معرفی طرح
۱-۲-مشخصات محصول

۱-۱-۲- نام و کاربرد محصول:
ایجاد و راه اندازی سیستم های جدید سرویس دهنده اینترنت در استان قزوین ، با استفاده از فناوری ها و تکنیک های نوین انتقال اطلاعات در دنیا – سیستم فوق در حال حاضر توسط چند شرکت معتبر در استان تهران در حال اجرا میباشد و با استقبال گسترده ای مواجه شده است .

۲-۱-۲-مشخصات فنی محصول
عملکرد در زمینه انتقال اطلاعات و امنیت اطلاعات در سیستم های انتقال اطلاعات ماهواره ای Sattlite Network و اینترنت بسیار پر سرعت .

۳-۱-۲-معرفی روشهای تولید

استفاده از سیستم های Microwave Network , Sattlite Networking
در صورت لزوم اطلاعات مکفی متعاقبا ارسال می گردد

۴-۱-۲-تشریح مختصر فرایند

نوع جدید و تحولی در انتقال اطلاعات و دنیای مجازی در استان

فصل دوم
تعیین ظرفیت

۲ –فصل دوم – تعیین ظرفیت ها
۲-۲-تعیین ظرفیت تولید
ردیف نام محصول ظرفیت تولید سالانه ظرفیت تولید ماهانه ظرفیت تولید روزانه
۱ تهیه تجهیزات مورد نیاز ۲۰۰۰ گیگا بایت ۲۰۰ گیگا بایت –
۲ نصب وراه اندازی شبکه – – ———
۳ نصب و تجهیز سیستم امنیتی – – –
۴ نصب سیستم عامل ونرم افزارهای کاربردی – – –
۵ تولید نرم افزار – – ———-
۶ پیاده سازی وب سایت – – –

۲-۳-برآورد میزان مصرف مواد اولیه و قطعات خریدنی
ردیف نام ماده اولیه/ قطعات خریدنی مشخصات فنی مورد مصرف در محصول میزان مصرف
در محصول مصرف سالیانه منبع تامین
مقدار واحد داخلی خارجی
۱ پیچ گشتی ۶ *
۲ تستر شبکه ۳ *
۳ میز کار ۳ *
۴ صندلی ۶ *
۵ تزیِِِِینات داخلی *

۲-۴-معرفی دستگاه ها و تجهیزات تولید
ردیف نام ماشین آلات/
تجهیزات تولید مشخصات فنی تعداد منبع تامین
داخلی خارجی
۱ Router L22m3 2 *
2 Microwave Cb Tent 1 *
3 Solution C Micro 1 *
4 Server Station – 3 *
5 Lise Line – 2 *
6 External Modem High Dlink 60 *

۲-۵-معرفی تجهیزات و تاسیسات عمومی
ردیف عنوان تاسیسات به مقدار مصرف مقدار مصرف
محوطه کارگاه اداری بنزین گازوییل
۱ برق * *
۲ آب *
۳ گاز * *
۴ تلفن *
۵ سوخت گرمایش * *

فصل سوم
معرفی نیروی انسانی

فصل سوم – معرفی نیروی انسانی
۱-۳-برآورد پرسنل تولیدی
ردیف عناوین شغلی تعداد میزان تحصیلات جنسیت
۱ سرپرست ۱ کارشناس رایانه مرد
۲ مهندس ۲ کارشناس رایانه مرد
۳ تکنسین ۲ فوق دیپلم مرد
۵ اپراتور رایانه ۴ فوق دیپلم مرد – زن

۲-۳-پرسنل اداری و خدمات
ردیف نوع مسئولیت تعداد شرح وظایف
۱ مدير ۱
۲ خدمات ۷
۳ حسابدار ۱

فصل چهارم
معرفی هزینه ها

فصل چهارم – معرفی هزینه ها
تعریف هزینه های سالیانه
ردیف عنوان هزینه مبلغ سالانه به ريال
۱ مواد مصرفی ۵۰۰۰۰۰۰
۲ تامین انواع انرژی سوخت(تاسیسات-گرمایش-سرمایش) ۱۸۰۰۰۰۰
۳ هزینه خدمات نیروی انسانی ۷۵۰۰۰۰۰۰
۴ هزینه ماشین آلات و تجهیزات خط تولید ۵۰۰۰۰۰۰۰
۵ هزینه زمین-ساختمان ۴۰۰۰۰۰۰۰
۶ هزینه لوازم اثاثیه اداری ۵۰۰۰۰۰۰
۷ هزینه های قبل از بهره برداری ۳۰۰۰۰۰۰
۸ جمع کل هزینه ها ۱۷۹۸۰۰۰۰۰

برآورد هزینه استهلاک
شرح ارزش دارایی ( ریال) درصد هزینه استهلاک
محوطه سازی
ساختمان
ماشین آلات و وسایل آزمایشگاهی ۵۰۰۰۰۰۰۰ ۱۰ ۵۰۰۰۰۰۰
تاسیسات
وسایل حمل و نقل
وسایل دفتری ۵۰۰۰۰۰۰ ۱۰ ۵۰۰۰۰۰
پیش بینی نشده
جمع کل ۵۵۰۰۰۰۰۰ ۱۰ ۵۵۰۰۰۰۰

سود ناخالص= هزينه هاي ساليانه- در آمدسالیانه
۸۵۳۲۰۰۰ = ۱۷۹۸۰۰۰۰۰ – ۳۵۰۰۵۶۰۰۰

فصل پنجم
شرح فرآیند و اطلاعات فنی مورد نیاز

پیشگفتار :
با توجه به رشد چشمگير اينترنت در جامعه امروز ، ISP ها خود را مسئول مي دانند كه در مقابل تقاضاي بي شمار كاربران ، بتوانند بهترين خدمات را داشته باشند.
مسلم است كه يك ISP اگر بخواهد بهترين باشد بايد اين ارتباط قوي بين دنياي اينترنت و يك كاربر را با ارائه بهترين خدمات ، قويتر سازد.
ما در اين مقاله شما را با اصطلاح ISP و ديگر نكات درباره آن آشنا مي كنيم.

ISP چيست ؟
ISP برگرفته از كلمه Internet Servise Provider يعني شركت خدمات سرويس هاي اينترنت است.
يك ISP توسط يك خط تلفن از شركت مخابرات و يا امكانات ماهواره اي مي تواند اينترنت را به User خود سرويس دهد.

