محافظت از پی

در سال های اخیر ، محافظت از پی به شکل فزاینده ای ، تبدیل به یک تکنیک طراحی کاربردی در سازه ساختمان ها و پل ها در مناطقی که در معرض زلزله قرار دارند ، گشته است.انواع گوناگونی از سازه ها با استفاده از این شیوه ساخته شده اند و بسیاری دیگر نیز در فاز طراحی قرار داشته و یا در حال ساخت هستند.اغلب ساختمان های تکمیل شده و آنهایی که در حال ساخت هستند ، به شکلی از اسباب حفاظتی لاستیکی در سیستم های خود بهره می برند. تفکر نهفته در پی

مفهوم محافظت از پی ، بسیار ساده است.دو دسته سیستم حفاظتی وجود دارند.سیستمی که در سال های اخیر به شکل گسترده ای مورد استفاده قرار گرفته است دارای این مشخصه است که در آن از اسباب الاستومری استفاده شده است ، الاستومری که از لاستیک طبیعی و یا نئوپرن ساخته شده است.در این شیوه ، ساختمان و یا سازه از مولفه های افقی زمین لرزه با استفاده از یک لایه واسط ، که دارای سختی افقی پایینی است و در بین سازه و پی قرار دارد ، جدا می گردد.این لایه برای سازه یک بسامد بنیادی ایجاد می کند که از بسامد پی پایین تر است و

همچنین به مراتب از بسامد حاکم بر حرکت زمین نیز کمتر است.نخستین لرزه های ایستای اعمال شده به سازه جداسازی شده ، تنها باعث دگردیسی سیستم جداسازی می گردند و سازه ای که بر روی پی بنا گردیده است ، از هر حیث محکم و استوار خواهد ماند.لرزه های دارای قدرت بیشتر که باعث دگردیسی سازه می گردند ، بر زاویه های موجود در وضعیت قبل و در نتیجه بر

حرکت زمین ، عمود هستند.این لرزه های قوی تر بر حرکت کلی ساختمان تاثیر گذار نیستند ، چرا که اگر انرژی بالایی در این بسامد های بالا در حرکت زمین وجود دارد ، این انرژی به سازه منتقل نمی گردد.سیستم محافظت از پی ، انرژی موجود در زمین لرزه را جذب نمی کند ؛ بلکه آن را با

استفاده از مکانیک حرکتی سیستم ، منحرف می نماید.این نوع محافظت از پی ، تنها زمانی که سیستم خطی است موثر واقع می گردد ؛ با این وجود ، کاهش میزان لرزه به کاهش تشدیدهای احتمالی بوجود آمده در بسامد حفاظتی کمک خواهد کرد. شکل دوم سیستم های حفاظتی ،

دارای این مشخصه هستند که در آن از سیستم لغزش بهره برده شده است.این امر با استفاده از محدود کردن انتقال لرزه هایی که در امتداد سیستم حفاظتی قرار دارند ، محقق می گردد.تعداد بسیاری سیستم لغزشی تا کنون پیشنهاد گردیده اند و برخی از آنها نیز مورد استفاده قرار گرفته اند.در چین ، حداقل سه بنا وجود دارند که در آنها از سیستم لغزشی ای استفاده می گردد که در آن ، از یک شن ویژه در داخل سیستم استفاده می گردد.یک سیستم حفاظتی که مبتنی بر یک

 

صفحه از جنس سرب-برنز است که بر روی فولاد ضد زنگ در مجاورت یک لایه الاستومتریک می لغزد ، برای ساخت یک نیروگاه هسته ای در آفریقای جنوبی مورد استفاده قرار گرفته است.سیستم آونگ اصطکاک ، یک سیستم لغزشی است که در آن از مواد واسط ویژه ای استفاده گشته است که بر روی فولاد ضد زنگ می لغزند و برای ساخت پروژه های متعددی در آمریکا ، هم پروژه های

جدید و هم پروژه های بازسازی ، مورد استفاده قرار گرفته اند. تحقیقات در EERC تحقیقات بر روی توسعه اسباب مبتنی بر لاستیک طبیعی برای سیستم های حفاظتی مورد استفاده در ساختمان ها برای مقابله با زمین لرزه ، در سال ۱۹۷۶ در مرکز تحقیقات مهندسی زلزله ( EERC ) ، که اکنون به PEER یعنی مرکز تحقیقات مهندسی پاسیفیک مشهور است ، در دانشگاه کالیفورنیا در برکلی آغاز گردید.برنامه تحقیقاتی اولیه ، ثمره تلاش مشترکی از EERC و اتحادیه تحقیقاتی تولید کنندگان لاستیک مالزی ( MRPRA ) بود.این برنامه توسط MRPRA و از طریق اعطا تعدادی کمک هزینه در

