قدرت اسکن کردن تصاویر ، تصیع رنگ و ویرایش دقیق تصاویر دیجیتالی را داشته و عمدتاً برای ویرایش تصاویر عکاسی شده و ایجاد جلوه های ویژه در آنها به کابرده می شود، در حالیکه فری هند و کارل دراو در او عمدتاً به منظور خلق شخصیتها ، ترسیم و شبیه سازی اشیاء و نشانه ها ، ایمینشن سازی ، تایپونگاری و صفحه آرایی مورد استفاده واقع می شوند.
با همه اینها هیچگاه نمی توان ادعا کرد که کارل دراو و فری هند نسبت به فتوشاپ برتر هستند، بلکه بهتر است بگوئیم هر کدام به منظور خاصی طراحی شده اند و هیچکدام مستقل از دیگری نبوده بلکه این برنامه ها کامل کننده یکدیگر هستند. جلوه هایی که فتوشاپ روی تصاویر ایجاد می کند و یا مقوله اسکن و اصلاح رنک تصاویر فتوگرافی که بحث بسیار مهمی در صنعت چاپ می باشد فقط از عهده فتوشاپ یر می آید و برنامه های برداری در این زمینه عاجزند. حال آنکه برخی هند و کارل دراو به دلیل استقلال از پارامتر تعیین کننده رزولوشن به امتیازاتی دست پیدا کرده اند که از طریق آن ها می توان ضعفهای فتوشاپ غلبه کرد. در یک کلام یک طراح باید هر دو برنامه برداری و رستری را داشته باشد و به هر دو نیز کاملاً مسلط باشد.
البته فتوشاپ ، فری هند و کارل دراو در او سرآمد نرم افزارهای گرافیکی می باشند و

برنامه های دیگری نیز وجود دارند که عملکردی مشابه اینها داشته باشند مثل برنامه AdobeIllastrator که مشابه کارل دراو و فری هند عمل می کند و برنامه Corel Photopaint که عملکردی مشابه فتوشاپ دارد.
۳-آشنایی با صفحه اصلی برنامه: ترسیم به وجود آید.در این سند یک صفحه گرافیکی دیده می شود که به منزله محدوده چاپ
می باشد. از این رو چنانچه به موضوعی در خارج از صفحه گرافیکی ترسیم گردد هویت خود را حفظ می کند اما قابل چاپ نخواهد بود. اندازه صفحه گرافیکی بسته به اندازه خروجی چاپ در نوار صفحات (PropertyBor) قابل تنظیم می باشد.
علاوه بر صفحه گرافیکی ، نوار عنوان در بالای محیط ، نوار منوها در زیر نوار عنوان ، نوار فرامین اصلی در زیر نوار منوها ، نوار صفحات در زیر نوار فرامین اصلی ، جعبه ابزار در سمت چپ ، جعبه رنگ در قسمت راست محیط و نوار وضعیت در پائین محیط دیده می شود.
در قسمت بالای صفحه ، نوار منوها قرار دارد که با کلیک روی آنها باز می شوند. در منوها فهرستی از فرمانهای ویرایشی و تنظیمی وجود دارند که برخی مستقلا و برخی با همکاری یکی از ابزارها وارد عمل می شوند.
اغلب تنظیمات مربوط به ابزارها و مسیرها و صفحه گرافیکی در نوار صفحات صورت می گیرد. نوار صفحات (Property Bar) دارای گزینه هایی پویا می باشد که با انتخاب هر ابزار به سرعت تغییرکرده و گزینه های تنظیمی ابزار انتخاب شده را نمایش می دهد. چنانچه موضوعی در صفحه انتخاب شود ، نوار صفحات گزینه های تنظیمی آن را به نمایش می گذارد و چنانچه در صفحه موضوعی به حالت انتخاب بنا شد ، نوار صفحات گزینه های تنظیمی صفحه گرافیکی و واحد
اندازه گیری را به نمایش خواهد گذارد. در این صورت ابتدا واحد اندازه گیری را به میلیمتر یا سانتیمتر تغییر دهید و سپس اندازه و جهت صفحه گرافیکی را بر اساس واحد اندازه گیری جدید تعیین نمایید. پس از وارد کردن اعداد در فیلرهای نوار صفحات ، کلید Enter را برای تایید
فشار دهید.
۴-آشنایی با جعبه ابزار:
جعبه ابزار که در محیط برنامه دیده می شود ابزارهای رسامی و ویرایشی را در خود جای داده است. اولین ابزار Pick می باشد که برای انتخاب کردن ترسیمات ، جابجا کردن آنها به کار
گرفته می شود.
مجموعه ابزارهای Shape برای انتخاب کردن نقاط لنگر در مسیرها ، ایجاد انحنا و تغییر شکل در آنه

ا و بریدن مسیرها مورد استفاده واقع می شوند. مجموعه سوم مربوط به ابزار بزرگنمایی (zoom)و ابزار Hand می باشد. باابزار zoom موقعیتهای مورد نظر در ترسیمات را بزرگنمایی یا کوچکنمایی کنید. به کمک ابزار Hand صفحه نمایش را جا به جا و بخشهای مخفی شکل را
مشاهده نمایید.

مجموع ابزارهای ردیف چهارم ابزارهای ترسیم خط و کمان می باشند. ردیفهای پنجم و هشتم ابزارهای رسم اشکال هندسی را در خود جای داده اند. ردیف نهم ابزارهای ایجاد جلوه های ویژه مانند ابزارهای پرسپکتیو و ایجاد سایه را در خود جای داده اند. ابزارهای outline تنظیم مشخصات خطوط دور مسیرها از جمله رنگ و ضخامت آنها را به عهده دارند و ابزارهای مجموعه fill برای رنگ آمیزی داخل شکلهای بسته چه از نوع یکنواخت و چه از نوانسی به کار گرفته می شوند.
۵-آشنایی با پنجره های محاوره ای (کادرهای تبادلی):
بسیاری از ابزارها یا فرمانها پس از اجرا ، یک کادر تبادلی در صفحه ظاهر می کنند که به منظور تنظیم گزینه های انتخابی آن ابزار یا فرمان مورد استفاده واقع می شوند به عنوان مثال با کلیک روی ابزار aut line کادری در صفحه ظاهر می شود که توسط آن می توان برای خطوط ترسیم شده یا در دست ترسیم ضخامت و رنگ تعیین نمود و یا آنها را پیکان دار کرد.
۶-شناسایی اصول کار با خط کش های صفحه گرافیکی:
چنانچه خط کشهای افقی و عمودی در صفحه فعال نیستند ازمنوی view گزینه Rulers را کلیک کنید. خط کش ها ظاهر می گردند و در ترسیم موضوعات برای اندازه گیری مورد استفاده واقع می شوند. نقطه صفر خط کشها گوشه سمت چپ پایین صفحه گرافیکی می باشد. پر واضح است که مقیاس اندازه گیری خط کش بر اساس واحد اندازه گیری جای می باشد. بدین منظور همیشه پیش از شروع به کار ، واحد اندازه گیری مناسب را انتخاب کنید تا مقیاس اندازه گیری خط کشها مطابق میل نمایش داده شوند و اندازه شکلها نیز بر اساس واحد جدید سنجیده شوند. همان طور که
می دانید خطهای راهنمای مورد نیاز از درون خط کش ها به میان صفحه کشیده می شوند.
۷-آشنایی با خطوط راهنما GUIDE LTNES :
با کلیک روی خطوط راهنما با ابزار Pick خط راهنما انتخاب می شود و به رنگ سرخ در می آید پس از انتخاب خط راهنما نوار صفات ، گزینه های تنظیمی آن را نمایش می دهد و می توان موقعیت دقیق آنها را در صفحه بر اساس محورهای y , n معرفی نمود. همچنین برای ویرایش خطوط راهنما می توان امکان دوران خطوط راهنما فراهم می گردد و می توان خط راهنمای مایل ایجاد نمود.