چگونه يك ISP تشكيل مي شود ؟
شركت Data وابسته به شركت مخابرات ايران يكي از ICP هاي سطح كشور است.
اين شركت پهناي باند مصرفي اينترنت را از طريق تجهيزات ماهواره خود دريافت كرده و بوسيله شركت DSL مخابرات آنرا بين مشتركين خود تقسيم مي كند.
از ملزومات نوع خدمات با كيفيت خوب استفاده از خطوط ديجيتالي E1 شركت مخابرات مي باشد، كه در هر زوج خط E1 تعداد ۳۰ كانال ارتباطي وجود دارد كه به مشتركين امكان اتصال با سرعت bps 56000 را با درصد قطع شدن خيلي پايين و كيفيت سرويس مطلوب تر فراهم مي نمايد.

اين خطوط از يك طرف به مركز مخابراتي و از طرف ديگر به تجهيزات شبكه شركت ارائه دهنده سرويس متصل مي شوند تا از طريق شماره تلفني كه شركت مخابرات براي دسترسي به خطوط E1 در اختيار ارائه كننده قرار مي دهد بتواند دستگاه كامپيوتر خود را به تجهيزات شبكه شما و نهايت به شبكه اينترنت متصل كند.
شركتهايي كه قصد استفاده از خطوط E1 را براي دسترسي به اينترنت از شركت Data مي باشند .
شركت مخابرات نيز متناسب با مورد استفاده و بر حسب مقدار پهناي باند اجاره شده ، خطوط E1 را تحويل مي دهد.

LEASE LINE يا خطوط اجاره اي چيست؟
اين نوع خطوط توسط شركت مخابرات به صورت ۴ سيمه و ۲ سيمه اجاره داده مي شود.
اين خطوط فاقد بوق آزاد و امكانات شماره گيري مي باشد و ارتباط را به صورت دائم برقرار مي كند به همين جهت بسته به پهناي باند مورد درخواست تنها مبلغ اجاره به عنوان آبونمان تعيين و ماهيانه دريافت مي شود.

 

چگونه User در شبكه اينترنت شناخته مي شود ؟
مسيرياب (Rotine) كه از تجهيزات موجود در Rack سرور است به دنبال IP مي گردد در واقع به دنبال مسير براي وصل شدن به اينترنت است لذا بعد از جستجو نتيجه را اعلام مي كند (سخت افزاري)
سرويس RRACE (Rotine & Remove Access) در ويندوز ۲۰۰۰ سرور User را بعد از صحت تأييد رمز ورود به شبكه اينترنت مي شناساند.
در اين دو حالت User جزئي از شبكه اينترنت مي شود.

خدمات يك ISP چيست ؟
سرعت بالاي دسترسي به اينترنت – تلفن هاي اينترنتي – سرويس دهنده Voice و سرويس دهنده ايميل و چگونه Username و Password ايجاد مي شود و چگونه بين مشتريان متفاوت است ؟
در يك پايگاه داده فيلد User name و Password با يك مقداري تعيين مي شود.
اين مقدار را ISP به دلخواه مي تواند انتخاب كند .

براي چك كردن Username و Password بايد عمل Auttoentication انجام شود كه در واقع اين عمل مي تواند توسط سيستم عامل سرور انجام شود ولي مي توانيم آنرا در برنامه Accunting كه در پايگاه داده است تنظيم كرد تا انجام دهد.

زمان مصرف يك Ac***** چگونه تعيين مي شود ؟
اين قسمت نيز در پايگاه داده سرور به عنوان يك فيلد و با يك بازه زماني ايجاد مي شود.

خصوصيات يك سرور ISP چيست ؟
مسلم است كه در اين صورت بايد سخت افزار سرور خوب باشد – از سرعت پردازنده بالا و سري كردن هارد براي فضاي زياد و ختي الامكان از هاردهاي اسكازي استفاده شود.

منظور از اصطلاحات « NO Proxy » و «Full Protocol» چيست ؟
Proxy يك ن.ع فيلتري در مقابل سايت هاي اينترنتي است حال واژه «No Proxy» يعني هيچ محدوديتي در مقابل ورود به سايت هاي اينترنتي نيست و ما مي توان به هر جاي اينترنت برويم .
واژه «Full Protocol» يعني همه پروتكل هاي موجود را ساپورت مي كند . اين پروتكل ها مي تواند TCP/IP و UDP باشد.

نحوه کار ISP و سیستم های مورد نیاز :
۲- اتصال PPP :
ISP به ما فضايي اختصاص نمي دهد بلكه به منزله امکان دسترسي ما به ‌ Internet است . در اين نوع اتصال پس از شماره گيري ISP در صورت امکان ميتوانيم از فضايي كه مانند يك تونل ما را به شبكه متصل‌به می‌نمايد، استفاده كنيم. يعني در شبکه Internet وارد شده ايم و ميتوانيم از مزاياي Multimadia استفاده كنيم. همچنين با داشتن سيستم عامل‌Win در كامپيوتر شخصي ميتوانيم در يك لحظه با چند‌Site ارتباط برقرار كنيم
UPS مخفف عبارت Uninterruptible power supply ، به معناي منبع تغذيه غير قابل قطع است.
در حقيقت UPS يك باتري است، اما باتري كه فقط در زمان هاي خاص، يعني در زماني كه مشكلي براي تغذيه وسايل الكتريكي ايجاد مي شود و ولتاژ ورودي آنها از حدود معيني بالاتر يا پايين تر مي رود، انرژي الكتريكي مورد نياز آن وسايل را تأمين كرده، بدين وسيله، آنها را از شر مشكلات ناشي از افت و افزايش ولتاژ، خلاص مي كند.

زماني كه تغييري ناگهاني در منبع تغذيه ايجاد مي شود، UPS خود به خود روشن مي شود. برق ورودي آن وسيله را قطع كرده، خودش شروع به تغذيه آن از طريق انرژي ذخيره شده در خود مي كند.

اين تغيير ناگهاني علاوه بر تغيير ولتاژ، شامل تغييرات فركانس و نيز به هم خوردن هارموني ولتاژ هم مي شود. در واقع UPS يك محافظ براي جلوگيري از از دست دادن داده ها و نيز خسارات ناشي از اين تغييرات است، البته واضح است كه UPS فقط مي تواندبه عنوان يك منبع موقت عمل كند.
UPS قابل برنامه ريزي هم هست. به اين ترتيب كه مي تواند تجهيزات متصل به آن را خاموش كرده، آنها را در برابر تغييرات ناگهاني برق محافظت كند.
هم اكنون فناوري ساخت UPS روز به روز در حال پيشرفت است و شركتهاي زيادي سعي در طراحي و توليد UPSهاي جديد، با خصوصيات برتر مي كنند.