خلال چندین سال تحقیق ، پشتیبانی مالی گردید که بعدها توسط بنیاد ملی علوم و موسسه تحقیقات برق قدرت نیز ، حمایت مالی شد.استاد James M. Kelly این تحقیقات را که با کمک های عملی و نظری فراوان دانشجویان کارشناسی ارشد و دکترا همراه بود ، در EERC رهبری نمود. اگر چه این ایده در دوران خودش ایده کاملا بدیعی نبود – چرا که پیش از آن ، شیوه های مبتنی بر نورد و یا لغزنده ها پیشنهاد شده بودند – ولیکن مفهوم محافظت از پی ، توسط بسیاری از صاحبنظران

مهندسی سازه ، غیر عملی ارزیابی شده بود.این پروژه تحقیقاتی ، با استفاده از مقداری اسباب آلات دست ساز از جنس لاستیک که در یک مدل ۲۰ تنی ، تک منظوره و سه طبقه مورد استفاده قرار گرفته بود ، آغاز گردید.آزمایش های لرزه نگاری حاکی از آن بودند که اسباب آلات حفاظتی ، در مقایسه با طراحی های مرسوم ، با ضریبی در حدود ده برابر منجر به کاهش لرزه می گشتند و

همانگونه که انتظار می رفت ، مدل دارای ثبات بالایی بود و تمام دگردیسی صورت پذیرفته در مدل ، در سیستم حفاظتی آن متمرکز می گشت.آشکار بود که سیستم تا حدودی ، نیاز به کاهش میزان لرزه داشت و مقیاس مدل هم برای این که امکان استفاده عملی از ترکیبات لاستیک فراهم شود ، بسیار کوچک می نمود. در سال ۱۹۷۸ ، نمود متقاعد کننده ای از مفهوم حفاظت با استفاده از یک مدل واقع گرایانه چند منظوره و پنج طبقه که دارای وزنی بالغ بر ۴۰ تن بود و با استفاده از اسباب

کاهنده ای که بر اساس تکنیک های تجاری ساخته شده بود ، ارائه گردید.توجه اصلی در خلال این تحقیقات که در EERC انجام پذیرفت ، بر روی تاثیر این تکنیک بر روی واکنش تجهیزات و سازه بود که اغلب زمانی که از شیوه های مرسوم در طراحی های مقاوم در برابر زمین لرزه استفاده می شود ، متحمل بیشترین میزان تخریب می گردند و در اکثر غریب به اتفاق ساختمان ها ، دارای ارزش

بیشتری حتی در مقایسه با خود سازه هم هستند.یک سری آزمایش های جامع بر روی اسکلت ۵ طبقه ، نشانگر این بود که حفاظت با استفاده از اسباب لاستیکی می تواند منجر به کاهش قابل توجه لرزه هایی گردد که بر روی تجهیزات داخلی تاثیر گذار است و میزان این کاهش حاصله ، از کاهشی که سازه موجب آن می گردد نیز ، بیشتر است.با این وجود ، همین آزمایش ها حاکی از این بودند که زمانی که عوامل اضافی ( از قبیل ابزار جاذب انرژی از جنس فولاد ، سیستم های

اصطکاکی و یا اتصالات سربی ) به منظور کاهش میزان لرزه به سیستم حفاظتی اضافه گردیدند ، کاهشی در لرزه منتقل شده به تجهیزات مشاهده نگردید ؛ چراکه عوامل اضافه شده در لرزه های شدید ، واکنشی را به سازه القاء می کردند که بر روی تجهیزات تاثیرگذار بود.آشکار گردید که شیوه بهینه کاهش لرزه این است که تغییرات لازم ، در ترکیب لاستیک ایجاد گردد.این شیوه ، بعدها به ترکیبی که توسط MRPRA تولید گشت ، اعمال گردید و پس از آن از این ترکیب در نخستین ساختمانی در آمریکا که در آن از سیستم محافظت از پی استفاده شده بود و در زیر بدان اشاره شده است ، مورد استفاده واقع گشت. تولید اسباب لاستیکی نسبتا آسان است ؛ این اسباب آلات قسمت های متحرک ندارند ، گذر زمان بر روی آنها تاثیر گذار نیست و نسبت به تغییرات

