راه‌سازی و راهداری

در آغاز دوره پهلوی طول راه‌های کشور ما ۳۹۰۰ کیلومتر تجاوز نمیکرد. در دوران رضاشاه پهلوی طول راه‌های ایران به ۲۴۰۰۰ کیلومتر بالغ گردید. در ابتدای انقلاب سفید محمدرضا شاه طول راه‌های کشور ما به حدود ۳۵۰۰۰ کیلومتر افزایش یافته بود، با اجرای برنامه‌های عمرانی اول تا چهارم طول راه‌های ایران بحدود ۴۲۰۰۰ کیلومتر و در برنامه عمرانی پنجم به ۲۶۰۰۰ کیلومتر شاه‌راه، راه اصلی و فرعی رسید. در حال حاضر وزارت راه و ترابری عهده‌دار نگهداری ۱۰۷٬۰۰۹ کیلومتر از انواع راه‌ها است.

وزارت راه و ترابری عملیات نگهداری راه بوسیله ۳ اداره ستادی و ۲۹ اداره کل راه و ترابری استان به انجام می‌رساند. عملیات راه‌داری جاری و معمولی و راه‌داری فوری و اضطراری به‌عهده ادارات کل راه و ترابری است، و عملیات راه‌داری دوره‌ای مستمر و راه‌داری متناوب (روکش آسفالت راه‌ها) با نظارت ادارات ستادی وادارات کل راه و ترابری استان‌ها از محل اعتبارات طرح‌های ملی و استانی بوسیله بخش خصوصی به انجام می‌رسد.

راه و محیط

از زمان‌های بسیار دور، نیاز بشر برای برقراری ارتباط عامل ایجاد راه‌ها است و راه‌ها به دلیل اهمیت زیاد اجتماعی که دارند به عنوان زیر ساخت اصلی هر جامعه‌ای مطرح می‌شوند. بشر با نگاه به توسعه روزافزون در همه زمینه‌های زندگی خود، به نظر مي‌رسد که صحت سلامت محیط پیرامون خود و عناصر موجود در آن را به فراموشی سپرده است و همچنان با سرعت بسیار زیادی آن را نادانسته به نابودی می‌کشاند. راه‌ها و وسایل نقلیه از ساخته‌های بشری هستند که در مدت

کوتاهی تعداد آنها زیاد و در همه جا پخش شده‌اند و اثرگذاری‌های فاجعه‌باری بر محیط خود دارند.
این مقاله مقدمه‌ای در بررسی و بیان اندرکنش راه و محیط از دیدگاه اثرات وارد بر محیط از طرف راه‌ها می‌باشد. راه وسیله و ابزار برقراری ارتباط می‌باشد و در این مبحث منظور از آن، خود راه و عناصر متعلق و مربوط به آن همانند خودروها در زمان‌های ساخت و بهره‌برداری و بدین ترتیب زیر ساخت اصلی یک جامعه می‌باشد.

محیط به معنای محلی است که آدمی را احاطه کرده و قلمرو حیات و زندگی است و منظور از آن در این مقاله محیط زیست می‌باشد. محیط زیست به محیطی که فرآیند حیات را در بر‌گرفته و با آن بر‌هم‌ کنش دارد و از طبیعت، جوامع انسانی و نیز فضاهایی که با فکر و به دست انسان ساخته‌ شده‌اند تشکیل یافته است و کل فضای زیست‌کره را در بر می‌گیرد. محیط زیست زیرساخت موجودیت هر موجود زنده‌ای است.

زیرساخت به اساس و بنیاد و زمینه ایجاد ساختارهای یک سیستم گفته ‌می‌شود و در یک جامعه به سیستم‌ها، تسهیلات، خدمات و تأسیسات اصلی شامل راه‌ها، سیستم‌های حمل و نقل، خطوط نیرو و آب، مؤسسات عمومی و غیره زیرساخت اطلاق می‌شود.
راه‌ها انواع مختلفی دارند که شامل راه‌های هوایی، زمینی و دریایی هستند و راه‌های زمینی نیز به ریلی و جاده‌ای تقسیم می‌شوند و هرکدام از این راه‌ها و حمل‌ونقل درون آنها تولیدکننده

آلاینده‌های مختلف می‌باشند که برخی از آنها ماهیتی مشترک و برخی دیگر به نوع مخصوصی باز می‌گردند و نیز اثرگذاری‌های متفاوتی روی محیط دارند.
محیط نیز شامل هوا، آب، خاک، موجودات زنده و انسان است که هرکدام، از مسیرهای مختلف و وابسته به خصوصیت خود و آلاینده به صورت مستقیم و غیر مستقیم می‌توانند از راه‌ها، اثرپذیری داشته باشند.