Router

«روتر» یا مسیریاب، از اجزای سخت افزاری شبکه است که وظیفه تحویل بسته‌های ورودی اطلاعات (Packets) و تحلیل بهترین مسیر و هدایت بسته‌ها به مقصد مورد نظر را بر عهده دارد.
در شبکه های LAN محلی، که از پروتکلهای یکسان استفاده می‌کنند، به عنوان پل ارتباطی (bridge) بین شبکه ها عمل نموده و امکان ارسال پیام‌ها را فراهم می کنند.اطلاعات قسمت بندی می‌شوند و به هر کدام يک آدرس تعلق می‌گيرد.
چرا اطلاعات پاکت می‌شوند ؟ چند تا عامل مهم که می‌تونيم نام ببريم
۱- اگه اطلاعات در بين راه خراب شد فقط همان پاکت فرستاده می‌شود ديگه لازم نيست تمام اطلاعات فرستاده شوند
۲- بسته ها ميتوانند از راه‌های متفاوت برای رسيدن به مقصد حرکت کنن.

Cache Server :
به تجهيزاتي گفته مي شود که بتواند هنگام کارکردن کاربران, سايتهاي بازديد شده توسط آنها را در خود نگهداري کرده و در صورتي که يک کاربر ديگر بخواهد همان سايتها را بازديد نمايد با سرعت بيشتر و صرفه جويي در پهناي باند پاسخ خود را از طريق Cache Server دريافت کند. وجود Cache Server در شبکه مي تواند تا ۵۰ درصد در اندازه پهناي باند صرفه جويي کند و راندمان شبکه را بالا ببرد. Cache Server هم مي تواند سخت افزاري باشد (مثل Cache Force) و هم مي تواند نرم افزاري باشد.(مثل: ۱- Squid که تحت Linux و Windows قابل نصب است. ۲- ISA که تحت‌Win2000 قابل نصب است.۳- CacheXpress که تحت Linux و اکثر Windowsها قابل نصب است. ۴- RealCache که محصول شرکت داده پردازان دوران بوده و تحت Win2000 و NT4 قابل نصب است.)

 

Accounting/Billing :
به نرم افزارهاي مديريت کاربران در يک‌ISP گفته مي شود. اين نرم افزارها کنترل ميزان استفاده کاربران از شبکه اينترنت را برعهده دارند. معروف ترين نرم افزار در اين زمينه در کشورمان محصول شرکت داده پردازان دوران بوده و ISPUtil نام دارد که هم اکنون بيش از ۴۰ درصد از‌‌هايISP کشور از آن استفاده مي کنند. همچنين نرم افزار VoIPUtil نيز که براي کنترل مصرف کاربران تلفني بکار‌ رفته و مختص‌ITSP ‌ها مي باشد ديگر محصول اين شرکت مي باشد.

ITSP :
به مراکز سرويس دهي Phone2Phone , ITSP گفته مي شود. (Internet Telephony Service Provider)

VOIP Gateway :
به دستگاههايي گفته مي شود که کاربران تلفني قادر باشند به آن Connect کرده و از طريق آن با کشورهاي مختلف ارتباط تلفني برقرار کنند
VOIP Carrier :
به تشکيلاتي گفته مي شود که با VoIP Gateway از طريق اينترنت در ارتباط بوده و ارتباط هاي تلفني بين VoIP Gateway و کشورهاي مختلف را برقرار مي سازد.

Receiver :
يک Device است که به ديش وصل شده و عمل دريافت اطلاعات از ديش را انجام مي دهد.
DNS:
سرويس تبديل اسمDomain IP به مي باشد. در شبکه به کامپیوتری که اينکار را انجام مي دهدDNS Server گفته می شود.(www.yahoo.com= 62.217.156.205)

انواع سرويس‌دهنده‌ها
Mail Server :
در شبکه به سروري گفته مي شود که کار دريافت , ارسال و نگهداري Email را انجام ميدهد. از جمله نرم افزارهايي که براي Mail Server مورد استفاده قرار مي گيرند مي توان به MDaemon و Exchange اشاره کرد.

web server
به سروري گفته مي شود که صفحات Web بر روي آن قرار گرفته و Pageهاي آن از طريق اينترنت قابل دستيابي است.

FTP Server
به سروري گفته مي شود که فايلهاي مورد نياز براي Download کردن کاربران بر روي آن قرار گرفته است. و کاربران مي توانند فايلهاي موجود در FTP Server را Download کنند.

انواع خطوط مخابراطی
PSTN:
منظور از آن شبکه مخابراتي عمومي مي باشد. (Public Switched Telephone Network) خطوط آنالوگ معمولي منظور از اين خطوط همان خطوط تلفني معمولي مي باشد. نرخ انتقال Data توسط اين خطوط حداکثر ۳۳٫۶ Kb/s مي باشد. استفاده از اين خطوط براي اتصال به اينترنت در کشورمان بسيار رايج مي باشد.
T1 نام خطوط مخابراتي مخصوصي است که در آمريکا و کانادا ارائه مي شود. بر روي هر خط T1 تعداد ۲۴ خط تلفن معمولي شبيه سازي مي شود. هر خط T1 مي تواند حامل ۱٫۵ MB/s پهناي باند باشد.

E1 نام خطوط مخابراتي مخصوصي است که در اروپا و همچنين ايران ارائه مي شود. بر روي هر خط E1 تعداد ۳۰ خط تلفن معمولي شبيه سازي مي شود. هر خط E1 مي تواند حامل ۲ MB/s پهناي باند باشد. خطوط E1 نمي توانند همزمان هم Dialin باشند و هم Dialout.
در حال حاضر برخي از شرکتها و سازمانهاي خصوصي در ايران از E1 براي ارتباط تلفني خود استفاده مي کنند که مشخصه اين سيستم ۸ رقمي بودن شماره هاي اين سازمانهاست. در اقليد هم در حال راه اندازی می‌باشد

ISDN اساس طراحي تکنولوژي ISDN به اواسط دهه ۸۰ ميلادي باز ميگردد که بر اساس يک شبکه کاملا ديجيتال پي ريزي شده است .در حقيقت تلاشي براي جايگزيني سيستم تلفني آنالوگ با ديجيتال بود که علاوه بر داده هاي صوتي ، داده هاي ديجيتال را به خوبي پشتيباني کند. به اين معني که انتقال صوت در اين نوع شبکه ها به صورت ديجيتال مي باشد . در اين سيستم صوت ابتدا به داده ها ي ديجيتال تبديل شده و سپس انتقال مي يابد .
ISDN به دو شاخه اصلي تقسيم مي شود . N-ISDN و B-ISDN . B-Isdn بر تکنولوژي ATM استوار است که شبکه اي با پهناي باند بالا براي انتقال داده مي باشد که اکثر BACKBONE هاي جهان از اين نوع شبکه براي انتقال داده استفاده مي کنند ( از جمله شبکه ديتا ايران ) .

