ساختار يك ديسك

اندازه كلاستر ديسك
۵/۰ كيلوبات ۵/۳ اينچ، ۴۴/۱ مگابايت
۱ كيلوبايت ۵/۳ اينچ، ۷۲۰ كيلوبايت
۵/۰ كيلوبايت ۲۵/۵ اينچ، ۲/۱ مگابايت
۱ كيلوبايت ۲۵/۵ اينچ، ۳۶۰ كيلوبايت

هر ورودي در FAT طولاني تر DOS مي تواند از كلاستر هاي بيشتري آگاه شود. DOS براي ديسكهاي نرم از ورودي FAT 12 بيتي استفاده مي كند، و براي ديسكهاي سخت تا زمانيكه كوچكتر از ۱۷ مگابايت نيستند از ورودي FAT 16 بيتي استفاده مي نمايد.

اما اندازه كلاستر هاي نسبت به اندازه كل ديسك سخت تغيير مي كند. جدول زير اندازه كلاستر و ورودي FAT را كه DOS براي اندازه هاي گوناگون ديسكهاي سخت استفاده مي نمايد، نشان مي دهد. همانطور كه مي بينيد DOS مي تواند با ديسكهاي سخت خيلي بزرگ (تا ۲۰۴۸ مگابايت يا ۲ گيگابايت) كار كند.
اندازه ورودي FAT اندازه كلاستر ظرفيت ديسك سخت
۱۲ بيت ۴ كيلوبايت ۱۶ مگابايت يا كمتر
۱۶ بيت ۲ كيلوبايت ۱۷ تا ۱۲۸ مگابايت

۱۶ بيت ۴ كيلوبايت ۱۲۹ تا ۲۵۶ مگابايت

۱۶ بيت ۸ كيلوبايت ۲۵۷ تا ۵۱۲ مگابايت
۱۶ بيت ۱۶ كيلوبايت ۵۱۳ تا ۱۰۲۴ مگابايت
۱۶ بيت ۳ كيلوبايت ۱۰۲۵ تا ۲۰۴۸ مگابايت
اندازه كلاستر هرچقدر باشد، DOS بخش داده ديسك را بر روي اين كلاسترهاي كوچك حك مي كند و سپس از آنها به عنوان واحدهاي فضايي كه به فايلهاي ديسك تخصيص داده است، استفاده مي نمايد.
ماهيت FAT اين است كه اين جدول در اختيار DOS مكاني مجزا قرار مي دهد تا از تخصيص فضاي داده ديسك آگاه شود. اگر در مورد FAT فكر كنيد خواهيد ديد كه چرا FAT حساس ترين بخش يك ديسك و بخش است كه احتياج به محافظت دارد. در حقيقت FAT به قدري حساس است كه DOS دو كپي جدا از FAT را بر روي هر ديسك ضبط مي كند. عملاً فقط كپي اول استفاده مي شود، اما كپي دوم براي كمك به تعمير فوري ديسكهاي صدمه ديده به كار برده مي شود.
فهرستهاي راه انداز

ديسك مثل قفسه اي است كه در آن “پوشه هائي ” وجود دارد و هر پوشه حاوي چند فايل است. اين پوشه ها كه فهرست ناميده مي شوند، به شما در طبقه بندي و سازماندهي فايلها كمك مي‌كنند. اگر اطلاعات موجود در يك پوشه آن قدر زياد باشد كه ديگر نتوانيد براحتي آنچه را كه مي خواهيد در پوشه پيدا كنيد، آن را به چند قسمت تقسيم مي كنيد. به همين طريق، وقتي فهرستي در روي ديسك شما خيلي بزرگ شد، آن را به چند زير فهرست تقسيم كنيد.