به طور کلی اثرگذاری راه‌ها بر هرکدام از عناصر محیط یا موجودات زنده که باشد نهایتاً بر انسان اثر خود را نیز می‌گذارد و توسعه انسانی و سلامت او را به خطر می‌اندازد.
در این سری از مقالات در مورد “اندرکنش راه و محیط”، اثرات انواع راه‌ها، معرفی و اثرگذاری‌های آنها بر محیط و اثرپذیری‌های محیط مورد بحث و بررسی قرار می‌گیرد. در این شماره، از اثرگذاری راه‌ها و حمل و نقل هوایی بر محیط خود صحبت می‌شود.
حمل و نقل هوایی تولیدکننده آلاینده‌های زیادی است که به دلیل وسیع بودن محیط پخش و سختی بررسی و تحقیقات، مطالعات کمی در مورد آنها صورت گرفته است. از آلاینده‌های اصلی این صنعت می‌توان به آلودگی صوتی و گازی اشاره نمود.

بخاری که توسط هواپیماها در حین حرکت در هوا ایجاد می‌شود به طور مؤثر باعث مسدود شدن نفوذ نور خورشید در خلال روز و کاهش محدوده دمایی روزانه (تفاوت بیشترین دماهای روزانه و بیشترین دماهای شبانه) و کاهش خروج تابش‌های مادون قرمز از زمین در شب می‌شوند.
بعد از واقعه حمله به ساختمان‌های مرکز تجارت جهانی و ساختمان‌های دیگر در ایالات متحده برای سه روز (۱۵ تا ۱۷ سپتامبر) تمامی پروازها در این کشور و به خصوص شهرهای نیویورک و واشنگتن لغو شد و فرصتی برای آزمون این فرضیه بوجود آمد. محقققین در این سه روز با مطالعه اثر حمل‌ونقل هوایی بر کاهش محدوده دمایی روزانه، اثرپذیری این پارامتر را اثبات نمودن

انواع راهها
آزاده راه (freeway) : هيچ مانعي بر سر حركت وسايل نقليه وجود ندارد . راههايي با حداقل چهار خط عبور و حايلهاي وسط راه اين راهها بدون تقاطع مي باشند .
بزرگ راه (Exqressway) : مسير هايي باحداقل ۴ خط عبور كه حداقل تقاطعات ترافيكي را داشته و بريدگي ها با هم حداقل km2 فاصله دارند .

مراحل طرح و اجراي پروژه هاي مسير يابي در راه سازي :
۱- جمع آوري اطلاعات مورد نياز شامل عكس هاي هوايي, تردد مسافر و حجم كالا , نقاط مورد نظر مسير , موقعيت پلها و آبروها و … نقشه هاي منطقه و آمارهاي لازمه از جمعيت .
۲- طرح مقدماتي و شناسايي محلي ( تعيين مناسب ترين مسير از بين واريافت هاي مختلف) اين بخش بر روي نقشه هاي ۲۵۰۰۰/۱ تا ۲۰۰۰۰۰/۱ انجام مي شود امكان سنجي واريافت ها شامل نكات اجتماعي و تكنولوژيكي در اين بخش تحت عنوان فاز صفر انجام مي شود پس از آن چند گزينه مناسب و در مرحله فاز ۱ انتخاب واريافت بهينه

فاز ۲
۳- تهيه نقشه هاي بزرگ مقياس نواري از مسير اوليه به عرض ۱۰۰ تا ۶۰۰ متر با مقياس ۵۰۰/۱ تا ۱۰۰۰۰/۱
۴- مطالعه مسير و تهيه طرح بر اساس نقشه هاي توپوگرافي و ارائه مشخصات فني
۵- تهيه نقشه هاي بزرگ مقياس از ابنيه مسير با مقياس ۵۰/۱ يا ۱۰۰/۱
۶- ميخكوبي بر روي زمين در فواصل مورد نياز برداشت پروفيل طولي و عرضي و شمارهگذاري ميخها
فاز ۳ ß ۷- در مراحل ساخت راه آزمايشات و كنترل هاي كيفي و كمي مصالح و لايه ها انجام مي پذيرد .

