مقدمه:

در حال حاضر خواص شمیائی کمپلکسهای تیوسمیکاربازون با فلزات عناصر واسطه به خصوصیات فارماکولوژیکی آنها مورد توجه قرار گرفته است. کمپلکسهای تیوسمیکاربازون طیف فعالیت بیولوژیکی وسیعی دارند که می توان از خصوصیات ضدباکتریائی، ضدمالاریا، ضد ویروسی، ضدورم و ضدلپروتیک آن نام برد .[۳-۱] خواص ذکر شده مربوط به فعالیتهای بیولوژیکی این کمپلکسها به دلیل توانائی شلاته کنندگی قوی این لیگاند با یونهای مهم بیولوژیکی فلزی نظیر آهن، مس، نیکل و خاصیت کاهشی آن می باشد.

این خصوصیات کاربرد تیوسـمیکاربازون را در رادیوایمونـوتراپی مـورد توجـه قـرار داده و نشاندارسـازی تیوسمیکاربازون توسط رادیوایزوتوپهـائی نظیـر مـس۶۱، پـالادیوم۱۰۳، گـالیم۶۷ بـرای مقاصـد درمـانی و تشخیصی توسط محققین گزارش شده است. [۵ , ۴]

۲۹۴

در این تحقیق نیز ساخت کمپلکس ۱۹۱Os-APTMS مـورد بررسـی قـرار گرفتـه اسـت. جهـت تولیـد اسمیوم-۱۹۱ از ایزوتوپ غنی شده اسمیوم-۱۹۰ و پرتودهی نوترونی آن در راکتور اسـتفاده مـی شـود. در مرحله آزمایشی این پروژه از اسمیوم طبیعی جهت پرتودهی استفاده شـد. ایزوتوپهـای مختلفـی بـرای ایـن عنصر وجود دارد و پرتودهی عنصر طبیعی منجر به چندین نوع رادیوایزوتوپ می شود. تنها رادیوایزوتـوپ مهم در این پروژه اسمیوم-۱۹۱ است. اسمیوم۱۹۱ توسط واپاشی بتامنفی بـا انـرژی متوسـط ۳۶ keV و و اشعه گاما با محتملترین انرژیهای ۱۲۹keV و ۶۴ keV و نیمه عمر۱۵/۴ روز به ایریـدیوم ۱۹۱m واپاشـی نموده و ایریدیوم۱۹۱m با نیمه عمر ۵ ثانیه و ساطع نمودن گامای۱۲۹ keV به حالت پایدار میرسد. مهـم ترین ناخالصی رادیوایزوتوپی ایریدیم-۱۹۲میباشد که در طی پرتودهی اسمیوم از واپاشی اسمیوم-۱۹۱ بـه ایریدیم-۱۹۱ در راکتور منجر به تولید ایریـدیم-۱۹۲ مـیشـود. بـا توجـه بـه شـار موجـود۱۰۱۳ n/cm2/s ایریدیم-۱۹۲ تولید شده در حدود ( ۲×۱۰-۶(mci/mgr(Os) می باشد که بـه دلیـل نیمـه عمـر بـالای آن (۹۳d) ناخالصی مهمی محسوب می شود و باید از محصول تولید شده جداسازی شود.

پس از انجام پروسه های شمیائی بر روی اسمیوم نشاندارسازی لیگاند APTMS صورت گرفته، خلوص رادیوشیمیائی آن توسط ITLC ، پایداری آن در دمای ۳۷ c در حضور سرم انسانی و بدون آن بررسی شد. سپس توزیع بیولوژیکی رادیودارو در موشها تا ۴ روز مورد بررسی قرار گرفت.

روش کار:

مواد و تجهیزات:

اسمیوم-۱۹۱ توسط راکتور تحقیقاتی تهران تولید شد. سفادکس G-50، سدیم استات، بافر فسفات، متانول و آمونیوم استات از سیگما-آلدریچ خریداری شد. گرماتوگرافی کاغذی نازک توسط کاغذ واتمن (Maidstone, UK) انجام گرفته و توسط دستگاه بیواسکن AR-2000 اسکن صورت گرفت. محاسبات دزیمتری براساس انرژی اشعه گاما ۸۸۹keV مربوط به واپاشی اسکاندیم-۴۶ صورت گرفته است. تمامی مقادیر به صورت مقدار متوسط انحراف معیار استاندارد (Mean-SD) نشان داده شده است. مطالعات حیوانی بر روی موشهای آزمایشگاهی Rat با توجه به قوانین استفاده از حیوانات در مطالعات علمی صورت گرفته است.

آزمایش

تولید و کنترل کیفی محلول K2OsCl6

۲۹۵

اسمیوم-۱۹۱ توسط پرتودهی نوترونی اسمیوم طبیعی (۲mg) در راکتور تحقیقاتی تهران با شار

۴×۱۰۱۳n/cm2.s به مدت یک هفته و با استفاده از واکنش تولید شد. اکتیویته ویژه تولید شده ۵/۸mci/mg به دست آمد. هدف تابش دیده در مخلوط KOH-KNO3 در دمای ۵۰۰ c فیوز شده و ترکیب به دست آمده توسط آب مقطر به حجم ۵ میلی لیتر رسانده شد. پس از آن توسط اتانول درجه اکسیداسیون کاهش یافته و ۵برابر حجم اسیدکلریدریک اضافه می شود. سپس محلول حاصل توسط فیلتر بیولوژیکی ۰/۲۲ʽm صاف شده و برای نشاندار سازی آماده می شود. خلوص رادیونوکلئیدی توسط آشکارساز اسپکتروسکوپی گاما HPGE و اسپکتروسکوپی بتا انجام گرفت. خلوص رادیوشیمیائی توسط ITLC با استفاده از سیستم دو محلولی DTPA .A) باغلظت ۱۰mM و pH=5 و %۱۰٫B آمونیوم استات: متانول ((۱:۱) صورت پذیرفت.

نشاندارسازی تیوسمیکاربازون

هگزاکلرواسمات به دست آمده در ویال به حجم ۲ میلی لیتر ریخته شده و توسط حرارت ملایم و تحت گاز نیتروژن خشک می شود. مخلوط تیوسمیکاربازون (۰/۲۵-۲/۵mg) در محلول اتانول به آن اضافه شد. سپس محلول حاصل در دماهای مختلف ۱۰۰ C)، ۸۰، ۵۰، (۲۵ حرارت داده شد. پس ازآن آزمایش ITLC توسط کروماتوگرافی کاغذی جهت تشکیل کمپلکس در زمانهای ۰/۵، ۲،۱، ۳ و ۴ ساعت به عمل آمد. تست عاری بودن از میکروب توسط کیت LAL و تست خلوص رادیونوکلئیدی توسط آشکارساز HPGE صورت پذیرفت. pH محلول توسط بافر سدیم استات در حدود ۷-۵ تنظیم شد.