چنانچه در نوار صفات خط راهنما ، علامت قفل ار فعال کنید خط راهنما در جای خود میخکوب می گردد. خطوط راهنما خاصیت آهنربایی دارند و موضوعات را به سمت خود جذب
می کنند برای حذف خط راهنما از صفحه آن را انتخاب و کلید Delete را بفشارید.
۸-شناسایی اصول کار با شبکه خطوط کمکی GRID:
فرمان Grid در منوی View واقع شده و با کلیک روی آن شبکه خطوط شطرنجی نمایان
می گردد. این خطوط همانند کاغذ شطرنجی عمل می کنند و برای ترسیمات حساس و دقیق

کمک خوبی هستند. فواصل میان خطوط شبکه شطرنجی را می توان از طریق کادر تبادلی Grid Setup از طریق کلیک راست روی خط کش در دسترس قرار می گیرد تنظیم نمود.
۹-شناسایی اصول روش بنحوه نمایش موضوعات:
در منوی view گزینه های مختلفی برای نمایش عناصر در صفحه وجود دارد که عبارت اند از:
* Wier frame مشابه keyline در فری هند عمل می کنند و خطوط مسیر را بدون رنگ داخل شکلها نمایش می دهد.
* گزینه Enhaneed که مشابه flash Anti – Alias در فری هند عمل می کند و اشکال را پرداخت شده و نرم نمایش می دهد.
* حالت نمایش Draft پیش نویسی از موضوعات را کمی خلاصه تر از حالت Enhaneed نمایش می دهد و تمرکز بیشتر روی رنگ موضوعات است.
* حالت نمایشی Normal مانند preview در فری هند همه چیز را معمولی نمایش می دهد و اشکال به صورت معمولی و پرداخت نشده دیده می شوند.
۱۰- خنثی کردن تغییرات انجام شده و بازگشت به وضعیتهای پیشین:
برای بازگرداندن تغییرات انجام شده (undo) و بازگشت به وضعیتهای پیشین ، میانبر Ctrlrz را به کار گیرید. برای عمل Redo کلیدهای Ctrltu یا Ctrltshiftez در نظر گرفته شده است.
۱۱- انواع نقاط لنگرد نقاط عطف در مسیرها:
اصولاً خطوط و منحنی ها توسط نقاط لنگر به یکدیگر متصل می شوند که این نقاط خود به سه دسته تقسیم می شوند.
۱- نقاطی که دو خط مستقیم را به هم ارتباط می دهند. به این نقاط ، نقاط گوشه می گویند.
۲- نقاطی که یک خط مستقیم و یک منحنی (قوس) را به هم ارتباط می دهند به این نقاط ، نقاط اتصالی گفته می شود.
۳- نقطه ای که در میان یک قوس قرار گرفته و به دو سمت آن دو کمان وصل شده ، نقطه منحنی نامیده می شود.
دکمه های سه گانه تنظیم فقط لنگر در نوار صفات (معادل گزینه های پنل object در فری هند)، دکمه اول از دکمه های سه گانه نوار صفات shape گزینه گره نوک تیز است که اگر برای گره انتخابی فعال شود می توان اهرمهای کنترل قوس را به طور مستقل کوتاه یا بلند کرد و راستای آنها را نیز نسبت به هم تغییر داد. از گره های نوک تیز می توان برای ایجاد تیزی در کمان ها
استفاده نمود.
دکمه دوم از دکمه های سه گانه در نوار صفات ، گره فرم استبا فرک مردن گره امکان تغییر

شکل منحنی برای هر اهرم به صورت مستقل در اختیار قرار می گیرد. می توان اهرمها را مستقل از هم کوتاه و بلند نمود اما منحنی همچنان نرم باقی بماند.
در مورد گره هایی که اتصالی هستند یعنی در نقطه اتصال یک پاره خط به یک منحنی واقع شده اند چنانچه بخواهید کنترل بیشتری بر اهرم کنترلی قوس مجاور داشته باشید بهتر است نقطه اتصالی رابه یک نقطه نرم (smooth) تبدیل کنید.
توجه داشته باشید که یک نقطه لنگر از طریق ابزار shape انتخاب می گردد.

