انواع شرکت‌ها و طریقه‌ی ثبت آنها در ایران

در این نوشتار که راجع به ثبت شرکته های تجاری است؛ ‌ابتدا به معرفی مختصری از شرکت‌های تجاری هشت‌گانه پرداخته، سپس مدارک ثبت هر شرکت را نام برده و بعد از آن رویه‌ی عملی مراحل ثبت را به طورکلی توضیح داده‌ام. ۱
– تعریف شرکت سهامی عام‌
شرکت سهامی‌عام، شرکتی است بازرگانی (‌ولو اینکه موضوع عملیات آن، امور بازرگانی نباشد) که سرمایه‌‌ی آن به سهام، تقسیم‌شده که بخشی از این سرمایه از طریق فروش سهام به مردم تأمین‌می‌شود. در شرکت سهامی‌عام، تعداد سهام‌داران نباید از سه نفر کمتر باشد و مسئولیت سهام‌داران، محدود به مبلغ اسمی سهام آنهاست. در این شرکت، عبارت «شرکت سهامی عام» باید قبل از نام شرکت با بعد از آن، بدون فاصله با نام شرکت در کلیه‌ی اوراق و اطلاعیه‌ها و آگهی‌های شرکت به طور روشن و خوانا قید شود.

مدارک شرکت سهامی عام برای ثبت:
الف )‌مدارک لازم جهت کسب اجازه‌ی پذیره‌نویسی شرکت سهامی‌عام در حال تأسیس، از مرجع ثبت شرکت‌ها:

۱) دو نسخه طرح اظهارنامه‌ی شرکت سهامی‌عام
۲) دونسخه طرح اساسنامه‌ی شرکت سهامی‌عام
۳) دو نسخه طرح اعلامیه‌ی پذیره‌نویسی

۴) گواهی بانکی مبنی بر واریز حداقل ۳۵%‌سرمایه، تعهد توسط مؤسسین
۵) فتوکپی شناسنامه‌ی مؤسسین ب )
مدارک لازم جهت تأسیس:
‌۱) دو نسخه اظهارنامه
۲) دو نسخه اساسنامه
۳) دو نسخه صورت جلسه‌ی مجمع عمومی مؤسسین
۴) دو نسخه صورت جلسه‌ی هیأت مدیره (‌تعداد مدیران، حداقل پنج نفر می باشد.)
۵) آگهی دعوت مجمع مؤسسین در روزنامه‌ی تعیین شده
۶) فتوکپی شناسنامه‌ی مدیران (‌در مورد اشخاص حقوقی، ارائه‌ی برگ نمایندگی، الزامی است.)
۷) گواهی بانک مبنی بر واریز ۳۵% سرمایه‌ی شرکت
۸) ارائه‌ی مجوز یا موافقت اصولی یا مجوز از مراجع ذیصلاح در صورت نیاز
۲- تعریف شرکت سهامی خاص
شرکتی است بازرگانی (ولو اینکه موضوع عملیات آن،‌ امور بازرگانی نباشد) که تمام سرمایه‌ی آن منحصراً توسط مؤسسین، تأمین‌گردیده و سرمایه‌ی آن به سهام، تقسیم شده و مسئولیت صاحبان سهام، ‌محدود به مبلغ اسمی سهام آنهاست. تعداد سهام‌داران نباید از سه نفر کمتر باشد و عنوان «‌شرکت سهامی خاص»‌ باید قبل از نام شرکت یا بعد از آن بدون فاصله با نام شرکت، به طور روشن و خوانا قید شود.
مدارک شرکت سهامی خاص برای ثبت:
۱) دو برگ اظهارنامه‌ی تکمیل شده‌ی شرکت سهامی خاص و امضا ذیل اظهارنامه توسط کلیه‌ی سهام داران
۲) دو جلد اساسنامه‌ی شرکت سهامی خاص و امضا ذیل تمام صفحات آن توسط کلیه‌ی سهام‌داران
۳) دو نسخه صورت جلسه‌ی مجمع عمومی مؤسسین که به امضای سهام‌داران و بازرسین رسیده باشد
۴) دو نسخه صورت جلسه‌ی هیأت مدیره که به امضای مدیران منتخب مجمع، رسیده باشد
۵) فتوکپی شناسنامه‌ی کلیه‌ی سهام‌داران و بازرسین ( برابر اصل در دادگستری‌)

۶)‌ ارائه‌ی گواهی پرداخت حداقل ۳۵% سرمایه‌ی شرکت از بانکی که حساب شرکت در حالِ تأسیس در آنجا باز شده است تذکر: درصورتی که مقداری از سرمایه‌ی شرکت، آورده‌ی غیرنقدی باشد ( اموال منقول و غیرمنقول ) ارائه‌ی تقویم نامه‌ی کارشناس رسمی دادگستری، الزامی است و در صورتی که اموال غیرمنقول، جزء سرمایه‌ی شرکت قرار داده شود؛ ارائه‌ی اصل سند مالکیت، ضروری است

۷)‌ارائه‌ی مجوز در صورت نیاز، بنا به اعلام کارشناس اداره‌ی ثبت شرکت‌ها.
۳- تعریف شرکت با مسئولیت محدود شرکت با مسئولیت محدود، شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجاری تشکیل شده و هر یک از شرکا بدون اینکه سرمایه به سهام یا قطعات

