تاريخچه كاراته

قدمت ورزش‌هاي رزمي به ۵ هزار سال پيش مي‌رسد مي‌گويند ۵۰ قرن پيش يك شاهزاده هندي كه ضرورت دفاع شخصي سلاطين و فرمانروايان را درك كرده بود. روش ابتدايي مبارزه با دست خالي را از خود ابداع كرد. وي در اين روش و كار انجام داد: يكي آنكه مطالعاتي بر روي حركات

حيوانات كرد و ديگري هر چه هنر دفاع و حمله مي‌دانست جمع‌آوري نمود و با هم ادغام كرد و روش جهيدن و پرش انسان و حيوان را در هم آميخت. وي براي اينكه اين مسائل را از قوه به فعل درآورد به آزمايشهايي روي مفاصل و اندامهاي انسان پرداخت. وي سعي داشت با فرو كردن سوزن در نقاط مختلف بدن مناطق حساس و غيرحساس بدن را بشناسد و همچنين نقاط ضعف و قوت را بدست آورد. در اين آزمايش او، بسياري از اسيران و غلامان كشته شدند.

همانطوري كه مي‌دانيد منشاء كاراته از شرق آسيا است كه دامنة آن به غرب و سپس به اروپا كشيده شد. كاراته امروزي تا حدود زيادي نتيجه زحمات استاد بزرگ (فونا كوشي گي چين) است. اين شخص در هنر امروزي كاراته نقش و تأثير مهمي داشته است. (گي چين) داراي جثه‌اي كوچك بود و تعاليمش را زير نظر استاد (اتيوزو) تكميل نمود و با توجه به موقعيتهاي جغرافيايي، فرهنگي، سياسي، اجتماعي و استعدادي مختلف پيشرفتهاي زيادي نمود و به سرعت در سراسر جهان به عنوان بهترين وسيلة دفاعي شناخته شد. برخي كاراته را تنها تكنيكي براي مبارزه مي‌دانند كاراته واقعي راهي است براي زندگي كردن، راهي كه انسان را قادر مي‌سازد تا به قدرت روحي و جسمي خود پي ببرد. اگر جنبة روحي كاراته در نظر گرفته نشود، جنبه جسمي آن بدون معني و مخرب خواهد بود. در مورد سبكهاي مختلف كاراته بايد بگوييم كه اصولا تمامي سبكهاي متنوع در كاراته داراي يك ريشه واحد بوده و هدف همة آنها سالم‌سازي جسم و روح است. تفاوت روشهاي متنوع كاراته (از نظر تمريني و تكنيكي) اثر چنداني در هدف نهايي كه تقويت روح و شخصيت انساني است ندارد.
ناهنجاريهاي ناشي از ورزش كاراته
نامتوازن بودن شانه‌ها (اسكوليوز) لوردوز گردني و پهن بودن كف پا از جمله ناهنجاريهاي موجود در كاراته است.
اين ناهنجاري‌ها جزو اختلالات كاركردي است. اختلالات كاركردي اختلالاتي است كه فقط روي بافتهاي نرم مثل عضلات و رباطها اثر مي‌گذارد كه به وسيله حركات اصلاحي قابل پيشگيري و درمان است. يكي از ناهنجاريها اسكوليوز است اين ناهنجاري بيشتر بر اثر كار كشيدن بخشي از بدن ايجاد مي‌شود بخصوص شانه‌ها كه با كار كردن روي قسمت ديگر آن مي‌توان تقارن آن را حفظ كرد. از ديگر علل آن كف پا است كه به دليل برهنه بودن پاي كاراته كا «هنگام تماس» مستقيم با زمين ايجاد مي‌شود. به دليل اينكه تمام وزن بدن روي سينه و پنجه پا است و باعث پهن شدن كف پا مي‌شود با حذف كردن حركات غلط و يادگيري صحيح و افراد مي‌توان از اين گونه ناهنجاري‌ها جلوگيري كرد.
«مشاهده» بهترين، آسانترين و راحت‌ترين روش تشخيص ايجاد ناهنجاري در افراد ورزشكار و غيرورزشكار است كه تشخيص اين ناهنجاري از روي لباس فرد ورزشكار ممكن نيست مشاهده مي‌تواند به تشخيص ناهنجاري بدن كاراته كا كمك و آن را رفع نمايد، زيرا پيشروي اين ناهنجاري‌ها مشكلاتي را براي فرد ورزشكار ايجاد مي‌كند.
انحناي ستون فقرات به طرفين (اسكوليوز)

انحناي ستون فقرات را به طرفين، اسكوليوز گويند. در اين ناهنجاري ابتدا ستون فقرات به شكل كمان باز تغيير شكل مي‌دهد و در صورتي كه اقدامات پيشگيرانه كنندة ارتوپدي انجام نگيرد ستون فقرات براي ايجاد تعادل كم كم به شكل S لاتين درخواهد آمد.
علايم
ستون فقرات اكثر افراد تا حدودي انحراف دارد. با نگاهي گذرا آن هم از روي لباس نمي‌توان متوجه اين انحراف شد. در نوع پيشرفتة اين ناراحتي تغييراتي در ساير اعضاي بدن از جمله شانه و لگن و طرز راه رفتن ايجاد مي‌شود. معمولا شانه‌ها از راستاي افقي خارج و لگن به يك سمت متمايل

مي‌شود و راه رفتن فرد ريتم طبيعي خود را از دست مي‌دهد و چنانچه از پشت به تيرة مهره‌ها نگاه كنيم انحراف مهره‌ها به جانب به خوبي قابل رويت است بعضا در اين افراد گودي فاصلة كمري نيز افزايش مي‌يابد.