نوع ديگر B-ISDN يا ISDN با پهناي باند پايين است که براي استفاده هاي شخصي طراحي شده است . در N-ISDN دو استاندارد مهم وجود دارد. BRI و PRI . نوع PRI براي ارتباط مراکز تلفن خصوصي (PBX ) ها با مراکز تلفن محلي طراحي شده است . E1 يکي از زير مجموعه هاي PRI است که امروزه استفاده زيادي دارد . E1 شامل سي کانال حامل (B-Channel ) و يک کانال براي سيگنالينگ ( D-Channel) ميباشد که هر کدام ۶۴Kbps پهناي باند دارند .

بعد از سال ۹۴ ميلادي و با توجه به گسترش ايتنرنت ، از PRI ISDN ها براي ارتباط ISP ها با شبکه PSTN استفاده شد که باعث بالا رفتن تقاضا براي اين سرويس شد. همچنانکه در ايران نيز ISP هايي که خدمات خود را با خطوط E1 ارايه مي کنند روز به روز در حال گسترش است .

نوع ديگر ISDN، BRIاست( نوعي که در کيش از آن استفاده شده ) که براي کاربران نهايي طراحي شده است. اين استاندارد دو کانال حامل ۶۴Kbps و يک کانال براي سيگنالينگ با پهناي باند ۱۶kbps را در اختيار مشترک قرار مي دهد .اين پهناي باند در اواسط دهه ۸۰ میلادی که اينترنت کاربران مخصوصي داشت و سرويسهاي امروزي همچون HTTP ، MultiMedia ، Voip و …. به وجود نيامده بود ، مورد نياز نبود همچنين براي مشترکين عادي تلفن نيز وجود يک ارتباط کاملا ديجيتال چندان تفاوتي با سيستمهاي آنالوگ فعلي نداشت و به همين جهت صرف هزينه هاي اضافي براي اين سرويس از سوي کاربران بي دليل بود و به

همين جهت اين تکنولوژي استقبال چنداني نشد . تنها در اوايل دهه ۹۰ بود که براي مدت کوتاهي مشترکين ISDN افزايش يافتند . پس از سال ۹۵ نيز با وجود تکنولوژيهايي با سرعتهاي بسيار بالاتر مانند ADSL که سرعتي حدود۸Mb/s براي دريافت و ۶۴۰Kb/s را براي دريافت با هزينه کمتر از ISDN در اختيار مشترکين قرار ميدهد ، انتخاب ISDN از سوي کاربران عاقلانه نبود.

در حقيقت مي توان گفت کهISDN BRI تکنولوژي بود که در زماني به وجود آمد که نيازي به آن نبود و زماني که به آن نياز احساس مي شد ، با تکنولوژيهاي جديد تري که سرعت بالاتر و قيمت بيشتر داشتند جايگزين شده بود .
Leased Line يا Digital Subscriber Line يا DSL : خطي است که بصورت نقطه به نقطه دو محل را به يکديگر متصل مي کند که از آن براي تبادل Data استفاده مي شود. اين خط داراي سرعت بالايي براي انتقال Data است. نکته قابل توجه اين که در دو سر خط Leased بايد مودمهاي مخصوصي قرار داد.
خط Asynchronous Digital Subscriber Line يا ADSL : همانند خطوط DSL بوده با اين تفاوت که سرعت انتقال اطلاعات آن بيشتر است.

Wireless يک روش بي سيم براي تبادل اطلاعات است. در اين روش از آنتنهاي فرستنده و گيرنده در مبدأ و مقصد استفاده مي شود. اين آنتنها بايد رو در روي هم باشند. برد مفيد اين آنتنها بين ۲ تا ۵ کيلومتر بوده و در صورت استفاده از تقويت کننده تا ۲۰ کيلومتر هم قابل افزايش است. از نظر سرعت انتقال Data اين روش مطلوب بوده اما بدليل ارتباط مستقيم با اوضاع جوي و آب و هوايي از ضريب اطمينان بالايي برخوردار نيست.
Leased Modem به مودم هايي گفته مي شود که در دو طرف خط Leased قرار مي گيرند. از جمله اين مودم ها مي توان به Patton , Paradyne , WAF , PairGain , Watson اشاره کرد.

از ميان انواع مودم هاي Leased مدل Patton در کشورمان رايج تر بوده و داراي مدلهاي زير است:
۱۰۹۲A (Upto 128Kb/s) , 1088C ( Upto 2Mb/s) و ۱۰۸۸i (Upto 2Mb/s)
مدل ۱۰۸۸i مودم/ روتر بوده و براي کار Bridge بيشتر استفاده مي شود.
ChannelBank دستگاهي است که از آن براي تبديل خطوط E1 به خطوط تلفن معمولي و بالعکس استفاده مي شود.

انواع Modem
مودمها داراي انواع مختلفي هستند که مهمترين آنها عبارتند از:
Analog Modems:
از اين مودمها براي برقراري ارتباط بين دو کامپيوتر (User و ISP) از طريق يک خط تلفن معمولي استفاده مي شود. انواع گوناگوني از اين نوع مودم در بازار يافت مي شود که برخي از آنها عبارتند از: Acorp , Rockwell , Dlink و … .
Leased Modems:
استفاده از اين مودمها در دوسر خط Leased الزامي است. مدلهاي معروف اين نوع مودمها عبارتند از: Patton , Paradyne , WAF , PairGain , Watson

Satellite:
به معناي ماهواره مي باشد. امروزه بسياري از ماهواره ها خدمات اينترنت ارائه مي کنند. برخي از آنها عبارتند از: Taicom , Sesat , Telestar 12 , EuroAsia Sat
IntelSat 902 , France Telecom , ArabSat

Bandwidth:
به اندازه حجم ارسال و دريافت اطلاعات در واحد زمان Bandwidth گفته مي شود. واحد اصلي آن بيت بر ثانيه مي باشد. هنگامي يک ISP مي خواهد پهناي باند خود را چه از طريق ديش و چه از طريق ساير روشها تهيه کند بايد ميزان پهناي باند درخواستي خود را در قراردادش ذکر کند. معمولا” پهناي باند براي ISPهاي خيلي کوچک۶۴KB/s است و براي ISPهاي بزرگتر اين مقدار افزايش مي يابد و براي ISPهاي خيلي بزرگ تا ۲MB/s و حتي بيشتر هم مي رسد.

پهناي باند بر دو نوع است:
Shared Bandwidth:
اين نوع پهناي باند ارزان تر بوده و در آن تضميني براي تأمين پهناي باند طبق قرارداد براي مشترک وجود ندارد. چراکه اين پهناي باند بين تعداد زيادي ISP مشترک بوده و همگي از آن استفاده مي کنند. بنابراين طبيعي است که ممکن است در ساعات پر ترافيک ISP نتواند از پهناي باند درخواستي خود بهره ببرد.