سهام تقسیم شده باشد؛ فقط به میزان سرمایه‌ی خود مسئول قروض و تعهدات شرکت است. در نام شرکت باید عبارت ‹‹‌با مسئولیت محدود›› ‌قید شود.
مدارک شرکت با مسئولیت محدود برای ثبت:
۱) دوبرگ تقاضانامه‌ی ثبت شرکت‌ها با مسئولیت محدود
۲) دوبرگ شرکت نامه
۳) دو نسخه از اساسنامه
۴)‌دو نسخه صورت‌جلسه‌ی مجمع عمومی مؤسسین و هیأت مدیره
۵) فتوکپی شناسنامه‌ی شرکا و مدیران و ارائه‌ی مجوز از مراجع ذیصلاح در صورت نیاز.
۴- تعریف شرکت تضامنی شرکت تضامنی، شرکتی است که تحت نام مخصوص برای امور تجاری بین دو یا چند نفر با مسئولیت تضامنی تشکیل می‌شود. اگر دارایی شرکت برای تأدیه‌ی تمام قروض کافی نباشد؛ هر یک ازشرکا مسئول پرداخت تمام قروض شرکت است. هر قراری که بین شرکا برخلاف این، ترتیب داده شده باشد در مقابل اشخاص ثالث، کان لم یکن خواهد بود. در نام شرکت تضامنی باید عبارت «شرکت تضامنی» ‌و لااقل اسم یک نفر از شرکا ذکر شود.
مدارک شرکت تضامنی برای ثبت:
۱) دو برگ تقاضانامه
۲) دو برگ شرکت‌نامه
۳) دو نسخه اساسنامه
۴) فتوکپی شناسنامه‌ی شرکا
۵) مجوز از مراجع ذیصلاح در صورت نیاز .

 

۵- تعریف شرکت مختلط غیرسهامی
شرکت مختلط غیرسهامی، شرکتی است که برای امور تجاری تحت نام مخصوصی بین یک یا چند نفر شریک ضامن و یک یا چند نفر شریک با مسئولیت محدود، بدون انتشار سهام، تشکیل می‌شود. شریک ضامن، مسئول کلیه‌ی قروضی است که ممکن است علاوه بر دارایی شرکت پیدا شود. شریک با مسئولیت محدود، کسی است که مسئولیت او فقط به میزان سرمایه‌ای است که درشرکت گذارده و یا بایستی بگذارد. در اسم شرکت باید عبارت «شرکت مختلط» ‌و لااقل اسم یکی از شرکای ضامن، قید شود.

مدارک شرکت مختلط غیرسهامی برای ثبت:
۱) یک نسخه‌ی مصدق از شرکت نامه
۲) یک نسخه‌ی مصدق از اساسنامه (اگر باشد )
۳) اسامی شرکت یا شرکای ضامن که سمت مدیریت دارند.
۶- تعریف شرکت مختلط سهامی
شرکت مختلط سهامی، شرکتی است که تحت نام مخصوص بین یک عده شرکای سهامی و یک یا چند نفر شریک ضامن تشکیل می‌شود. شرکای سهامی کسانی هستند که سرمایه‌ی آنها به صورت سهام یا قطعات سهام متساوی القیمه درآمده و مسئولیت آنها تا میزان همان سرمایه‌ای است که در شرکت دارند. شریک ضامن کسی است که سرمایه‌ی او به صورت سهام درنیامده و مسئول کلیه‌ی قروضی است که ممکن است علاوه بر دارایی شرکت پیداشود .در صورت تعدد شریک ضامن، مسئولیت آنها در مقابل طلبکاران و روابط آنها با یکدیگر، تابع مقررات شرکت تضامنی خواهد بود. در نام شرکت باید عبارت «شرکت مختلط»‌ ‌و لااقل اسم یکی از شرکای ضامن قید شود .
مدارک شرکت مختلط سهامی برای ثبت:
۱)‌یک نسخه‌ی مصدق از شرکت نامه
۲) یک نسخه‌ی مصدق از اساسنامه
۳) اسامی مدیر یا مدیران شرکت
۴) نوشته‌ای با امضای مدیر شرکت، حاکی از تعهد پرداخت تمام سرمایه و پرداخت واقعی لااقل ثلث از آن سرمایه ۵) سوابق مصدق از تصمیمات مجمع عمومی در موارد مذکور در مواد ۴۰ ،۴۱ و ۴۴
۶)نوشته‌ای با امضای مدیر شرکت، حاکی از پرداخت تمام سرمایه‌ی نقدی شرکای ضامن و تسلیم تمام سرمایه‌ی غیرنقدی با تعیین قیمت حصه‌های غیرنقدی
۷- تعریف شرکت نسبی
شرکت نسبی شرکتی است که برای امور تجاری، تحت نام مخصوص بین دو یا چند نفر تشکیل می‌شود و مسئولیت هریک از شرکا به نسبت سرمایه‌ای است که در شرکت گذاشته است. در اسم شرکت نسبی عبارت «شرکت نسبی» و لااقل اسم یکی از شرکا باید ذکر شود؛ در صورتی که اسم شرکت مشتمل بر اسامی تمام شرکا نباشد؛ بعد از اسم شریک یا شرکایی که ذکر شده عبارتی از قبیل «و شرکا» و «‌و برادران» ضروری است .