در فری هند برای تبدیل خط به کمان باید نقطه وسطی را به نقطه منحنی تبدیل نمود اما در کارل این قضیه بر عکس است در اینجا بادی پاره خط را انتخاب و توسط نوار صفات به قوس تبدیل کرد و بعد توسط ابزار shape قوس را تغییر شکل داد. اما هموار کردن منحنی تقریباً در هر دو برنامه مشابه است به این معنی که باید نقطه گره میانی قوس را تبدیل به نقطه هموار نمود.
۱۲- چند نکته کلیدی در کارل دراو:
۱- از ابزار PAN (يا كليد فوری معادل آن H) برای جابه جا کردن صفحه گرافیکی به منظوردیدن بخشهای مخفی سند که در بزرگنمایی فعلی دیده نمی شوند استفاده نمائید.
۲- ابزار Pick رایج ترین ابزار بوده و برایا نتخاب کردن موضوعات و جابجا کردن آنها با ماوس به کار گرفته میشود.
۳- ابزار shape ابزاری است بسیار توانمند و کار آمد که تسلط کامل به توانایی های آن در کارل دراو برای کاربر امری حیاتی به حساب می آید. این ابزار برای انتخاب و ویرایش نقاط عطف در مسیرها (Anchor Points) ، تبدیل خطوط مستقیم به منحنی یا بر عکس ، تغییر شکل کمان ها، تغییر شکل در اشکال هندسی و بطور کلی به منظور ویرایش و شکل دهی به خطوط مسیر و نقاط گره بکار گرفته می شود و گزینه های موجود در نوار صفات این ابزار نیز هر انچه که برای اصلاح و ویرایش مسیرها و نقاط گره لازم باشد را در خود جای داده است.
۴- کلید ctrl در کارل دراو کاربرد زیادی دارد. چنانچه در هنگام جابجایی اشیاء در صفحه توسط ماوس ، کلید کنترل همزمان پائین نگاه داشته شود ، شی ء ها در مسیر مستقیم افقی یا عمودی حرکت خواهد کرد. همچنین چنانچه در هنگام دوران موضوعات ، کلید کنترل پایین نگاه داشته شود ، چرخش با گامهای ۱۵ درجه صورت خواهد گرفت که بدین ترتیب می توانید اشیاء را حتی بصورت چرخش آزاد نیز با گامهای ۱۵ درجه ، ۳۰ درجه و ۴۵ درجه بچرخانید.
۵- خصوصیات موضوعات ترسیم شده در کارل : همه موضوعات از دو بخش تشکیل شده اند: خطوط مرزی که شیء را در بر گرفته اند و اصطلاحاً به آنها stroke می گوییم و محیط داخل موضوع (fill) که در صورت بسته بودن می تواند از رنگ پر شود. برای رنگ آمیزی داخل اشیاء روی یکی ازنمونه هایپالت رنگ کناری کلیک کنید و به منظور رنگ آمیزی خطوط مرزی روی نمونه رنگ مورد نظر کلیک راست نمائید. کلیک روی علامت ضربدر واقع در بالای پالت رنگ کناری ، منجر به حذف رنگ از درون موضوع انتخاب شده و کلیک راست روی آن ، به حذف خطوط مرزی آن منتهی
می گردد.
همچنین وقتی موضوعی در صفحه انتخاب می گردد گزینه outine width در انتهای نوار صفحات به منظور تعیین ضخامت خطوط مسیر یا همان خطوط مرزی در بر گیرنده موضوع انتخاب شده ، نمایان می گردد که گزینه Hair line حداقل ضخامت موجود می باشد و گزینه None معادل کلیک راست روی علامت ضربدر در پالت رنگ کناری می باشد که در بالا به آن اشاره شد.
۶- با یکبار زدن کلیک space bar ابزار جاری به ابزاری که پیش از آن انتخاب شده بود ،

تبدیل می شود.
۷- ابزار zoom که به منظور بزرگنمایی در صفحه به کار می رود می تواند توسط کلید فوری Z فعال شود. به منظور کوچک نمایی توسط ابزار zoom به همزمان کلیک در صفحه کلید shift را نیز پایین نگاه داشت.
۸- ملاحظات لازم پیش از نقل و انتقال اسناد برداری: چنانچه متونی در پروژه خود تایپ نموده اید از فونتهای تزئینی یا فارسی استفاده کرده باشید احتمال اینکه این نوشتار در رایانه های افراد دیگر دستخوش در هم ریختگی یا تحول گردد وجود دارد چرا که متون استفاده شده در برنامه های برداری مانند فری هند و کار پست اسکریپت هستند و همیشه ضمن پردازش ، به اصل خود که همان فونتهای نصب شده در ویندوز است مراجعه می کنند و چنانچه این فونتها در ویندوز رایانه همکار شما و یا احتمالاً رایانه لیتوگرافی ، نصب نشده باشد ، انتقال مستندات کارل دراو به این رایانه ها با دو هم ریختگی و عدم نمایش صحیح متون مورد نظر همراه خواهد بود.
از این رو بهتر است پیشا ز انتقال مستندات به رایانه ای دیگر ، به کمک فرمان convert to curve یا کلید فوری معادل آن ctrl+Q متون مورد نظر را به مسیر معمولی تبدیل نمایید تا ماهیت فونتی خود را از دست بدهند. توجه داشته باشید که شکل و کیفیت متون بعد از تبدیل شدن به مسیر ، به هیچ عنوان تغییر نمی کند لکه تنها خاصیت قابل ویرایش بودن خود را از دیت می دهند ، از این رو بهتر است این عملیات در نسخه کپی که قرار است منتقل گردد انجام پذیرد ، هر چند که دو نسخه اصلی نیز گاهی به منظور برخی دستکاری ها و تغییر شکل ها، نا گزیر از تبدیل کردن بخشی ازمتون به مسیر خواهید بود.
۹- هیچگاه از ذخیره نمودن مکرر سند غافل نشوید چرا که حافظه RAM تا وقتی که جریان برق جاری باشد و یا ویندوز سر ناسازگاری با شما نگذاشته باشد قابل اعتماد است. استفاده از کلید ذخیره فوری ctrl+s باید به صورت عادت در آید.
۱۰- جهت رسم مسیرها: توجه داشته باشید که هم مسیرها چه در کارل دراو و چه در فری هند
می توانند در جهت عقربه های ساعت یا خلاف جهت عقربه های ساعت ترسیم گردند و تفاوت آنها زمانی معلوم می شود که قرار باشد به یکی از دو سر مسیر ، علامت پیکان افزوده شود و یا قرار باشد نقاط گره بیشتری در مجاورت نقطه انتخاب شده اضافه شود که در این صورت پیکان یا نقاط اضافه شده به جهت ترسیم اولیه مسیر می توانند در طرف راست یا چپ نقطه گره مورد نظر اضافه گردند.

برای تشخیص جهت رسم یک مسیر چنانچه یک گره از مسیر انتخاب شود می توان با زدن کلید Tab گره های بعدی را انتخاب نمود و به این ترتیب جهت رسم مسیر را فهمید. برای عوض کردن جهت رسم یک مسیر کافی است پس از انتخاب آن ، ابزار شکل دهی را انتخاب و در نوار صفات گزینه Reverse Curve direction را کلیک کنید.
۱۱- گروهی کردن ترسیمات: معمولاً برای اینکه چندین موضوع با هم حرکت کنند یاتغییر شکل پی

دا کنند باید به طریقی آنها را به یکدیگر پیوند زد که این کار به وسیلۀ گروهی کردن آنها توسط فرمان Arrange>Group و یا کلید فوری آن Ctrl+G میسر است. هیچگاه فراموش نکنید که بسیاری از دستورات ویرایشی بر اشیای گروه شده بی تائید است. برای مثال امکان انتخاب و تغییر شکل وجوه چهار گوشهای گروه شده به کمک ابزار شکل دهی امکان پذیر نبوده و به منظور ویرایش اضلاع و نقاط گره توسط این ابزار باید موضوع را از حالت گروه خارج نمایید.
۱۲- انتقال اسناد به فتوشاپ: چنانچه قصد داشته باشید کار نهایی را به فتوشاپ منتقل نماید بهتر است سند جاری را با یکی از مزمتهای قابل شناسایی برای فتوشاپ مانند PDF , Jpg , Tif یا AI و به کمک فرمان file > Export صادر نمایید.

