معماری مدرن

مقدمه:
معماری مدرن،کارهای ساخت و ساز، ساختمانی اواخر قرن ۱۹ و ۲۰ تاریخچه مربوط به معماری مدرن معمارانی را در بر گرفته است که این قبیل ساختمانها، جنبشهای کسب گرایی و تکنولوژی و موادی که این قبیل معاریهای جدید را ممکن ساخته است را طراحی کرده اند. معماری نوین از

ایالت متحده و اروپا ناشی شده است و سپس به بقیه جهان گسترش یافته است. در بین پروژه های مدرن که قابل بررسی هستند، پروژهای مدرن با توجه به ساختمان هایی که به خوبی تزئین شده اند و ساختمانهای زیبا در اسکاتلند توسط آنتوینی ایتالیایی طراحی شده است و خانه ها با فضاهای جلویی و سقف برجسته توسط یکی از پیشکسوتان آمریکایی مدرنیز، کرلن، فرانک لایود

ارائه شده است. شناختهای مدرن مهم که ابتدا آمدند عبارتند از ویلاهای شیک و زیبای معمار سویسی- فرانسوی، کورباسه، ساخت کارخانه های جدید در آلمان توسط پیتروالتر و آسمان خراشهای فلزی و شیشه ای که توسط معمار زاد آلمان لودنیک طراحی شده است.

ویژگیها:
معماران مدرن در مقابل معماری قرن ۱۹ واکنش نشان داده اند و اینطور احساس کرده اند که از گذشته چیزهای بسیار با ارزشی قرض گرفته اند. آنها این نوع معماری به صورت طاقت فرسایی به شیوه های گذشته پیوند زدند و یا به صورت التقاطی و جذاب آنها را نشان دادند. همانطور که قرتن ۲۰ آغاز شده بر این باور شدند که لازم است تا معماری که روح دوره جدید را بیان کرد. و توسعه داده را اختراع کنند، و دراین حالت با شیوه ها، مواد و تکنولوژیهای معماریهای اولیه را پشت سر می گذاشت. این نوع اهداف منسجم بیانگر این مطلب نبود که ساختمانهای آنها از نظر ظاهر شبیه به هم باشند و یا اینکه معماران با دیگر موضوعاتی از این قبیل موافق باشند- ارزشهای هنری معماری مدرن نیز به سرعت فرق کرد. بعضی از معماران در اواخر قرن ۱۹، با ماشینهای قدرتمد و پیشرفته به وجد آمدند و به دنبال معماری بودند که از انرژی و برق مربوط به دستگاهها استفاده کند.

ارزشهای هنری آن تمام ساختارهای مربوط به طراحی از لوازم منزل گرفته تا خطوط اقیانوسی و ماشینهای جدید پرواز را درخود داشت آنها معماری را ترجیح می دانند که نه تنها منطقی بودن ماشینها را بیان کند ،بلکه بتواند قدرت جادویی احساسات و روح انسان را نیز نشان دهد. معماران مدرن از نظر فهمیدن سنتهای تاریخی نیز متقارن بودند. در حالی که بعضی از مراجع تاریخی،

ساختارهای ممنوع شده با یکدیگر مطرح شده اغلب از مراجعی استفاده می کردند که به گذشته و مدرنیزه کردن طرحهای آنها اشاره داشت. معمار ایتالیایی آنتونین، در سال ۱۹۱۴ در F.M خود از معماری سنتی قدیمی امتناع کرد.

برای هر نسل و دوره به منظور ساختن خانه های جدید و استفاده از مواد شیشه ای استیل و بتون برای را اگر امکان داشت عنوان کرد. طرحهای مدرن و جدید هم وطن او از طریق دیگه گذشته اشاره داشت. کاسا دِل فاسکویی تراگنی در ایتالیا، بیانگر یک آتویوم داخلی برای افراد است که از طریق مکانها ی مربوط به زمان رونسانس ایتال است و از باغ ملّی گرفته شده است و پنجره های آن طبق فرضیه های رومیها و یونان با ستان گرفته شده که با توجه به خواص و ویژگیها معماری

ایده آل عنوان شده است.تو آنلین سنتها را به صورت بلوکهای ساخته شده و ایده آل نشان داده که برای معماری جدید عنوان شده است اما ساختار استیل و بتونی ساختمانها با توجه به ارزشهای عهنری مدرن بیانگر ساختارهای غیر تزئینی می باشند. در ایالت متحده فرانک معماری اروپایی قرن ۱۹ را رد کرد. او مفاهیم جدید معماری خود را معطوف به ساختمانها و بلوکهای