مدارک شرکت نسبی برای ثبت:
۱) یک نسخه‌ی مصدق از شرکت نامه
۲) یک نسخه‌ی مصدق از اساسنامه (اگر باشد)
۸- تعریف شرکت تعاونی
به موجب ماده‌ی۱۷ قانون تجارت جمهوری اسلامی ایران، «شرکت تعاونی،

شرکتی است که تمام یا حداقل ۵۱% سرمایه‌ی آن به وسیله‌ی اعضا در اختیار شرکت تعاونی قرارگیرد و وزارتخانه‌ها، سازمان‌ها، شرکت‌های دولتی و وابسته به دولت و تحت پوشش دولت، بانک‌ها،‌ شهرداری‌ها، شوراهای اسلامی کشوری، بنیاد مستضعفان و سایر نهادهای عمومی می‌توانند جهت اجرای بند ۲ اصل ۴۳ از راه وام بدون بهره یا هر راه مشروع دیگر از قبیل مشارکت،

مضاربه، مزارعه، ‌مساقات، اجاره، اجاره به شرط تملیک، بیع شرط، فروش اقساطی و صلح، اقدام به کمک در تأمین یا افزایش سرمایه‌ی شرکت‌های تعاونی نمایند؛ بدون آن که عضو باشند. تبصره: در مواردی که دستگاه‌های دولتی در تأسیس تعاونی، شریک می شوند؛ ظرف مدتی که با موافقت طرفین درضمن عقد شرکت، تعیین خواهد شد؛ سهم سرمایه‌گذاری دولت به تدریج بازپرداخت و صددرصد سرمایه به تعاونی تعلق خواهدگرفت. مطابق ماده‌ی ۲۶ همان قانون: «تعاونی‌های تولیدی، شامل تعاونی‌هایی است که در امور مربوط به کشاورزی، دام داری، ‌دام پروری، پرورش و صید ماهی، شیلات، صنعت، معدن، ‌عمران شهری و روستایی و نظایر اینها فعالیت می‌نمایند» و ب

ه موجب ماده‌ی ۲۷: «‌تعاونی‌های توزیع، عبارتند از تعاونی‌هایی که نیاز مشاغل تولیدی و یا مصرف کنندگان عضو خود را در چهارچوب مصالح عمومی و به منظور کاهش هزینه‌ها و قیمت‌ها تأمین می‌نمایند». تبصره‌ی ماده‌ی ۲۸: ‌«‌تعاونی‌های موضوع این قانون با رعایت قوانین و مقررات می‌توانند به امر صادرات و واردات در موضوع خود بپردازند».

مدارک شرکت‌های تعاونی برای ثبت: (هر کدام در ۴ نسخه)
۱) صورت جلسه‌ی تشکیل مجمع مؤسس و اولین مجمع عمومی عادی و اسامی اعضا و هیأت مدیره‌ی منتخب و بازرسان و مدیرعامل شرکت
۲) اساسنامه‌ی مصوب مجمع عمومی
۳) درخواست کتبی ثبت
۴) طرح پیشنهادی و ارائه‌ی مجوز وزارت تعاون
۵) رسید پرداخت مقدار لازم التأدیه‌ی سرمایه
۶)‌مدارک دعوت تشکیل اولین جلسه‌ی مجمع عمومی عادی (موضوع بند ۲ ماده‌ی ۳۲) ۷) موافقت‌نامه‌ی تشکیل شرکت یا اتحادیه ( تبصره‌ی ماده‌ی ۵۱)

۸) مجوز ثبت شرکت یا اتحادیه ( بند ۲۸ ماده‌ی ۶۶ و بند ۴ ماده‌ی ۵۱)

– اولین هیأت مدیره‌ی منتخب شرکت تعاونی، مکلف است پس از اعلام قبولی با انجام تشریفات مقرر نسبت به ثبت تعاونی اقدام نماید.
– لازم به تذکر است که به موجب مقررات وزارت تعاون، سرمایه‌ی تأمین یا تعهدشده از طرف اعضا در مرحله‌ی تأسیس شرکت، نباید کمتر از ۵۱ درصد کل سرمایه‌ی شرکت باشد و هر تعاونی وقتی ثبت و تشکیل می‌گردد که حداقل یک سوم سرمایه‌ی آن تأدیه و در صورتی که به صورت نقدی و جنسی باشد؛ تقدیم و تسلیم شده باشد. اعضای تعاونی نیز مکلفند مبلغ پرداخت نشده‌ی

سهم خود را ظرف مدت مقرر در اساسنامه تأدیه نمایند. (ماده‌ی ۲۱)
رویه‌ی عملی مراحل ثبت
در اداره‌ی ثبت شرکت‌ها، فرم نمونه‌ی اسناد فوق‌الذکر، موجود است. می‌توان این فرم‌های نمونه را از اداره‌ی مذکور تهیه و تکمیل‌کرده و ذیل تمام اوراق باید توسط همه‌ی شرکا (مؤسسین) امضا شود. سپس هزینه‌ای بابت تعیین نام شرکت به بانک واریز کرده و چند نام،‌ که واژه‌ی بیگانه نبوده، فاقد سابقه‌ی ثبت بوده و دارای معنا و مطابق با فرهنگ اسلامی باشد؛ انتخاب کرده و به «واحد تعیین نام» ‌اداره‌ی مذکور، معرفی و موافقت آن واحد را درباره‌ی نام تعیین شده اخذ کرده، سپس همه‌ی مدارک به «‌قسمت پذیرش مدارک»‌ اداره‌ی مزبور، تحویل و رسید دریافت می‌شود و موعدی برای گرفتن نتیجه تعیین می‌شود. لازم به تذکر است که امر تعیین نام، فقط در تهران انجام می‌شود و شرکت‌هایی که در سایر شهرها ثبت می‌شوند؛ نیز جهت تعیین نام به تهران معرفی می‌شوند. در صورت کامل بودن مدارک تقدیمی، کارشناس اداره‌ی ثبت شرکت‌ها اقدام به تهیه‌ی پیش‌نویس آگهی ثبت نموده و به متقاضیان ثبت یا یکی از شرکا یا وکیل رسمی شرکت تحویل می‌شود. جهت تعیین حق‌الدرج آگهی باید به «نمایندگی روابط عمومی» ‌مراجعه کرد. لازم به ذکر است درصورتی‌که کارشناس اداره، موضوع شرکت را نیازمند کسب مجوز از مرجع خاصی بداند از مرجع مزبور، استعلام می‌نماید. سپس متقاضی باید مبلغی که بابت حق‌الثبت و حق‌الدرج آگهی، معین می شود؛ ‌به بانک و حساب تعیین‌شده، واریز کند و پس از آن فیش پرداخت حق‌الثبت و حق آگهی را به «‌واحد حسابداری» ‌اداره، تحویل و واحد مذکور، این امر را در ذیل برگه‌ی تقاضانامه، درج می‌کند و بعد مدارک به «واحد ثبت تأسیس و تغییرات» اداره‌ی ثبت شرکت‌ها تحویل و شرکت، ثبت‌می‌شود و امضایی دال بر «برابر بودن ثبت با سند» ‌از شرکا یا وکیل رسمی شرکت، اخذ می‌گردد. سپس دو نسخه آگهی به امضای رئیس اداره رسیده و یک نسخه از تمامی مدارک در پرونده‌ی شرکت، ضبط و نسخه‌ی دوم جهت نگهداری در شرکت به متقاضی داده می‌شود و این سند «سند ثبت شرکت» ‌است. در نهایت، متقاضی، باید یک نسخه از آگهی را به «واحد روابط عمومی» ‌مستقر در اداره‌ی کل ثبت شرکت‌ها و مالکیت صنعتی و نسخه‌ی دیگر را به دفتر یک روزنامه‌ی رسمی جمهوری اسلامی ایران واقع در تهران، تسلیم کند. با توجه به ماده‌ی ۶ نظامنامه‌ی قانون تجارت وزارت عدلیه و ماده‌ی ۱۹۷ قانون تجارت در ظرف مدت یک ماه از تاریخ ثبت شرکت، باید خلاصه‌ی شرکت‌نامه و منضمات آن، توسط اداره‌ی ثبت در روزنامه‌ی رسمی جمهوری اسلامی ایران و یکی از جراید کثیرالانتشار مرکز اصلی شرکت به خرج خود شرکت، منتشر شود.