فاز ۴ß ۸- بهره برداري از راه و سرويس و نگهداري مسير
عمليات خاكي :
عمليات خاكي شامل كليه كارهاي لازمه براي تميز كردن بستر و حريمه راه خاكبرداري و خاكريزي خاك , سنگ و يا ساير مصلالح از مسير و محدوده راه در منطقه عمليات طرح مي باشد.
– هرگونه مصالح ساختماني كه از تخريب ابنيه بدست مي آيد پس از دور كردن از بسته و حريمه راه بايد طبق تشريفات قانوني تحويل صاحبان آن گردد .

– سطوحي كه پائين تر از خط زمين طبيعي قرار گرفته اند طبق نظر دستگاه نظارت بايد ريشه كني كامل تا عمق لازمه انجام شده در بقاياي ريشه ها , علف ها , رستني ها و هرگونه مواد و مصالح نامناسب ديگر نيز از زمين كنده و بدور ريخته شود تا احتمال مدفون شدن زير خاكريز حريمه راه را نداشته باشد .

– چنانچه مسير راه از داخل باغ , قلمستان , منطقه جنگلي عبور نمايد كليه درختان نهال ها و هرگونه رستني ها بايد از تمامي حريمه و بستر راه قطع و ريشه كني شده و مسير پاك گردد .
– چنانچه شاخه درختانيكه در مجاورت مسير قرار گرفته يا شاخه درختاني كه دستور حفظ وحراست آنها داده شده حدود پنج متر داخل حريمه راه شده باشند اين قبيل شاخه ها بايد از نزديك تنه درخت قطع شوند .
– چاله هايي كه در اثر ريشه كني درختان بوجود مي آيند بايد با مصالح مناسب بصورت لايه لايه پر شده و متراكم گردد .
– تمام منطقه عمليات خاكي با حريم مقدار بايد از هر حيث تميز بوده و زيبايي ديد راه بعد از خاتمه عمليات حفظ گردد .
خاكبرداري و خاكريزي
برداشت هرگونه مصالح ومواد خاكي , شن وماسه اي , قلوه سنگي و سنگي, ريزشي و لغزشي صرف نظر از جنس و كيفيت آنها از مسير راه بمنظور تسطيح , شيب بندي وآماده كردن مسير اصلي راه و يا راه هاي ورودي و خروجي و جاده هاي ارتباطي موضوع عمليات خاكبرداري است.
احداث خاكريز و يا بالا آوردن بستر راه با خاك و سنگ حاصله از برشها و يا با مصالح قرضه موضعي و يا جانبي و يا قرضه منتخب آماده سازي بستر زمين طبيعي براي ريختن و پخش و كوبيدن مصالح بر روي آن و نيز خاكريزي پشت پي‌ها وشالوده ها , اطراف ابنيه فني و پر كردن اطراف لوله ها , چاهها وچاهكها وگودال هاي موضعي مشمول عمليات خاكريز است .
خاك هائي كه در خاكريزي مصرف مي شود بايددر لايه هاي يكنواخت و با ضخامت ثابت درعرض خاكريز هاريخته شود .
ترتيب لايه هاي خاكريزي
۱-زمين طبيعي دكوپاژ مي شود ( كندن علف هاي هرز و گياهان نباتي ) به ضخامت cm20
2- در قسمتهايي كه خاكريزي عمق زيادي دارد . از مخلوط با سنگهاي درشت دانه ( راكفيل ) استفاده مي گردد كه به عنوان مثال اگر كه عمق m8/1 باشد (راكفيل ) m 3/0=5/1-8/1

۳- ۵ لايه ۱۵ سانتي متري خاكريزي مي گردد با تراكم ۹۵%
۴- دو لايه ۱۵ سانتيمتري ساب گريد با تراكم ۱۰۰% طبق مشخصات فني راه
۵- يك لايه ۱۵ سانتيمتري ساب بيس از مصالح رودخانه اي طبق مشخصات فني راه .
۶- يك لايه ۱۵ سانيمتري بيس از مصالح رودخانه اي طبق مشخصات فني راه