۱۳-ابزار Pick:
این ابزار که رایج ترین و پر استفاده ترین ابزار از میان مجموعه ابزارهای موجود می باشد، برای کلیک کردن ، انتخاب کردن موضوعات و جا به جا کردن آنها با ماوس به کارگرفته می شود. همچنین کشیدن دستگیره های کنترلی گوشه های موضوعات با این ابزار منجر به تغییر اندازه آنها می گردد. این ابزار اساساً به منظور انتخاب مسیرها ، انتخاب شکلهای باز یا بسته و انتخاب متون تایپ شده در صفحه به کار گرفته می شود.
دقت داشته باشید پس از ترسیم هر موضوعی ، چنانچه نیاز به انتخاب آن داشته باشید نیابد با ابزار ترسیمی روی آن کلیک کنید بلکه باید ابتدا ابزار Pick را انتخاب نمایید و سپس روی مسیر ترسیم کلیک نماید.
به منظور انتخاب هم اشیای موجود در صفحه از میانبر Ctrl+A کمک بگیرید. برای انتخاب چند شکل در صفحه به طور همزمان ،کلید shift را نگاه دارید و روی اشیای مورد نظر در صفحه کلیک کنید. کلید shift در هنگام جا به جا کردن اشیاء با کلیدهای جهتی ،پرشها را بلندتر می کند و کلید ctrl جهشها را آهسته تر می کند. همان طور که قبلاً هم گفته شد میزان جهش اولیه از طریق گزینه offset در نوار صفحات قابل تنظیم است.
۱۴-شناسایی اصول روس ترسیم چهار ضلعی RECTANGLE :
این ابزار که از جمله ابزارهای رایج در کارل دراو به شمار می رود به منظور ترسیم مستطیل و مربع به کار گرفته می شود. ترسیم مربع به کمک کلید کنترل صورت می گیرد. نگاه داشتن کلید shift به طور همزمان باعث ترسیم شکل از مرکز می گردد.چنانچه هر دو کلید با هم نگاه داشته شوند مربع از مرکز ترسیم می گردد.

۱۵-شناسایی اصول روش ترسیم بیضی ELLIPSE :
این ابزار به منظور ترسیم بیضی و دایره در صفحه به کار گرفته می شود. ترسیم دایره به کمک کلید Ctrl صورت می گیرد . با نگاه داشتن کلید shift در ضمن ترسیم ، شکل از مرکز ترسیم می گردد. چنانچه هر دو کلید با هم نگاه پایین داشته شوند یک دایره از مرکز ترسیم می گردد.
کلیدهای shift , strl در هنگام استفاده از ابزارهای رسم چهارگوش و بیضی زیاد به کار می آیند.
۱۶-شناسایی اصول روش ترسیم کمان (Arc) و قطاع (PIEWEDGES):
به کمک ابزار Ellipse علاوه بر ترسیم بیضی و دایره ، می توان قطاع و کمان نیز ترسیم نمود. شیوه کار به این صورت است که پیش ا

ز شروع به ترسیم باید یکی از سه گزینه زیر را از نوار صفحات انتخاب نمایید.
سه گزینه در نوار صفحات ابزار Ellipse به منظور رسم بیضی کامل ، قطاع یا بیضی قاچ خورده و رسم کمانی تعبیه شده است. بسته به اینکه چه نوع شکلی تصمیم داشته باشید ترسیم نمائید. پس از انتخاب ابزار Ellipse و پیش از کلیک کردن در صفحه در نوار صفحات یکی از این سه شمایل را انتخاب کنید. چنانچه گزینه وسطی را انتخاب نمایید ، بیضی به صورت قاچ خورده ترسیم می گردد. با انتخاب گزینه سوم می توانید کمان ترسیم نمایید. همچنین می توان یک بیضی کامل را پس از ترسیم به قطاع یا کمان تبدیل نمود. به این صورت که پس از ترسیم کامل

یک بیضی ، ابزار شکل دهی را برداشته و نقطه لنگر بالای بیضی را بگیرید و به یک سو بکشید. اکنون چنانچه نشانگر را به سمت فضای داخل بیضی حرکت دهید ، قطاع حاصل می گردد و اگر نشانگر را به سمت بیرون محیط بیضی بکشید ، کمان تشکیل می شود. در هنگام کشیدن ماوس اگر کلید Ctrl را هم نگاه دارید فرآیند باز شدن بیضی با گامهای ۱۵درجه ای صورت می گیرد.

۱۷-شناسایی اصول روش ترسیم چند ضلعی (POLYGON) و ستاره (STAR):
توسط ابزار Polygon می توان چند ضلعیهای بسته همچون مثلث ، پنج ضلعی ، شش ضلعی و . . . ترسیم نمود. در نوار صفحات این ابزار علامت ستاره به منظور ترسیم ستاره به کار گرفته می شود. همچنین می توان تعداد وجوه چند ضلعی و ستاره را پس از ترسیم در نوار صفات تغییر داد.
در نوار صفات ابزار چند ضاعی می توان شمایل ستاره را برای ترسیم ستاره انتخاب نمود. تعداد وجوه ستاره درنوار صفات قابل انتخاب است. راه دیگر ترسیم ستاره ، ترسیم یک چند ضاعی و درک کردن و کشیدن یکی از رووس آن توسط ابزار shape به بیرون از محیط آن می باشد. چنانچه روی یکی از نقاط چند ضاعی کلیک کنید و بکشید اشکال پیچیده و متفاوتی تولید می شود. به عنوان مثال از یک چند ضلعی می توان شکل تیغه آب میوه گیری تولید نمود و پس از تغییر شکل نیز
می توان در نوار صفات چند ضلعی تعداد اضلاع را افزایش یا کاهش داد. البته فقط چند ضلعی ها تابع ابزار shape هستند، اشکال چهارگوش و بیضی توسط shape طور دیگری تغییر می کنند که بررسی می شود. چنانچه یکی از اضلاع چند ضلعی ستاره ای را توسط shape انتخاب و به قوس تبدیل کنید با کشیدن یکی از وجوه ، سایر اضلاع ستاره از حرکت قوس تبعیت می کنند و از این طریق می توان یک گل چند پر تولید کرد. با افزودن به تعداد وجوه ستاره در نوار صفات ، می توان به تعداد گلبرگها افزود.
توجه: وقتی یک ستاره رنگ آمیزی می شود معمولاً فضای داخل آن بدون رنگ باقی می ماند و

پرهای اطراف از رنگ پر می شوند برای اینکه ستاره به طور کامل از رنگ پرشود از منوی Arrange>shaping فرمان weld را اجرا کنید تا خطوط داخل ستاره حذف شود در این صورت ستاره به طور کامل از رنگ پر می شود.