مشخصات فهرستها

به جز فهرست ريشه كه همواره با علامت مميز وارو (\ ) نشان داده مي شود، هر فهرستي داراي يك اسم است. فهرست نيز مي تواند داراي پسوند باشد. براي انتخاب اسم و پسوند يك فهرست از قواعد زير پيروي كنيد:
 اسم بايد شامل يك تا هشت كاراكتر باشد.
 پسوند مي تواند حداكثر سه كاراكتر داشته باشد و بايد با علامت نقطه (.) از اسم جدا شود.
 اسم و پسوند مي توانند شامل حروف A تا Z ، اعداد از صفر تا ۹ و كاراكتر هاي ويژه زير باشند:
خط زير (-)، علامت توان (^) ، علامت دلار (۵۵علامت توان (^) ، علامت دلار ($) ، علامت حرف ربط و (&) ، خط تيره (-) ، آكالود ({}) و پرانتز (). كاراكترهاي ديگر قابل استفاده براي اسم و پسوند نيست.
 اسم مي تواند حاوي فاصله، ويرگول و مميز وارو باشد.
 دو زير فهرست از يك فهرست نمي توانند هم اسم باشند. مثلاً فهرست WORK نمي تواند داراي دو زير فهرست بنام FILES باشد. اما زيرفهرستهاي مربوط به فهرستهاي مختلف مي توانند هم اسم باشند. مثلاً مي توانيد در هر دو فهرست HOME و SCHOOL زير فهرستي بنام FILES داشته باشيد.
اسم مي تواند حاوي كاراكترهاي پيشرفته باشد، اما اگر مي خواهيد از اين تاراكترها استفاده كنيد، توصيه مي شودكه از صفحه كد ۸۵۰ استفاده كنيد. در صفحه كد ۴۳۷، امكان كار با اين كاراكترها محدود است. براي كسب اطلاع در مورد كاراكترهاي پيشترفته به ضميمه كتاب مراجعه كنيد.
نكته: هر نرم افزاري هنگام بوت شدن سه مشخصه دارد: ۱- فايلي كه كاتولوگ (مشخصات) آن نرم افزار را نشان مي دهد. ۲- مسيري كه بايد نرم افزار اجرا شود. ۳- فايلهايي كه دستوارت اجرايي در آن قرار دارد مثلاً در Win98 فايلهاي باپسوند DLL . خاصيت اجرايي و كنترلي سيستم را بر عهده دارند كه خراب شدن آن باعث از كارافتادن نرم افزار مربوطه گردد.

پسوند فايل ها
دنياي كامپيوتر، دنياي وسيعي است كه هميشه مي توان نكات جديدي را در آن آموخت. گرچه اين نكات ممكن است در نگاه اول بسيار ساده به نظر برسند، ولي چه بسا دانستن همين نكات ساده بتواند براي بسياري از افراد راهگشا و آموزنده باشد.
هدف ما در اين بخش اين است كه با طرح نكات ساده اي از اين قبيل، به هرچه بهينه تر شدن استفاده از كامپيوتر كمك نماييم. اگر شما در اين زمينه موضوع خاصي را در نظر داريد و يا سوالي در ذهن داريد كه فكر مي كنيد پاسخ آن مي تواند براي ديگران نيز مفيد باشد، آن را به آدرس پست الكترونيك editorial@pcworldiran.com ارسال نماييد. شايد موضوع مبحث بعدي ما، موضوع مورد نظر شما باشد.

 

فايل هايي كه پسوند دارند
يك ضرب المثل قديمي مي گويد، “هيچكس را از ظاهرش نمي توان شناخت.” اين ضرب المثل دقيقا فلسفه شكل گيري پسوند فايل ها را بيان مي كند! شما وقتي به يك فايل نگاه مي كنيد، به صرف اين نگاه قادر نخواهيد بود نوع و عملكرد آن فايل را تشخيص دهيد. اين مشكل نه تنها براي شما، كه حتي براي اكثر سيستم عامل ها و برنامه هاي كاربردي نيز وجود دارد. پسوندها در واقع اختصاراتي قراردادي و از پيش شناخته شده هستند كه به شناسايي نوع يك فايل كمك مي كنند.