۷- دو لايه بيندر به ضخامت ۵ سانتيمتر كه جمعا لايه بيندر ۱۰ سانتيمتر مي‌گردد در قسمت هايي كه تعريضي داريم لايه اول بيندر با آسفالت جاده اوليه فيكس مي گردد كه به اين حالت لايه دوم بيندر و لايه توپكا روي جاده اصلي اوليه و قسمتهاي تعريضي قرار مي گيرد .
۸- يك لايه توپكا به ضخامت ۴ سانتي متر در صد شكستگي ۸۰% (شن)
در قسمتهاي خاكبرداري داريم و ياارتفاع خاكريزي ۸۰ سانتي متري مي باشد (دولايه ساب گريد يك لايه ساب بيس يك لايه بيس و آسفالت اجرا مي‌گردد)

حداكثر ضخامت راكفيل درهر لايه ۳۰ سانتيمتر مي‌باشد تمام خاكريزها و همچنين ترانشه ها و بسته زمين طبيعي بايد با غلطكهاي مكانيكي متراكم شوند.
براي تامين تراكم يكنواخت در تمامي لايه ها عمل مرطوب كردن و اختلاط خاكها را بايد در زمان مناسب وكافي و قبل از غلطك زني با وسايل مكانيكي انجلام داد تا فرصت توزيع يكسان رطوبت در تمام خاك وجودداشته باشد ميزان رطوبت مصالح خاكي چسبنده براي حصول تراكم مطلوب بايد در محدوده يك تا دو درصد كمتر از رطوبت مناسب و براي خاكهائي كه به تورم و انبساط گرايش دارند يك تا دودرصد بيشتر از رطوبت مناسب انتخاب شود.

 

عمل تراكم و كوبيدن لايه هاي سنگريزي بايد آنقدر ادامه يابد تا احتمال هيچگونه نشست , تقليل حجم , جابه جايي و يا كاهش ضخامت قشرهاي كوبيده شده وجود نداشته باشد.
عمليات پخش و تراكم لايه هاي خاكريز كف ترانشه ها و بستر زمين طبيعي بايد بترتيب برنامه ريزي واجرا شوند كه هر لايه و يا سطح متراكم شده در حداقل زمان ممكن بالايه بعدي پوشيده شود تا همواره لايه ها و يا سطوح متراكم شده مشخصات وميزان تراكم مورد نظر حفظ نمايند.
– در محلهائي كه خاكريزي روي سراشيبي تند قرار مي گيرد و يا عمل خاكريزي روي خاكريزي موجود صورت مي گيرد پله هائي روي شيب مزبور تعبيه مي شود تا از لغزش احتمالي خاكريز جديد روي بدنه سراشيبي جلوگيري بعمل آيد و خاكريزي جديد و قديم خوب با همه قفل و بس

ت گردد.
– در شيرواني ها و ترانشه ها نبايد آثار غير منظم ابزار آلات خاكبرداري ديده شود.
مقاطع عرضي وطولي بايد دقيقا طبق قواره هاي لازمه اجرا شود و ناهمواريها در محور طولي در طول شمشه ۵ متري نبايد از ۳ سانتيمتر تجاوز نمايد .
بلوكاژ : سنگهائي كه براي بلوكاژ مصرف خواهد شد بايد به طور متوسط ۰۵/۰ متر مكعب حجم داشته باشد سنگها را طوري دست چين مي كنن

د كه حداقل فضاي خالي را داشته باشد و بايد سنگها كاملا روي همه قفل و بست گردند .
قشر زير اساس sub base
قشري از مصالح سنگي با مشخصات فني در معين و به ضخامت محاسبه شده مشخص كه بر روي بستر روسازي راه (سابگريد) به منظورتحمل بارهاي وارده از جانب قشر اساس قرار گيرد قشر زير اساس ناميده مي‌شود اين قشر معمولا اولين لايه از ساختمان روسازي راه را تشكيل مي‌دهد .
قبل از اجراي عمليات بستر روسازي راه بايد عاري ازهرگونه موادزائد و اضافي بوده و طبق پروفيهاي طولي وعرضي آماده شده باشد همواري سطح ساب گريد با استفاده از شمشه كنترل مي گردد در صورتيكه شمشه ۴ متري در جهات مختلف بر روي سطح سابگريد قرار گيرد ناهمواري‌هاي آن نبايد از cm3 تجاوز نمايد .