تذکر۱: اظهارنامه‌ی ثبت شرکت از اوراق بهادار بوده که باید از اداره‌ی ثبت شرکت‌ها تهیه شود. برای دریافت اظهارنامه‌ی مزبور باید تقاضانامه‌ای دایر بر قصد تأسیس شرکت، تنظیم شود.
تذکر۲: مرجع ثبت شرکت‌ها در تهران «اداره‌ی ثبت شرکت‌ها و مالکیت صنعتی»‌ که از دوایر اداره‌

ی ثبت اسناد و املاک است؛ می‌باشد و در خارج از تهران‌ «‌اداره‌ی ثبت اسناد و املاک» مرکز اصلی شرکت و نقاطی که اداره یا دایره‌ی ثبت اسناد وجود ندارد؛ دفترخانه‌ی اسناد رسمی و اگر مرجع مذکور، وجود نداشته‌باشد؛ دفتر دادگاهِ محل است. در صورت اخیر باید تا سه ماه پس از تأسیس اداره یا شعبه‌ی اسناد در محل مذکور، شرکت را در دفتر ثبت اسناد، به ثبت رساند. (تبصره و ماده‌ی ۲ نظامنامه‌ی قانون تجارت وزارت عدلیه)
تذکر۳:‌ شرکت‌نامه‌ی مذکور باید به صورت رسمی باشد. شرکت‌نامه نیز حاوی اطلاعات مذکور در فرم تقاضانامه است. به موجب ماده‌ی ۵ قانون طرح اصلاحی آیین‌نامه‌ی ثبت شرکت‌ها مصوب شهریور ماه ۱۳۴۰، اداره‌ی ثبت شرکت‌ها در تهران و دوایر ثبت شرکت‌ها در شهرستان‌ها، در ثبت شرکت‌نامه، قائم‌مقام دفترخانه‌های اسناد رسمی هستند و از این¬رو برای تنظیم شرکت‌نامه‌ی رسمی، نیاز به مراجعه به دفترخانه‌ی اسناد رسمی نیست.
تذکر۴: در صورت‌جلسه‌ی مذکور، نکات ذیل درج می‌گردد: ‌زمان تشکیل جلسه، ‌تصریح به اینکه اساسنامه، اظهارنامه و شرکت‌نامه به تصویب و امضای کلیه‌ی شرکای شرکت رسیده است؛ تعیین و تصریح اعضای هیأت مدیره و مدت مدیریت آنها، تعیینِ دارندگانِ حق امضای اسناد تعهدآور شرکت، تصریح به اینکه اعضای مدیر با امضای صورت‌جلسه‌ی مذکور، ‌قبول سِمت می‌نمایند؛ تصریح به مبلغ سرمایه‌ی شرکت و پرداخت آن از طرف کلیه‌ی شرکا و تحویل آن توسط مدیرعامل و اقرار مدیرعامل به وصول سرمایه‌ی شرکت، تعیین شخصی برای انجام کارهای لازم برای ثبت شرکت.