Dedicated Bandwidth:
اين نوع پهناي باند گران تر بوده اما در آن استفاده از سقف پهناي باند در تمام ساعات شبانه روز تضمين شده است. زيرا پهناي باند بصورت اختصاصي به مشترک اختصاص يافته است.
Bandwidth Quality :
به معناي کيفيت پهناي باند مي باشد.کيفيت پهناي باند به دو عامل زير بستگي دارد:
Ping Time:
به مدت زماني گفته مي شود که يک Packet از ISP به مقصد يک Host قوي (مثلا” www.yahoo.com) در اينترنت ارسال شده و پس از دريافت پاسخ مناسب دوباره به ISP باز مي گردد. هرچه اين زمان کمتر باشد پهناي باند از کيفيت بهتري برخوردار است.
Packet Loss: هنگامي که يک Packet به اينترنت ارسال مي شود ممکن است که بدلايل مختلف مفقود شده و يا از دست برود. Packet Loss عبارت است از نسبت Packetهاي از دست رفته و مفقود شده به کل Packetها. هر چه اين نسبت کمتر باشد پهناي باند از کيفيت بهتري برخوردار است.

dsl چيست :
DSL یا Digital Subscriber Line (به معنی خط اشتراک دیجیتال)، یک شیوه موثر و در عین حال کم هزینه جهت اتصال به اینترنت است که از سرعت و کیفیت مطلوبی بر خوردار است. انواع مختلفی از DSL موجود است که امکان اتصال به اینترنت را با سرعتها و امکانات مختلفی به وجود می آورند. نوعی که عموما برای مصارف خانگی از آن استفاده می شود Asymmetric-DSL یا ADSL یا DSL نامتقارن می باشد که در بهترین شرایط، عملا امکان گرفتن اطلاعات با سرعتی معادل با ۲Mbps و فرستادن اطلاعات با سرعتی حدود ۲۵۶Kbps را مهیا می سازد.

و اما آنچه که باعث شده ADSL به سرعت در همه جای جهان رشد کند (صرف نظر از بعضی کشورها از جمله ايران) این است که:
اولا: ADSL از همان زوج سیمهای تلفن معمولی استفاده می کند. یعنی نیاز به سیم کشی جدید از مرکز مخابرات یا ISP به خانه ها نیست و لذا از این جهت هیچ هزینه ای صرف نمی شود. (بر خلاف سیستمهای cable)

ثانیا: در ADSL شما همواره به اینترنت متصل هستید و در عین حال می توانید از تلفن یا فاکس خود هم استفاده کنید، یعنی خط تلفن شما هیچ وقت به دلیل استفاده از اینترنت اشغال نمی شود.

ثالثا: تجهیزات سخت افزاری استفاده از DSL بسیار ارزان قیمت هستند. (بر خلاف سیستمهای ماهواره ای)و همچنین امکان داشتن Static IP و برخی مسائل فنی دیگر نیز از مزایای DSL می باشند.

مثل هر سیستمی DSL معایبی هم دارد. مهمترین و مساله ساز ترین مشکل DSL این است که کیفیت و سرعت انتقال داده بستگی به فاصله مشترک از مرکز تلفن دارد. یعنی اگر خانه شما در حوالی مرکز تلفن باشد با سرعت بیشتری به اینترنت متصل می شوید و بالعکس. این قضیه وقتی مساله ساز خواهد بود که فاصله شما از مرکز تلفن بیش از ۵ کیلومتر باشد که در این صورت معمولا استفاده از DSL مقدور نخواهد بود. همچنین کیفیت پایین سیمهای تلفن و پوسیدگی

احتمالی آنها نیز اثر نامطلوبی در ارتباط شما خواهد داشت.و اما آنچه که در کشور ما موجب شده که DSL با تمام مزایایش با تاخیر چندین ساله وارد شود و تازه از آن به عنوان روش جدید نام برده شود چیست؟به نظر من اولین مانع این است که تجهیزات DSL باید در مراکز تلفن داخل شهری نصب شود و در ایران هم مراکز تلفن در انحصار دولت است و تا کسی مثل پارس آنلاین ید طويلی در بستن وبلاگها و سایتهای خبری و این جور کارها نداشته باشد، قاعدتا نمی تواند مجوز نصب این تجهیزات در مراکز تلفن را بگیرد.

 

DSL چگونه کار می کند ؟
در علم مخابرات، به محیطی که داده ها از آن انتقال می یابند Media یا رسانه گفته می شود. زوج سیم، کابلهای کواکسیال (مثل کابل آنتن تلویزیون)، موجبر ها (لوله هایی فلزی با سطح مقطع مستطیل یا دایره شکل)، هوا و فیبرهای نوری مهمترین رسانه های مخابراتی هستند. برای هر رسانه پارامترهایی به نام فرکانس قطع بالا و پایین تعریف می شود. و منظور از آنها حداکثر و حداقل فرکانسی است که آن رسانه می تواند با کیفیت مطلوب از خود عبور دهد. به اختلاف این دو فرکانس پهنای باند یا Band Width می گویند. زوج سیم که در سیستم تلفن شهری استفاده می شود، ضعیفترین رسانه مخابراتی از این نظر می باشد و محدوده عبور فرکانسی آن از صفر تا حدود ۲ مگاهرتز می باشد. لکن در سیستمهای تلفن شهری (PSTN) فقط از ۴ کیلو هرتز این محدود برای عبور صدا

استفاده می شود و بقیه باند فرکانسی آزاد است، که موضوع ایده اولیه ساخت و استفاده از DSL می باشد.در سیستمهای Diap-Up از همان ۴KHz پهنای باند صوتی جهت انتقال داده استفاده می شود و با استفاده از پیشرفته ترین روشهای مدولاسیون دیجیتال و فشرده سازی اطلاعات، می توان حداکثر ۵۶ کیلو بیت اطلاعات را در یک ثانیه منتقل نمود. حال فرض کنید باند فرکانسی ما از ۴KHz به ۲MHz افزایش پیدا کند، یعنی تقریبا ۵۰۰ برابر شود، واضح است که میزان انتقال داده را می توان به شدت افزایش داد. برای ADSL در عمل معمولا باند فرکانسی ۳۰KHz تا ۱۳۸KHz برای فرستادن اطلاعات و باند فرکانسی ۱۳۸KHz تا ۱٫۱Mhz برای گرفتن اطلاعات استفاده می شود. در این صورت با توجه به روشهای مدولاسیون مورد استفاده می توان به پهنای باند دیجیتالی معادل با ۸Mbps دست

یافت که معمولا برای بدست آوردن ضریب کیفیت سرویس دهی (QoS) بهتر، عملا سرعنی حدود ۱٫۵ تا ۲ مگابیت در ثانیه در اختیار کاربر قرار می گیرد.
با توجه به اینکه باند فرکانسی ۰ تا ۴ کیلوهرتز که برای انتقال سیگنالهای صوتی تلفنی استفاده می شود در ADSL دست نخورده باقی مانده است، مشترک می تواند در عین اتصال به اینترنت تماسهای تلفنی خود را نیز بر قرار سازد. برای این کار یک سوکت که در واقع یک فیلتر پایین گدز (LPF) است روی هر پریز تلفن نصب می شود تا از ورود سیگنالهای فرکانس بالا به داخل دستگاه تلفن جلوگیری شود. (در صورت موجود بودن سیم کشی مجزا برای data می توان از یک Splitter مرکزی نیز استفاده کرد.) همچنین برای اتصال به اینترنت از طریق DSL به یک مودم DSL احتیاج دارید که نوع معمولی آن قیمتی حدود ۲۰ دلار دارد.