۱۸-شناسایی اصول روش ترسیم مارپیچ (SPIRAL):
در فهرست ابزار چند ضلعی ابزار دیگری در دسترس قرار گرفته که همان ابزار رسم مارپیچ

می باشد. ترسیم مارپیچ نیز همانند سایر اشکال هندسی به سهولت انجام می گیرد. کافیست پس از انتخاب ابزار مارپیچ در صفحه کلیک نموده و بکشید. بسته به انتخابهای نوار صفات دو گونه مارپیچ می توان ترسیم نمود. ۱-مارپیچ متقارن (Symetrical spiral)
2-مارپیچ لگارتیمی (Lagaritmic spiral) .
تعداد و شدت پیچهای مارپیچ نیز از طریق نوار صفات این ابزار پیش از شروع به ترسیم ، قابل تنظیم است.
۱۹-شناسایی اصول ترسیم خط آزاد در کارل دراو:
در کارل دراو چندین ابزار برای کشیدن خط و کمان در نظر گرفته شده که از هر کدام در جای خود باید استفاده نمود. به عنوان مثال ابزار بزیه (Bezier)ابزاریست توانمند به منظور ترسیم خطوط افقی، مایل و کمان های متصل به یکدیگر و حال آنکه به کمک ابزار Freehand می توان خطوطی آزاد به منظور ترسیم موضوعاتی همچون بخار ، مو ، کرک و مانند اینها ترسیم نمود. این ابزار ، یکی از ابزارهای مجموعه چهارم در جعبه ابزار است. تفاوت دیگر این دو ابزار در نحوه ترسیم خطوط است. توسط ابزار Freehand با دو کلیک که به منزله ابتدا و انتهای ترسیم خط می باشد می توان خطی مستقل ترسیم نمود. اما خطوطی که ابزار بزیه ترسیم می کند به یکدیگر چسبیده هستند و به کمک آن می توان اشکال غیر هندسی باز یا بسته ترسیم نمود. با ابزار Freehand می توان به طور تقریبی منحنی ترسیم نمود که پس از اتمام ترسیم ، برنامه خود منحنی را هموار می کند. توسط این ابزار می توان مسیرهای ترکیبی ایجاد نمود به این معنی که می توان خطوط مستقیم ترسیم نمود و هر کجا لازم باشد خطوط آزاد در ادامه آنها ترسیم نمود. هنگام ترسیم خط با ابزار Freehand چنانچه قصد داشته باشید خطوط متصل به هم یکدیگر تولید کنید باید روی نقطه پایانی خط قبلی کلیک کنید تا خط جدید متصل به خط قبلی ترسیم گردد. در انتهای نوار صفات هنگامی که ابزار Freehand انتخاب شده باشد. گزینه ای به نام Smoothing وجود دارد که از ۰ تا ۱۰۰ قابل تنظیم است. این گزینه میزان نرمی منحنی ها را تعیین می کند که از ترسیم آزاد خطوط با ابزار Freehand ایجاد شده اند.
ترسیم خطوط متصل به هم توسط ابزار بزیه (Bezier) نسبت به ابزار Freehand راحت تر است. برای ترسیم منحنی در نقطه دوم کلید ماوس را نگه داشته و بکشید تا بین نقطه اول و دوم منحنی ترسیم شود. جهت خاتمه کار ترسیم کلید Esc را بزنید.
۲۰-ترسیم توسط ابزار قلم (Pen):
ابزار قلم Pen که چهارمین ابزار از فهرست ابزارهای ترسیمی است خیلی شبیه به ابزار بزیه عمل می کند با این تفاوت که در هنگام رسم مسیرها ، امکان تغییر شکل در مسیرها بطور همزمان توسط نوار صفات در اختیار کاربر گذاشته می شود. در نوار صفات ابزار قلم ، گزینه دوم از سمت

راست که شبیه چشم است Preview Mode نام دارد و وقتی خاموش است ابزار قلم شما به ابزار بزیه عمل می کند و وقتی روشن شود ، در ضمن ترسیم منحنی ها وضعیت نهایی منحنی را پیش بینی و به شما گزارش می دهد. به این ترتیب کنترل دقیق تری می توان بر ترسیم منحنی ها نسبت به ابزار بزیه داشت. گزینه اول از نوار صفات ابزار قلم ، Auto Add delete نام دارد و وقتی روشن باشد به کاربر این امکان را می دهد که در ضمن رسم مسیرها بتواند به مسیرهای قبلی گره اضافه کند و یا از آنها بکاهد. البته پس از اتمام کار نیز توسط ابزار Shape می توان به