مزاياي استفاده از کامپيوتر

تقريبا اکثر کارهايي را که اکنون کامپيوتر انجام مي دهد قبلا توسط انسان انجام مي شده است و هنوز دز بسياري از قسمت هااين کار توسط انسان انجام مي گيرد.
اما استفاده از کامپيوتر در مقايسه با انسان مزاياي بسيار زيادي دارد که باعث شده است به تدريج انجام امور مختلف به کامپيوتر واگذار شود واصطلاحا کارها به صورت مکانيزه انجام مي گيرد.
از بين مزيت هاي مختلفي که براي استفاده از کامپيوتر در مقايسه با انسان وجود دارد سه مورد

نسبت به بقيه مشخص تر است که تقريبا تمام کاربران کامپيوتر با آنها سروکار دارند.
۱٫ سرعت بالاي کامپيوتر در انجام محاسبات و اجراي دستورات
۲٫ دقت بالاي کامپيوتر در اجراي دستورات به گونه اي که در کارکامپيوترهيچ گونه خطا واشتباهي وجود ندارد.
۳٫ ظرفيت بالاي کامپيوتر در ذخيره سازي اطلاعات و نتايج و همچنين عدم فراموشي آنها
بنا به استفاده کامپيوتر براي هر کاربري ، علاوه بر اين موارد ممکن است مزيت هاي ديگري نيز قابل ذکر باشد که از مهمترين آنها مي توان به موارد زير اشاره کرد:
امکان برقراري ارتباط با ساير کاربران ، افزايش کارآيي هاي موجود، سهولت در انجام کارها و کاهش نيروي انساني

با وجودتمام اين مزايا ذکراين نکته لازم است که يک کامپيوتر به تنهايي قادر به کار و تصميم گيري نيست و حتما به کاربري نياز دارد که با دادن داده هاي اوليه آن را راه اندازي نمايد.
-مزاياي كامپيوتر بر انسان:
۱-سرعت
۲-صحت
۳-دقت
۴-خستگي ناپذيري

۵-فراموش نكردن
راه‌های کاربرد بهتر کامپیوتر
کامپیوتر:
کارشناسان برای کار با کامپیوتر این توصیه‌ها را پیشنهاد می‌کنند:
۱. میز کامپیوتر باید قابل تنظیم در ارتفاع باشد.
۲. صندلی گردان با قابلیت ارتفاع ۳۵ تا ۵۵ سانتی‌متر مورد استفاده قرار گیرد.
۳.کف، پشتی، دسته‌ها و زیر پای صندلی باید به‌نحوی باشد که برای نشستن طولانی کا

ربر را خسته نکند و دارای پوشش پارچه‌ای باشد. (از صندلی نرم استفاده نشود)
۴. صفحه کلید (کیبرد) باید از نوع استاندارد با کلیدهای نرم و قابلیت تنظیم در شیب باشد.
۵. برای کوتاه کردن مسیر عمودی حرکت دست، باید صفحه کلید نزدیک به لبه جلو میز قرار گیرد.
۶. از کار با صفحه‌ی کلیدی که دارای نقص فنی است احتراز شود.
۷. هنگام کار مداوم با صفحه کلید و موش (موس) زمان استراحت را برای دست و بدن خود در نظر بگیرید. (کف دست روی سطح میز قرار گیرد)
۸. استفاده از انگشت میانی به‌جای اشاره برای فشار دادن کلیدهای موش توصیه می‌شود تا به مچ دست فشار وراد نشود.
۹. استفاده از نمایشگر استاندارد با شرایط ایمنی
۱۰. بهره‌گیری از فیلتر شیشه‌‌ای برای بالا بردن وضوح صفحه نمایشگر
۱۱. هماهنگی اجزاء کاری با یکدیگر به‌نحوی که کاربر از حالت اصلی قرار گرفتن صحیح بر روی صندلی خارج نشود.
۱۲. ایجاد شرایط نوری مطلوب در فضای کار با کامپیوتر
۱۳. قرار نگرفتن صفحه نمایشگر در مسیر تابش شدید خورشید
۱۴. تعادل دمائی محیط قرار گرفتن رایانه
۱۵. عدم دستکاری غیر اصولی در صورت بروز مشکل در مجموعه سخت افزاری و نرم افزاری (مراجعه به کارشناس توصیه می‌شود)
۱۶. استفاده از زیرپائی بسته به ارتفاع صندلی و میز کامپیوتر ضروری است، ران‌‌ها باید موازی با سطح زمین قرار گیرند و سطح بالائی آنها تا سطح زیرین میز دارای فضای خالی باشد.
۱۷. پشتی صندلی باید به‌ گونه‌ای باشد که ستون فقرات به شیوه استاندارد قرار بگیرد. (پشت کاربر باید با سطح پتشی از کمر تا گردن مماس باشد)
۱۸. میز کار باید صاف، دارای گستردگی لازم به نسبت انجام کار و بدون لرزش در سطح زمین به‌همراه مجراهای عبور کابل‌های ارتباطی برق و سیستم‌ کامپیوتر باشد.
۱۹. هنگامی که به‌صورت استاندارد بر روی صندلی قرار گرفته‌ایم باید زاویه قرارگیری صفحه نمایشگر به اندازه‌ای باشد که شعاع دید ما به‌صورت مستقیم لبه بالائی آن را در نظر داشته باشد.
۲۰. تصویر بدون لرزش و نماها به‌صورت کامل قابل خواندن باشد.
۲۱. از صفحه کلید استاندارد، با رنگ مات بدنه، بدون شکستگی، نقص فنی و لرزش استفاده شود.
۲۲. قابلیت حرکت صفحه کلید در عمق و طرفین فراهم باشد.
۲۳. بهترین محل قرار گرفتن، مماس بودن لبه صفحه کلید با جلو میز است تا مسیر حرکت دست کوتاه‌تر شود.
۲۴. نور محیط باید بدون بازتاب، درخشندگی زیاد و تعادل در تمام جوانب باشد.

۲۵. صداهای مزاحم خارج و داخل محیط باید به حداقل رسانده شود.
۲۶. دما و جریان هوا باید به‌صورت استاندارد به تناسب فصل مناسب باشد.
۲۷. از همزمانی انجام چند کار برای کاربری احتراز شود.
۲۸. فشار کار به‌صورت منطقی در طول ساعات تقسیم شود.
۲۹. استفاده از استراحت حین کار برای افزایش بازدهی توصیه می‌شود.
۳۰. از فیلتر برای کاهش نورهای مزاحم و بالا بردن وضوح دید استفاده شود.