و اما ببینیم در مرکز تلفن چه اتفاقی می افتد: سوئیپچهایی که در مراکز مخابرات برای برقراری ارتباط تلفنی نصب شده اند، به هیچ عنوان توانایی عبور فرکانسهای بالای ۴ کیلو هرتز را ندارند. لذا هر اتفاقی که قرار است بیفتد، باید قبل از ورود زوج سیم مشترک به سیستمهای مخابراتی تلفن شهری بیفتد. برای این کار دستگاههایی به نام DSLAM یا DSL Acsess Multiplexer در مرکز مخابرات کار گذاشته می شود. این دستگاه توسط فیلترهای فرکانسی، باند ۴KHz اول هر زوج سیم را به سمت سوئیچهای مخابراتی می فرستد و بقیه پهنای باند را برای اتصال به اینترنت استفاده می کند. هر DSLAM پذیرای صدها زوج سیم از

طرف مشترکین بوده و در نهایت از سوی دیگر با یک اتصال با پهنای باند خیلی زیاد به اینترنت متصل است و به این طریق تا وقتی که این پهنای باند اشباع نشود مشترکین می توانند با سرعت بالا و یکنواخت از اینترنت استفاده کنند و از آن لذت ببرند. به امید روزی که همه هم وطنانمان این لذت را تجربه کنند!

پروتکل در اینترنت :

پروتکل ارتباطی (یا قرارداد ارتباطی یا موافقتنامه ارتباطی) مجموعه‌ای از ضوابط است که در ارتباط‌گیری بین دو سیستم نرم‌افزاری رعایت می‌شود تا انتقال داده‌ها را میسر کند.
زمانی که سیستم کاربر از طریق درگاه خاص به سیستم کارگزار (یا سرویس دهنده یا خادم) وصل شد، می‌توانیم از طریق یک موافقتنامه به سرویس‌دهنده دسترسی داشته باشم. موافقتنامه یک راه از پیش تعریف‌شده برای گفتگو با سرویس‌دهنده است. موافقتنامه‌ها به صورت متن ساده و قابل درک انسان هستند.

اینترنت هم اکنون دارای قراردادهای گوناگونی در مورد موافقتنامه‌های ارتباطی و شامل اطلاعات فنی آنها است که بوسیله آنها نوع تبادل اطلاعات در سطح شبکه اینترنت توضیح داده می‌شود. این موافقتنامه‌ها توسط گروه‌های کاری مهندسی اینترنت که برای اعمال نظر توسط عموم مردم نیز گشوده بوده و هست، تهیه شده‌اند. این گروه‌ها مدارکی تهیه کردند که چون در حین تشکیل از همگان میخواست که نظرات خود را در مورد آنها بدهند به مدارک درخواست برای اعلام‌نظر یا (RFCs) معروف شدند. بعضی از این مدارک تا جایی پیشرفت کردند که توسط گروه تخصصی معماری اینترنت به عنوان استاندارد اینترنت تعیین گردیده اند.

در نشانی‌دهی ابنترنتی سرنام موافقتنامه قبل از نشانی‌های اینترنتی می‌آیند. برای مثال http://www.web.com که //:http سرنام موافقتنامه وب است یا ftp://ftp.site.com که //:FTP موافقتنامه FTP یا انتقال فایل است. شاید ساده‌ترین موافقتنامه، موافقتنامه Daytime باشد. اگر با درگاه ۱۳ روی یک سیستم که از daytime پشتیبانی می‌کند متصل شوید سرویس‌دهنده زمان فعلی را بر می‌گرداند و سپس ارتباط را قطع می‌کند.
بعضی از معروف‌ترین و پر استفاده‌ترین موافقتنامه‌های موجود در اینترنت اینها هستند:

• TCP
• UDP
• DNS
• PPP
• SLIP
• ICMP
• POP3
• IMAP

• SMTP
• HTTP
• HTTPS
• SSH
• Telnet
• FTP
• LDAP

• SSL
بعضی از سرویس‌های پراستفاده و محبوب در اینترنت که بر اساس این موافقتنامه‌ها کار می‌کنند از این قبیلند:
• پست الکترونیک
• USENet
• اشتراک گذاری فایل
• World Wide Web
• Gopher
• session access
• WAIS
• finger
• IRC (چت اینترنتی)
• MUDها
در میان این سرویس‌ها پست الکترونیکی و وب بیشتر از همه استفاده می‌شوند و حتی سرویس‌های زیادی نیز بر اساس آنها ساخته شده‌اند مانند mailing list و وب لاگ. اینترنت همچنین توانایی سرویس‌دهی همزمان یا زنده را نیز فراهم آورده است مانند رادیو تحت وب و Webcast که قابل دسترسی در هر نقطه‌ای از دنیا هستند.
بعضی دیگر از سرویس‌های پر استفاده و محبوب در اینترنت به این روش ساخته نشده‌اند بلکه بر اساس سیستم‌های خاص خود ساخته شده‌اند مانند: IRC، ICQ، AIM، CDDB و Gnutella.

نشانی پروتکل اینترنت :
نشانی پروتکل اینترنت (IP address) شماره‌ای یکتا است برای مشخص کردن هر وسیله‌ای (معمولا رایانه) که به اینترنت وصل می‌شود. این شماره دارای چهار بخش است که با علامت نقطه جدا شده‌اند. برای نمونه ۲۰۷٫۱۴۲٫۱۳۱٫۲۳۶ یک نشانی پروتکل اینترنت است و یک رایانه را در شبکه اینترنت مشخص می‌کند. پیام‌هائی که دیگر رایانه‌ها برای این رایانه می‌فرستند با این شماره همراه است و رایانه‌های سر راه آن را مانند “نشانی گیرنده” در نامه‌های پستی تعبیر می‌کنند تا بالاخره پیام به رایانه مورد نظر برسد.