مسیرهای تسیم شده گره (نقطه لنگر) اضافه نمود. همان طور که می دانید با افزودن نقطه لنگر به مسیر ، امکان شکستن یا خم دادن در آن نقطه فراهم می گردد. برای خاتمه دادن به کار ترسیم هنگامی که با ابزار Pen کار می کنید کلید Esc را فشار دهید. البته راه دیگر آن انتخاب ابزار Pick می باشد.
۲۱-تبدیل یک پاره خط به کمان و عکس آن به کمک ابزار Shape:
چنانچه پاره خطی راتوسط ابزار Shape انتخاب کنید، در نوار صفات گزینه ای به نام
Convert Line to Curre دیده می شود که با کلیک روی آن می توان پاره خط را به یک کمان تبدیل نمود. همین طور برعکس می توان قوس را پس از انتخاب به وسیلۀ ابزار Shape با کلیک روی شمایل Convert curre to Line در نوار صفات به یک پاره خط ساده تبدیل نمود. خطوطی که به قوس تبدیل شده اند هنوز انحنای لازم را ندارند بلکه تنها استعداد تحمل انحناء خمش را پیدا نموده اند. از این رو برای قوس دادن به پاره خط هایی که به منحنی تبدیل شده اند ، باید با ابزار Shape در میان خط درک نمودهو بکشید و یا اینکه اهرمهای کنترل کمان را جا به جا نمائید تا خط مورد نظر انحنای لازم را پیدا نماید.
۲۲-تبدیل یک مسیر خشک به منحنی نرم:
در انتهای نوار صفات Shape ، گزینه ای برای نرم کردن مسیرهای خشک از ۵ تا ۱۵۵ درجه تعبیه شده است. چنانچه مسیری را خشک ترسیم کرده باشید می توانید با هموار کردن آن قوس های جالبی ایجاد نمایید. برای نرم کردن یک مسیر خشک ابتدا باید هم گره های مسیر توسط Shape انتخاب شوند و یا اینکه در نوار صفات ابزار Shape روی کلید Seleet All hodes کلیک نمایید تا همه گره ها در مسیر انتخاب کردند. در صورتیکه شکل مورد نظر یک شکل هندسی مانند شش ضلعی باشد. قبل از هر چیز باید توسط فرمان Arrange > Convert to Curre به یک مسیر معمولی تبدیل گردد چرا که نقاط لنگر در اشکال هندسی ترسیم شده به کمک ابزارهای ترسیمی در حالت عادی قابل انتخاب نیستند.
۲۳-ابزار Outline برای تنظیم صفات خطوط مسیر:
ابزار outline که از جمله ابزارهای جعبه ابزار و کلید میانبر آن f72 می باشد پنجره ای را در صحنه ظاهر می کند که از طریق آن تمام صفات و پارامترهای خطوط در مسیرها را می توان کنترل نمود. از این طریق می توان نوع خط ، علامت پیکان انتهایی شکل انتهایی خط ، خط چین و نقطه چین، رنگ خطوط و مانند اینها را به مسیرهای انتخاب شده نسبت داد. ضخامت خطوط در نوار صفات نیز قابل

تنظیم است اما سایر صفات خطوط مسیرها مانند نوع خط ، علامت پیکان انتهایی ، شکل خط و مانند آنها در این کادر ارتباطی تنظیم می شوند. چنانچه در کادر outline گزینه Scale with image را علامت بگذارید یا بزرگ و کوچک کردن مسیر انتخاب شده ، ضخامت آن هم به تناسب تغییر خواهد کرد. چنانچه گزینه Behind Fill از کادر outline برای مسیر انتخاب شده و فعال شود ، ضخامت خطوط مسیر تنها از سمت بیرون مسیر اضافه می شود و برون محیط شکل نفوذ

نمی کنند از این توانایی برای ضخیم کردن خطوط و متون استفاده می شود.
۲۴-شناسایی اصول کار با GROUP:
فرمان Group که در منوی Arrange واقع شده است موضوعات انتخاب شده را طوری به هم لینک می کند که با جابجا کردن یکی از آنها بقیه نیز همزمان جابه جا شود. همچنین تغییرات دگرگونی را نیز همگی همزمان متحمل می شوند. کلید فوری فرمان Grop ، Ctrl+G می باشد.
می توان شکل ها را در چندین مرحله گروه بندی نمود. گروهی کردن در طراحی کاربرد زیادی دارد. زمانی که شکل های پیچیده ترسیم می کنید بهتر است شکل را به بخشهای منطقی تقسیم تقسیم کرده و اجزای هر قسمت را با هم گروه کنید در این صورت از در هم پاشیدگی موضوع ترسیم شده در ضمن ویرایشهای بعدی جلوگیریبه عمل می آید. همچنین با گروهی کردن موضوعات پیچیده ، در طی یک مرحله می توانید آنها را دستخوش دگرگونی (تغییر اندازه ، چرخش و جابجایی) نمایید. ویژگی دیگر گروه این است که وقتی نمونه رنگی را به یک گروه نسبت
می دهیم همه شکلهای گروه از رنگ انتخاب شده همزمان پر می شوند . انتخاب یکی از اجزای گروه با Ctrl+Click امکان پذیر است.
برای پی بردن به وضعیت گروه و کسب اطلاعات ازمحتوای آن و تعداد زیر مجموعه ها ، پس از انتخاب گروه مورد نظر ، به نوار وضعیت نگاهی بیندازید.
توجه: ابزار شکل دهی قادر است روی اجزای گروه مستقلاً کار کند بدون اینکه اجزای دیگر

دستخوش تغییر شوند.
۲۵-شناسایی اصول کار با UN GROUP:
در مقابل فرمان Group در منوی Arrange در نظر گرفته شده که عکس Group عمل می کند و کلید فوری آن Ctrl+u می باشد. برای خروج کامل یک مجموعه از گروه ، باید به تعداد دفعاتی که فرمان Group بر آنها جاری شده ، فرمان un group را اجرا کرد. البته برای این منظور یک فرمان دیگر هم در منوی Arrange دیده می شود و آن فرمان un group All است. با اجرا کردن این فرمان همه گروه های فرعی و گروه اصلی به یکباره از حالت گروهی خارج می شوند. اما اگر قصد داری