۳۱. نسبت به پاکیزگی مجموعه سخت‌افزاری به‌صورت همبستگی اقدام شود.
۳۲. در صورت استفاده از وسائل جانبی، فضای کافی تدارک دیده شود. اشغال کردن میز کامپیوتر باعث کاهش بازدهی کار می‌شود.
۳۳. از انبوه شدن مدارک، اسناد، نوشته‌ها و طرح‌ها خودداری شود.
۳۴. کار با مجموعه موش (موس) باید بدون انجام ایجاد حرکت غیرمنطقی به بدن و با استفاده از انگشت میانی برای فشار دادن کلید انجام شود.
۳۵. استراحت دست بعد از کار با موس باید به شیوه قرار گرفتن کف به سطح میز باشد.
۳۶. در یک معادله پایانی آیا کاربر شما در کار با کامپیوتر دچار مشکل است؟
– اگر مدام پشت کامپیوتر هستید!
دستگاه‌های کامپیوتری خطرناک نیستند و یا اشعه خاصی تولید نمی‌کنند، ولی قرار گرفتن در مقابل دستگاه به‌مدت طولانی و در موقعیت‌های نامناسب از نظر نور، میزکار و صندلی و … می‌تواند ایجاد ناراحتی کند.
– برای جلوگیری از گرفتگی عضلانی هنگام کار با دستگاه
۱. برای کار با این دستگاه ابتدا صندلی مناسب پشت‌داری را انتخاب کنید، طوری‌که به آسانی بالا و پائین برود تا برای ارتفاع مناسب قابل تنظیم باشد.
۲. برای کاهش گرفتگی عضلات کمر و گردن، در طی روز از تمرینات ورزشی مخصوص گردن، کمر و شانه‌ها غافل نشوید.
– برای رفع خستگی چشم‌ها
۱. دستگاه را در مکانی قرار دهید که نور زیاد و مستقیم به آن نتابد و یا کنار پنجره نگذارید تا بدین ترتیب از درخشندگی زیاد صفحه آن کاسته شود.
۲. هنگام کار با کامپیوتر حتماً صفحه محافظ را با زاویه مناسب نصب کنید.
۳. از خیره شدن به دستگاه خودداری کنید و مرتب چشم‌هایتان را بر هم بزنید تا از خشک شدن آن جلوگیری شود.
۴. صفحه کامپیوتر را مرتباً پاک کنید تا گرد و خاک روی آن نباشد.
۵. اگر مطالبی را از روی کاغذ وارد می‌کنید آن را طوری قرار دهید که وقتی سر خود را از صفحه کامپیوتر به سمت کاغذ بر می‌گردانید مجبور به چرخاندن زیاد چشم نشوید.
۶. اگر از عینک یا لنز استفاده می‌کنید، حتماً با چشم پزشکتان مشورت کنید تا در صورت لزوم نوع عینک یا لنز خاصی را به‌
شما توصیه کند.
۷. هرگونه لرزش یا کدورت صفحه کامپیوتر را فوراً سرویس کنید.

– عوارض استفاده نادرست از صفحه کلید و موس کامپیوتر
حرکات تکراری و مداوم دست‌ها و انگشتان در کار با کامپیوتر باعث بروز مجموعه‌ای از عوارض زیر می‌شود:
۱. موقعیت غلط صفحه کلید، باعث انحراف مچ دست می‌شود. در دراز مدت، این حالت منجر به التهاب و درد مچ دست که ناشی از فشار عصب میانی است می‌گردد.
۲. همزمان با فراگیری کار با موس کامپیوتر، عوارض با آن نیز افزایش می‌یابد. این عوارض به‌خاطر نحوه قرار گرفتن موس در دست است.
– چگونگی کار با صفحه کلید
۱. با قراردادن صفحه کلید نزدیک لبه جلوی میز و قابلیت حرکت و چرخش در سطح افقی، فاصله دست‌ها تصحیح می‌شود.
۲. قابلیت حرکت صفحه کلید در سطح افقی، انحراف به خارج و داخل مچ دست را تصحیح می‌کند.
۳. با تنظیم شیب صفحه کلید، خمش زیادی مچ به عقب یا جلو کنترل می‌شود.
۵. سطوحی که آرنج‌، مچ و کف دست‌ها با آنها در تماس است باید عاری از لبه‌های سخت یا برنده باشد.
۶. آموزش اصول صحیح کار با کامپیوتر برای کسانی که با آن کار می‌کنند، الزامی است.
– چگونگی استفاده از موس کامپیوتر
۱. پس از مدتی به دست‌ها استراحت داد.
۲. به‌جای استفاده از انگشت اشاره برای فشار دادن کلیدهای موس از انگشت میانی استفاده شود.
۳. به‌جای این‌که برای استراحت مچ را روی میز بگذارید کف دست‌ها را روی میز قرار دهیم.

کامپيوترهای شخصی
اغلب مردم زمانيکه با واژه ” تکنولوژی ” برخورد می نمايند ، بی اختيار “کامپيوتر” برای آنها تداعی می گردد. امروزه کامپيوتر در موارد متعددی بخدمت گرفته می شود. برخی از تجهيزات موجود در منازل ، دارای نوع خاصی از ” ريزپردازنده” می باشند. حتی اتومبيل های جديد نيز دارای نوعی کامپيوتر خاص می باشند. کامپيوترهای شخصی ، اولين تصوير از انواع کامپيوترهائی است که در ذهن هر شخص نقش پيدا می کند. بدون شک مطرح شدن اين نوع از کامپيوترها در سطح جهان، باعث عموميت کامپيوتر در عرصه های متفاوت بوده است .
کامپيوتر شخصی وسيله ای “همه منظوره ” بوده که توان عملياتی خود را مديون يک ريزپردازنده است. اين نوع از کا مپيوترها دارای بخش های متعددی نظير : حافظه ، هارد ديسک، مودم و… بوده که حضور آنها در کنار يکديگر به منظور انجام عمليات مورد نظر است . علت استفاده از واژه ” همه منظوره ” بدين دليل است که می توان بکمک اين نوع از کامپيوترها عمليات متفاوتی ( تايپ يک نامه ، ارسال يک نامه الکترونيکی، طراحی و نقشه کشی و …) را انجام داد .