ساختمانی آموزشی کرد و با آنها مدل یک بچه کار کرد و برای معماری ژاپنی ها و چشم انداز مربوطه که خانه های او به همین دلیل ساخته شده بود ساختارها را بررسی کرد. هنوز شومینه با مکانها و صندلیهای نشیمن نزدیک آن در وسط خانه های او قرار داشتند و به گذشته های خیلی

دور اشاره داشتند. در خانه های رایت، چند دیوار تقسیم کننده اتاقها را از هم جدا کردند و یک اتاق چسبیده و به دنبال اتاق لبد بود. طراحی باز رایت، به صورت بسیار زیادی تاثیر گذار بودو ساختارها و متغییرهای آن استفاده شدند، نه تنها برای خانه ها بای آپارتمانها و خانه های طبقه متوسط در اروپا و ایالت متحده.

 

معماری مدرن که همچنین با ساختارهای قدیمی در مورد انواع ساختارهای مناسب برای طراحی معماری در کشمکش هستند. ساختمانهای مهم شهری مکانهای هنری، کلیساها، موسسات عمومی. مدت زمان طولانی است که در حیطه عملکردها و فعالیتهای معماری قرار گرفته اند، اما طراحان مدرنیز اینطور عنوان می کنند که معمار باید تمام چیزهایی که برای جامعه لازم است را

طراحی کند حتی بیشتر ساختمانهای محقرانه را آنها شروع به طراحی خانه های ارزان کردند، ایستگاههای راه آهن، کارخانه ها ، انبارها، اماکن تجاری. در نیمه اول قرن۲۰، بسیار از مدرنیزه مهاخانه هایی را مثل اسباب وسایل، منسوجات، کاغذ دیواری تولید کردند و در کل محیط های داخلی و محلی طراحی کردند.

مواد و تکنولوژیهای جدید:
پیشرفت ۲ ماده، آهن و سیمان ،برای بیشتر معماری مدرن ساختارهای اصلی تکنولوژیکی شکل داده در سال ۱۷۷۹، معمار انگلیسی نام توماس پیچارد، اولین ساختمان ساخته شده از آهن را طراحی کرد، پل آهنی، پلی بود که در انگلستان بر بالای رودخانه سوزن ساخته شد. در همان زمان، یک انگلیسی دیگر موادی متشکل از تراشه آهن، ماسه و شن و خاک را برای شکل دادن

بتون امتحان کرد. آهن از زمان باستان برای بستن قطعات ساختمان به یکدیگر استفاده می شد. اما بعد از ساختن پل آهنی نقش جدیدی را به عنوان یکی از مواد ساختاری اولیه ایفا کرد. ساختمان سازان در سرتاسر اروپا و شمال آمریکا شروع کردن به بنا کردن و ساختن انبارها با تیر آهن به جای چوب را آغاز کردندو با نماهای آهنی پیش ساخته، انبار ساختند. یکی از بارزترین

مثالهای مربوط به ساختمانهای آهنی اولیه کاچ کریستال در انگلستان است که توسط یک معمار انگلیسی با نام جوزف طراحی شده نمایشگاه بزرگ سال ۱۸۵۱ را بنا کرد. بیشتر از ۳/۷ هکتار بود و ساختمانهای آن متشکل از پانلهای شیشه ای بودند که در یک صفحه آهنی قرار گرفته بودند. پاکستون ۲ ساختار اصلی مربوط به انقلاب صنعتی را با معماری کاخ کریستال به صورت منطبق عنان کرد، تولیدکلی( و صفحات شیشه ای ساخته شده) و استفاده از آهن بیشتر از مواد قدیمی از قبیل آجر.

او این ساختمانهای گسترده را در کمتر از ۶ ماه ساختن زمان بیشتری با توجه به بیان جزئیات طراحی و از طریق اثبات بخشهای ساختمان که ساخته شده اند صرف شده در سال ۱۸۸۹، یک مهندس فرانسوی با نام افیل در برج افیل ۳۰۰ متری خود در پاریس از نظر پاکستون به منظور کاربرد آهن استفاده کرد. در قرن ۱۹، فلز به منظور استفاده بسیار در دسترس بود.

تقویس سیمان و پیشرفت و ارتقأ در سیمان و بتون به موازات پیشرفتهای مربوط به تکنولوژی آهن واسیتل بیان شده در سال ۱۸۹۲ ،یک مهندس فرانسوی با نام هفپیک، قدرت هر دو ساختار ها را در یک سیستم شکل گرفته استفاده کرد و آنها را با هم ترکیب و با توجه به تقویت سیمان با استیل کارها را شروع کرد.