د مرحله به مرحله این کار انجام گیرد بهتر است فرمان un group را به طور مکرر به کار گیرید.
۲۶-ترکیب کردن شکلها با فرمان combine:
ترکیب نمودن شکلها با فرمان combine کاملاً با گروهی کردن آن تفاوت دارد. وقتی دو یا چند شکل با combine با هم ترکیب می شوند ، خصوصیات همه آنها معادل خصوصیات آخرین شکلی که انتخاب می شود خواهد گردید. شکل ها وقتی گروه می شوند فقط طوری به هم لینک می شوند که تغییرات دگرگونی چون جابجایی و چرخش را همزمان متحمل شوند ولی ویژگیهای آنها به یکدیگر نسبت داده نمی شوند و همچنان ماهیت اولیه خود را حفظ می نمایند. اما وقتی با combine ترکیب می شوند همگی به شکل آخر ملحق شده و ویژگیهای او را می پذیرند.
این فرمان معادل فرمان join در فری هند می باشد. موضوعاتی که با هم همپوشانی دارند پس از ترکیب دارای فصول مشترک تهی از رنگ خواهند بود. برای ترکیب کردن شکلها با یکدیگر ابتدا آنها را انتخاب کنید و بعد فرمان combine از منوی Arrange را اجرا نمایید. در طراحی حروف از این توانایی زیاد استفاده می شود. برای مثال برای ترسیم حرف انگلیسی O ابتدا دو بیضی ترسیم می گردد. سپس بیضی کوچکتر درون بیضی بزرگتر قرار داده می شود و اکنون هر دو بیضی انتخاب می شوند و فرمان combine از منوی Arrange اجرا می گردد. فصل مشترک دو بیضی که در واقع بیضی کوچکتر خواهد بود ، از رنگ تهی می شود و حرف O تشکیل می گردد. در طراحی حروف از این قابلیت استفاده می شود. اشکالی که با هم ترکیب شده اند چنانچه دستخوش دگرگونی با ابزار شکل دهی گردند ، مجموعه دوباره به روز شده اوضاع همبوشانی مجدد محاسبه می شود. به طور کلی فرمان combine برای مقاصد زیر به کار گرفته می شود:
۱-برای ادغام نمودن چند شکل بطوریکه همگی از شکل آخر تبعیت نمایند و ویژگی های آن را متحمل شوند.
۲-در طراحی موضوعاتی چون حروف و نشانه ها از این قابلیت استفاده می شود. شکل هایی که با هم همپوشانی داشته باشند، فصل مشترکشان بعد از ادغام شدن از رنگ تهی می شود.
۳-اگر تصمیم دارید دو گروه را از دو شکل متفاوت انتخاب کنید تا بتوانید آن دو را با یک خط به هم متصل نمایید ، تا وقتی دو شکل مستقل را با فرمان combine با هم ترکیب نکنید امکان انتخاب همزمان گره هایی که هر کدام بر روی یک موضوع مستقل باشد امکان پذیر نخواهد بود.
۴-به منظور ادغام کردن مسیرهای باز و تولید شکلهای بسته دقت داشته باشید تا زمانی که دو مسیر از طریق نقاط گره انتهایی به هم نچسبند شکل بسته ایجاد نمی شود و نمی توان داخل آن را رنگ کرد حتی اگر آنقدر دو مسیر را به هم نزدیک کنید که در ظاهر بسته دیده شوند.
۲۷-تجزیه شکلهای ترکیبی به اجزای اولیه با فرمان Break Apart:
فرمان Break Apart در منوی Arrange که مشابه فرمان split در فری هند عمل می کند به دو منظور به کار گرفته می شود:
۱-شکل های ترکیب شده با فرمان combine را از هم تفکیک و به موضوعات اولیه تجزیه می کند.
۲- با استفاده از این فرمان شکلهای بسته را می توان شکست و به دو یا چند مسیر باز تبدیل نمود.
شکل های مرکب با اجرای فرمان Break Apart به اجزای اولیه خود تفکیک می شوند و خاصیت ترکیبی خود را از دست می دهند به این معنی که سطوح دارای همپوشانی در آنها دوباره از رنگ پر می شود و هر یک به طور مستقل عمل می کند.
برای شکستن یک موضوع بسته ابتدا باید نقاط گره مورد نظر را توسط shape انتخاب کنید و شمایل انقطاع را در نوار صفات ابزار شکل دهی کلیک کنید و یا روی نقطه لنگر مورد نظر کلیک راست نموده و فرمان Break Apart را از منوی ظاهر شده انتخاب کنید بدین ترتیب نقاط انتخاب شده اتصال خود را از دست می دهند اما موضوع همچنان به صورت واحد عمل می کند. برای اینکه قطعات جدا

شده را بتوان از سایر قطعات به طور کامل جدا کرد باید از منوی Arramge فرمان Break carre Apart را نیز روی شکل اجرا کرد. شکلهایی که توسط ابزار Eraser از یکدیگر جدا می شوند نیز مرکب هستند و برای جدا شدن کامل باید تحت تاثیر فرمان Arrange>Break curve Apart قرار گیرند.

۲۸-ابزار Smudge:

چهارمین ابزار از فهرست ابزارهای شکل دهی ابزار Smudge است که مشابه ابزار Push/pull در فری هند عمل می کند و برای تغییر شکل دادن مسیرها و ایجاد تورفتگی و برآمدگی در آنها به کار می رود. برای ایجاد یک برآمدگی کاملاً مدور و متقارن در مسیر باید شمایل ابزار را بر روی مسیر گذاشت و کلیک نمود. چنانچه مرکز ابزار دایره ای شکل بیرون از مسیر باشد برآمدگی ایجاد می شود و اگر متمایل به درون مسیر باشد تورفتگی به وجود می آید. با کشیدن یا هل دادن مسیر هم می توان در خطوط مسیر را عوجاج ایجاد نمود. گزینه اول در نوار صفات ابزار Smudge ، تعیین اندازه نوک قلم است.گزینه بعدی نوار صفات نرمی یا خشکی ابزار هنگام ایجاد کشیدگی در مسیر را تعیین می نماید. اعداد مثبت ( ۰ تا ۱+) کشش را خشک می کند و اعداد منفی (۰ تا ۱۰-) کششها را فرم و تددیجی میکند. از این ابزار به منظور ترسیم مو ، پر ، ابر و مانند اینها استفاده نمایید.
۲۹-کپی کردن ، چسابندن و تکثیر موضوعات:
برای کپی کردن و تکثیر یک موضوع در کال دراو ، اغلب از فرامین past , copy از منوی Edite استفاده می شود. یکی از قابلیتهای این روش در این که موضوع دقیقاً روی خودش تکثیر می شود. فرمان (ctrl+D)Duplicate نیز که در منوی Edit قرار دارد عمل تکثیر را انجام می دهد با این تفاوت که می توان تکثیر را برنامه ریزی شده انجام داد. به این ترتیب که پس از ایجاد کپی اول، آن را جا به جا کرده یا تغییر شکل می دهیم، سپس با اجرای دوباره فرمان Duplicate کپی دوم را ایجاد می کنیم. کپی دوم دقیقاً تغییرات کپی اول را منحمل می شود. کپی های سوم از تغییرات کپی دوم تبعیت کرده و تا آخرین همین طور ادامه پیدا می کند. از این روش برای تکثیر موضوع در صفحه و ایجاد الگوهایی با توزیع یکنواخت استفاده کنید.
۳۰-معکوس کردن شکل و ایجاد مدل آیینه ای Mirror:
به منظور معکوس کردن (آیینه ای کردن) شکلها گزینه هایی مرتبط با این کار در نوار صفات در نظر گرفته شده است بدین منظور ابتدا شکل مورد نظر را توسط ابزار Pick انتخاب نمائید. سپس در نوار صفات روی یکی از کلیدهای Mirror بسته به اینکه شکل نسبت به محور افقی قرینه شود یا محور عمودی ، کلیک نمائید.
نکته: این نکته نیز کاربرد زیادی در ترسیمات دارد چرا که بسیاری از موضوعات همچون
نشانه ها دارای سطوح تقارن بوده و از این رو با ترسیم و قرینه کردن نیمی از آنها ، نیم دیگر به سرعت حاصل می گردد.
۳۱- جوش دادن مسیرها به هم با فرمان Weld:
فرمان Arrenge>shaping>weld مانند فرمان cnion در فری هند عمل می کند. این فرمان شکل های انتخاب شده را به هم جوش می دهد و فصول مشترک را حذف می کند. از این فرمان ویرایشی در طراحی زیاد استفاده می شود. معمولاً با جوش دادن مسیرهای پیچیده به یکدیگر موضوعات پیچیده ای حاصل می آید.