بخش های اصلی کامپيوترهای شخصی
◄ پردازشگر مرکزی (CPU)
ريزپردازنده بمنزله ” مغز” کامپيوتربوده و مسئوليت انجام تمامی عمليات ( مستفيم يا غير مستقيم ) را برعهده دارد. هر چيزی را که کامپيوتر انجام می دهد با توجه به وجود ” ريز پردازنده ” است .

ريزپردازنده که CPU هم ناميده می گردد، پتانسيل های اساسی برای انجام محاسبات و عمليات مورد نظر در يک کامپيوتر را فراهم می نمايد. ريزپردازنده از لحاظ فيزيکی يک تراشه است . اولين ريزپردازنده در سال ۱۹۷۱ و با نام Intel 4004 معرفی گرديد. ريزپردازنده فوق چندان قدرتمند نبود و صرفا” قادر به انجام عمليات جمع و تفريق چهار بيتی بود. نکته مثبت پردازنده فوق، استفاده از صرفا” يک تراشه بود.قبل از آن مهندسين و طراحان کامپيوتر از چندين تراشه و يا عصر برای توليد کامپيوتر استفاده می کردند.

اولين ريزپردازنده ای که بر روی يک کامپيوتر خانگی نصب گرديد ، ۸۰۸۰ بود. پردازنده فوق هشت بيتی و بر روی يک تراشه قرار داشت . اين ريزپردازنده در سال ۱۹۷۴ به بازار عرضه گرديد.اولين پردازنده ای که باعث تحولات اساسی در دنيای کامپيوتر شد ، ۸۰۸۸ بود. ريزپردازنده فوق در سال ۱۹۷۹ توسط شرکت IBM طراحی و اولين نمونه آن در سال ۱۹۸۲ عرضه گرديد. وضعيت توليد ريزپردازنده توسط شرکت های توليد کننده بسرعت رشد و از مدل ۸۰۸۸ به ۸۰۲۸۶ ، ۸۰۳۸۶ ، ۸۰۴۸۶ ، پنتيوم ، پنتيوم II ، پنتيوم III و پنتيوم ۴ رسيده است . تمام پردازنده های فوق توسط شرکت اينتل و ساير شرکت های ذيربط طراحی و عرضه شده است . پردازنده های پنتيوم ۴ در مقايسه با پردازنده ۸۰۸۸ عمليات مربوطه را با سرعتی به ميزان ۵۰۰۰ بار سريعتر انجام می دهد!
دستورالعمل های ريزپردازنده
هر ريزپردازنده دارای مجمو عه ای از دستورالعمل ها بوده که دارای کارآئی خاصی می باشند. اين دستورالعمل ها بصورت الگوئی از صفر و يا يک پياده سازی می گردنند. استفاده از دستورات فوق با توجه به ماهيت الگوئی آنها برای انسان مشکل و بخاطر سپردن آنها امری است مشکل تر! ، بدين دليل از مجموعه ای ” کلمات ” برا ی مشخص نمودن الگوهای فوق استفاده می گردد. مجموعه ” کلمات ” فوق ” زبان اسمبلی ” ناميده می شوند. يک ” اسمبلر” قادر به ترجمه کلمات به الگوهای بيتی متناظر است .پس از ترجمه ، ماحصل عمليات که همان استخراج ” الگوهای بيتی ” است، در حافظه مستقر تا زمينه اجرای آنها توسط ريزپردازنده فراهم گردد جدول زير برخی از دستورالعمل های مورد نياز در رابطه با پردازنده فرضی را نشانن می دهد.
پردازنده فوق دارای :
● يک گذرگاه آدرس (Address Bus) است که قادر به ارسال يک آدرس به حافظه است ( گذرگاه فوق می تواند ۸ ، ۱۶ و يا ۳۲ بيتی باشد)
● يک گذرگاه داده (Data Bus) است که قادر به ارسال داده به حافظه و يا دريافت داده از حافظه است (گذرگاه فوق می تواند ۸ ، ۱۶ و يا ۳۲ بيتی باشد)
● يک خط برای خواندن (RD) و يک خط برای نوشتن (WR) است که آدرسی دهی حافظه را انجام می دهند. آيا قصد نوشتن در يک آدرس خاص وجود داشته و يا مقصود، خواندن اطلاعات از يک آدرس خاص حافظه است؟
● يک خط Clock که ضربان پردازنده را تنظيم خواهد کرد.
● يک خط Reset که مقدار ” شمارنده برنامه ” را صفر نموده و يا باعث اجرای مجدد يک فرآيند می گردد.
فرض کنيد پردازنده فوق هشت بيتی بوده واز عناصر زير تشکيل شده است:
– ريجسترهای A,B,C نگاهدارنده هائی بوده که از فليپ فلاپ ها ساخته شده اند.
– Address Latch مشابه ريجسترهای A,B,C است .
– شمارنده برنامه (Program Counter) نوع خاصی از يک نگهدارنده اطلاعات است که قابليت افزايش بميزان يک و يا پذيرش مقدار صفر را دارا است
– واحد منطق و حساب (ALU) می تواند يک مدار ساده جمع کننده هشت بيتی بوده و يا مداری است که قابليت انجام عمليات جمع ، تفريق ، ضرب و تقسيم را دارا است .
– ريجستر Test يک نوع خاص نگاهدارنده بوده که قادر به نگهداری نتايج حاصل از انجام مقايسه ها توسط ALU است .ALU قادر به مقايسه دو عدد وتشخيص مساوی و يا نامساوی بودن آنها است