به عنوان مثال، به محض مشاهده فايلي با پسوند .txt شما در مي يابيد كه فايل مربوطه يك فايل متن است و بايد به كمك يك اديتور از محتويات آن مطلع گرديد و يا پسوند .exe به شما مي گويد فايل مربوطه فايلي اجرايي است و كافيست بر روي آن دوبار كليك كنيد تا اجرا شود.
نوع تعامل و نحوه ي برخوردي كه سيستم عامل هاي مختلف با پسوندها به عمل مي آورند يكسان نيست. برخي از سيستم عامل ها مانند داس و ويندوزهاي اوليه نمي توانند پسوندهاي بزرگتر از ۳ حرف را بپذيرند. برخي ديگر از سيستم عامل ها مانند يونيكس، ويندوز ۹۵ به بعد، MAC OS و آميگاداس اين محدوديت را ندارند و پسوند فايل ها در آنها مي توانند بيش از ۳ حرف باشند. اكثر سيستم عامل ها از پسوندها براي شناسايي نوع عملياتي كه بايد بر روي يك فايل به انجام برسد استفاده مي كنند و اگر پسوند حذف شود و يا تغيير كند، ديگر قادر به انجام عمليات مناسب بر روي آن فايل نيستند. به عنوان مثال اگر پسوند .exe كه نشانگر اجرايي بودن يك فايل است را از انتهاي آن حذف كنيد، فايل مذكور ديگر اجرا نخواهد شد. ولي برخي ديگر از سيستم عامل ها مانند

آميگاداس- با اسكن نمودن محتويات فايل، نوع آن را تشخيص مي دهند و به جز چند پسوند خاص رزرو شده براي سيستم، تغيير ساير پسوندها برعملكرد فايل تأثيري ندارند. در اين سيستم عامل ها، پسوندها صرفاً براي آگاهي كاربر مورد استفاده قرار مي گيرند و سيستم عامل ها، پسوندها صرفا براي آگاهي كاربر مورد استفاده قرار مي گيرند و سيستم عامل نيز به آنها به عنوان بخشي از نام فايل نگاه مي كند و نه يك پسوند جداگانه. در اينجا متداول ترين پسوندهاي موجود ذكر شده اند و شما مي توانيد به كمك آنها نوع فايل هاي ناشناس را شناسايي نماييد. اگر احتمالاً با

پسوندي برخورد نموديدكه در فهرست زير به آن اشاره نشده بود، آن را به آدرس پست الكترونيك ابتداي مقاله ارسال نماييد و اگر احتمالا نام برنامه اي كه فايل ناشناس مذكور توسط آن ايجاد گرديده است را نيز مي دانيد، نام آن را نيز ذكر كنيد.

هنگام بوت شدن
قابليت دسترسي هميشه، براي هر نوع وسيله اي در شبكه قابل توجه است. در حاليكه تمام مسيرياب ها در اين تست خصيصه هايي چون پشتيباني براي پروتكل هاي مطلوب و آيا قطعات اضافي را ارائه مي دهند، ممكن است كه فاكتورهاي ديگر بتوانند يك مسيرياب را از رده خارج كنند.

تلفات كلي توان يك مثال واضح مي باشد. براي ارزيابي سرعت احيا يك سيستم بعد از قطع جريان برق، هر مسيرياب را با همان سرعت خط وجريان ترافيك ۶۴ بايت كه در تست هاي فيلترينگ تست كرديم، بارگذاري نموديم. در حاليكه يك مسيرياب شروع به ارسال كردن ترافيك مي كرد. با استفاده از سوئيچ برق اتوماتيك، برق را قطع كرده و پس از ۵ ثانيه دوباره، سيستم را روشن كرديم. چون مسيرياب ترافيك را با نرخ بيت ثابت ارائه مي كرد، توانستيم زمان احيا را از طريق شمارش فريم هاي از دست رفته بدست آوريم.
آش