انحراف ستون فقرات به طرفين (اسكوليوز)
براي شناخت دقيقتر اين ناهنجاري از يك خط شاقولي استفاده مي‌شود، به اين ترتيب كه شاقولي از وسط مهرة گردني (وسط گردن) آويزان مي‌كنيم. خط شاقولي در وضعيت طبيعي بايد از بين دو كفل بگذرد. فاصلة اين خط از موقعيت طبيعي نشان دهندة انحناي ستون فقرات است. در برخي موارد اسكوليوز را به وسيلة خط شاقولي نمي‌توان تشخيص داد. در اين گونه موارد اسكوليوز ايجاد شده است، بدون اينكه حالت طبيعي ستون فقرات به هم خورده باشد. در اين حالت دو انحنا در بالا و پايين ستون وجود دارد كه همديگر را خنثي مي‌كنند و گاهي نيز انحناي اصلي اسكوليوز با دو انحناي جبراني كه معمولا در نواحي فوقاني و تحتاني ايجاد مي‌گردد خنثي مي‌شود.
اسكوليوز را مي‌توان از علايم عدم تقارن سه گوش بين بازو، تنه و كفلها، بلند شانه‌ها، نوك تفها و چين ناحية خلفي لگن تشخيص داد. همچنين وقتي فرد از ناحية كمر به جلو خم مي‌شود در كتفها وضعيت ناهنجاري ديده مي‌شود.
عوامل
كوتاه بودن طول يكي از پاها در اثر عوامل مختلف، عادت در حمل وسايل توسط يك دست در مدت طولاني و بد قرار گرفتن وضعيت بدن از عوامل ايجاد اين ناهنجاري است. عوامل فوق اكثرا ناهنجاري برگشت‌پذير و يا سطحي را در بدن به وجود مي‌آورند كه با نقص عضو همراه نيست و مي‌توان به راحتي آن را اصلاح كرد. در اين ناهنجاري فرد مي‌تواند با ارادة قبلي بدن خود را در وضعيت طبيعي نگه دارد. نوع ديگر ناهنجاري پيشرفته‌تر است كه اسكوليز ساختاري ناميده شده است و مي‌توان از آن به عنوان يك بيماري نام برد. اين نوع از اسكوليوز عمدتا در اثر تومور مهره‌ها، عيب استخواني و يا ناهنجار بودن شكل مهره‌ها در بدن ايجاد مي‌شود. اسكوليوز در اين سطح موروثي وادرزادي نيز هست.
البته اسكوليوز در حدود ۶ سالگي در دختران و پسرها به علت ضعف عضلات شكم قوس كمري مقداري افزايش مي‌يابد. همچنين گفته شده كه اين بيماري در دختران نسبت به پسران تا ميزان ۸۵ درصد شايعتر است.
به علاوه، تحقيقات نشان داده است كه اين ناهنجاري در ۵% كل بچه‌ها وجود دارد و مشكل شايعتر آن در ميان ورزشكاراني كه تمرينهاي را به صورت غيرمتقارن انجام مي‌دهند، مثل تنيس بازان و پرتاب‌كنندگان نيزه. معمولا در ورزشكاران پرتاب نيزه كه بيش از هشت سال تمرين فعال داشته‌اند احتمال وقوع اين عارضه زياد است. البته علت را بايد در ماهيت ورزش پرتاب نيزه جستجو كرد، چرا كه در اجراي اين ورزش بخشي از بدن (قسمت دست پرتاب كننده) درگير فعاليت و كار مداوم و

شديد است در شرايطي كه بخش ديگر بدن به آن ميزان درگير فعاليت نمي‌شود، اين طريقة تمرين باعث رشد بيشتر عضلات بالايي كمر در قسمت بازوي پرتاب در مقايسه با ساير قسمتها مي‌شود.
نوع ديگر بر اثر آغوش گرفتن اطفال در آنها ايجاد مي‌شود. آغوش گرفتن اطفال با يك دست و در يك سمت بدن باعث ايجاد انحناي جانبي در ستون مهره‌هاي كودك مي‌شود.
اين طريقة آغوش گرفتن نه تنها كودك را خسته و ناراحت مي‌كند، بلكه باعث ايجاد ناراحتيهايي در والدين نيز مي‌شود، زيرا عموما افراد هنگام اين كار سينة خود را به عقب متمايل مي‌كنند كه اين به نوبة خود باعث بيشتر شدن قوس كمر و افزايش فشار بر كمر مي‌شود.