محیطی بسیار مقاومند. آزمایش های صورت گرفته بر روی اسباب آلات مورد استفاده در ساختمان نمایشگاه مالزی. این اسباب با استفاده از جوش برقی صفحات لاستیک به صفحات تقویت کننده نازکی از جنس فولاد ، ایجاد می گردند.از آنجا که این اسباب در جهت عمودی دارای پایداری و استحکام بالا و در جهت افقی دارای انعطاف پذیری بالا هستند ، در شرایط زمین لرزه این لایه ساختمان را از مولفه های افقی حرکت زمین جدا می سازد ، در حالی که مولفه های عمودی تقریبا به شکل دست نخورده ای به سازه منتقل می شوند.اگرچه حرکات عمودی بر اغلب

ساختمان ها تاثیری نمی گذارند ، این اسباب حتی مانع از وارد شدن لرزه های عمودی ناخواسته ناشی از فرکانس های بالا ، که توسط مترو و رفت و آمد خودروها ایجاد می گردد ، به ساختمان می شود.این اسباب لاستیکی برای ساختمان های مستحکمی که دارای هفت طبقه و یا کمتر هستند ، مناسب است.برای این نوع از ساختمان ها ، جابجا شدن این اسباب لاستیکی رخ

نخواهد داد و وزش باد نیز بی اثر خواهد بود. کاربرد های این شیوه در ایالات متحده نخستین ساختمانی در ایالات متحده که در آن از این شیوه استفاده گردید ، مرکز حقوقی و قضایی انجمن های فوتهیل است که مرکزی است که در بخش سن برناردینو و در شهر رانچو کوکامونگا واقع شده است و یک مرکز ارائه خدمات حقوقی است که دارای ارزشی بالغ بر ۳۰ میلیون دلار است و در ۹۷ کیلومتری ( ۶۰ مایلی ) شرق مرکز لوس آنجلس قرار دارد.این ساختمان که در سال ۱۹۸۵ کامل

گشت ، دارای چهار طبقه ، یک زیرزمین سراسری و یک شبه-زیرزمین برای سیستم حفاظتی است که مشتمل بر ۹۸ جداساز چندین لایه از جنس لاستیک طبیعی است که با صفحات فولادی تقویت شده اند.ابر-سازه این ساختمان ، دارای اسکلتی فولادی است که در آن ، اغلب اتصالات با بست تحکیم شده اند. مرکز حقوقی و قضایی انجمن های فوتهیل این ساختمان در ۲۰ کیلومتری ( ۱۲ مایلی ) گسل سن آندریاس واقع گردیده است.بخش سن برناردینو ، که نخستین بخشی از ایالات متحده است که دارای یک برنامه جامع آمادگی در برابر زمین لرزه است ، تقاضا نموده است که اینساختمان طوری طراحی گردد که توانایی تحمل ۳ . ۸ ریشتر زلزله را داشته باشد ، که این میزان بیشترین میزان لرزه محتمل برای آن منطقه است.طرح برگزیده برای سیستم حفاظتی ، که در آن بیشترین میزان پیچش نیز لحاظ شده بود ، بیشترین تغییر مکان افقی را برای جداساز های نصب

شده در چهار گوشه ساختمان ۳۸۰ میلی متر ( ۱۵ اینچ ) در نظر گرفته بود.آزمایش انجام گرفته بر روی ابزارآلات نمونه که دارای مقیاس های واقعی بودند موید این ظرفیت بودند. لاستیک های طبیعی فشرده که از آنها در ساخت جداساز ها استفاده شده است و در برنامه تحقیقاتی EERC بر روی آنها بررسی های جامعی صورت گرفته است ، دارای خصوصیات مکانیکی هستند که آنها را برای سیستم محافظت از پی ، ایده آل ساخته است.بیشترین میزان سختی این لاستیک تحت

فشار های پایین ، بالا است ولی این متغیر با افزایش میزان فشار ، با ضریبی در حدود چهار و یا پنج برابر کاهش می یابد تا در نهایت در فشاری در حدود ۵۰ درصد ، به حداقل مقدار می رسد.تحت فشارهای بیشتر از ۱۰۰ درصد ، میزان سختی مجددا رو به کاهش می گذارد تا در نهایت تحت فشار بسیار بالا ، از لحاظ کارکرد با شکست مواجه می گردد.میزان کاهش لرزه نیز از همین الگو