اختراع اولین امکان را فراهم آور تا عملکردهای که قبلاً غیر قابل تصور بود انجام بگیرد، دیوارهای بسیار نازک با بخشهای شیشه ای بزرگ، سقفهایی که طُرّه بودند ( سطحی که در امتداد افقی بیرون زده باشد) که قبلاً غیر ممکن بودند.درهای بسیار گسترده بدون حمایت از ستونها و گوشه ها نیز بیشتر از آینکه از سنگ، چوب و آجر استفاده کنند در آنها از شیشه استفاده شده یکی از اولین معمارانی که این قبیل ساختارها را با توجه به این تاثیرات جدید مورد آزمایش قرار دارد یک

مهندس- معمار بلژیکی با نام پرت بود که در سال ۱۹۰۳، ساختمان را در فرانکلین دریا فراسنه را ساخت و در این حالت از ساختارهای اصلی مربوط به فلز تقویت شده استفاده کرد. در این حالت، نما، با توجه به عملکرد پرت به وضوح از شاخصهای ساختاری مربوط به سیمان تقویت شده در دیوارهای اولیه و جلویی جدا شد، و پنجه ها و قفسه های موجود را نسبت به ضرورتهای ساختاری به صورت تزئینی نشان داد ساختار مربوط به بتون و سیمان قوی شده نیاز برای آینه این دیوارها با توجه هر نوع وزنی حمایت شدند را کاهش داد و یک سطح هموار از گستوده را فراهم کرد.

ساختمانهای بیشتر از نظر ارتفاع ۸ طبقه بودند، و ۲ بخش اضافی و بخش عقبی از جلوی ساختمان قرار گرفته بود و ارتفاع خاص و باند ساختمانهای پاریس در آن زمان نشان می داد.
مدرسه شیکاگو:
ساختن ساختمانهایی بلندتر از ساختمانهای پرت، توسط آسانسورهای امن، امکان پذیر ترشد، این ساختمانها برای اولین بار در سال ۱۸۴۹ توسط مخترع آمریکایی الیسا ساخته شده. معماران در شیکاگو اولین افرادی بودند که احتمالات مربوط را با توجه به استفاده از آسانسور در ترکیب تکنولوژیهای جدید فلز و سیمان مورد ارزیابی قرار دارند. به دنبال آتش سوزی وحشتناک در سال ۱۸۷۱، شیکاگو در خانه جدید، انبارها و ساختمانهای تجاری ترقی ناگهانی را تجربه کرد پاسخ

گروهی از معماران برگزیده با بازسازی مجدد شهر باعث آسمان خراشهای توسعه یابند معمار ویلیام بارون، برای مسئله مربوط به وسایل و ساختارهای ضد آتش برای ساختمانهای بلند از طریق جایگزین وسایل فلزی در سیستم ساختمانی به جای نوارهای فلزی راه حلی عنوان کرد.
این وسایل در دمای بالا ذوب می شوند اوبه ساخت نمای بیرونی ساختمان با استفاده از املاح و

وسایل قدیمی ادامه داد، هر چند سیستم خود را در دومین ساختمانB در معرض نمایش گذاشت و در آنجا از آنان استفاده کرد، در این ساختار وسایل استیل، از طریق میخهایی که آنها را در کنار هم قرار می داد و حمایت می کرد. استفاده شدند. در این حالت، دیوارهای پیشین، کف، و سطح

بیرونی به هم متصل شدند. معمار، دانل بارمن، چارلز، طراح در شرکت بارن هام، سیستم جنبی را با خود برد و آنها را در ارتفاعات جدید با ساختمان B به کار برد که ۱۶ طبقه ارتفاع داشت حداقل ۶ طبقه مرتفع تر از آنچه که قبلاً با وسایل و املاح قدیمی امکان ساختن داشت. طرح آنها از ویژگیهای تزئینی بیشتر ساختمانها در آن زمان فاصله داشت و به جای آن از پنجره های بلند برای تآکید بر زیبایی تر است به طرف بالای ساختمانها استفاده کردند. مهمتر از همه اینکه، آنها میزان سنگینی

املاح به کار رفته در دیواره C پیشین جنی را محدود کردند و یک سیستمی را تهیه کردند که با نام دیوار حصار معرفی شده در این سیستم دیوار نما هر طبقه به یک صفحه فلزی یا آهنی متصل بود، نباید این دیوار فقط وزن خود را تحمل می کرد نه سطح بالایی خود را این روش باعث کاهش وزن کلی ساختمان شده و باعث شدند که ساختمانها بلندتر ساخته شوند و از شیشه در نما بسیار استفاده شد.