براي كنترل رقوم سطح لايه هاي قشر زير اساس قبل از هرگونه عمليات در طرفين بستر راه و به فاصله كافي از محور ميخ هاي چوبي و يا فلزي به فواصل مشخص جهت برقرار نمودن ارتفاع كوبيده مي گردد .
پخش مصالح و آبپاشي
مصالحي كه طبق مشخصات فني داده شده تهيه مي گردد و به پاي كار حمل و بر روي بستر روسازي راه به فواصل مساوي و يكنواخت تخليه و سپس پخش مي گردد دانه بندي مصالح بايد قبل از حمل تنظيم شده باشد چنانچه دانه هائي درشت ترا ز حداكثر اندازه دانه هاي درشت تر از حداكثر اندازه دانه بندي مجاز باشد بايستي از سطح راه برداشته به خارج از حريم راه حمل گردد .
بهنگام پخش مصالح نبايد دانه هاي درشت و ريز ازهمه جدا شوند بوسيله گريدر يا هر وسيله ديگر مصالح پخش شده بايدآنچنان پروفيله شود كه پس از آبپاشي و كوبيدن ابعاد آن برابر با رقوم ابعادو شيب داده شده در نقشجات باشد .

پس از پخش و پروفيله كردن مصالح آبپاشي بوسيله تانكر آب پاش با فشار يكنواخت آغاز مي‌گردد . آبپاشي طوري بايستي انجام شود كه تمام دانه‌هاي مصالح به طور يكنواخت مرطوب گردد توقف تانكر آبپاش بهنگام آبپاشي لايه زير اساس مجاز نمي باشد آبپاشي نبايد به نحوي انجام گيرد كه موجب صدماتي به بدنه خاكي راه گردد .
مقدار آب لازم براي آبپاشي بر مبناي درصد رطوبت بهينه كه قبلا در آزمايشگاه بدست آمده است مي باشد تفاوت مجاز آب مصرفي ۵/۱± درصد جذبي آب مورد لزوم براي رطوبت بهينه مي‌باشد.
كوبيدن لايه زير اساس
پس از آبپاشي بلافاصله غلطك ۱۰ تا ۱۲ تني استوانه اي فلزي آغاز مي‌گردد علاوه بر غلطك هاي نامبرده مي توان از غلطك هاي لرزشي نيز استفاده نمود ولي قبل از استفاده از غلطك لرزشي, غلطك زني بايد با غلطك‌هاي استاتيكي انجام شود نوع ووزن غلطك ها بايد متناسب با تنوع مصالح مصرفي باشد ووزن غلطك مورد استفاده نبايد طوري باشد كه سبب خرد شدن دانه هاي مصالح زير غلطك گردد .

عمليات غلطك زني از كناره هاي راه شروع و به محور آن ختم مي گردد و در پيچ ها غلطك زني از داخل قوس و يا پست ترين نقطه شروع شده و به بلندترين نقطه خارج از قوس ختم مي گردد. غلطك زني و در صورت لزوم توام با آب پاشي بايد آنقدر ادامه يابد تا اينكه يك لايه كوبيده شده و منسجم مطابق ابعاد و شيب داده شده در نقشه هاي تيپ بدست آيد لايه كوبيده شده قشر زير اساس در هر روز بايد به قسمتهاي مساوي و به طول ۱۵۰ تا ۲۰۰ متر در هر خط عبور تقسيم گردد ودرهر قسمت يك آزمايش دانسيته در جا طبق روش آشتو انجام گيرد . در صورتي كه تراكم نسبي بدست آمده كمتر از حد مجاز باشد بايد لايه كوبيده شده شخم و سپس با آب پاشي و غلطك زني آنقدر كوبيده گردد تا تراكم نسبي قيد شده تامين گردد .