پیروی می کند ؛ ولی میزان کاهش کارآیی آن دارای روند بطیع تری است ، یعنی در ابتدا از مقدار اولیه ۲۰ درصد شروع شده و روندی نزولی را طی می نماید تا به کمترین مقدار خود یعنی ۱۰ درصد می رسد و پس از آن رو به افزایش می گذارد.در طراحی این سیستم چنین فرض می شود که کمینه مقداری برای سختی و کاهش لرزه وجود دارند و فرایند واکنش سیستم دارای رفتاری خطی است.بیشینه میزان اولیه سختی ، تنها برای طراحی ای که در آن فشار باد در نظر گرفته

شده است و واکنش بیشینه فشار ، تنها برای زمانی که که کارکرد با شکست مواجه شده است لحاظ می شوند. سیستم لاستیکی کاهنده لرزه ، همچنین در ساختمان کنترل و فرماندهی اداره آتش نشانی بخش لس آنجلس که در سال ۱۹۹۰ تکمیل گردید ، مورد استفاده قرار گرفته است.( شکل یکسانی از اسباب لاستیکی کاهش دهنده لرزه برای شرکت تلفن ایتالیا ، S.I.P در آنکونا در کشور ایتالیا مورد استفاده قرار گرفته است ، که نخستین بنایی در اروپا است که در آن از سیستم محافظت از پی استفاده شده است. ).ساختمان FCCF جایگاه سیستم های رایانه ای است که برای خدمات اضطراری بخش بکار می روند و از این رو ، باید حتی پس از یک رخداد غیرمنتظره نیز قادر به برآورده کردن توقعاتی که از آنها می رود ، باشند. ساختمان کنترل و فرماندهی اداره آتش نشانی تصمیم به استفاده از سیستم محافظت از پی از آنجا آغاز گردید که ، مقایسه ای مابین طرح های مرسوم برای حفاظت از ساختمان و سیستم محافظت از پی انجام گرفت.در برخی پروژه

ها ، طرح سیستم های حفاظتی پنج درصد هزینه برتر بود.نتنها در این مورد طرح محافظت از پی شش درصد ارزان تر تخمین زده شد ، بلکه برای تمام بناهای دیگری که نیازمند همین مقدار حفاظت در برابر لرزه هستند نیز ، هزینه ها پایین تر هستند.علاوه بر این ؛ این هزینه ها ، هزینه های اولیه هستند.هزینه های نگهداری این سیستم ، آنرا مطلوب تر نیز می نمایند.شایان توجه است که ، طراحی های مرسوم تنها دربرگیرنده کمینه میزان حفاظت هستند ، یعنی تا آن میزان که سازه

ویران نگردد ؛ در حالی که طرح سیستم محافظت از پی میزان حفاظت بیشتری را برای سازه در نظر می گیرد. بیمارستان آموزشی دانشگاه کالیفورنیای جنوبی در شرق لس آنجلس ، دارای یک اسکلت فولادی هشت طبقه است که با بست نیز تقویت شده و توسط ۶۸ جداساز لاستیک-سرب و ۸۱ جداساز الاستومری تحکیم گشته است.این بنا به محض تکمیل شدن در سال ۱۹۹۱ ، توسط برنامه ابزار دقیق کالیفورنیا برای بررسی حرکات شدید ، مورد کنکاش قرار گرفت.سیستم پی ، متشکل از پایه های گسترده و تیرهایی است که در عمق سنگ ها جای گرفته اند.برای برآورده کردن انتظارات کارکردی ، ارزیابی های بعمل آمده از بنا مقید به روال خاصی نبود و طرح ساختمان نیز ، در ارتفاع دارای قدری عقب نشینی بود.دو جناح واقع در دو سمت بنا ، با چیزی که از آن به

گردن بنا تعبیر می شود ، به یکدیگر متصل می گردند و در طراحی اولیه ساختمان که در آن از سیستم حفاظتی استفاده نشده بود ، پیکره بندی نامنظم بنا منجر به بهم پیوستن لرزه های جانبی و پیچشی می گشت و نیروی بسیار شدیدی به ناحیه ظریف مابین این دو جناح وارد می شد.( حتی در سیستم محافظت از پی ، نیاز به چوب بست های فولادی داریم تا متحمل فشار