۳۲-برش زدن و پانج کردن شکل ها به کمک فرمان Trim:
فرمان shaping/Trim شی بالایی را بر اساس شی پائین تر برش می زند. این فرمان مشابه Puneh در فری هند عمل می کند. چنانچه بخواهیم شکلی باز را از چند جا قطعه قطعه کنیم ،
می توانیم به کمک ترسیم چند مسیر باز و انتقال آن روی شکل به عنوان مرزهای برش و استفاده از فرمان Trim شکل مورد نظر را به چند قطعه تقسیم کنیم. برای جدا کردن کامل آنها از

یکدیگر باید فرمان Break Curve Apart از منوی Arrange اجرا گردد.

۳۳-فصل مشترک گرفتن از موضوعات با فرمان Interseet:
فرمان shaping>Intersect برای نگاه داشتن فصل مشترک موضوعات روی هم افتاده به کار می رود. فرامین Interseet , Weld تابع این هستند که کدام شی آخر از همه انتخاب شود. پس از اجرای فرمان تمامی صفات شی آخر از جمله رنگ و ضخامت خطوط به سایر موضوعات منتقل می شود. فرمان های Back minus front , front minus Back مانند فرمان Punch در فری هند عمل می کنند و به ترتیب موضوع بالایی را از پائینی و یا موضوع پائینی را از بالایی
کم می کنند.
۳۴- قفل کردن موضوعات با فرمان Lack:
این قابلیت در برخی موارد بسیار به درد می خورد. برای قفل کردن یک موضوع کافیست روی آن کلیک راست کرد و فرمان Lock object را انتخاب کنید. با قفل کردن یک موضوع در صفحه ، امکان ویرایش یا جا به جا شدن آن در صفحه از آن سلب می شود. تصور کنید یک منظره زیبا درون یک کادر رنگ آمیزی شده به عنوان پیش زمینه طراحی شده است. اکنون می خواهید بعضی از موضوعات موجود در منظره را انتخاب و ویرایش کنید. اما در اغلب موارد طرح زمینه به دلیل بزرگی، انتخاب می شود و گاهی تحت تاثیر عوامل ویرایشی قرار می گیرد و حوصله شما را سر
می برد و این گونه موارد بهترین راه حل قفل کردن موضوعات مزاحم در صفحه می باشد.

۱- شناسایی اصول نصب نرم افزار FreeHand:
برای نصب هر نرم افزار تحت ویندوز گذراندن مبانی کامپیوتر و ویندوز برای کاربر ضروری است. مدیریت نصب و کنترل نرم افزارهای تحت ویندوز توسط سیستم عامل Windows صورت می گیرد،از اینرو کاربر باید دوره های ویندوز و کاربری کامپیوتر را گذرانده باشد. در هر صورت نصب فری هند تفاوت چندانی با نصب سایر برنامه های تحت ویندوز ندارد اما لازم است هنگام نصب ملاحظاتی در نظر گرفته شود. از آنجایی که این برنامه بر به خدمت گرفتن دیسک سخت نیز استوار می باشد، بهتر است فری هند و همینطور فتوشاپ در پارتیشنی نصب شود که فضای آزاد قابل دسترسی به مقدار کافی داشته باشد. نصب برنامه فری هند روش خاصی ندارد. همانند سایر نرم افزارها باید برنامه setup.exe از CD مربوط را اجرا نموده و به کل پرشهای ویزارد پاسخ داده ، مسیر و نام پوشه آن را انتخاب نموده و مراحل نصب را یکی پس از دیگری پشت سر بگذارید. چنانچه به دلایلی تصمیم بر حذف برنامه فری هند از سیستم گرفتید ، پوشه
Start>Control panel را باز نمایید و در آن برنامه Add/Rempre Programs را اجرا نمائید. از فهرست برنامه های نصب شده برنامه فری هند را انتخاب نمایید و روی دکمه Remove کلیک کنید ، برنامهاز دیسک سخت برداشته خواهد شد.

۲-تفاوت های فری هند با فتوشاپ:
لازم به ذکر است که محیط فری هند تا حد زیادی به محیط فتوشاپ شبیه است اما یک سری تفاوتهای اساسی نیز با یکدیگر دارند که عبارتند از:
۱- محیط فری هند برداری است یعنی پیکسلها و رزولوشن نقشی در این برنامه ندارند بلکه اشکال از موضوعات مستقلی مثل کمان ، دایره ، خط و چهار گوش تشکیل شده اند که هر یک از آنها موضوع واحدی بوده و به وسیلۀ فرمولهای ریاضی تعریف می شوند.
۲- بر خلاف فتو شاپ که در آن می توان بخشی از یک خط را پاک نمود در فری هند یک خط به طور کامل انتخاب ، جا به جا می شود و یا حذف می گردد در واقع یک تصویر فری هند از تعدادی موضوع جدا از هم مثل خط ، کمان و چند ضلعی تشکیل شده که درون آنها نیز می تواند از رنگ پر شود و همه آنها بر پایه فرمولهای ریاضی استوار شده اند نه پیکسل.
۳- فری هند مستقل از رزولوشن می باشد از اینرو کیفیت ترسیمات و متون در این

 به میزان رزولوشن تصویر بستگی دارد. از اینرو بسیاری از طراحان حرفه ای ترجیح

می دهند تصویر سازی خود را در فتوشاپ انجام دهند و سپس با فرمت TiF آن را به فری هند منتقل کرده و حرف نگاری را در این محیط انجام داده و نهایتاً از همین برنامه آن را برای چاپ ارسال نمایند.
۴- در فری هند اجزای تشکیل دهنده تصویر دارای استقلال می باشند و مستقلاً می توان آنها را انتخاب و ویرایش نمود در حالی که در فتوشاپ چنانچه اجزای تصویری را در لایه های مختلف قرار ندهیم همه چیز در هم ادغام می شود.