Ip مخفف اينترنت پروتکل است و در واقع مانند ساير پروتکل ها يک زبان مشترک بين کامپيوترها براي برقراري ارتباط است. IP بطور کلی بصورت ۴ بخش نمایان می‌باشد. که هر بخش بین اعداد ۰ تا ۲۵۵ شماره گذاری میشوند . اصول سیستم IP دهی به مشترکان به صورت IP های (۱۲۸و۶۴و۳۲و۱۶و۸و۴و۲) دسته بندی میشوند. لازم به ذکراست که در هر دسته IP اختصاص داده شده به مشترک IP های اول و اخر غیر قابل استفاده است و از باقیمانده IP ها می‌توان در Network خود استفاده کرد . به عنوان مثال در یک کلاس ۸ تایی , حداکثر IP 6 قابل استفاده می‌باشد آی پی ها نمايشگر محل و سرويس دهنده کاربر ميباشند:

روشهایی برای حفاظت از شبکه :
ما برای ایمن کردن شبکه هایی که بر پایه TCP/IP هستند از حفاظت لایه کاربردی ، لایه سوکت حفاظت شده یا Secure Socket Layer) ssl)و حفاظت پروتکل اینترنت (IPSec) استفاده می کنیم

حفاظت لایه کاربردی
TCP/IP شامل عملیاتهای حفاظتی نمی باشد و بجای آن برنامه هایی که TCP/IP را به کار می گیرند خودشان امنیت داده ها را به عهده می گیرند. اگر برنامه کاربردی به اطمینان نیاز داشت ، تهیه کنندگان برنامه کاربردی مجبور بودند قابلیت های پنهان سازی را به برنامه های کاربردی اضافه کنند. برای شناسایی تهیه کنندگان برنامه کاربردی گاهی اوقات از امضاء دیجیتالی استفاده می کنند تا مشخص کنند که داده از کجا می آید. وقتی که برنامه کاربردی بررسی از جامعیت

داده را نیازمند بود مجبور بود تا یک سرجمع کدنویسی شده قوی را شامل شود. برنامه کاربردی داده را با استفاده از این تکنیک ها، قبل از فرستادن به پشته TCP/IP برای نقل و انتقال محافظت می کند. ابزار بسیاری برای حفاظت داده در لایه کاربردی توسعه یافته اند ولی فقط برای گونه هایی از برنامه های کاربردی مفیدند. از ابزارهایی که برای محافظت لایه برنامه کاربردی که به طور گسترده استفاده می شوند می توان به PGP و S/MIME و SSH اشاره کرد. PGP برای کد گذاری و امضا کردن دیجیتالی فایل ها که می توانند به وسیله بعضی از نرم افزارهای به اشتراک گذاری فایل مانند سیستم فایل شبکه یا Windows File

Sharing یا FTP فرستاده شوند. هر دو نسخه رایگان و تجاری PGP امروزه برای email و فرستادن فایل به طور گسترده استفاده می شود. S/MIME یک استاندارد استفاده شونده گسترده برای حفاظت email در سطح برنامه های کاربردی است. اکثر کلاینت های مهم email امروزی مثل Microsoft Outlook ابزار S/MIME را پشتیبانی می کنند. SSH یاSecure Shell یک دسترسی از راه دور به کاربر می دهد تا اعلانی را در طول نشست امن فرمان دهد. نسخه رایگان SSH به همراه سورس کد آن در سایت http://www.openssh.com برای دانلود موجود است و نسخه های تجاری SSH در سایت http://www.ssh.com قابل دسترسی اند

ولی به یک نکته امنیتی درباره SSH اشاره کنم که نسخه های پایین SSH و OpenSSH دارای حفره های آسیب پذیر هستند که به ما اجازه نفوذ به سرورهای Unix و Linuxو به دست گرفتن کنترل کامل سرور را از راه دور می دهند و چون SSH و OpenSSH به روی پورت ۲۲ سرورهای Unix و سرورهای مبتنی بر کد باز نصب می شوند مورد علاقه هکرها هستند و اگر قرار باشد که SSH در سیستم ما نصب شود بهتر است از آخرین نسخه آن و به همراه Patch ها و اصطلاحات امنیتی ارائه شده ار سوی شرکت SSH استفاده کنیم و راه نفوذ به پورت ۲۲ را با این کار ببندیم .

(SSL ( The Secure Socket Layer

سایتها و سرورهای معتبر در سراسر جهان از ابزار SSL به صورت گسترده استفاده می کنند. SSL به برنامه کاربردی اجازه اعتبار سنجی و کدگذاری کردن ارتباطات در طول شبکه را می دهند. برنامه کاربردی که به حفاظت نیاز داشته باشد باید از SSL استفاده کند تا همه فایل ها – بسته ها و داده هایی که در طول شبکه فرستاده می شوند را کدگذاری کند و اطلاعات را به پشته TCP/IP منتقل نماید. SSL می تواند یک راه اعتبارسنجی سرور به سرور را تهیه کند و هم می تواند اعتبارسنجی هم سرور و هم کلاینت مثل کامپیوتر شما را با تأمین اینکه هر دو طرف شناسنامه دیجیتالی را شناسایی کرده اند حمایت کند. برای اینکه کار SSL را بهتر درک کنید من یک مثال می زنم، بارها شده شما به سایت های مختلف از جمله یاهو … مراجعه کردید بدون اینکه به قسمت پایین مرورگر وب خودتان توجه کرده باشید، وقتی شما سایت وب حفاظت شده ای را باز می کنید و عکس کلیدی که در قسمت پایین و گوشه سمت راست مرورگر اینترنتتان به صورت قفل شده نشان داده می شود، Internet Explorer شما ارتباط SSL را با آن سایت برقرار کرده و مشخصاتش را تغییر داده است. وقتی که از HTTPS استفاده می کنید شما واقعاً پروتکل HTTPروی SSL که البته توسط TCP/IP حمل شده است را اجرا می کنید چون SSL اغلب با مرورگر وب و HTTP در ارتباط است و به همین دلیل امروزه در اکثر سایت های معتبر از SSL استفاده می شود. SSL امنیت بالایی را مهیا می کند اما برای اینکه در هر برنامه کاربردی مورد استفاده قرار گیرد ، هر برنامه سرور و کلاینت باید دوباره تهیه شوند تا قابلیت های SSL را شامل شوند و اگر شما حفاظت SSL را برایFTP یا Telnet می خواهید باید سرور و کلاینت برنامه کاربردی که SSL را ساپورت می کنند را پیدا یا خلق کنید . ولی چون در دنیای هکرها هیچ چیز غیر ممکن نیست می توان با استفاده از روشهایی مثل Sniffing و برنامه هایی مثلAchilles که ابزاری است برای ویرایش کوکی ها به سرورهایی که حتی ازSSL استفاده می کنند نفوذ کرد که در درس های بعدی طرز کار با این برنامه ها توضیح داده خواهد شد.