. ريجستر Test همچنين قادر به نگهداری يک Carry bit ( ماحصل آخرين مرحله عمليات جمع) است . ريجستر فوق مقادير مورد نظر را در فليپ فلاپ ها ذخيره و در ادامه Instruction Decoder “تشخيص دهنده دستورالعمل ها ” با استفاده از مقادير فوق قادر به اتخاذ تصميمات لازم خواهد بود.
– همانگونه که در شکل فوق ، مشاهده می گردد از شش ” ۳-State” استفاده شده که به آنها “tri-State buffers” می گويند. بافرهای فوق قادر به پاس دادن مقادير صفر و يا يک و يا قطع م می نمايند. در چنين حالتی فقط يکی از آنها قادر به انتقال ( حرکت ) صفر و يا يک بر روی خط خواهد بود.
– ريجستر Instruction و Instruction Decoder مسئوليت کنترل ساير عناصر را برعهده خواهند داشت . بدين منظور از خطوط کنترلی متفاوتی استفاده می گردد. خطوط فوق در شکل فوق نشان داده نشده اند ولی می بايست قادر به انجام عمليات زير باشند:
– به ريجستر A اعلام نمايد که مقدار موجود بر روی گذرگاه داده را در خود نگاهدارد.(Latch)
– به ريجستر B اعلام نمايد که مقدار موجود بر روی گذرگاه داده را در خود نگاهدارد.(Latch)
– به ريجستر C اعلام نمايد که مقدار موجود بر روی گذرگاه داده را در خود نگاهدارد.(Latch)
– به ” شمارنده برنامه ” اعلام نمايد که مقدار موجود بر روی گذرگاه داده را در خود نگاهدارد.(Latch)
– به ريجستر Address اعلام نمايد که مقدار موجود بر روی گذرگاه داده را در خود نگاهدارد.(Latch)
– به ريجستر Instruction اعلام نمايد که مقدار موجود بر روی گذرگاه داده را در خود نگاهدارد.(Latch)
– به ” شمارنده برنامه ” اعلام نمايد که مقدار خود را افزايش دهد.
– به ” شمارنده برنامه ” اعلام نمايد که مقدار خود را صفر (Reset) نمايد.
– به واحد منطق و حساب نوع عملياتی را که می بايست انجام گيرد، اعلام نمايد.
– به ريجستر Test اعلام نمايد که بيت های ماحصل عمليات ALU را در خود نگاهدارد.
– فعال نمودن خط RD ( خواندن )
– فعال نمودن خط WR ( نوشتن )
◄ حافظه
حافظه با هدف ذخيره سازی اطلاعات ( دائم ، موقت ) در کامپيوتر استفاده می گردد. از انواع متفاوتی حافظه درکامپيوتر استفاده می گردد .

 RAM
 ROM

 Cache
 Dynamic RAM

 Static RAM
 Flash Memory
 Virtual Memory

 Video Memory
 BIOS
استفاده از حافظه صرفا” محدود به کامپيوترهای شخصی نبوده و در دستگاههای متفاوتی نظير : تلفن های سلولی، PDA ، راديوهای اتومبيل ، VCR ، تلويزيون و … نيز در ابعاد وسيعی از آنها استفاده بعمل می آيد.هر يک از دستگاههای فوق مدل های متفاوتی از حافظه را استفاده می نمايند.
مبانی اوليه حافظه
با اينکه می توان واژه ” حافظه ” را بر هر نوع وسيله ذخيره سازی الکترونيکی اطلاق کرد، ولی اغلب از واژه فوق برای مشخص نمودن حافظه های سريع با قابليت ذخيره سازی موقت استفاده بعمل می آيد. در صورتيکه پردازنده مجبور باشد برای بازيابی اطلاعات مورد نياز خود بصورت دائم از هارد ديسک استفاده نمائد، قطعا” سرعت عمليات پردازنده ( با آن سرعت بالا) کند خواهد گرديد. زمانيکه اطلاعات مورد نياز پردازنده در حافظه ذخيره گردند، سرعت عمليات پردازنده از بعد دستيابی به داده های مورد نياز بيشتر خواهد گرديد. از حافظه های متعددی بمنظور نگهداری موقت اطلاعات استفاده می گردد.

همانگونه که در شکل فوق مشاهده می گردد ، محموعه متنوعی ازانواع حافظه ها وجود دارد .
◄ حافظه های RAM و ROM
اين نوع از حافظه ها با سرعت بالا، امکان ذخيره سازی اطلاعات را فراهم می نمايند. سرعت حافظه های فوق می بايست بالا باشد چراکه آنها مستقيما” با ريزپردازنده مرتبط می باشند. در کامپيوتر از چندين نوع حافظه استفاده می گردد:
● ( Random-Access Memory(RAM از اين نوع حافظه ، بمنظور ذخيره سازی موقت اطلاعاتی که کامپيوتر در حال کار با آنان است، استفاده می گردد.
● ( Read Only Memory (ROM يک حافظه دائم که از آن برای ذخيره سازی اطلاعات مهم در کامپيوتر استفاده می گردد.
● (Basic Input/Output System (BIOS يک نوع حافظه ROM

 

● Caching حافظه ای سريع که از آن برای ذخيره سازی اطلاعاتی که فرکانس بازيابی آنان بالا باشد، استفاده می گردد.