وارده به منطقه گردن بنا باشند. ).مسائل مطروحه ، دلایل عمده ای بودند که منتهی به انتخاب سیستم محافظت از پی برای مقاوم سازی بنا در برابر لرزه ، برای این سازه گردیدند. بیمارستان آموزشی دانشگاه کالیفورنیای جنوبی بیمارستان آموزشی دانشگاه کالیفورنیای جنوبی ( USC ) در ۳۶ کیلومتری ( ۲۳ مایلی ) مرکز زمین لرزه نرث ریج که در تاریخ ۶ / ۸ / ۱۹۹۴ به وقوع پیوست ، قرار دارد.بیشترین میزان لرزه در خارج بنا ۴۹ . ۰ g بود و این میزان در داخل بنا در حدود ۱۰ . ۰ الی ۱۳ . ۰ g بود.در این زمین لرزه ، این سازه به شکل موثری از حرکات زمین که دارای قدرت کافی برای تخریب شدید سایر ساختمان ها در این مرکز پزشکی بود ، در امان بود.مدارک بدست آمده از بیمارستان USC از آنرو که بیانگر نتایج شدیدترین آزمایشی هستند که تا به امروز بر روی بناهای

دارای سیستم محافظت از پی انجام گرفته اند ، بسیار امیدوار کننده هستند. کاربردهای هسته ای در سیستم حفاظتی مرسوم بکار رفته در نیروگاه های هسته ای ، با مسائل طراحی های زمانبر و پرهزینه ، ارزیابی تجهیزات و لوله کشی ها و تمهیدات در برگیرنده میزان لرزه ای که بنا با آن روبروست ، برخورد ساده انگارانه ای می گردد.علاوه بر این ، زمانی که برای مثال بعلت کشف یک گسل ، حساسیت ها بر روی شاخص های دربرگیرنده تحمل بنا در برابر لرزه افزایش می یابند ،

نیازی به طراحی مجدد بنا وجود ندارد ؛ بهبود بخشیدن سیستم حفاظتی کفایت خواهد کرد. در برنامه تجربی صورت پذیرفته در EERC ، اسباب بکار رفته در سیستم حفاظتی دو نوع از رآکتورهای فلز مایع طراحی ، تولید و آزمایش شدند.در نخستین رآکتور که به PRISM مشهور است ، از ابزارآلات حفاظتی دارای اشکال خاص استفاده می گردد که تنها برای ایجاد استحکام در راستای افقی

، کاربرد دارند.در رآکتور دیگر که به SAFR معروف است ، رآکتور با ابزارآلاتی حفاظت می گردد که در هر دو راستای افقی و عمودی ، استحکام بنا را افزایش می دهند.نتایج این مجموعه از آزمایش ها ، باعث توسعه محدوده انواع جداساز ها گردید و درک بهتری از خصوصیات آنها را نیز فراهم آورد. سیستم محفاظت از پی در ژاپن پس از یک آغاز آهسته ، تحقیق و توسعه صورت گرفته در ژاپن بر روی این مساله ، روند فزاینده ای داشت.نخستین بنایی که در آن از این سیستم استفاده شده

بود ، در سال ۱۹۸۶ تکمیل گردید.با وجود اینکه بنا به قانون مصوب ۳۰ ژوئن ۱۹۹۸ ، ساخت چنین بناهایی در ژاپن نیاز به مجوز از سوی وزارت ساخت دارد ، تا کنون ۵۵۰ ساختمان این مجوز را دریافت نموده اند. این سیستم در ژاپن به دلایل متعددی رشد فزاینده ای داشته است.هزینه تحقیق و توسعه دربخش مهندسی بسیار بالا است و حجم زیادی از این هزینه ها به حفاظت پی اختصاص می یابد ؛ شرکت های ساختمانی بزرگ به شکل جدی این فناوری را مورد بررسی قرار داده اند و بازاریابی این سیستم را نیز انجام داده اند ؛ فرایند دریافت مجوز برای ساخت یک بنای

مبتنی بر این سیستم ، یک فرایند استاندارد و سرراست است ؛ طبیعت لرزه خیز این کشور ، ژاپنی ها را بر آن داشته است که در تصمیم گیری های خود برای طراحی سیستم های حفاظتی در برابر لرزه ، منافع بلندمدت طرح ها را در نظر بگیرند و در این راستا به امنیت بلندمدت این سیستم و هزینه های پایین نگهداری آن ، توجه خاصی معطوف نمایند. سیستمی که در گذشته از آن

 

استفاده فراوانی می شد ، شامل اسبابی از جنس لاستیک طبیعی بود که دارای کاهش دهنده های مکانیکی و یا ابزاری از جنس لاستیک-سرب بود.اخیرا ، از جداساز هایی استفاده می گردد که از جنس لاستیک طبیعی هستند و قابلیت کاهش بالای لرزه را دارند.ساختمان های بسیار دیگری وجود دارند که در آنها از این اسباب کاهش دهنده لرزه استفاده شده است : یک نمونه