حفاظت پروتکل اینترنت IPSecure
IPSec نسخه ایمن پروتکل اینترنت یعنیIP است و امنیت را دقیقاً در پشتهTCP/IP ایجاد می کند. بنابراین برنامه هایی که ازIP استفاده می کنند با استفاده از IPSec می توانند ارتباط امنی را بدون هیچ تغییری در برنامه شان ( کاری کهSSL با تغییر در برنامه ها انجام می داد و وقت گیر بود ) ایجاد کنند. IPSec در لایهIP اعمالی از قبیل پیشنهاد اعتبار سنجی داده مبدأ ، خصوصی سازی ، جامعیت داده و حفاظت در برابر پاسخها را انجام می دهد. هر دو سیستمی که با نسخه های یکسانی از IPSec باشند می توانند به طور حفاظت شده در طول شبکه ، از جمله کامپیوتر من و سرور شما یا سرور من و دیواره آتش شما و یا فایروال

شما و مسیریاب من ارتباط برقرار کنند. از آنجایی که IPSec در لایهIP عرضه شده است هر پروتکل با لایه بالاتر مانندUDP – TCP می تواند از IPSec بهره ببرند. مهمتر از همه اینکه هر برنامه کاربردی در بالای آن پروتکل لایه بالاتر می تواند از قابلیت های حفاظتی IPSec بهره ببرد. IPSec در نسخه ۴ ، IP که من و شما هر روز در اینترنت استفاده می کنیم جاسازی شده است. IPSec همچنین در نسل بعدی آیپی به عنوانIP نسخه ۶ ساخته شده است. IPSec از دو پروتکل تشکیل شده است ، هدر شناساییAH وESP که هر کدام قابلیت های حفاظتی خودشان را نشان می دهند. این نکته را هم ذکر کنم کهAH و ESP می توانند به طور

مستقل و یا با هم در یک بسته استفاده شوند. ولی متأسفانه IPSec هنوز به عنوان یک ابزار عمومی برای حفاظت از ارتباطات در سراسر اینترنت استفاده نمی شود و دلایل مختلفی هم برای این کار وجود دارد که البته امیدواریم در آینده ای نزدیک بتوانیم از IP نسخه ۶ که از IPSec به صورت ایمن تر بهره می برد در کشورمان ایران استفاده کنیم

ایجاد چارچوبی برای مانیتورکردن نهفته‌ي پارامترهای کیفیت خدمات در شبکه‌های خصوصی مجازی مبتني بر پروتکل اینترنت
در این بخش به طور مختصر یک چار چوب برای مانیتور كردن نهفته‌ي کارایی پارامترهای QoS در شبکه‌های IP و به طور خاص در شبکه‌های خصوصی مجازی ارايه مي‌شود.
فعالیت‌های اندازه‌گیری باید تابع سیاست‌های اپراتور و اهداف مدیریت کارایی باشند، که آن‌ها نیز به توافقات سطح سرویس (SLA) و نیازهای عملیاتی وابسته هستند و دلیلی برای انجام مانیتورینگ گسترده‌ي کارایی به خودی خود، وجود ندارد.

معماری پپش‌نهاد شده مبتني بر یک روش in-service است که در بخش‌های بعدی مفهوم آن توضیح داده خواهد شد. در این روش پارامترهای ترافیکی کاربر به وسیله مانیتورینگ اختصاصی اندازه گیری می‌شوند. توابع مانیتورینگ، یک بخش مجتمع از عناصر عادی شبکه را تشکیل می‌دهند. شبیه‌سازی‌هایی که مبتني بر ثبت مسیر ترافیک تست با استفاده از ردیابی هستند، نتایج امکان‌پذیر را در استفاده از این مدل نشان می‌دهند. در انتهای این بخش بعضی از نتایج پیاده‌سازی توصیف خواهد شد.

اپراتورهای مخابرات تمایل دارند که خدماتي از مخابرات در شبکه‌های IP ایجاد کنند، که نیازمندی‌های کیفیت خدمات را به طور جدی برآورده سازند. در نتیجه یک اپراتور بايد به ابزار کارآمدی برای مانیتورینگ و کنترل پارامترهای کارایی مربوط دست‌رسي داشته باشد. به علاوه داشتن دانش كافي درباره رفتار شبکه برای اهداف عملیاتی، بازبینی و تحقیق درباره برآورده شدن توافقات سطح خدمات، بسيار حياتي و مهم است. تا كنون در شبکه‌های تلفنی سنتی از روش ایجاد دامنه‌های خصوصی منطقی استفاده شده است. اما از آن‌جایی که پروتکل اینترنت امروزه در همه جا، از جمله مخابات عمومي، حاضر است، شبکه‌های خصوصی مجازی مبتنی بر IP به عنوان یک روش مهم برای تهیه‌ي خدمات مخابراتی معتبر و ایمن مورد ملاحظه قرار گرفته‌اند.
به طور کلی روش‌های اندازه گیری و مانیتور کردن پارامترهای کارایی شبکه به دو دسته تقسیم می‌شوند:
۱ – روش‌های پسیو مانندsnifferهای متداول و وسایل اندازه‌گیری ترافیک

۲ – روش‌های اکتیو که درآن بسته‌های مخصوص کنترل یا تست تولید می‌شوند. (مانند(ping در روش‌های پسیو، به منظور ذخیره‌سازی و جمع آوری اطلاعات، بسته‌ها به ترتیب از فیلدهای مختلف هدر بسته، دريافت مي‌شوند. snifferهای متداول، تحلیل‌گرهای پروتکل و وسایل اندازه‌گیری ترافیک همگی بر این اصل بنا شده‌اند (مانند RMON Robes , NetFlow , NetraMet , ntop , tcpdump). بر خلاف روش‌های اکتیو، مانیتورهای پسیو بار ترافیکی اضافی به شبکه تحمیل

نمی‌کنند. گذشته از این ويژگي non-intrusive بودن، روش‌های پسیو را قادر به جمع‌آوری اطلاعات جزيي فراوان مي‌كند. افزون بر اين ثبت و نوشتن تاریخچه از ردپای بسته‌ها در شبکه‌های با سرعت بالا بيش‌تر به مقدمات مخصوصی برای جمع‌آوری، ذخیره و پردازش حجم زیادی از داده‌ها نیاز دارد. در عوض روش‌های اکتیو بر مبنای تزریق بسته‌های probe با استفاده از ICMP عمل مي‌كنند.مثال‌هایی از ابزارهای مبتني بر روش‌های اکتیو عبارت‌اند از: PingER، Active Measurement Project(AMP) ، National Internet Measurement Infrastructure، surveyor و RIPE’s test traffic project.