 

سطوحي كه كوبيدن آنها باغلطك‌هاي خودرو امكان پذير نباشد مي‌توان از وسايل كوبنده موتوري كوچك استفاده نمود مشروط به اينكه تراكم مورد نظر تامين گردد .
هر نوع ناهمواري كه بهنگام و يا بعداز غلطك زني ظاهر شود با برداشتن قسمتي از مصالح در نقاط مرتفع و يا اضافه نمودن مصالح در نقاط پست بايداصلاح گردد.
حداكثر ضخامت هر لايه كوبيده شده از قشر زير اساس برابر با ۱۵ سانتي متر مي باشد رقوم سطح تمام شده هر لايه از قشر زير اساس و قبل از پوشش با لايه بعدي با توجه به نميرخ هاي طولي وعرضي اندازه گيري مي‌شود در هر نقطه اختلاف بين رقوم هاي مورد نظر و آنچه ساخته شده نبايد از ۲± سانتيمتر تجاوز نمايد

.
حفاظت سطح راه بهنگام اجراي عمليات
بمنظور حفاظت مشخصات قشر زير اساس پيمانكار بايد برنامه اجرايي عمليات قشر زير اساس را طوري تنظيم كند كه پس از پخش و كوبيدن قشر زير اساس و حصول اطمينان از دارا بودن مشخصات مورد نظر روي آن با مصالح قشر بعدي پوشيده شود وهمچنين از عبور و مرور وسايل نقليه و ماشين آلات راه سازي روي آن بايد جلوگيري نمود .
اساس : Base
قشري از مصالح سنگي و يا مخلوطي از مصالح سنگ و مواد چسبنده قير و يا سيمان (اساس قيري، سيماني) با مشخصات فني معين و به ضخامت محاسبه شده مشخص كه بر روي بستر آماده شده راه و يا قشر زير اساس به منظور تحمل بارهاي وارده از جانب قشر رويه قرار ميگيرد . قشر ناميده ميشود.

اساس شني يا سنگي
اساس شني يا سنگي استخوان بندي است از مصالح سنگي با مشخصات فني معين را به ابعاد هندسي مورد نظر بر روي قشر زير اساس و يا بسته رو سازي راه قرار گرفته و طبق شرايط فني قيد شده با رطوبت مناسب كوبيده شود.
از عبور و مرور وسائل نقليه پس از اتمام عمليات بر روي قشر اساس بايد بشدت خودداري نمود زيرا باعث مي‌شود كه بيس شن زده گردد و در اين صورت بايد دانه‌هاي جدا شده را تيغ زده و بعداز آب پاشي و كوبيدن آن توسط غلطك و پس از خشك شدن بيس علميات قير پاشي انجام گردد ضخامت‌هاي بيس ـ ساب بيس – ساب گريد به صورت استاندارد ۱۵ سانتي متر مي‌باشد هر چه كه ارتفاع خاكبرداري زياد باشد عرض بستر زياد مي‌شود به علت اينكه عرض پاشنه خاكريزي بيشتر مي‌گردد.

هر چه كه ارتفاع خاكريز بيشتر باشد عرض پاشنه خاكريزي اضافه مي‌گردد
عرض پاشنه خاكريز بر اساس شيب شيرواني خاكريزي كه توسط مشاور ابلاغ مي‌شود تعيين مي‌گردد.
اندود سطحي (تك كت)
پخش يك لايه بسيار نازك آمولسيون قير روي سطح آسفالتي يا بتني به منظور آغشته نمودن سطوح مزبور و ايجاد چسبندگي با قشر آسفالتي كه متعاقباً روي آن پخش مي‌شود اندود سطحي يا تك كت ناميده مي‌شود.