برجسته ، مرکز رایانه شرکت برق قدرت توهوکو است که در شهر سندای از استان میاکو واقع گردیده است. شرکت برق قدرت توهوکو ، ژاپن بزرگترین ساختمانی در جهان که در آن از این سیستم استفاده شده است ، مرکز رایانه اداره پست غرب ژاپن است که در شهر ساندا و در بخش کوبه پریفکچر واقع گشته است.این سازه شش طبقه ، که دارای ۴۷۰۰۰ متر مربع ( ۵۰۰۰۰۰ فوت مربع ) است ، با استفاده از ۱۲۰ جداساز الاستومتری و تعدادی کاهنده اضافی از جنس

سرب و فولاد ، مستحکم سازی شده است.این بنا ، که دارای نرخ حفاظتی ۹ . ۳ ثانیه است ، حدودا در فاصله ۳۰ کیلومتری ( ۱۹ مایلی ) مرکز زمین لرزه به تاریخ ۱۹۹۵ در هیوگوکن نانبو ( کوبه ) قرار دارد و لرزه های بسیار شدیدی را شاهد بوده است.بیشینه میزان لرزه در زیر جداساز ها ۴۰۰ cm / sec square ( 0.41 g ) بود ؛ ولی سیستم حفاظتی این میزان را به ۱۲۷ cm / sec square در طبقه ششم ، کاهش داد.تخمین بعمل آمده در مورد جابجایی جداساز ها در حدود ۱۲ سانتی متر ( ۸ . ۴ اینچ ) بوده است.ساختمان مجاور همین بنا که در آن از این سیستم استفاده

نشده بود ، دچار تخریب گردید ؛ ولی این ساختمان از گزند هرگونه تخریبی در امان ماند. استفاده از این سیستم در ژاپن ، خصوصا پس از زمین لرزه کوبه ، روند رو به افزایشی دارد.در پس کارآیی فوق العاده مرکز رایانه اداره پست غرب ژاپن ، شمار مجوزهای صادره برای ساختمان هایی که در آنها از این سیستم استفاده می گردد ، برای نمونه آپارتمان ها و مجتمع های مسکونی ، افزایش

چشمگیری داشته است. خلاصه آزمایش های مداوم ، کارآیی جداساز ها را در کاهش مشکلات پایداری بنا ، تخریب ، خرابی جداساز ها و یا واکنش های غیر منتظره بنا در برابر لرزه و انحراف کاهنده های مکانیکی ، بهبود بخشیده است.علاوه بر این ، مشکلات موجود در برابر تولید جداساز های بزرگ نیز ، مرتفع گشته است.امروزه این امکان وجود دارد که ابزاری با قطری به بزرگی ۶۰ اینچ ( ۵ . ۱ متر ) ، ساخته شود.۷۰ عدد از ابزارآلات تولید شده از جنس لاستیک طبیعی که برای مرکز آسیب شناسی M.L. King / C.R. در ویلوبروک از بخش های کالیفورنیا ساخته شدند ، در زمان تولیدشان بزرگترین آبزارآلات حفاظتی ای بودند که در ایالات متحده ساخته شدند.این جداساز ها دارای قطری برابر ۰ . ۱ متر ( ۴۰ اینچ ) هستند.ترکیب اندازه بزرگ این ابزار با خواص لاستیک ،

منتهی به ساخت سیستم های حفاظتی بسیار قابل اطمینانی می گردد. سیستم های حفاظتی در برابر زمین لرزه ، دارای کاربردهای داخلی متعددی هستند.شهرداری اکلند در پی زمین لرزه لوما پریتا در سال ۱۹۸۹ در کالیفورنیا ، با ۱۱۰ جداساز بزرگ بازسازی گردید.یک پناهگاه عمومی در برکلی در حال ساخت است و در آن از این جداساز ها استفاده خواهد گردید.ساختمان مرکز اجتماعی مارتین لوتر کینگ در برکلی ، مانند بنای یادبود هرست در دانشگاه کالیفورنیا در برکلی ، با استفاده از این سیستم حفاظتی بازسازی خواهد گردید.معماری و اسباب داخلی بنای Classic Beaux Arts در فرایند بازسازی ، بدون تغییر باقی خواهند ماند ؛ در حالی که میزان مقاومت این بنا در برابر زمین لرزه به شکل قابل توجهی بهبود می یابد.