پاك كردن سطح راه:
قبل از پخش آمولسيون قير جهت تك كت مي‌بايستي با جا روي مكانيكي تماسه سطح راه يا قسمتي كه آلوده به گرد و غبار مي‌باشد نموده بطوريكه سطح راه عاري از هرگونه گرد و غبار و خاك و مواد زائد ديگر باشد چنانچه در بعضي از قسمتهاي سطح راه گل آلود باشد مي‌بايستي قبلاً با آب شسته شود.
چنانچه دو يا چند قشر آسفالت در فاصله كوتاه بطور متعالي روي يكديگر پخش گردند بشرط اينكه باران روي سطح آسفالته نباريده و آلوده به گرد و غبار نباشد با نظر دستگاه نظارت مي‌توان از پخش شده داراي انعطاف پذيري كافي بوده و چسبندگي بين لايه ها به واسطه وجود فيلم قير در سطح دانه‌ها آسفالت امكانپذير است.
وسائل اجراي كار:
۱ـ جا روي مكانيكي و يا هواي فشرده و در صورت لزوم ماشين آبپاشي
۲ـ دستگاه پخش آمولسيون قير
پخش كن آمولسيون قير بايد كاملا مجهز و بدون عيب و تنظيم شده باشد بطوريكه بتوان آمولسيون قير را بطور يكنواخت و به مقدار معين در عرض تعيين شده پخش نمايد.
براي اين منظور بايد دستگاه پخش كن مجهز به سرعت سنج باشد از سرعت دستگاه را به حسب متر يا فوت در دقيقه نشان دهد پمپ دستگاه پخش كن بايد داراي تاكو متري باشد كه بوسيله آن بتوان مقدار آمولسيون بتوان مقدار آمولسيون قير كه از لوله‌هاي پخش كن خارج ميگردد بر حسب ليتر در دقيقه كنترل نمود.

در صورت لزوم و با توجه به درجه حرارت هوا ، دستگاه پخش آمولسيون قير بايد مجهز به گرمكن بوده تا بتواند آنرا به حدود درجه حرارت لازم براي پخش برساند طول لوله‌هاي پخش شده بايد به طور عادي حدود ۴ متر بوده و براي عرض‌هاي كمتر يا بيشتر قابل تنظيم باشد.
دستگاه پخش آمولسيون قير هر روز پس از خاتمه كار بايد با نفت سفيد يا مواد مشابه كاملا شسته گردد.

مخازن آمولسيون قير بايد در مقابل سرما محافظت شود تا آمولسيون قير يخ نزد مخازن مزبور بايد در بسته باشد تا آمولسيون قير در معرض هوا قرار نگرفته و گلبول‌هاي آن در سطوح آمولسيون قير دلمه نشود.
در موقع پخش امولسيون قير بطوريكه نبايد درجه حرارت هوا در محل كار كمتر از ۱۰درجه سانتيگراد است ضرورت يابد پخش امولسيون قير بايد با موافقت دستگاه نظارت و پيش‌بيني هاي لازمه بعمل آيد ولي به هر حال اندود سطحي در مواقعي كه درجه حرارت كمتر از ۵ درجه سانتيگراد است نبايد انجام شود.

اندود نفوذي (پريمكت)
پخش يك لايه قير مخلوط با گرانروي كه در سطح شني راه اندود نفوذي يا اصطلاحاً پريمكت ناميده مي‌شود .
اندود نفوذي به منظور آماده نمودن سطح راه شني جهت پخش قشر آسفالت انجام مي گردد قير پريمكت كه در سطح راه شني پخش ميگردد. در داخل خلل و فرج آن نفوذ نموده و علاوه بر تحكيم سطح شني راه سبب تسهيل چسبندگي قشر آسفالت به بدنه راه مي‌گردد.
بيش از ۱۰ درجه و موقعي كه هوا رو به سردي ميرود بيش از ۱۵ درجه سانتيگراد باشد.
آسفالت سطحي يك لايه اي و دو لايه اي
پخش يك لايه قير روي سطح آماده راه كه بلافاصله روي آن مصالح شكسته و تميز پخش گردد آسفالت سطحي ناميده مي‌شود.
اين نوع آسفالت معمولا در دو لايه و در مواردي در يك لايه بندرت در سه لايه پخش م

ي‌شود. كه بترتيب آسفالت سطحي يك لايه اي و دو لايه اي و سه لايه اي ناميده مي‌شود.
ضخامت آسفالت سطحي يك لايه‌اي تقريباً معادل اندازه ماكزيمم اسمي مصالح مي‌باشد.
و ضخامت آسفالت سطحي دو لايه معادل اندازه ماكزيمم اسمي مصالح لايه اول است.
كليه نقاط ضعيف سطح راه شني (قشر اساس) مانند چاله يا نشست بايستي با مصالحي كه در ساختمان قشر اساس بكار رفته است مرمت شود بهر حال تمامي سطح راه بايستي پروفيله و ضمنا فاقد هرگونه مواد سست يا شل باشد .